Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα. Σήμερα, η Ασπασία Κράλλη με αφορμή την συλλογή διηγημάτων της «Σταμάτα να παριστάνεις τον φασουλή και άλλα διηγήματα» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Book Press
Από το «θέατρο της σιωπής» και τη γλώσσα του σώματος περάσατε στη γραφή, στην αφήγηση μόνο με λέξεις. Πώς έγινε αυτή η μετάβαση;
Η συγγραφή-αφήγηση ενός θεατρικού έργου χωρίς λόγια, βρίσκεται στον αντίποδα της συγγραφής μιας αφήγησης με λέξεις. Στην πρώτη περίπτωση ο θεατής καλείται να βάλει λόγια στις εικόνες που βλέπει, ενώ στην δεύτερη, ο αναγνώστης καλείται να βάλει εικόνες στο κείμενο που διαβάζει. Και στις δύο περιπτώσεις κοινός γνώμονας είναι η όραση και η φαντασία.
Η επινόηση έλκει την πραγμάτωσή της από την πραγματικότητα.
Ανάμεσα στην πραγματικότητα και την επινόηση, πού γέρνει η πλάστιγγα;
Η επινόηση έλκει την πραγμάτωσή της από την πραγματικότητα.
Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;
Οι χαρακτήρες με οδηγούν στην πλοκή… όπως γίνεται και στη ζωή.
Υπάρχει ένα κοινό θέμα στις ιστορίες σας, ένα βαθύτερο μοτίβο που μπορείτε να το ανιχνεύσετε;
Ναι. Η μοναξιά των ανθρώπων.
Πώς θα μας συστήνατε τον ιδανικό αναγνώστη της συλλογής σας;
Με το όνομά του... Και με την τιμή που μου έκανε να επιλέξει και να αγοράσει το βιβλίο.
Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτές τις μέρες;
Αυτές τις μέρες διαβάζω, τις Αφορμές του Κοραή Δαμάτη από τις εκδόσεις Βακχικόν και τις Συμπληγάδες γενεθλίων του Δημήτρη Καταλειφού από τις εκδόσεις Πατάκη.
