Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα. Σήμερα, η Ευγενία Μακαριάδη με αφορμή τη συλλογή διηγημάτων «Το ράγισμα» (εκδ. Βακχικόν)
Επιμέλεια: Book Press
Το δεύτερο βήμα, στη λογοτεχνία, λέγεται ότι είναι το δυσκολότερο. Η δική σας εμπειρία;
Τα βήματα στη λογοτεχνία δεν είναι εύκολα, ένα στραβοπάτημα όσο μικρό κι αν είναι σε ρίχνει στην υπώρεια του βουνού που τόσα δύσκολα προσπάθησες να πλησιάσεις.
Πώς προέκυψε η νέα συλλογή σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα;
Από τη φωτογραφία εφημερίδας νεκρού μωρού πεταμένο στην ακτή.
Ανάμεσα στην πραγματικότητα και την επινόηση, πού γέρνει η πλάστιγγα;
Η μυθοπλασία στηρίζεται σε αληθινά γεγονότα και εξελίσσεται βαθμιαία στην επινόηση.
Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;
Μεγαλύτερο βάρος στους χαρακτήρες οι οποίοι γράφουν την πλοκή του έργου.
Κάποιοι λένε, «ένα σημαντικό έργο, χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Τι πιστεύετε;
Πιστεύω ότι και ένα μικρό θέμα γίνεται μεγάλο και σπουδαίο έργο, όπως το αστείο εύρημα του Κάφκα, όπου ένας άνθρωπος μεταμορφώνεται σ’ ένα πελώριο έντομο.
Υπάρχει ένα κοινό θέμα στις δικές σας ιστορίες;
Είναι ο τόπος, είναι το παιχνίδι με τον χρόνο, είναι το φανταστικό, το παράξενο και θεματικά οι ιστορίες επικεντρώνονται στην απαξίωση του μη ευνοημένου ανθρώπου, στη μοναχικότητα, στον έρωτα, στη δύσκολη επιβίωση, όνειρα ανθρώπων με ελεύθερο πνεύμα, το κατώτατο επίπεδο της καθημερινότητας και άλλα με επίκεντρο τον καθημερινό άνθρωπο της αθηναϊκής γειτονιάς μας.
Πώς θα περιγράφατε τον ιδανικό αναγνώστη της συλλογής σας;
Οπωσδήποτε βιβλιοφάγο, ποιητικό, με σκηνοθετική – εικονογραφική αντίληψη και λάτρη της διηγηματικής πεζογραφίας.
Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτές τις μέρες;
Αυτοχειρία του Εντουάρ Λεβέ.
