Πέντε λεπτά με μία συγγραφέα. Σήμερα, η Ισμήνη Ζαγοραίου με αφορμή τη δεύτερη συλλογή της με διηγήματα, «Μισοτιμής», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Book Press
Το δεύτερο βήμα, στη λογοτεχνία, λέγεται ότι είναι το δυσκολότερο. Η δική σας εμπειρία;
Δεν συμφωνώ, αντίθετα πιστεύω ότι σε κάθε βήμα γινόμαστε καλύτεροι, περισσότερο περιεκτικοί και ουσιαστικοί σε αυτά που θέλουμε να επικοινωνήσουμε με τον αναγνώστη. Η γραφή εξελίσσεται όπως ένα ποτάμι που δυναμώνει με το νερό κάθε καινούριας βροχής. Το δεύτερο βιβλίο μου το πιστεύω ως εξέλιξη κι όχι ως επανάληψη του πρώτου.
Πώς προέκυψε η συλλογή σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα;
Το αρχικό ερέθισμα το έδωσαν οι βόλτες μου στα παλαιοπωλεία τις Κυριακές, το χάζεμα στις προθήκες αντικειμένων που κάποτε κοσμούσαν σπίτια και σώματα και είχαν, εκτός απ τη χρηματική, μια πολλαπλάσια συναισθηματική αξία. Βέβαια χρησιμοποίησα τον όρο "μισοτιμής" και συμβολικά, αναφερόμενη στη συναλλαγή και την απαλλαγή τελικά από συναισθήματα που δένουν τα αντικείμενα αυτά με τους κατόχους τους.
Ανάμεσα στην πραγματικότητα και την επινόηση, πού γέρνει η πλάστιγγα;
Νομίζω η πλάστιγγα ισορροπεί κάπου στη μέση. Αν η πραγματικότητα δίνει τα υλικά, η επινόηση φτιάχνει το αποτέλεσμα.
Η πλοκή ή οι χαρακτήρες θεωρείτε ότι είναι ο οδηγός σας όταν γράφετε; Πού ρίχνετε μεγαλύτερο βάρος;
Οι χαρακτήρες είναι το βασικό συστατικό της πλοκής. Αυτή έρχεται δεύτερη καθώς με ενδιαφέρει κυρίως η ηθογραφία και η συναισθηματική φόρτιση μέσα από τη σκιαγράφηση της προσωπικότητας των ηρώων μου. Βέβαια χωρίς πλοκή, δύσκολα τα παραπάνω θα έβρισκαν έδαφος ν ανθίσουν.
Κάποιοι λένε, «ένα σημαντικό έργο, χρειάζεται ένα μεγάλο θέμα». Τι πιστεύετε;
Μα ναι, το θέμα είναι όχι μόνο το ένδυμα του έργου αλλά και ο σκελετός και η σάρκα του ακόμα. Χωρίς δυνατό θέμα ένα έργο θα μοιάζει με βάρκα χαμένη στο νερό.
Υπάρχει ένα κοινό θέμα στις δικές σας ιστορίες;
Ναι είναι η λέξη που υπάρχει σε κάθε ένα απ τα 15 διηγήματά μου, το "μισοτιμής". Η λέξη κλειδί που τα ενώνει, αν και τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Τελικά η λέξη που αποποινικοποιεί το παρελθόν των ηρώων, ξεπουλώντας τις μνήμες τους ουσιαστικά, μέσω των αντικειμένων.
Πώς θα περιγράφατε τον ιδανικό αναγνώστη της συλλογής σας;
Ο ιδανικός αναγνώστης είναι ο σκεπτόμενος άνθρωπος. Αυτός που αγοράζει ένα βιβλίο ψάχνοντας μέσα σ’ αυτό ερωτήματα και ίσως όχι απαντήσεις σαν έτοιμες συνταγές.
Ποιο βιβλίο διαβάζετε αυτές τις μέρες;
Διαβάζω το Να μ αγαπάς, της Λίας Νικολάου, μιας νέας συγγραφέως.
