kafka prodimosieysi

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας...

Στὴ συναγωγή μας ζεῖ ἕνα ζῶο περίπου σὰν ζιμπελίνα στὸ μέγεθος. Πολλὲς φορὲς τὸ βλέπει κανεὶς καθαρά, ἐπιτρέπει στοὺς ἀνθρώπους νὰ τὸ πλησιάζουν σὲ μιὰ ἀπόσταση ἕως καὶ δύο μέτρα. Τὸ χρῶμα του εἶναι ἕνα ἀνοιχτὸ τιρκουάζ. Κανένας ποτὲ δὲν ἔχει ἀγγίξει τὸ τρίχωμά του, ἄρα δὲν ἔχουμε νὰ ποῦμε τίποτα γι’ αὐτό, θὰ μποροῦσε κανεὶς ἀκόμα καὶ νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι τὸ πραγματικὸ χρῶμα τῆς γούνας του εἶναι ἄγνωστο· ἴσως τὸ χρῶμα ποὺ βλέπουμε νὰ προέρχεται ἁπλῶς ἀπὸ τὶς σκόνες καὶ τοὺς σοβάδες ποὺ ἔχουν καθίσει στὸ τρίχωμά του, γιατὶ μοιάζει πράγματι μὲ τὴν μπογιὰ μὲ τὴν ὁποία εἶναι βαμμένο τὸ ἐσωτερικὸ τῆς συναγωγῆς, ἀλλὰ στὸ λίγο πιὸ ἀνοιχτό. Ἐκτὸς ἀπὸ δειλό, εἶναι ἐπίσης ἕνα ζῶο ἰδιαίτερα ἥσυχο καὶ καθόλου κινητικό· ἂν δὲν τὸ ἔδιωχναν τόσο συχνά, δὲν θὰ ἄλλαζε σχεδὸν ποτὲ θέση. Τὸ ἀγαπημένο του στέκι εἶναι τὰ κάγκελα τοῦ γυναικωνίτη: χώνεται μὲ φανερὴ ἀπόλαυση μέσα στὸ πλέγμα, τεντώνεται καὶ κοιτάζει ἀπὸ ἐκεῖ πάνω τὸν κυρίως χῶρο. Αὐτὴ ἡ ριψοκίνδυνη θέση φαίνεται νὰ τὸ εὐ­χαριστεῖ, ἀλλὰ ὁ ἐπιστάτης τοῦ ναοῦ εἶναι ἐπιφορτισμένος μὲ τὸ καθῆκον νὰ μὴν ἀφήνει ποτὲ τὸ ζῶο νὰ κάθεται στὸ πλέγμα, γιατὶ θὰ συνηθίσει ἐκεῖ, καὶ αὐτὸ δὲν μπορεῖ νὰ ἐπιτραπεῖ λόγω τῶν γυναι­κῶν, οἱ ὁποῖες φοβοῦνται τὸ ζῶο. Τώρα, γιατί τὸ φοβοῦνται, δὲν εἶναι σαφές. Ἐκ πρώτης ὄψεως, βέβαια, δείχνει τρομακτικό, ἰδίως ὁ μακρὺς λαιμός, τὸ τριγωνικὸ πρόσωπο, τὰ πάνω δόντια ποὺ πετᾶ­νε σχεδὸν ὁριζόντια, καὶ στὸ ἄνω χεῖλος, μιὰ σειρὰ ἀπὸ μακριές, ἐμφανῶς σκληρὲς ἀνοιχτόχρωμες τρίχες, ποὺ ἐξέχουν περισσότερο κι ἀπὸ τὰ δόντια – ὅλα αὐτὰ μπορεῖ νὰ σὲ τρομάξουν, ἀλλὰ σύντομα καταλαβαίνει κανεὶς πόσο ἀκίνδυνη εἶναι ἡ φαινομενικὴ αὐτὴ φρίκη. Κυρίως, ὅμως, μένει σὲ ἀπόσταση ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, εἶναι πιὸ δειλὸ κι ἀπὸ ζῶο τοῦ δάσους, μοιάζει νὰ μὴν ἔχει δεσμὸ μὲ τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ τὸ κτίριο, καὶ ἐκεῖ ἀκριβῶς ἔγκειται ἡ προσωπική του ἀτυχία, ὅτι δηλαδὴ τὸ κτίριο αὐτὸ εἶναι συναγωγή, ἄρα, κατὰ διαστήματα, γεμάτο κόσμο. Ἂν κάποιος ἦταν σὲ θέση νὰ συνεννοηθεῖ μὲ τὸ ζῶο, θὰ μποροῦσε, ἀσφαλῶς, νὰ τὸ πα­ρηγορήσει λέγοντάς του ὅτι ἡ κοινότητα τῆς μι­κρῆς μας ὀρεινῆς κωμόπολης συρρικνώνεται χρόνο μὲ τὸν χρόνο καὶ ἤδη μετὰ βίας καλύπτει τὰ ἔξοδα γιὰ τὴ συντήρηση τῆς συναγωγῆς. Δὲν ἀποκλείεται σὲ λίγο καιρὸ ἡ συναγωγὴ νὰ μετατραπεῖ σὲ ἀποθήκη σιτηρῶν ἢ κάτι παρόμοιο, ὁπότε καὶ τὸ ζῶο νὰ βρεῖ ἐπιτέλους τὴν ἡσυχία ποὺ τόσο ἐπώδυνα τοῦ λείπει.

Ἐπίσης δὲν εἶναι οὔτε ὁ φόβος οὔτε ἡ περιέργεια ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ ταράζει τὶς γυναῖκες· ἂν ἀσχολοῦνταν περισσότερο μὲ τὶς προσευχές τους, θὰ ξεχνοῦσαν ἐντελῶς τὸ ζῶο –τουλάχιστον οἱ εὐσεβεῖς γυναῖκες σίγουρα, ἂν οἱ ἄλλες, ποὺ εἶναι ἡ μεγάλη πλειονότητα, τοὺς τὸ ἐπέ­τρεπαν· ἀλλὰ αὐτὲς οἱ ἄλλες θέλουν διαρκῶς νὰ τραβοῦν τὴν προσοχή, καὶ τὸ ζῶο ἀποτελεῖ εὐπρόσ­δεκτη ἀφορμὴ γιὰ κάτι τέτοιο. Ἂν μποροῦσαν καὶ ἂν τὸ τολμοῦσαν, σίγουρα θὰ δελέαζαν τὸ ζῶο νὰ ἔρ­θει ἀκόμα πιὸ κοντά τους, ὥστε νὰ ἔχουν τὴν εὐκαι­ρία νὰ τρομάζουν ἀκόμα περισσότερο.

Μόνο οἱ γυναῖκες, βέβαια, τὸ φοβοῦνται τὸ ζῶο· γιὰ τοὺς ἄνδρες εἶναι ἐδῶ καὶ καιρὸ ἐντελῶς ἀδιάφορο, ἡ μιὰ γενιὰ τὸ δείχνει στὴν ἄλλη, ὅλοι τὸ ἔχουν δεῖ τόσο πολλὲς φορές, ὥσπου τελικὰ κανεὶς δὲν τοῦ ρίχνει πιὰ οὔτε ἕνα βλέμμα· ἀκόμα καὶ στὰ παιδιὰ ποὺ τὸ βλέπουν γιὰ πρώτη φορὰ ἔχει πάψει νὰ προξενεῖ ἐντύπωση. Εἶναι τὸ κατοικίδιο τῆς συναγωγῆς – καὶ γιατί δηλαδὴ νὰ μὴν ἔχει ἡ συναγω­γὴ ἕνα κατοικίδιο μοναδικό, ποὺ δὲν ὑπάρχει πουθενὰ ἀλλοῦ; Ἂν δὲν ἦταν οἱ γυναῖκες, ἀκόμα καὶ τὴν ὕπαρξη τοῦ ζώου θὰ ἀγνοούσαμε. Ἀλλὰ κι οἱ γυ­ναῖκες δὲν τρέφουν κανέναν πραγματικὸ φόβο γι’ αὐτὸ τὸ ζῶο, θὰ ἦταν ἄλλωστε κάτι παραπάνω ἀπὸ παράξενο νὰ φοβοῦνται ἕνα τέτοιο ζῶο, μέρα μπαί­νει μέρα βγαίνει, ἐπὶ χρόνια, ἐπὶ δεκαετίες. Ἡ δικαιολογία τους εἶναι ὅτι τὸ ζῶο βρίσκεται ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον πολὺ πιὸ κοντά τους ἀπ’ ὅ,τι στοὺς ἄν­δρες, πράγμα ποὺ ἰσχύει. Τὸ ζῶο δὲν τολμάει ποτὲ νὰ κατέβει ἐκεῖ ὅπου εἶναι οἱ ἄνδρες, ποτὲ κανεὶς δὲν τὸ ἔχει δεῖ πάνω στὸ πάτωμα. Ὅταν δὲν τὸ ἀφή­νουν νὰ κάθεται στὰ κάγκελα τοῦ γυναικωνίτη, προ­σπαθεῖ νὰ βρίσκεται τουλάχιστον στὸ ἴδιο ὕψος μ’ αὐτά, στὸν ἀπέναντι τοῖχο. Ἐκεῖ ὑπάρχει ἕνα πο­λὺ στενὸ περβάζι, οὔτε δυὸ δάχτυλα πλάτος, ποὺ διατρέχει τὶς τρεῖς πλευρὲς τῆς συναγωγῆς, καὶ σ’ αὐτὸ τὸ περβάζι πηγαινοέρχεται καμιὰ φορὰ τὸ ζῶο, συνήθως ὅμως κουρνιάζει σὲ ἕνα συγκεκριμένο σημεῖο, ἀπέναντι ἀπὸ τὶς γυναῖκες. Εἶναι σχεδὸν ἀνεξήγητο πῶς καταφέρνει καὶ χρησιμοποιεῖ μὲ τέτοια εὐ­κολία αὐτὸν τὸν τόσο στενὸ διάδρομο, ἐνῶ ἀξιοπρό­σεκτος εἶναι καὶ ὁ τρόπος ποὺ κάνει μεταβολὴ ἐκεῖ πάνω, ὅταν φτάνει στὸ τέρμα, γιατὶ ἐν πάσῃ περιπτώσει εἶναι πολὺ γέρικο ζῶο, κι ὅμως καθόλου δὲν δειλιάζει οὔτε καὶ γιὰ τὸ πιὸ παράτολμο ἅλμα στὸν ἀέρα, ποὺ τοῦ πετυχαίνει πάντα – νὰ κάνει τὴν ἐναέ­ρια στροφή του καὶ μετὰ νὰ ξαναπάρει τὸν δρόμο πρὸς τὰ πίσω. Ὅταν, βέβαια, τὸ ἔχεις δεῖ ἤδη μερικὲς φορές, τὸ ἔχεις βαρεθεῖ καὶ δὲν ὑπάρχει πλέον λόγος νὰ τὸ χαζεύεις. Ἐπίσης δὲν εἶναι οὔτε ὁ φόβος οὔτε ἡ περιέργεια ποὺ ἐξακολουθεῖ νὰ ταράζει τὶς γυναῖκες· ἂν ἀσχολοῦνταν περισσότερο μὲ τὶς προσευχές τους, θὰ ξεχνοῦσαν ἐντελῶς τὸ ζῶο –τουλάχιστον οἱ εὐσεβεῖς γυναῖκες σίγουρα, ἂν οἱ ἄλλες, ποὺ εἶναι ἡ μεγάλη πλειονότητα, τοὺς τὸ ἐπέ­τρεπαν· ἀλλὰ αὐτὲς οἱ ἄλλες θέλουν διαρκῶς νὰ τραβοῦν τὴν προσοχή, καὶ τὸ ζῶο ἀποτελεῖ εὐπρόσ­δεκτη ἀφορμὴ γιὰ κάτι τέτοιο. Ἂν μποροῦσαν καὶ ἂν τὸ τολμοῦσαν, σίγουρα θὰ δελέαζαν τὸ ζῶο νὰ ἔρ­θει ἀκόμα πιὸ κοντά τους, ὥστε νὰ ἔχουν τὴν εὐκαι­ρία νὰ τρομάζουν ἀκόμα περισσότερο. Στὴν πραγματικότητα ὅμως τὸ ζῶο δὲν ἔχει καμία ὄρεξη νὰ τὶς πλησιάσει καί, ἐφόσον δὲν τὸ πειράζουν, ἀσχολεῖται μαζί τους τόσο λίγο ὅσο καὶ μὲ τοὺς ἄνδρες· προφανῶς, ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἤθελε μᾶλλον εἶναι νὰ μένει διαρκῶς στὴν κρυψώνα ὅπου ζεῖ ὅποτε δὲν γίνεται λειτουργία, πιθανότατα σὲ κάποια τρύπα τοῦ τοίχου, τὴν ὁποία ἐμεῖς δὲν ἔχουμε ἀκόμα ἀνακαλύψει. Μόλις ξεκινᾶ ἡ προσευχή, τότε ἐμφανίζεται κι αὐτό, τρομαγμένο ἀπὸ τὴ φασαρία – θέλει νὰ δεῖτί τρέχει, θέλει νὰ μένει σὲ ἐγρήγορση, θέλει νὰ ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ τὸ σκάσει; Ὁ φόβος τὸ σπρώχνει καὶ βγαίνει ἔξω, ἀπὸ φόβο κάνει αὐτὲς τὶς τοῦμπες του καὶ δὲν τολμάει νὰ ἀποσυρθεῖ μέχρι νὰ τελειώ­σει ἡ λειτουργία. Εἶναι φυσικὸ νὰ προτιμάει τὰ ψηλά, ἀφοῦ ἐκεῖ εἶναι πιὸ ἀσφαλές, ἐνῶ πάνω στὸ περβάζι καὶ στὰ κάγκελα ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ τρέχει καλύτερα, ἀλλὰ πάντως δὲν μένει συνέχεια ἐκεῖ· καμιὰ φορὰ κατεβαίνει καὶ χαμηλά, πρὸς τοὺς ἄνδρες. Τὸ παραπέτασμα τῆς Κιβωτοῦ κρέμεται ἀπὸ μιὰ ἀστραφτερὴ μπρούντζινη ράβδο, ποὺ φαίνεται πὼς προσελκύει τὸ ζῶο, καὶ πολὺ συχνὰ πλησιάζει ἐκεῖ ἕρποντας, ἀλλὰ καὶ τότε κάθεται πάντοτε ἥσυχο, δὲν μπορεῖ νὰ πεῖ κανεὶς πὼς ἐνοχλεῖ οὔτε κὰν ὅταν βρίσκεται δίπλα ἀκριβῶς στὴν Κιβω­τό, μόνο ἀτενίζει τοὺς πιστοὺς μὲ μάτια κενά, διαρ­κῶς ἀνοιχτά, ἴσως καὶ χωρὶς βλέφαρα, σίγουρα ὅμως δίχως νὰ κοιτάζει κανέναν, κατοπτεύοντας ἁπλῶς τοὺς κινδύνους ποὺ νιώθει πὼς τὸ ἀπειλοῦν.

josefine i aoidosἈπὸ αὐτὴ τὴν ἄποψη ἔμοιαζε, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα, ἐλάχιστα πιὸ νοῆμον ἀπὸ τὶς γυναῖ­κες μας. Ποιούς κινδύνους ἔχει τέλος πάντων νὰ φοβᾶται; Ποιός σκοπεύει νὰ τοῦ κάνει κακό; Δὲν τὸ ἔχουν ἀφήσει ἐντελῶς ἥσυχο ἐδῶ καὶ πολλὰ χρό­νια; Οἱ ἄνδρες ἀγνοοῦν τὴν παρουσία του καὶ οἱ γυναῖκες, στὴν πλειονότητά τους, μᾶλλον θὰ ἦταν δυστυχεῖς ἂν ἐξαφανιζόταν. Καὶ δεδομένου ὅτι εἶναι καὶ τὸ μοναδικὸ ζῶο στὸ κτίριο, δὲν ἔχει ἐπίσης κα­νέναν ἀπολύτως ἐχθρό. Αὐτὸ πραγματικὰ θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἔχει καταλάβει μέσα στὰ χρόνια. Καὶ ἡ λειτουργία, μ’ ὅλη της τὴ φασαρία, μπορεῖ βέβαια νὰ εἶναι κάτι πολὺ τρομακτικὸ γιὰ τὸ ζῶο, εἶναι ὅμως καὶ κάτι ποὺ ἐπαναλαμβάνεται σὲ κάποιο βαθμὸ κάθε μέρα, καὶ στὶς γιορτινὲς ἡμέρες ἐνισχυμένο, τακτικὰ καὶ χωρὶς διακοπή· ἄρα ἀκόμα καὶ τὸ πιὸ φοβισμένο ζῶο θὰ ἔπρεπε νὰ τὸ ἔχει συνηθίσει, πόσο μᾶλλον ὅταν ἀντιλαμβάνεται ὅτι ἡ φασαρία δὲν προέρχεται ἀπὸ διῶκτες, ἀλλὰ εἶναι μιὰ φασαρία ποὺ καθόλου δὲν τὸ ἀφορᾶ. Ὡστόσο, φοβᾶται. Νὰ φταίει ἄραγε ἡ ἀνάμνηση κάποιου μακρινοῦ παρελ­θόντος ἢ μήπως ἕνα προαίσθημα γιὰ τὰ μελλούμενα; Νὰ ξέρει τάχα τὸ γέρικο αὐτὸ ζῶο κάτι παραπά­νω ἀπ’ ὅσα οἱ τρεῖς γενιὲς ποὺ μαζεύονται τώρα στὴ συναγωγή;

Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια, καθὼς λέγεται, εἶχαν ὄντως γίνει ἀπόπειρες νὰ ἐκδιωχθεῖ τὸ ζῶο. Αὐτὸ ἐνδέχεται νὰ ἰσχύει, ἀκόμα πιθανότερο ὅμως εἶναι νὰ πρόκειται γιὰ ἐπινόηση. Ἐκεῖνο πάντως ποὺ σίγουρα βεβαιώνεται εἶναι ὅτι τότε διερευνήθηκε τὸ ἐρώτημα κατὰ πόσον ἐπιτρέπεται, ἀπὸ ἄποψη θρη­σκευτικῶν κανόνων, νὰ γίνεται ἀνεκτὸ ἕνα τέτοιο ζῶο στὸν οἶκο τοῦ Θεοῦ. Ζητήθηκε ἡ γνώμη διάσημων ραβίνων καὶ οἱ ἀπόψεις διχάστηκαν· οἱ περισσότεροι τάχθηκαν ὑπὲρ τῆς ἄποψης νὰ ἐκδιω­χθεῖ τὸ ζῶο καὶ νὰ καθαγιαστεῖ ἐκ νέου ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ. Ὅσο εὔκολα ὅμως βγάζει κανεὶς διατάγματα ἐξ ἀποστάσεως, τόσο ἀδύνατο εἶναι νὰ ἐκδιω­χθεῖ τὸ ζῶο πραγματικά.

(1920)

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...
«Το τραγούδι της γοργόνας» της Σαρµέιν Κλιφτ (προδημοσίευση)

«Το τραγούδι της γοργόνας» της Σαρµέιν Κλιφτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Charmian Clift «Το τραγούδι της γοργόνας» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Κάλυμνος μας αποκαλύφθηκε σταδιακά. Εκ π...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Πέθανε η συγγραφέας των παιδιών Αγγελική Βαρελλά

Πέθανε η συγγραφέας των παιδιών Αγγελική Βαρελλά

Σε ηλικία 92 ετών, πέθανε η συγγραφέας Αγγελική Βαρελλά. Φωτογραφία: Άρης Ρούπινας

Επιμέλεια: Book Press

Ο κόσμος του βιβλίου και ειδικότερα ο κόσμος του βιβλίου για παιδιά αποχαιρετά σήμερα τη συγγραφέα ...

«Εμμανουήλ και Αικατερίνη» της Ρέας Γαλανάκη (κριτική)

«Εμμανουήλ και Αικατερίνη» της Ρέας Γαλανάκη (κριτική)

Για το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Ρέας Γαλανάκη «Εμμανουήλ και Αικατερίνη – Τα παραμύθια που δεν είναι παραμύθια» (εκδ. Καστανιώτη).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Όσοι ακολουθούμε συστηματικά τη ...

Πεφάνης, Χατζηβασιλείου, Βαροπούλου,Τσιντζιλώνη: Πέντε ξεχωριστά βιβλία για το δράμα και την τέχνη του θεάτρου

Πεφάνης, Χατζηβασιλείου, Βαροπούλου,Τσιντζιλώνη: Πέντε ξεχωριστά βιβλία για το δράμα και την τέχνη του θεάτρου

Πέντε βιβλία που αφορούν το δράμα, το θέατρο εν γένει, είτε υπό μορφήν προσωπικού βιώματος είτε σε θεωρητική μορφή (διδακτορική διατριβή), είτε ως μελέτη για τον χορό ως μορφή επιτέλεσης και ως αντικείμενο πολιτιστικής διαχείρισης, κυκλοφορούν και διαφωτίζουν το κοινό που παρακολουθεί τις σκηνικές τέχνες και τις εξε...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

10 σημαντικά βιβλία για άντρες, γραμμένα από γυναίκες

10 σημαντικά βιβλία για άντρες, γραμμένα από γυναίκες

Μια λίστα με 10 σημαντικά μυθιστορήματα γραμμένα από γυναίκες συγγραφείς στα αγγλικά δημοσιεύτηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Women’s Prize for Fiction. Τα δέκα βιβλία αναδείχθηκαν μέσω ψηφοφορίας στην οποία συμμετείχαν 20.000 αναγνώστες. Και τα 10 έχουν μεταφραστεί στη γλώσσα μας. Στη φωτογραφία, η Μέρι Σέλεϊ.

...
40 καλά λογοτεχνικά βιβλία για το καλοκαίρι (και για κάθε εποχή)

40 καλά λογοτεχνικά βιβλία για το καλοκαίρι (και για κάθε εποχή)

Σαράντα λογοτεχνικά βιβλία, ελληνικά και μεταφρασμένα, επιλέξαμε για τους αναγνώστες της bookpress.gr από τα πολλά καλά βιβλία που έφτασαν στα χέρια μας τους προηγούμενους μήνες. Δείτε τα και διαλέξτε το δικό σας αγαπημένο βιβλίο του καλοκαιριού.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός, Κ.Β. Κατσουλάρης...

10 πρόσφατα βιβλία που μας κάνουν σοφότερους (ή και καλύτερους)

10 πρόσφατα βιβλία που μας κάνουν σοφότερους (ή και καλύτερους)

Από τα πολλλά καλά βιβλία που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, σας προτείνω δέκα, επιλεγμένα από τα μη μυθοπλαστικά βιβλία. Δοκίμια, έρευνες, μελέτες, όλα τους διαβαστερά και εξαιρετικά ενδιαφέροντα. Δέκα βιβλία, δέκα ευκαιρίες να γίνουμε σοφότεροι και, γιατί όχι, καλύτεροι άνθρωποι.

Του Κ.Β. Κατσουλάρη ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ