sad-woman-depression_opt

Της Βιβής Τσάκαλου*

Αράπης, είπε. Άνοιξε το στόμα της και είπε αράπης. Πού τη βρήκε αυτή τη λέξη. Πού την ξέθαψε; Η γλώσσα της στο μεταξύ πήγαινε ροδάνι: μια αραπίνα στην τουαλέτα που πρόσεχε μην τελειώσει το χαρτί υγείας, ένας αράπης στο αεροδρόμιο που δεν καταλάβαινε τι του έλεγαν, κάτι αράπηδες στην υποδοχή του ξενοδοχείου που τους έδιναν ποτά (welcome drinks, διευκρίνισε).

Κι άλλα έλεγε: εύχομαι να σας αξιώσει ο θεός να πάτε κι εσείς ένα τέτοιο ταξίδι. Το ξενοδοχείο, χλιδή· είχε τα πάντα μέσα, κλαμπ, εστιατόρια, γήπεδα τένις, ούτε που χρειάστηκε να βγούμε. Καλά, είπα, δεν πήγατε να δείτε καθόλου την πόλη; Την διέκοψα απότομα, ξαφνιάστηκε. Σταμάτησε να μιλάει και με κοίταξε καλά καλά μέσα από τα γυαλιά της. Γιατί να πάμε στην πόλη, αφού τα είχε όλα το ξενοδοχείο, κλαμπάκια, εστιατόρια, πισίνες. Ναι, επέμεινα εγώ, αλλά τα παζάρια; Δεν ήθελες να δεις τα παζάρια; Εκνευρισμένα πια, απάντησε: Μας είπαν ότι είναι επικίνδυνα στην πόλη και δεν πήγαμε. Βέβαια, σκέφτηκα· εκεί θα είχε πολλούς αράπηδες… Ωστόσο δεν μίλησα. Μέσα μου έβραζα. Είκοσι χρονών και έλεγε αράπης. Είκοσι χρονών κοριτσάκι, κέρδισε με την αξία της εταιρικό ταξίδι επιβράβευσης σε προορισμό που πολλοί ονειρεύονται και τα μόνα που είχε να πει ήταν για την χλιδή του ξενοδοχείου και τους αράπηδες. Την μισούσα.

Την μισώ, σκεφτόμουν. Ντρέπομαι και φοβάμαι που είμαι δίπλα της. Σιχαίνομαι να την ακούω να μιλάει. Κάποιο λάθος έχει γίνει. Εγώ δεν ανήκω εδώ, σε αυτά τα σκαλιά, σε αυτές τις κουβέντες, σε αυτές τις λέξεις. Αυτές οι λέξεις, μαύρες, σκληρές, ολοστρόγγυλες και ταυτόχρονα αιχμηρές, πώς βρήκαν το δρόμο για τ’ αυτιά μου; Πώς βρέθηκαν τ’ αυτιά μου στο δρόμο τους; Κάποιο λάθος έγινε.

Δύσκολη μέρα. Ανεβήκαμε επάνω να πιάσουμε δουλειά. Άρχισε η team leader να μας πρήζει. Να κάνετε αυτό, να κάνετε εκείνο, η πώληση είναι ένα τρικ, ο στόχος για σήμερα είναι τόσα κομμάτια, είστε πίσω, βγαίνετε πολλή ώρα διάλειμμα, πάτε για κατούρημα πολύ συχνά, αλλά βλέπετε τι μπορείτε να κερδίσετε, είδατε τη συνάδελφο, μόλις γύρισε από το ταξίδι επιβράβευσης, σας είπε φαντάζομαι πώς πέρασε. Μας είπε, πετάχτηκα. Υπέροχα πέρασε, μόνο που είχε πολλούς αράπηδες. Δεν μπόρεσα να κρατηθώ. Το ξεστόμισα και τη στιγμή που το είπα ένιωσα την κακία να αναβλύζει από το στόμα μου. Με κοίταξαν οι υπόλοιποι συνάδελφοι απορημένοι. Τι με κοιτάτε, ήθελα να τους φωνάξω. Ξυπνήστε ρε. Ζώα, ε ζώα.

Καθίσαμε για να αρχίσουμε τη δουλειά. Είχα υπερένταση. Ήρθε και κάθισε δίπλα μου. Την κοίταξα. Ή δεν είχε καταλάβει το κακεντρεχές σχόλιό μου ή έκανε την αδιάφορη. Της έριχνα κάθε τόσο κλεφτές ματιές. Σιγά μην το κατάλαβε, σκεφτόμουν. Σιγά μην τη νοιάζει. Τη μισούσα κάθε δευτερόλεπτο όλο και πιο πολύ. Μισούσα την αμορφωσιά της, την αλαζονική νεότητά της, την άγνοιά της, το πόσο αυτάρεσκη μου φαινόταν. Νόμιζα ότι θα σκάσω. Αράπης, αράπης, αράπης. Η λέξη αναβόσβηνε στο μυαλό μου συνεχώς.

Την φώναξε η team leader να της πει κάτι. Όταν επέστρεψε ήταν και πάλι μια κοπελίτσα είκοσι χρονών. Ένα κοριτσάκι με λεπτά χαρακτηριστικά που έτρεμαν τα χείλη της από την προσπάθεια να μην βάλει τα κλάματα. Κάθισε στη θέση της αλλά δεν έκανε καμιά κίνηση να αρχίσει τη δουλειά. Όλη της η ενέργεια είχε επικεντρωθεί στο να μη βάλει τα κλάματα. Είσαι καλά, τη ρώτησα. Με κοίταξε. Τα μάτια της ήταν ήδη υγρά. Αφέθηκε να κλαίει κανονικά. Ευτυχώς καθόμασταν παράμερα και δεν την πήρε χαμπάρι κανένας άλλος. Έλα, βρε, μην κλαις, προσπάθησα να την παρηγορήσω, αφού την ξέρεις, λέει ό,τι της κατέβει στο κεφάλι, σε όλους τα ίδια κάνει. Δεν μου είπε τι συνέβη. Κούνησε το κεφάλι της, προσπαθούσε να ρουφήξει τα δάκρυά της. Μου ζήτησε χαρτομάντιλο –ευτυχώς είχα– και πήγε στην τουαλέτα. Όταν γύρισε, η μύτη της ήταν ελαφρώς κόκκινη. Αυτό μόνο.

Μέχρι το σχόλασμα της έριχνα κλεφτές ματιές. Έτσι είναι οι άνθρωποι που λένε κάποιους άλλους ανθρώπους αράπηδες; Κλαίνε κι αυτοί; Δεν είναι τέρατα; Μετά το μάτι μου έπεσε στην αντανάκλασή μου πάνω στο τζάμι. Α, ρε προοδευτική που δεν σηκώνεις μύγα στο σπαθί σου για το ρατσισμό! Τα βάζεις με ένα εικοσάχρονο που όλοι το πιέζουν για να ανταπεξέλθει σε μια άγρια πραγματικότητα. Μου έβγαλα και τη γλώσσα. Η Ελένη απέναντι με είδε και με κοίταξε παραξενεμένη.

Στο σχόλασμα συναντηθήκαμε στην είσοδο. Κοιτούσε συνοφρυωμένη το είδωλό της στην τζαμαρία. Κοντοστάθηκα. Ήθελα να της πω μια καλή κουβέντα. Με είδε που την κοιτούσα. Δεν μου λες, μου απηύθυνε το λόγο. Δεν νομίζεις ότι το ένα μου μπούτι είναι πιο χοντρό από το άλλο;

ΒΙΒΗ ΤΣΑΚΑΛΟΥ

 

vivi_tsakalou* Η Βιβή Τσάκαλου τα τελευταία είκοσι χρόνια ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Έχει σπουδάσει Ανθρωπιστικές Επιστήμες σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο. Είναι φανατική αναγνώστρια.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΣΤΟ bookpress.gr.

* Διαβάστε τα υπόλοιπα δημοσιευμένα διηγήματα.

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Γάγγης και Τίβερης

Γάγγης και Τίβερης

Της Μαρίας Καλιόρη *

Την είδε να στέκεται στην άκρη της γέφυρας και να στρέφει μια τελευταία φορά το κεφάλι της πίσω. Έπειτα άνοιξε τα χέρια της, πέταξε για λίγο στον αέρα και χάθηκε στο ποτάμι. Έχωσε τα δάχτυλα στα μαλλιά του...

Ασύμμετροι ζυγοί

Ασύμμετροι ζυγοί

Της Κατερίνας Κοντοπούλου *

Τσιγάρο; Μου γνέφει αρνητικά. Δεν καπνίζει. Ανάβω εγώ, με κοιτάζει κάπως. Επικριτικά. Σαν τη μάνα μου, μόνο νεώτερη. Έχει καλό εξαερισμό εδώ, συνεχίζω. Για τον καπνό. Σηκώνει τους ώμους, δεν την νοι...

Πώς

Πώς

Της Αθηνάς Μπαλή *

Έπιασε τον γιακά του με τα δυο χέρια για να τον κρατήσει όρθιο∙ θέλησε να τρέξει αλλά με τα καινούργια παπούτσια σε αυτό το πεζοδρόμιο ακόμα και το να βαδίσεις ήταν κατόρθωμα.

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Κάποτε τελειώνουν οι σιωπές»: Εκδήλωση για το ιστορικό μυθιστόρημα της Αγνής Φουρναράκη

«Κάποτε τελειώνουν οι σιωπές»: Εκδήλωση για το ιστορικό μυθιστόρημα της Αγνής Φουρναράκη

Εκδήλωση για την παρουσίαση του βιβλίου «Κάποτε τελειώνουν οι σιωπές» της Αγνής von Meijenfeldt-Φουρναράκη διοργανώνουν οι εκδόσεις Εντός, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, στις 7.30μμ, στην ΕΣΗΕΑ.  

Επιμέλεια: Book Press

Την Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2026, στις 7.3...

Ουελμπέκ: Δικαστική έρευνα για υποκίνηση διακρίσεων και μίσους σε βάρος μουσουλμάνων και υποστήριξης της θεωρίας της «μεγάλης αντικατάστασης»

Ουελμπέκ: Δικαστική έρευνα για υποκίνηση διακρίσεων και μίσους σε βάρος μουσουλμάνων και υποστήριξης της θεωρίας της «μεγάλης αντικατάστασης»

Την Τρίτη 10 Νοεμβρίου, ο Γάλλος συγγραφέας Μισέλ Ουελμπέκ (Michel Houellebecq) τέθηκε υπό δικαστική έρευνα «για συνέργεια σε υποκίνηση διακρίσεων, μίσους ή βίας» για δηλώσεις με τις οποίες στοχοποιούσε μουσουλμάνους. © Wikimedia

Επιμέλεια: Book Press

...
«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίτσας Περ. Ράλλη «Από το ένα στο άλλο 10+1 διηγήματα», η οποία θα κυκλοφορήσει, στη σειρά «Τα αειθαλή», αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Τόπος. Κεντρική εικόνα: Η Μ. Ράλλη σε νεανική φωτογραφία (studio Nelly’s), από το Αρχείο της Μαρίας Ράλλη – ΜΙΕΤ, Λογ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίτσας Περ. Ράλλη «Από το ένα στο άλλο 10+1 διηγήματα», η οποία θα κυκλοφορήσει, στη σειρά «Τα αειθαλή», αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Τόπος. Κεντρική εικόνα: Η Μ. Ράλλη σε νεανική φωτογραφία (studio Nelly’s), από το Αρχείο της Μαρίας Ράλλη – ΜΙΕΤ, Λογ...

«Δεν βλέπω όνειρα συνήθως» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Δεν βλέπω όνειρα συνήθως» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Ηλία Μαγκλίνη «Δεν βλέπω όνειρα συνήθως – Γράμματα του Χάρρυ στη Ρετζίνα», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 10 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Παιδικές σκηνές ...

«Από τον πόλεμο βγαίνεις ζωντανός μόνο από τύχη» της Κωνσταντίνας Κατρακάζου (προδημοσίευση)

«Από τον πόλεμο βγαίνεις ζωντανός μόνο από τύχη» της Κωνσταντίνας Κατρακάζου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Κωνσταντίνας Κατρακάζου «Από τον πόλεμο βγαίνεις ζωντανός μόνο από τύχη», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 10 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Βρέθηκε τεσσεράμισι χρόνια μα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τι διαβάζουμε τώρα; Έξι μουσικές (αυτο)βιογραφίες

Τι διαβάζουμε τώρα; Έξι μουσικές (αυτο)βιογραφίες

Έξι σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της μουσικής (αυτο)βιογραφούνται και αποκαλύπτουν τις προσωπικές τους διαδρομές, μέσα από τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες, προς τη δημιουργία του έργου τους.

Επιλογή-παρουσίαση: Κώστας Αγοραστός

Πολλοί είναι ...

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, νέα και κλασικά μυστήρια

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, νέα και κλασικά μυστήρια

Τρία καλά αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα: Φώτης Δούσος, Γιάννης Μαρής, Αντόνιο Μαντσίνι. Αντισυμβατικοί αστυνομικοί, αδικία και δωσιλογισμός σε λιτή αφήγηση και μεσογειακό νουάρ για το δικαίωμα στην αυτοδικία. ©istock

Επιλογή-παρουσίαση: Χ...

Τι διαβάζουμε τώρα; Βιβλία φεμινιστικής και κουίρ θεωρίας

Τι διαβάζουμε τώρα; Βιβλία φεμινιστικής και κουίρ θεωρίας

Σημαντικά βιβλία που διευρύνουν τη συζήτηση για τον φεμινισμό, τη σχέση της γλώσσας με το φύλο και τη σεξουαλικότητα αλλά και το πόσο [δεν θα έπρεπε να] μας αλλάζει το γήρας.

Επιλογή-παρουσίαση: Φανή Χατζή

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΦΑΚΕΛΟΙ