Δημήτρης Δημητριάδης: «Είναι θεότητες θνητές μην το ξεχνάτε»

Κατάλογοι (20)

Αυτό είναι το περιστύλιο με τις μικρές θεότητες.
Κοιτάξτε το. Εδώ είναι συγκεντρωμένες
για να τις λατρεύετε. Πρώτα όμως κοιτάξτε τις.
Η περιμετρική τους διάταξη είναι αρχιτεκτονημένη
για να προσφέρονται στην γνωριμία τους από εσάς.
Θεότητες μικρές. Όχι δεν είναι αντίγραφα.
Ούτε πρωτότυπα. Δεν είναι έργα τέχνης
γλυπτές παραστάσεις σε λευκό ή ρόδινο μάρμαρο.
Δεν είναι ομοιώματα όχι
μη σάς παραπλανά η εντυπωμένη γνώση.
Είναι αυτές αυτοπροσώπως.
Μικρές θεότητες.
Όπως έχουν γεννηθεί
με όσαμία γέννα συμφέρει
σε σάρκα και οστά και ανάσα.
Θεότητες όχι ενσαρκωμένες.
Ένσαρκες σε ολική ενσαρκότητα.
Εν όψει τής σύνολης ανάληψης
εκ μέρους τους εκείνου που τις καθιστά θεότητες.
Πρωτοφανώς και μεγαλοπρεπώς
.........
εμφανισμένες για να φέρουν και προσφέρουν
με τόλμη και επικινδυνότητα
το γήινο στην πιο αυτούσια μορφή του
σ' αυτήν που έχουν διαπλαστείοι θεατές τους.
Η σάρκα τους είναι ομοούσια
εκείνης που σάς έχει κάνει τώρα ικανούς
να περιφέρεστε τώρα εξ αρχήςανάμεσά τους
να ατενίζετε στο ίδιο ύψος με το βλέμμα σας
την απαράμιλλη παράταξή τους.
Τις έχετε ενώπιόν σας και όχι μόνο
στην διάθεσή σας.
Είστε ευπρόσδεκτοι από όλες.
Είναι εδώ για σάς.
Η Λύπη ο Φόβος η Ντροπή ο Πόθος
η Χαρά η Απόλαυση
η Παραφορά ο Πόνος η Ενόρμηση
το Μίσος η Αποστροφή η Απόγνωση.
Θα τις δείτε όλες θα τις γνωρίσετε.
Η Λατρεία το Πάθος.
Αν και τις έχετε γνωρίσει.
Είναι κι άλλες
όλες διατεταγμένες χωρίς τάξη
με τάξη δική τους που τις συνδέει
τις συγχέει τις ισώνει.
Η Φιλοκτονία. Ναι
είναι μικρές αλλά και όχι.
Μικρές και μεγάλες
αλλά και όχι.
Ίσες και αλληλένδετες.
Θα δείτε καμία δεν έχει
υπόστασηανεξάρτητη αυτοτελή.
Η σάρκα τους είναι σε όλες
η σάρκα όλων.
Προχωρήστε πλησιάστε.
Επιτρέπεταινα αγγίζετε
ακόμη και να κρατάτε την αφή σας
πάνω στα σώματά τους που είναι για αφή.
Προορίζονται για την αφή σας.
Ο λόγος τους είναι η επαφή.
Η σάρκα τους είναι ο λόγος τους.
Ζουν όπως εσείς αλλά ξεχωρίζουν
με την χωριστή θέση τους
έξω από εσάς.
Η Περιφρόνηση.Προέρχονται
από εσάς και είναι όλες
μέσα σας στον καθένα.
Η θέση τους στο περιστύλιο
προορισμένηνα σάς χαρίσει
την οπτική τους διάσταση.
Και να σάς κάνει να αισθανθείτε
την ύπαρξή τους με τρόπο
εμφανή επιφανή
όπως δεν σάς το επιτρέπει
η τοποθέτηση η λειτουργία τους
μέσα σας.
Αυτές είναι οι θεότητες.
Ανάμεσά τους περιφέρεστε.
Είναι εσείς.
Η Λαγνεία έχει δίπλα της
πολύ κοντά της
την Ελπίδα και την Πλήξη
κι αυτέςσε απόσταση αναπνοής
την Ζήλια. Αμέσως πιο εκεί
η Ανία σχεδόν αγκαλιασμένη
με την Απληστία και την Απέχθεια.
Όλων τα σώματα πάλλονται
από αλληλέγγυασυμπάθεια
δονούνται από την ίδια τους την φύση
από την ιδιαιτερότητα που δίνει
στην καθεμιά εκείνο
που δεν έχουν οι άλλες
εκείνο που τις κάνει
όλες συνανήκουσες
συγκάτοικους τής μίας εσωγένειας.
Δεν έχουν τίποτε αλλόκοσμο
ούτε άγνωστο. Όσο ανεξερεύνητες
οι ενδοπεριοχές που ενυπάρχουν
σπλαχνικώς στις αυτοφυείς κατασκευές τους
τόσο αυτό τις καθιστά παρηγορητικές
βαλσαμογόνες μυροβλήτισες ιαματικές.
Είναι θεότητες θνητές μην το ξεχνάτε.
Είναι για να μην είναι.
Έχουν διάρκεια ζωής. Γεννιούνται
διαρκούν όσο εσείς τις νιώθετε.
Ξαναγεννιούνται όταν εσείς τις νιώθετε.
Έρχονται παρέρχονται μόνες ή με άλλες μαζί
σε δέσμες αφυλλόμετρες
σε ακαταμέτρητες ποσότητες
ανάλογες με τις δικές σας.
Προσωπικές
εξωστρεφείς ή όχι διαθέσεις
ανάλογες με τις στιγμές σας
με όσαοι στιγμές αυτές
φέρνουν αποσύρουν ξαναφέρνουν
ξανά και ξανά αιωνιωδώς.
Άλγη και ηδονές απελπισία
και θυμός και λύσσαανάβουν
σβήνουν αναφλέγονται
πάλι και πάλι ανεαορίστως.
Αυτές είναι οι θέσεις τους στο περιστύλιο
Κι εσείς που βρίσκεστε εδώ και περιφέρεστε
είστε κι εσείς σ' αυτές τις ίδιες θέσεις.
Οι θέσεις τους είν' οι δικές σας.
Αν κάποια αγγίξετε αγγίζετε
τον εαυτό σας αυτό που είστε.
Τώρα το βλέπετε και έχετε
την ευκαιρίανα αισθανθείτε
να εμβαθυσταθείτε
μαζί με όλες αυτές τις παρουσίες.
Και μία επιπλέον παρουσία
να αισθανθείτετην επιπλέον
την παρουσία τής παρουσίας
αισθανθείτε την δική σας παρουσία.
Χωρίς την παρουσία
των θεοτήτων γύρω σας
η μέσα παρουσία είναι απούσα.
Χωρίς την παρουσία των θεοτήτων
μέσα σας η παρουσία σας είναι απούσα.
Η ύπαρξή τους σημαίνει την δική σας.
Όλων η ύπαρξή τους.
Καμία μην υποτιμάτε. Η Βδελυγμία.
Καμία μην παραβλέπετε. Η Συνείδηση.
Όλες. Μακαριότητα. Σεμνότητα.
Ενόραση. Δειλία. Δικές σας Καμιά
δεν έχει μόνη της ζωή. Όλες μαζί
είναι μαζί. Όλες μαζί είναι μαζί σας.
Και όλες ζωντανές όλες ζωτικές
Ο θάνατος τής μιας όλες τις πλήττει.
Ο θάνατος τής μιας είναι δικός σας
Με όλες μόνο είστε ζωντανοί.
Μην τις υποτιμάτε μην τις διώκετε
Μην τις αποβάλλετε μην τις εκβάλλετε.
Μην τις αφαιρείτε μην τις καταπατείτε.
Κρατήστε τες ζωντανές. Έτσι θα είστε
ζωντανοί. Με όλες ζώσες και παρούσες.
Το περιστύλιο
έχετε αντιληφθεί
είστε εσείς.
Μέσα σας περιφέρεστε.
Τον εαυτό σας επισκέπτεστε.
Εσάς γνωρίζετε. Βλέπετε μέσα σας.
Και οι θεότητες σάς βλέπουν.
Είναι εδώ για σας. Η σάρκα τους
η σάρκα σας. Ο χρόνος τους δικός σας.
Η Γαλήνη οι Ορέξεις ο Κοχλασμός
η Φρίκη ο Φθόνος η Ασέλγεια η Τέρψη
η Έλξη η Θλίψη οι Ορμές
ο Θαυμασμός το Έλεος
Χωρίς αυτές δεν είστε. Η Φιλοδοξία.
Λατρέψτε τις. Ο Οίκτος. Φυλάξτε τις.
Η Μνησικακία η Τρυφερότητα.
Φροντίστε τις. Ζουν για να ζείτε.
Ζήστε με αυτές για να είστεμε όλες.
Όπως τις βλέπετε εδώ στο περιστύλιο
είν' οι θεότητές σας όμοιές τους.
Εκδοχές παραλλαγές συνθέσεις
αναπλάσεις μυθολογήσεις μορφώσεις
αναμορφώσεις συμπλέγματα και κομβισμοί
περιπλοκές συνευρέσεις και συνθέσεις.
Όλες συνενωμένες μεταξύ τους.
Η Φαντασία η Τρέλα.
Λαμπρές στην ιδιομορφία τους.
Λαμπρές στην συμπλοκή τους.
Δείτε εαυτούς.
Ολόκληροι είστε αυτές. Εδώ.
Στο ενδοστύλιο
Επισκεφτείτε το

Ο Δημήτρης Δημητριάδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1944. Σπούδασε θέατρο και κινηματογράφο στις Βρυξέλλες απ' το 1963 ώς το 1968. Εκεί έγραψε το 1966 το πρώτο θεατρικό του έργο, Η τιμή της ανταρσίας στην μαύρη αγορά, το οποίο ανέβασε ο Patrice Chereau το 1968 στο Theatre d' Aubervilliers, στο Παρίσι. Το 1978 εκδόθηκε το Πεθαίνω σαν χώρα, το πρώτο του πεζογράφημα, το 1980 η ποιητική ενότητα Κατάλογοι 1-4 και το 1983 το θεατρικό του έργο Η νέα εκκλησία του αίματος. Ακολούθησαν: Η ανθρωπωδία. Η ανάθεση. Προοίμιο σε μια χιλιετία (πεζογράφημα), Κατάλογοι 5-8 (1986-ποιητική ενότητα), Το ύψωμα (1990-θεατρικό έργο), Η άγνωστη αρμονία του άλλου αιώνα (1992-θεατρικό), Κατάλογοι 9-Οι ορισμοί (1994-ποιητική ενότητα), Η αρχή της ζωής (1995-θεατρικό έργο, που ανέβηκε την ίδια χρονιά από τον Στέφανο Λαζαρίδη στο Θέατρο του Νότου), Η ζάλη των ζώων πριν τη σφαγή (2000-θεατρικό έργο σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά στο Θέατρο του Νότου), Λήθη και άλλοι τέσσερις μονόλογοι (2000-ο μονόλογος «Λήθη» ανέβηκε το 1998 στο Παρίσι, στο Petit Odeon, από τον J.C. Bailly, το 2001 στο Theatre de Bobigny από την A. Dimitriadis και το 2002 στο θέατρο Άττις από τον Θ. Τερζόπουλο), Κατάλογοι 10-12 (2002-ποιητική ενότητα), Ανθρωπωδία 1 και Ανθρωπωδία 7 (2002-Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2003), Διαδικασίες διακανονισμού διαφορών (2003-θεατρικό έργο σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου που ανέβηκε στον Εξώστη του Θεάτρου του Νότου), κ.ά.
Παράλληλα ασχολήθηκε συστηματικά με τη μετάφραση πεζογραφημάτων των Jean Genet, Georges Bataille, Witold Gombrowicz, Maurice Blanchot, Gerard de Nerval, Balzac, Bernard-Marie Koltes, καθώς και τη μετάφραση θεατρικών έργων των Μολιέρου, Ευριπίδη, J. Genet, G. Courteline, Tennessee Williams, Σαίξπηρ για διάφορα θέατρα. Μετά το 1980 συνεργάστηκε στενά με τις εκδόσεις Άγρα, που έχουν εκδώσει το μεγαλύτερο μέρος του έργου του και, πιο πρόσφατα, με τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν της Θεσσαλονίκης.

 → Οι «Κατάλογοι (20)» αποτελούν μέρος τής ενότητας Κατάλογοι 15-45. Αυτός ο κόσμος δεν είναι ο δικός σου (υπό έκδοση).