Προδημοσίευση αποσπάσματος από τον συλλογικό τόμο του Βάλτερ Πούχνερ «Πεζοποιήματα», ο οποίος θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
The tower and the chatelaine
Στο κέντρο του οχυρού ήταν ο πύργος. Πύργος ανάποδος. Το ύψος του ήταν το βάθος του. Είχε πατώματα πολλά έως τον πάτο. Στα έγκατα του βράχου. Εκεί υπήρχε μια ζέστη πηγή, ένα θερμόλουτρο μικρής έκτασης. Ενώ η στέρνα για το νερό ήταν επιφανειακή. Για να ελέγχεται πιο εύκολα. Πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια κρυβόταν η καρδιά της αναμέτρησης. Το μυστικό όπλο των πολιορκημένων. Η πυργοδέσποινα. Κανείς δεν την έχει δει ποτέ. Κανείς δεν είχε πρόσβαση σε αυτά τα μέρη. Γι’ αυτήν κυκλοφορούσαν μόνο φήμες. Ήταν το ίνδαλμα του φρουρίου. Το τίμημα του πολέμου. Η σημαία της έσχατης θυσίας. Ο καθένας τη φανταζόταν αλλιώς. Επειδή το αντρικό ένστικτο είχε υποχωρήσει στους φρουρούς, οι περισσότεροι την φαντάζονταν κάτι σαν Παναγία. Το πνεύμα του βράχου. Η Υπέρμαχος του κάστρου. Η Προστάτις Αγία του οχυρού. Λίγοι μόνο την φαντάζονταν στη σαρκική της οντότητα. Δεν ήξεραν πως είναι ολόγυμνη. Εκ γενετής τυφλή, εκεί κάτω, στα θερμά λουτρά. Δεν ήξερε τι είναι τα ρούχα. Δεν ήξερε ότι ζει στο σκότος. Ήταν κόρη του φρούραρχου από άγνωστο γάμο. Γι’ αυτήν ήταν τα πιασμένα πουλιά. Τα άκουγε στο σκοτάδι και χαιρόταν. Η φυλακή λυγίζει σίδερα, λένε. Με τον καιρό μπόρεσε να τα πιάσει στα χέρια. Ένιωθε πώς χτυπά η μικρή καρδιά τους. Όλο πιο γλυκά. Κι όταν δεν χτυπούσε πια η μικρή καρδιά τους, τα ξεπουπούλιαζε και τα έτρωγε γλύκισμα. Το φαγητό της. Ζαχαρωτά.
Λίγα λόγια για το βιβλίο
«O ανά χείρας τόμος περιλαμβάνει έξι συλλογές με πεζοποιήματα (και μία ανέκδοτη) που δημοσιεύτηκαν στο χρονικό διάστημα 2021-2024 από τις Εκδόσεις Νίκας. Συναποτελούν μια ξεχωριστή ενότητα στην ποιητική δημιουργία μου, με ευδιάκριτα μορφολογικά, συντακτικά, θεματικά κι άλλα κριτήρια. Ανήκουν τόσο στη στοχαστική ποίηση όσο και σε μια πεζογραφία χωρίς story αλλά με κατάθεση φιλοσοφικών και ποικίλων άλλων σκέψεων «ελευθέρας βοσκής». Τα τμήματα της σύνθεσης αυτής ακολουθούν την εξής σειρά: Υπνογραφίες (2021), Μηνολόγιο του άγνωστου αιώνα (2022), Aστροδρόμια (2022), Βάθη (2023), Ο Μικρός (2023), Κύκλοι (2024) και Πολεμίστρες (ανέκδοτο). Η συγκεντρωτική αυτή έκδοση των πεζοποιημάτων δεν ακολουθεί απόλυτα χρονολογική σειρά –επειδή οι συλλογές αυτές γράφτηκαν μέσα σε μια τετραετία, αυτό δεν έχει και πολλή σημασία– αλλά περισσότερο κατευθύνεται από έναν εσωτερικό βηματισμό ψυχονοητικής πορείας, ο οποίος κινείται σε διάφορα και διαφορετικά επίπεδα της ζωής και ταξιδεύει σε διάφορες και διαφορετικές χώρες του επιστητού. Πρέπει να πω πως αυτό το είδος, έτσι όπως διαμορφώθηκε μέσα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, το αγάπησα ιδιαίτερα». Βάλτερ Πούχνερ
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Βάλτερ Πούχνερ γεννήθηκε και σπούδασε στη Βιέννη, αλλά τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα έχει ζήσει στην Ελλάδα. Είναι επίτιµος και οµότιµος καθηγητής Θεατρολογίας στο ΕΚΠΑ (ιδρυτής του Τµήµατος Θεατρικών Σπουδών µαζί µε τον Σ. Α. Ευαγγελάτο) και παρασηµοφορηµένο µέλος της Ακαδηµίας Επιστηµών της Αυστρίας. Επίσης, έχει διδάξει πολλά χρόνια στο Πανεπιστήµιο της Βιέννης, καθώς και σε πολλά ευρωπαϊκά και αµερικανικά Πανεπιστήµια. Έγραψε πάνω από 120 βιβλία στα ελληνικά, αγγλικά και γερµανικά και δηµοσίευσε περί τα 500 μελετήµατα και περισσότερες από 1.000 βιβλιοκρισίες, για θέµατα της ιστορίας του ελληνικού και του βαλκανικού θεάτρου, καθώς και περί ελληνικής και συγκριτικής λαογραφίας και νεοελληνικών σπουδών και περί της θεωρίας του θεάτρου και του δράματος. Από πολύ νέος γράφει ποίηση (κυρίως στα ελληνικά) αλλά µόνο πρόσφατα άρχισε να δηµοσιοποιεί τα έργα του.
