Προδημοσίευση από την ποιητική συλλογή της Κολομβιανής ποιήτριας Μαρία Πας Γκερέρο [María Paz Guerrero] «Γλώσσα ρόδινη έξω – Γάτα τυφλή» (μτφρ. Αθανάσιος Βαβλίδας), η οποία κυκλοφορεί στις 10 Ιουλίου από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
55
Το φεγγάρι αναζητά τη σκιά
πιθανόν γεννημένη
και δεν μπορεί να τη βρει
πιθανόν ζώο αλλά πίθηκος, γρατζουνιέται
αφέσου
αλλά δεν φτάνει, ανήσυχο
εδώ κι εκεί, σκέτη ουρά αγελάδας
που πέφτει από το κρεβάτι
χαλαρή
αυτήν τη φορά δεν εκφωνεί
τίποτα
μέεε
επειδή δεν συμβαίνει τίποτα, μέεε, μέεε,
μόνο άπνοια
56
Να χτυπιέσαι στο κεφάλι
στο καθαρό πρόσωπο, να καταρρέεις
να σου τη δίνει η απλή κομψή ζωή
περπάτα, κορίτσι
κι ότι σου αρπάζουν στιγμές
για το τίποτα
διότι έπειτα, μια αλήθεια
επιτέλους, μόνο μία:
δεν λαμβάνεις –είναι γεγονός– ούτ’ επιχειρείς
να κλείσεις τo ρύγχος
που ηχεί για σένα
τίποτα δεν θα είναι κατάλληλο
για να εισαχθεί πλέον σ’ εκείνο το ακριβές στόμα
το πέμπτο όγδοο μιλάει ως έχει
ούτε μισή δυσλαλία
ούτε δυσλαλία ολόκληρη υγροποιημένη
57
Είμαστε ένα σώμα που δέχτηκε ένα χτύπημα
μας έφυγε ένα χτύπημα, περισσότερο από ένα χτυπήματα
ένα σώμα που άνοιξε σαν κεφαλή στα δύο
κανείς δεν μας παρακολούθησε
σταθήκαμε σχεδόν τυφλοί
πηγαίναμε στο μπάνιο και σύντομα καταρρεύσαμε
τα ξυλάκια φαγητού
πέντε ζεύγη σκουριασμένων καλωδίων
δεν λειτουργούσαν
ο δρόμος των δακρύων έρχεται
δείκτης για τη μοναξιά
