kalá, της Αν Πεντέρς (προδημοσίευση)

Το τέρας βγήκε από τον λαβύρινθο ________________________
_____________ εμείς είμαστε ο λαβύρινθος.

Δολοφονία, ουσιαστικό στυγερής πράξης / δολοφονία στο μέλλον,
στο παρελθόν

                                                     [ο φόνος δεν έχει τελευταία πράξη]

Ένα βουνό ολάκερο, αποψιλωμένο, κατακερματισμένο, σκαμμένο
σε ανήλιαγα βάθη.
Ένα βουνό-σύνορο που το όνομά του λησμόνησα.
Όπως και όλα τα άλλα, φαντάζομαι.
Η ανηφόρα, το πέρασμα, τα οδοφράγματα, τα δέντρα και οι συγκρούσεις.
Η σύγχυση, η οργή ή o τρόμος. Έμενε ακόμα χρυσός, πολύς χρυσός
να ανασυρθεί
από τα βάθη... για ποιον σκοπό; για να θρέψει ποιους;
πώς; με ποιο τίμημα;

Ένα τραγούδι του οποίου τα λόγια δεν καταλαβαίνω.
Μια κακοφωνία από κιθάρες και κρουστά.
Ένα τραγούδι που ακούγεται, μια ενέργεια που της απαντά ολόκληρο το σώμα.
Μου λες ότι μιλάει για καράβι, για μεταμόρφωση, για αντίσταση και
για ελπίδα. Για μέλι και μαύρο ψωμί. Όχι για παμπερνίκελ, λέω από
μέσα μου...
Μαύρο, το ψωμί ολικής, το ψωμί από φυτρωμένο σιτάρι, ... όχι το
ίδιο μαύρο κατ’ ανάγκη.
Το μαύρο του τραγουδιού είναι το μαύρο των σημαιών, των πειρατών, η στάχτη
των απανθρακωμένων δασών, τα φορέματα των χηρών στο κατώφλι
των ασβεστωμένων σπιτιών,
το τρίχωμα των αποκοιμισμένων στον ήλιο γατών
που γοητεύουν τους τουρίστες και τρώνε τα σκουπίδια τους, ...
Το μαύρο τις νύχτες οργής και χαράς.
Όσο για το μέλι, με άρωμα τριαντάφυλλο ...
Τουρκίας, Βουλγαρίας, Μακεδονίας*;;;
σε ποιον ανήκει η πατρότητα των μυρωδιών/ενθυμίων; Θα
αγωνιστούμε και για αυτό;
και αν πάψουν να υπάρχουν μέλισσες, τότε;

Η αναταραχή, αμετάδοτη;
____________________________________________ περήφανα
λάβαρα, προκλήσεις κόντρα στον άνεμο, τα λόγια.
Τι και αν δεμένα γερά μεταξύ τους, τα λόγια δεν θα είναι αρκετά.

Ένα νήμα. Η φωτογραφία ενός νήματος. Ένα καλώδιο ξεριζωμένο,
ένας κάβος λυμένος, ένα τεντωμένο πανί. Μαύρο; Λευκό;
Και αν ο Θησέας δεν είχε γελαστεί;
Πόσα θύματα στα δίχτυα κάθε νικηφόρου ήρωα;

Traces and tracks.
Unknown places.
Arise from the mist.
An order.
Dis / order.

What do we know from a distance?

Να χτίζω στο όριο.
Σελίδες. Να οικειοποιούμαι.
Να σχεδιάζω.
Ό,τι θα ’θελα. Να σου μιλήσω με γραμμές.
Tracks and holes. Waves and wolves.

Πες μου πάλι.

Η γεύση του ουρανού στο δέρμα.
Το βουνό, άγονο, περήφανο.
May be not.
Οι παρούσες δυνάμεις.
Η θάλασσα.

What do we know from a distance?

Κάπου το ξανάγραψα αυτό. Αλλού. Άλλοτε.

Το εδώ δεν έχει πλέον αλλού.
Ο κόσμος στο μικροσκόπιο.
Δίπλα στο τζάκι, ηρεμία. Αυτό που θα θέλαμε.
Να αναπνεύσουμε.

Το εδώ δεν έχει πλέον αλλού.
Ο κόσμος στο μικροσκόπιο.
Δίπλα στο τζάκι, ηρεμία. Αυτό που θα θέλαμε.
Να αναπνεύσουμε.

Υψώνεις πανιά. Φεύγεις.
Κάτι από σένα, στην άμμο.
Κάτι από άνεμο, μακριά.
Εκείνη την εικόνα, τόσο απλή θα θέλαμε.
Δίχως τις άλλες. Λεκιασμένες με αίμα.
_______________________________________ στην αρχή είναι
που όλα τελειώνουν.

Kalá.
Όλα καλά.

Κεφαλαιώδες κενό.

Η θέση. Ο άλλος. Το ίχνος. Ο άλλος.
Πού είναι η θέση του άλλου; – να μην ξέρεις
[και παντού τραγουδάς]

Ex nihilo. Means nothing.

Πάντα προς τη γλώσσα επιστρέφει κανείς.
Σε κείνη του άλλου επίσης.
Του κλέβω τις λέξεις. Δεν έχω άλλες.

Απότομη γλώσσα γης. Απόκρημνο τοπίο / πέρασμα.
Αυτό που ξεπηδά πέρα από την εικόνα.
Η διαμάχη.
Ο χορός του χάους απ’ όπου μιλάμε.
Αγκυροβόλημα. Δονείται. Πάλλεται.
Αλήθεια;

Δεν μπορεί κανείς να ξέρει / (σ)τη θέση του άλλου

___________________________________________________
______________________ κεφαλαιώδης (παρανό-)περιφρόνηση.
Να ακουστούν οι παρενθέσεις. Μια προοπτική.

                                                                        What do we know?

«Η Ελλάδα είναι μπροστά μας».
Κάθε μέρα, να βλέπεις αυτό.
Γραμμένο στον τοίχο.
Από κάτω, η μνήμη. «11 Σεπτεμβρίου. Αλιέντε».
Θυμήσου / δεν είχες γεννηθεί.
Η Ελλάδα είναι μπροστά μας.
Στα δεξιά του τούνελ, καθώς έρχεσαι από το πάρκο.
Concern.
I mean it.
Who’s concerned?
Τα αυτοκίνητα περνούν κάτω από τη γέφυρα. Κάθε μέρα.
All of us. I mean it.
Beyond and Under. In and Out.
Να χτίζεις.
The bridge. Βομβαρδισμένη.
Ανερχόμενο τουριστικό ερείπιο. Υπεροχή του κέρδους.
Το πολιτικό / της αρχαιολογίας;
A journey. A deal.

[Όταν ο αγώνας γίνεται καθημερινός, μένει κουράγιο για ξέσπασμα;]

Βόσκα, βόσκα, βόσκα όσο μπορείς!

Δεν έχω πια δικές μου λέξεις καθαρές.
Τις κλέβω. Όλες είναι λερωμένες. Επαναλαμβάνω.
Τις κλέβω, τις αναμασώ, τις φτύνω.
Όλες είναι λερωμένες.

Ex nihilo. Does not exist.

Kalá. Lexikon.
Ψάχνω. Πίσω από τη φωνή σου.
Διαβάζω. Αλλού κραυγές, αλλού κραυγάζουν, αλλού γράφουν.
Το χέρι υψωμένο.
[ένα πέταγμα πέτρας είναι και αυτό μια απόσταση]
Το χέρι υψωμένο. Τρέχετε, οι κάδοι στις φλόγες, οι γάτες,
οι φλόγες χαράς, οργής.
Τα λόγια τρέχουν, οι ανάσες τρέχουν, ο δρόμος γυρίζει, ο τροχός,
οι γάτες, η ηρεμία του (α)διάφορου / είναι ένας νυχτερινός ουρανός.
Όλες οι γάτες είναι μαύρες.

Τα λόγια τρέχουν, οι ανάσες τρέχουν, ο δρόμος γυρίζει, ο τροχός,
οι γάτες, η ηρεμία του (α)διάφορου / είναι ένας νυχτερινός ουρανός.
Όλες οι γάτες είναι μαύρες.

What am I looking for?
Τα βότσαλα που πατάς;
____________________________________________ κάτι έχει
ο κόσμος αυτός μας κόβει τα φτερά.

Landscape. Perfect blue sky.
Something blurs. Perfect blue sky. Misty mind.
What is to be seen?

Ένα τοπίο. Μια πύκνωση.
Sorella. Βαθιά συγκινημένη.
Come si dice, sorella?
Kalimera fili mou. Μου λες αυτό. Kalimera.
Είσαι μπροστά μου. Η οργή σου είναι τραγούδι.