«Μίλησε, μνήμη» με τις λέξεις του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Η ΜΝΗΜΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΘΟΜΕΛΟ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ / IF

Όταν μιλάει η Μνήμη, οι ίσκοι της μικροπρέπειας απομακρύνονται, χάνονται, αφανίζονται τα γινάτια, πάνε περίπατο στον αγύριστο όλα τα ελεεινά γινάτια, χαμογελάς, το βλέμμα σου αναβοσβήνει και στροβιλίζεται στο κατώφλι τ᾽ ουρανού σαν τρελαμένη ντισκομπάλα, θυμάσαι κάθε ευλογημένη έλευση, λησμονείς κάθε κατηραμένο και κατουρημένο αποχωρισμό, γεύεσαι ξανά το κεράσι των χειλιών Της, παίζεις πάλι το Εξαίσιο-Πτώμα-Που-Πίνει-Καινούργιο-Κρασί, ίπτασαι σε υπόγεια και κολυμπάς στα σύννεφα λέγοντάς τα «σύγνεφα», ονειρεύεσαι τους φίλους σου, αποκαθηλώνεις τους εχθρούς σου, επαναλαμβάνεις τη φράση του Τζάνγκο «Ο Θεός συγχωρεί, εγώ όχι», γίνεσαι ερωτικό ρεβόλβερ, τραγουδάς μαζί με τους Beatles “Happiness is a warm gun, oh yes it is’’, μεταμφιέζεις τις ημερομηνίες, απλώνεις στην μπουγάδα τις δεκαετίες, είσαι ο Πήτερ Παν κι Εκείνη είναι η Τίνκερμπελ, είσαι ο Τζώννυ κι Εκείνη είναι η Τζίνα, είσαι ο Μπόγκι κι Εκείνη είναι η Μπακώλ, όλα είναι πια potlatch/δώρο, το γραφειόσπιτό σου είναι τώρα το Νέο Άλαμουτ, το απόρθητο οχυρό του Έρωτος και της Φιλίας, εγκαταλείπεις απηνώς όσους τον εαυτό τους ήδη έχουν εγκαταλείψει,

Όταν μιλάει η Μνήμη, τα σημεία στίξεως χορεύον καζατσόκ, η Κυψέλη γίνεται παιγνιότοπος, η Φωκίωνος είναι και πάλι φραουλοχώραφο και πεταλουδότοπος, τα δύο σας κορμιά γίνονται πολύχρωμη στραφταλιστή σβούρα, ο χωροφύλακας κι ο διώκτης ρίχνονται στον πάτο του ποταμού με τσιμεντωμένα τα πόδια, η Συμμορία Σαίξπηρ ψάλλει το “In a Gadda da Vida’’ καρατομώντας κακομούτσουνους κι αγύρτες, «τα παιδιά κάτω στον κάμπο κυνηγάνε τους αστούς πετσοκόβουν τα κεφάλια από εχθρούς και από πιστούς», ο Καρούζος παίρνει το Νόμπελ και τρώμε, η Παλιοπαρέα, τα χρήματα στην Πλατεία Μαβίλη, στα κουτούκια, στα καταγώγια, και στα Μέλαθρα του Legendario,

Όταν μιλάει η Μνήμη, όλο το σύμπαν χαρτοπαίζει, το σκυλί σου είναι ελεύθερο και ευδαίμον, η Ελευθερία χορεύει βαλς με την Ευτυχία, το επώνυμό σου είναι Πλήρης, η Γυναίκα σου είναι το Κόκκινο Κερασένιο Κορίτσι, γράφετε μαζί τους Τρόπους Εξόδου από την Προϊστορία της Αγάπης, συνεταιρίζεστε ασμένως, γίνεστε οι Χιούι Λιούι Ντιούι με οπλοπολυβόλα, αμύνεστε, υπερασπίζεστε όσια και ιερά, δεν αφήνετε κανέναν να διαβάλει τον Γκαστόνε Ντακ και την Μπέττυ Μπουμπ, ρίχνετε ξανάστροφες σε όποιον τείνει να χλευάσει τον Άντυ Γουώρχολ, ανάβετε ένα κεράκι στο Ιερό του Ρόθκο, βάζετε στο πικάπ το “It takes two to burn’’ των Crime & The City Solution, ρίχνετε τα σκουπίδια στα σκουπίδια, ανεβάζετε την ψυχεδελική όπερα Sublime-F,

Όταν μιλάει η Μνήμη, περνάτε το καλοκαίρι στην πόλη, χάνετε δέκα κιλά από τα απανωτα σμιξίματα, δεν χαμπαριάζετε, εσύ κι Εκείνη, δεν κωλώνετε, είστε οι Απόλυτοι Lovers επί Κολωνώ, ξέρετε ότι η λέξη είναι phthonos, κι Εκείνη γράφει με ατσάλινο σουγιά στην πλάτη σου «σαγαπω», κι εσύ γράφεις με ατσάλινο σουγιά στην πλάτη Της «σαγαπω», κι Εκείνη σε λέει “Mister Wonderful’’, κι εσύ Την λες “Miss Ripples’’, και μουσκεύετε όλα τα διαθέσιμα σεντόνια, κι αγοράζετε καινούργια, και τα μουσκεύετε κι αυτά, και όλα είναι Πόθος και Πάθος, και κάθε νύχτα είναι Νύχτα Εξαΰλωσης και κάθε μέρα είναι ένα όργιο με σάουντρακ τα είκοσι ένα λεπτά και είκοσι οχτώ δευτερόλεπτα του παιάνα “Get Ready” των Rare Earth,

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ & ΟΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ-ΙΚΑΡΟΥ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗ