Ζητήσαμε από πεζογράφους, ποιητές, μεταφραστές και επιμελητές να μας στείλουν μια καλοκαιρινή φωτογραφία από το προσωπικό τους αρχείο και να την πλαισιώσουν με μια ανάμνηση. Σήμερα, η Δήμητρα Κολλιάκου.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Εικονογράφηση: Πάρις Κούτσικος - parisko.com
ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΚΟΝΤΑ
Όταν άνοιξαν τα κλουβιά, οι γερανοί άρχισαν να βγαίνουν ισορροπώντας στα ψηλά τους πόδια, σαν σε ξυλοπόδαρα. Λίγοι άπλωσαν τα φτερά τους, κι αυτοί διστακτικά. Ακόμα λιγότεροι θέλησαν να πετάξουν. Ήταν θλιβερό να τους βλέπεις να επιστρέφουν. Κανείς τους δεν πήγε μακριά, λες κι είχαν ήδη επιβληθεί τα περιοριστικά μέτρα. Τώρα αναρωτιόταν αν κάποιοι κόλλησαν τον ιό από τον φύλακα που τους έβαζε φαγητό, όπως είχε συμβεί στις τίγρεις ενός ζωολογικού κήπου, κάπου στη Γερμανία.
Είναι μεγαλωμένοι σε αιχμαλωσία, γι’ αυτό δεν τους αρέσει να πετάνε, είχε πει ο Αυστραλός, ενώ κοιτούσε μακριά με τα κιάλια. Δεν τον ενδιέφεραν οι γερανοί με το κόκκινο στέμμα, που είναι εκτεθειμένο δέρμα στο πάνω μέρος του κεφαλιού τους, κι όχι φτέρωμα σ’ αυτό το χρώμα – κόκκινο της φωτιάς. Η ειδικότητα του Αυστραλού ήταν τα ωδικά πτηνά. Ήθελε να αποδείξει ότι τα ωδικά πτηνά κατάγονται από το τμήμα της υπερηπείρου Γκοντουάνα, που αργότερα έγινε Ινδία, Σρι Λάνκα, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νέα Γουινέα και Ανταρκτική. Βρισκόταν στο λάθος συνέδριο, έστω κι αν θεωρούσε πως στο λάθος συνέδριο βρισκόντουσαν όλοι οι άλλοι, αφού κανείς τους δεν ήταν φυσιοδίφης. Τον απέφευγαν, αλλά ούτε εκείνος επιδίωκε τη συντροφιά τους. Όμως σε μια στιγμή της είπε –σ’ εκείνη μόνο– πως είναι ψέμα αυτό που λένε, ότι οι γερανοί μένουν πιστοί στον σύντροφό τους για πάντα. Ψέμα, και λοιπόν; Είχε αναρωτηθεί αν ήταν έμμεσα μια πρόταση για κάτι στα γρήγορα.
Οι γερανοί προσγειώνονταν νωθρά και στέκονταν ανάμεσα στους ανθρώπους, σε αποστάσεις που είναι πλέον αδιανόητες. Υπερβολικά κοντά. Όλοι οι άλλοι ήταν ντόπιοι και ήθελαν να βγάλουν σέλφι μ’ έναν γερανό με κόκκινο στέμμα, που τους έφτανε ως το στέρνο. (Όχι γιατί αυτοί ήταν κοντοί, αλλά γιατί ο γερανός ήταν ψηλός). Τη φωτογραφία θα την ανέβαζαν μετά στο WeChat. Θέλεις να βγεις φωτογραφία με τους γερανούς; την είχε ρωτήσει ο Σαντσχίν. Δεν ήξερε πολλά αγγλικά ή ντρεπόταν να μιλήσει – μέχρι τέλους δεν μπόρεσε να καταλάβει τι απ’ τα δύο. Για να συνεννοούνται, χρησιμοποιούσε μια εφαρμογή στο κινητό του που έκανε αναγνώριση ομιλίας και αυτόματη μετάφραση. Όχι, του είχε πει ενοχλημένη, δεν ήθελε να βγει φωτογραφία. Είχε απομακρυνθεί με κάποια αγένεια, ενώ ο κύριος λόγος που είχε έρθει μέχρι εδώ ήταν εκείνος.
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΚΟΛΛΙΑΚΟΥ
