meli-sta-xeili360

Προδημοσίευση από το μυθιστόρημα του Μάνου Κοντολεών «Μέλι κόλλησε στα χείλη» (εκδ. Πατάκη).

 

 

 

 

 

 

"… Η μουσική ξεκινά με την είσοδο των ζουρνάδων και η Μέλω χάνεται μέσα σε ήχους που σχεδόν τρομάζουν.
Ήχοι του βουνού… Ήχοι κρυφών καημών – επικίνδυνων γι’ αυτό.
Κι έπειτα όλα τα άλλα όργανα – κλαρίνα, κιθάρες, μπουζούκι και ακορντεόν.
Η ώρα του καρσιλαμά.
Το πλήθος αναδεύεται… Οι μύστες ποιοι θα είναι εφέτος;
Στην πίστα προχωρεί ο πρώτος άντρας. Αργά εισέρχεται. Με δέος όσο και αποφασιστικότητα.
Άλλος ακολουθεί.
Η Μέλω μπορεί ακόμα να τους αναγνωρίζει… Τους θυμάται.
Ο πρώην πρόεδρος του χωριού, ο έμπορος ξυλείας…
Τώρα και τρίτος, τέταρτος, πέμπτος…
Ένας κύκλος δημιουργείται και την ίδια ώρα κλείνει.
Όσοι τολμηροί και αποφασισμένοι! Κανείς άλλος πια…
Άντρες μεγάλοι και νεότεροι έχουν κυριεύσει τον χώρο της πλατείας τον αφιερωμένο στον χορό.
Κινούνται πια στον ρυθμό της μουσικής, οι πλάτες τους γυρτές και το κεφάλι σε ξαφνικά γυρίσματα προς τα πάνω, αναστεναγμοί που δεν ακούγονται και τα μπράτσα φτερούγες που αναζητούν τον τρόπο να πετάξουν και ολοένα τα σώματα τριγυρνάνε, στρέφονται το ένα γύρω από το άλλο, το ένα θέλει να συνομιλήσει με κάποιο άλλο και να ανταλλάξουν στεναγμό, μεράκι, νταλκά….
Αντρίκειος χορός. Κάλεσμα ελευθερίας και γήτεμα της αυταπάτης της.
Στο κούτελο, ιδρώτας. Τα μαλλιά κολλάνε στα μελίγγια. Οι παλάμες τους πρέπει να είναι υγρές κι αυτές. Από τα μισάνοιχτα, στα τριχωτά στέρνα, μονόχρωμα πουκάμισα διαφαίνονται στάλες που θα λεκιάσουν το ύφασμα στα μέρη του στομαχιού, της κοιλιάς…
Σπάνε τα κορμιά, το καθένα στους δικούς του σπασμούς αφοσιωμένο.
Η Μέλω οσφραίνεται…
Μυρωδιά σωμάτων…
Η μυρωδιά του δικού της σώματος αρχίζει να διαφεύγει από τα σημεία που το φόρεμα ξεχνά να πιέζει τη σάρκα και τώρα η Μέλω οσφραίνεται ξανά, μα τώρα και μιαν άλλη μυρωδιά και, ενώ τα βλέφαρα είχαν βαρύνει για να βρουν την ευκαιρία οι εικόνες να μετατραπούν σε σύμβολα, πάλι γίνονται ελαφριά και πεταρίζουν.
Στην πίστα μπήκαν οι γυναίκες.
Ιέρειες μιας άλλης αίρεσης.
Γυναίκες μεγάλες και νεότερες καταπατούν τον χώρο που, όταν ο ήλιος κυριαρχεί, τον σκιάζουν τα φύλλα του πλάτανου και της αγριοκαστανιάς, αλλά τώρα πολύχρωμα λαμπιόνια αντιγράφουν τους χρωματικούς συνδυασμούς ενδυμάτων – φούστες εμπριμέ, μπλούζες με καρουδάκια, τζιν παντελόνια με ασημιά σιρίτια και μονόχρωμα φουστάνια…
Οι γυναίκες χορεύουν, έχουν τα χέρια απλωμένα και προτεταμένα τα στήθια, καδένες και χάντρες άλλοτε κρύβονται στις σχισμές των μαστών, άλλοτε πέφτουν προς τα πίσω, εκεί που ο σβέρκος τους έχει λεκιαστεί από υπολείμματα αρωμάτων.
Οι γάμπες, είτε χυτές σε άλλες, με κιρσούς σε κάποιες, αντέχουν το λίκνισμα των γοφών και μεταδίδουν τον ρυθμό σε στήθη πεσμένα, σφιχτά, κάποια στείρα πια, άλλα παρθενικά ίσως ακόμα.
Πλησιάζουν οι γυναίκες τους άντρες, από εδώ η μια, από εκεί μια άλλη, μια τρίτη κάπου πιο κει, μπλέκονται τα θηλυκά με τα αρσενικά και με τα βήματα του χορού ζυγώνουν και απομακρύνονται και έπειτα μια μια γυναίκα, πάντα με βήματα στον ρυθμό της μουσικής, αποχωρεί και σιωπηλά γνέφει κι ένας ένας οι άντρες από πίσω τις παίρνουν, τις ακολουθούν, ζευγάρια που ήταν προτού να χορέψουν και που διαλυθήκανε μέσα στον χορό, τώρα, καθώς οι τελευταίες νότες και οι στροφές κυλάνε πάνω στις πλάκες της πλατείας, ζευγάρια πάλι γίνονται…
Έχουν οι άντρες εκφράσει το αρσενικό τους όνειρο και έχουν τώρα αποδεχτεί τη φυλάκισή τους από τις γυναίκες.
Το νόημα και ο στόχος του χορού ολοκληρώθηκε. Έγινε η ιεροτελεστία.
Κι έσονται εις σάρκαν μίαν…
Έτοιμο πια το πλήρωμα του χωριού να ξεκινήσει το γλέντι μέχρι το χάραμα, χωρίς ανεκπλήρωτους καημούς και ψεύτικες υποσχέσεις.
Οι άντρες, χωρίς τη συνοδεία της μουσικής τώρα, με βήματα καθημερινά, κουρασμένα ίσως αλλά περήφανα, πλησιάζουν την ορχήστρα και ‒πάνω στα όργανα που οι οργανοπαίχτες έχουν ακουμπήσει σε τραπεζάκι‒ αφήνουν τα πεντάευρα,τα δεκάευρα, τα εικοσάευρα…. Και μετά επιστρέφουν στα τραπέζια, εκεί που η θέση τους ήταν πριν από τον χορό και ακόμα και μετά τον χορό είναι… Θα είναι.
Η Μέλω μπορεί να αισθανθεί μέσα στις φλέβες της μια κάψα να κυκλοφορεί. Κρασί λες κι έγινε το αίμα της.
Κι όμως δεν ήταν η πρώτη φορά που είχε παρακολουθήσει τον εναρκτήριο χορό του πανηγυριού.
Μα κι όμως πρώτη ήταν…
Γιατί η κάθε πρωτιά δεν είναι ό,τι είδες, μα το πώς το βίωσες.
Τώρα, μόνο το βουητό από τις ομιλίες γύρω τους, και γύρω της πάντα ο Πράσινος, ο Σήφης…
Ο Αργύρης σηκώθηκε και πάει προς την ορχήστρα.
Από την τσέπη του παντελονιού βγάνει το κατοστάρικο, το ρίχνει στο κλαρίνο και αναμένει…
Με μπράτσα που άπλωσε και πόδια που λύγισε στα γόνατα, αναμένει.
Η πρώτη νότα, η δεύτερη μετά… Το ζεϊμπέκικο το χορεύουν μόνο άντρες.
Για μια γυναίκα. Σε μια γυναίκα αφιερωμένο.
Όχι λόγια. Κινήσεις μόνο. Χορός.
Το κορμί μοναχό του να κερδίσει το άλλο το κορμί.
Αν το κερδίσει…
Τα βήματα είναι αργά, στριφογυρίζουν τα μέλη –πόδια και μηροί κυρίως, κάπως λιγότερο τα φλύαρα χέρια‒ αναζητώντας προς τα πού έρχεται εκείνη η οσμή που τα ταράζει.
Χορεύει ο Αργύρης και λυγίζει τη μέση, ξαφνικά το δεξί το χέρι πέφτει κάτω και η παλάμη κτυπά τις πλάκες και, ενώ ανασηκώνεται η μέση, το βλέμμα του άντρα τρέχει και καρφώνεται πάνω στα μάτια της Μέλως.
Ακίνητη, ακούνητη αυτή και ο Σήφης πάντα έχει την παλάμη της πάνω στο γόνατό του και εκεί την πιέζει.
Η Μέλω θυμάται την πρώτη φορά που το χέρι της… Το ίδιο αυτό χέρι είχε αγγίξει το ίδιο αυτό γόνατο. Και τότε σκληρό ήταν· αιχμηρό. Και τώρα…
Ο Αργύρης γονατίζει…
Και ικετεύει ο ιερέας τη θεά, εκλιπαρεί ο πιστός την άνασσά του.
Κι έπειτα πάλι πετιέται ως ιέραξ, απαιτεί καθώς το πόδι κάτω κτυπά. Καθώς οι δυο παλάμες εναλλάξ κτυπάνε το έδαφος.
Το πείσμα να τον κάνει κάτι παραπάνω από τολμηρό. Αποφασισμένο.
Μα ο Σήφης έχει πάντα, ανάμεσα στο γόνατό του και στην παλάμη του, πιασμένη την παλάμη της Μέλως. Πάντα. Όση ώρα κρατά η ζεμπεκιά.
Και μετά;
Μετά ο Αργύρης;…
Επιστρέφει στο τραπέζι τους ο Αργύρης.
Και στην πλατεία ακούγονται μόνο «Εις υγείαν» και «Στην υγειά σου».
Αλλά τώρα ο Σήφης έχει σηκωθεί και πάει κι αυτός προς την ορχήστρα, στο μπουζούκι αφήνει το χαρτονόμισμα και αυτό που ζητά αμέσως θα ακούσουν όλοι ποιο τραγούδι είναι και, ενώ οι πρώτες στροφές έρχονται να θυμίσουν χρόνια όχι και τόσο παλιά και μάλλον καθόλου, μα καθόλου, ξεχασμένα, ο Σήφης αρπάζει τη Μέλω από το χέρι, την τραβά, τη σέρνει –ίσως‒ στη μέση της πίστας και την αφήνει έρμαιο του ρυθμού, να εικονογραφεί, να ζει ό,τι ένας τραγουδιστής προειδοποιεί,
…Τ’ αγγελικό σου το κορμί
στα χέρια μου, στα χέρια μου θα πέσει…
Κι εκείνη αποδέχεται τον ρόλο.
Ρόλο μόνο γι’ αυτήν γραμμένο.
Πράσινο φόρεμα, λιβάδι να το οργώσουν, να το σπείρουν… Να το θερίσουν. Να το αλωνίσουν.
Η Μέλω χορεύει και φεύγει… Και ενώ χορεύει αναρωτιέται πού έχει πλέον πάει. Προς τα πού οδηγήθηκε και αν έχει ένα τέλος αυτό το ταξίδι.
Χορεύει.
Έναν μόνο χορό χόρεψε εκείνο το βράδυ."


meli-xeili-exof(Το μυθιστόρημα «Μέλι κόλλησε στα χείλη» του Μάνου Κοντολέων, θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Πατάκη αρχές Μαρτίου του 2013)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...
«Μια τελευταία επιστολή αγάπης» της Ελιάνας Χουρμουζιάδου (προδημοσίευση)

«Μια τελευταία επιστολή αγάπης» της Ελιάνας Χουρμουζιάδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ελιάνας Χουρμουζιάδου «Μια τελευταία επιστολή αγάπης», που θα κυκλοφορήσει στις 11 Μαΐου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Θα σου πω τι θυμάμαι από τη συνέχεια. Περπατήσαμε αργά στην ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Στην Αλίς Ζενιτέρ και την «Τέχνη της απώλειας» το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Δουβλίνου

Στην Αλίς Ζενιτέρ και την «Τέχνη της απώλειας» το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Δουβλίνου

Η Γαλλίδα Αλίς Ζενιτέρ (Alice Zeniter) και ο μεταφραστής της στα αγγλικά Φρανκ Γουίν (Frank Wynne) τιμήθηκαν με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας του Δουβλίνου, για το μυθιστόρημα «Η τέχνη της απώλειας». Το βιβλίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις, σε μετάφραση Έφης Κορομηλά. Σημειωτέον, το συγκεκριμένο βρ...

«Οδός Μακεδονομάχων» της Αντωνίας Γουναροπούλου (κριτική)

«Οδός Μακεδονομάχων» της Αντωνίας Γουναροπούλου (κριτική)

Για τη συλλογή διηγημάτων της Αντωνίας Γουναροπούλου «Οδός Μακεδονομάχων» (εκδ. Petites Maisons). Κεντρική εικόνα: Πίνακας της © Christine Cousineau.

Της Χριστίνας Μουκούλη

Η παιδική ηλικία είναι κατά τον Piaget η περίοδος κατά την οποία...

Ντέιβιντ Μίτσελ: «Οι περισσότεροι συγγραφείς φθονούμε τους μουσικούς»

Ντέιβιντ Μίτσελ: «Οι περισσότεροι συγγραφείς φθονούμε τους μουσικούς»

Σε συνέντευξή του, ο Βρετανός συγγραφέας David Mitchell, δύο φορές υποψήφιος για το Βραβείο Μπούκερ, μίλησε για το πρόσφατο μυθιστόρημά του «Utopia Avenue».

Επιμέλεια: Book Press

Το ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μπερνάρντο Ατσάγα (Bernardo Atzaga) «Σπίτια και τάφοι» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 3 Ιουνίου από τις εκδόσεις Εκκρεμές. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός ...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ