Προδημοσίευση αποσπάσματος από το νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Φώσκολου «Μαύρο πέπλο», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.
Επιμέλεια: Book Press
Η μεταλλική γεύση του αίματος παρέμενε ακόμη νωπή επάνω στα διψασμένα χείλη μου. Ήμουν από τους τυχερούς που μπορούσε να απολαμβάνει ολόφρεσκο αυτό το θείο δώρο.
Κατευθείαν από την πηγή! Μέσα από τον ίδιο τον θάνατο αναγεννιόταν κάθε φορά και κάτι νέο μέσα μου.
Κι ο θάνατος τι γεύση είχε; Μάλλον την ίδια!
Όμως δεν ήταν αυτό που με απασχολούσε τόσο εκείνη τη στιγμή όσο εκείνο το πλάσμα που καθόταν απέναντί μου.
Ο τσιριχτός ήχος από το κουτάλι που σερνόταν πέρα-δώθε επάνω στο πήλινο πιάτο είχε τη δύναμη να τεντώνει κάθε νεύρο του σώματός μου.
Το μελαχρινό στρουμπουλό αγόρι έτρωγε αχόρταγα τη σούπα με κοτόπουλο που είχα φτιάξει. Κι όσο έδειχνε να του αρέσει τόσο περισσότερο εκνευριζόμουν! Κάθε Τρίτη έφτιαχνα κοτόπουλο. Αυτή τη μέρα όλη η Λισαβόνα ανέβλυζε την ίδια μυρωδιά σε κάθε γειτονιά της.
Από τη μία ήθελα να τον αφήσω να φάει με την ησυχία του ώστε να παραμείνει ευχαριστημένος. Είχα καταλάβει πως όταν το ζιζάνιο ήταν εκνευρισμένο, η γεύση του αίματός του αλλοιωνόταν. Μονάχα το αίσθημα του φόβου τα έκανε πιο γευστικά. Από την άλλη, ανυπομονούσα τόσο πολύ για εκείνη τη μαγική στιγμή που εγώ θα απολάμβανα πρώτη τη δική του γεύση.
Κανονικά εκείνος ο ήχος του μετάλλου που γρατζουνά το πήλινο σκεύος θα με ενοχλούσε απίστευτα. Όμως τώρα, μόλις που έφτανε στ’ αφτιά μου, αφού το μυαλό μου ταξίδευε στο μέλλον.
Στο πολύ κοντινό μέλλον.
Η πνιχτή σιγή που επικρατούσε, χάθηκε. Το ξαφνικό του γέλιο μού χάλασε απότομα την ηρεμία. Προσπάθησα να συγκρατηθώ, όμως άρχισε να με ενοχλεί απίστευτα. Δεν κατάλαβα τι του φάνηκε τόσο αστείο.
Η πνιχτή σιγή που επικρατούσε, χάθηκε. Το ξαφνικό του γέλιο μού χάλασε απότομα την ηρεμία. Προσπάθησα να συγκρατηθώ, όμως άρχισε να με ενοχλεί απίστευτα. Δεν κατάλαβα τι του φάνηκε τόσο αστείο.
Τα μάτια του έλαμπαν. Κι όσο φωτίζονταν από χαρά, εγώ τόσο πιο πολύ έβραζα.
Δεν έπρεπε να γελά. Μόνο να φοβάται!
Δεν άντεχα άλλο αυτόν τον ήχο. Άρχισαν να βουίζουν τα αφτιά μου.
Θαρρείς πως μια λάμψη εμφανίστηκε από πάνω του. Μια τρελή λαχτάρα γεννήθηκε μέσα μου. Ένας απρόσμενος ενθουσιασμός.
Έκλεισα τα μάτια και ονειρεύτηκα εκείνη την πολυπόθητη στιγμή. Στα χείλη μου είχα αυτή τη γλυκιά γεύση του άλικου υγρού που λαχταρούσα όσο τίποτα άλλο.
Τα άνοιξα.
Καθόταν ακόμη απέναντί μου.
Αυτό το λάθος της φύσης για άλλη μια φορά έτρωγε από το φαΐ μου. Ανέπνεε το οξυγόνο μου, με ένα περίσσιο θράσος που με τάραζε.
Έπρεπε κάτι να κάνω.
Για μια στιγμή ένιωσα μια ακαταμάχητη επιθυμία να σηκωθώ από τη θέση μου. Να το πλησιάσω. Να το πιάσω από τον λαιμό και να το σφίξω.
Ναι, ήθελα να το σφίξω μέχρι να βγάλει ζουμί.
Κι εγώ… να απολαμβάνω το θέαμα καθώς τα γουρλωμένα του μάτια θα με εκλιπαρούν να του χαρίσω τη ζωή.
Ποια ζωή;
Εσύ δεν δικαιούσαι να ζεις.
Ένα παράσιτο της κοινωνίας είσαι και τίποτα περισσότερο. Με αυτό το ατσούμπαλο παχουλό σώμα που κυκλοφορείς, πώς να μου φανείς χρήσιμος; Σε τάιζε καλά η μάνα σου απ’ ό,τι φαίνεται… Μα ακόμη κι αυτή φέρθηκε έξυπνα! Σε εγκατέλειψε σε εκείνο το ορφανοτροφείο. Εγώ όμως σε μάζεψα και σου προσέφερα ακόμη μια ευκαιρία. Έγινα για σένα η νέα σου μητέρα.
Μα δεν ήταν γραφτό μας.
Όμως μάθε κάτι ακόμη.
Η ζωή, χρυσό μου, δεν χαρίζεται. Κερδίζεται, κι εσύ δεν αξίζεις αυτό το κέρδος.
Εδώ μέσα εγώ θα αποφασίσω ποιος θα ζήσει και πόσο.
Μονάχα εγώ!
Είμαι η Φρίντα λα Μίχα Λίμα και δεν θα επιτρέψω σε κανέναν να ανακόψει την τρανή πορεία μου.
Γιατί μου οφείλεις πολλά, αγόρι μου. Η ίδια η ζωή μού οφείλει!
Λίγα λόγια για το βιβλίο
«Το αίμα γι’ αυτήν είναι αναγκαίο. Όχι πως τα υπόλοιπα μέρη του σώματος θα πεταχτούν…»
Στις αρχές του 1900, σκευάσματα με μοναδικά συστατικά, διακινούνται στους αριστοκρατικούς κύκλους της Λισαβόνας. Τα θεαματικά τους αποτελέσματα εκτινάσσουν τη ζήτηση στα ύψη, μα οι πόροι είναι δυσεύρετοι και, φυσικά, όχι όλοι κατάλληλοι για την ίδια χρήση. Η εξαφάνιση της μικρής Ιρένε, φέρνει αναστάτωση στην πόλη. Οι εφημερίδες μιλούν για συνεχόμενες εξαφανίσεις παιδιών. Όπως και η Φρίντα...
Η μικρή Μπέλα ζει μια ζωή που δεν επέλεξε και, άθελά της, γίνεται κομμάτι ενός εγκλήματος που συγκλονίζει την ιστορία. Μυστικά αποκαλύπτονται μα, πριν όλα βγουν στο φως, η Ιζαμπέλ πρέπει να αποφασίσει ποια πλευρά θα διαλέξει. Φρίντα, Ιρένε, Ιζαμπέλ, Μπέλα : Τόσο διαφορετικές μα και τόσο ίδιες, κινούνται στις σκιές μιας μακάβριας πραγματικότητας. Τέσσερα πρόσωπα δεμένα με την ίδια κλωστή που είτε θα κόψουν είτε θα τις παρασύρει όλες τους στην άβυσσο.
Εκτός κι αν ο Τύπος αποσιωπήσει τα πάντα. Ξανά.
«Όσο η αλήθεια κρύβεται στις σκιές, εσύ αισθάνεσαι ασφαλής;»
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Μαρία Φώσκολου γεννήθηκε και μεγάλωσε στα προάστια του Πειραιά, ενώ τώρα ζει με την οικογένειά της στους πρόποδες της Πάρνηθας. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα δημιουργικής γραφής κι έχει συνεργαστεί ως αρθρογράφος σε γνωστό site και εφημερίδα, ενώ ασχολείται παράλληλα με τη συγγραφή μυθιστορημάτων. Άλλα βιβλία της: Πόσο αντέχει μια καρδιά (2020), Δυο ζωές ένα παζλ (2021), Αγνή Εκδίκηση (2022).
