prodimosieysi kontzoglou

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μαίρης Κόντζογλου «Από ήλιο σε ήλιο: Ανέσπερος», που κυκλοφορεί στις 6 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Γάμος γίνεται…

H είδηση για τον γάμο της θυγατέρας του μικρού αφεντικού με τον Γκέοργκ Γκρόμαν σαν ευεργετική βροχή έπεσε στο νησί. Για λίγο οι άνθρωποι ξέχασαν τα βάσανα και τη φτώχεια τους, αφού βρήκαν ένα θέμα συζήτησης στο οποίο ο καθένας μπορούσε να δώσει τη δική του εκδοχή. Πως δηλαδή μπαμπάς και κόρη είχαν τυλίξει τον Γκρόμαν. Ή ότι ο Δρακούλης είχε πουλήσει την όμορφη Ανδρομέδα στο Αφεντικό, που θα μπορούσε να είναι πατέρας της. Κάποιοι άλλοι που διέθεταν μεγαλύτερη φαντασία είπαν ότι είχε υπάρξει ειδύλλιο ανάμεσα στον Γκρόμαν και το κορίτσι και πως το μικρό αφεντικό είχε πολλές αντιρρήσεις μα τι να έκαμε και κείνος…

Με την πάροδο λίγων ωρών, από στόμα σε στόμα και από σπίτι σε σπίτι έρχονταν να προστεθούν, αυθαίρετα εννοείται, και άλλες λεπτομέρειες που έκαναν την είδηση ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Κάποιος είπε ότι ο Γκρόμαν αγαπούσε την Ανδρομέδα από τότε που εκείνη ήταν μωρό και την ταχτάριζαν η μάνα και η αδερφή του, κείνο το καθυστερημένο. Άλλοι είχαν ισχυριστεί πως συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο, ο Δρακούλης, από τότες που η κόρη του ήταν μωρό, την είχε μάθει να τον θέλει για άντρα της.

Εννοείται ότι τα πιο συνηθισμένα σχόλια αφορούσαν τη μεγάλη διαφορά ηλικίας, το παιδί του, καλέ!, την τύχη του κοριτσιού, ανοιχτά ήταν τα ουράνια την ώρα που γεννιόταν!, ξεχνώντας πως η μάνα της είχε πεθάνει στη γέννα –πράγματι, πολύ ανοιχτά ήταν τα ουράνια για να παραλάβουν μια δεκαοχτάχρονη μανούλα– και λαμβάνοντας υπόψη τους μόνο την οικονομική κατάσταση του Γκρόμαν. Που ήταν πολλαπλάσια από αυτό που μπορούσαν να βάλουν με τον νου τους εκείνοι οι φτωχοί άνθρωποι.

Και στα δικά σας! εύχονταν οι γονείς στα κορίτσια τους και οι μικρότερες που ακόμη δεν τις είχε πιάσει η αγωνία μην και μείνουν στο ράφι ξεκαρδίζονταν –να τους έλειπε με τόσο μεγάλο άντρα!– ενώ οι ανύπαντρες που είχαν περάσει τα είκοσι δύο, άντε τα είκοσι τέσσερα, έσκαγαν από τη ζήλια, απαπα, όλο πανάδες ήταν το μούτρο της Ανδρομέδας, τι τη βρήκε πια!

Τα ανύπαντρα παλικάρια είχαν ζηλέψει και αηδιάσει μαζί, άμα είσαι αφεντικό έτσι γίνεται, μουρμούριζαν χτυπώντας με πείσμα τα πλαϊνά των γαλαριών βλαστημώντας την τύχη τους τη μαύρη· και κείνοι είχαν δει την Ανδρομέδα πολλές φορές, μα πώς να σηκώσουν τα μάτια πάνω της; Ενώ το αφεντικό… Όπως έπαιρνε από τη γη ό,τι ήθελε για να τον κάνει πιο πλούσιο, έτσι είχε διαλέξει και γυναίκα.

Απορία, θαυμασμός, ζήλια, απογοήτευση – κάποιες οικογένειες, παρά την αντιπάθεια που έτρεφαν για τον Γκρόμαν, κατά βάθος περίμεναν να ρίξει τα ξέθωρα μάτια του πάνω στη δική τους θυγατέρα, να άλλαζε τουλάχιστον η δική της τύχη. Καμιά φορά βλέπεις η φτώχεια επιτρέπει πολλά.

Και στα δικά σας! εύχονταν οι γονείς στα κορίτσια τους και οι μικρότερες που ακόμη δεν τις είχε πιάσει η αγωνία μην και μείνουν στο ράφι ξεκαρδίζονταν –να τους έλειπε με τόσο μεγάλο άντρα!– ενώ οι ανύπαντρες που είχαν περάσει τα είκοσι δύο, άντε τα είκοσι τέσσερα, έσκαγαν από τη ζήλια, απαπα, όλο πανάδες ήταν το μούτρο της Ανδρομέδας, τι τη βρήκε πια!

Απορία, θαυμασμός, ζήλια, απογοήτευση και περιέργεια –τον αγαπάει άραγε και κείνη;– ήταν τα συναισθήματα που σάρωναν τους Σερφιώτες, η ζωή τους είχε αποκτήσει και άλλες αποχρώσεις πέρα από το σκούρο χρώμα του καθημερινού μόχθου για την επιβίωση.

Κάποιοι άλλοι, και ήταν οι περισσότεροι εργάτες των μεταλλείων, αυτοί που ένιωθαν στο πετσί τους την αδικία και την ανομία, είχαν ανησυχήσει. Μετά απ’ αυτό τον γάμο πόση παραπάνω εξουσία θα αποκτούσε το μικρό αφεντικό; Πώς είχε σκοπό να την αξιοποιήσει; Σίγουρα εναντίον τους, απαντούσαν μόνοι τους. Υπήρχε περίπτωση η μέλλουσα κυρα-Γκρόμαν να μίλαγε του αντρός της να αλλάξει πολιτική απέναντι στους εργάτες και κείνος να της έκαμε το χατίρι; Δικό τους κορίτσι ήταν στο κάτω κάτω, γιατί όχι, έλπιζαν. Ούτε μια στο εκατομμύριο, διαφωνούσαν οι άλλοι, με τέτοιο πατέρα τι θα ’ναι και ελόγου της; Γιατί μπορεί όλοι τους να την είχαν δει κάποιες φορές, όμορφη η άτιμη!, αλλά καλά κανείς δεν τη γνώριζε. Πάντως, μια δυο φιλενάδες που ’χε με τα καλύτερα λόγια μιλούσαν για κείνη, μα τι να ’ξεραν τα κορτσόπουλα; Αυτές τις ένοιαζε να φτιάξουν ωραίες πλεξούδες τα μαλλιά τους και να βρούνε μια δεκάρα να αγοράσουν κανένα χτενάκι πλουμιστό από τον πραματευτή. Πάντως είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι από τους εργάτες είχαν αηδιάσει και οργιστεί με το νέο, όσοι έβαζαν το μυαλό τους να δουλέψει είχαν καταλάβει ότι ο Δρακούλης είχε χρησιμοποιήσει τη θυγατέρα του και για άλλη μια φορά τα ’χε καταφέρει.

Το γενικό αίσθημα που επικράτησε με την είδηση εκείνου του γάμου ήταν, πώς να το πούμε; Ήταν μια αίσθηση προδοσίας. Η Ανδρομέδα είχε προδώσει τους συμπατριώτες της.

Πού να ’ξεραν τι περνούσε το καημένο…

Ο Περσέας Κονόμος, καθώς «μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι» όπως λέει και η ρήση, ο Περσέας δεν άκουσε, δεν έμαθε τίποτα, το νέο δεν είχε εισβάλλει στη δική του γαλαρία εκείνη τη μέρα όσο δούλευε. Στο σχόλασμα είχε δει κάποια παράξενα πηγαδάκια, είχε πάρει χαμπάρι κάτι σαν σούσουρο αλλά είχε φύγει χωρίς να αναμειχθεί μαζί τους, εκείνο το βράδυ ήταν η μεγάλη συνάντηση και ήθελε να μείνει με τη μάνα του, να μείνει και μόνος, να συμμαζέψει τα μυαλά του.

Όσοι δεν είχαν μάθει την είδηση από το χάραμα και δεν την πληροφορήθηκαν στο σχόλασμα, ενημερώθηκαν από τους ανυπόμονους καφετζήδες και τις διψασμένες για κουβέντα γυναίκες τους στην έδρα της κάθε κατηγορίας. Στους καφενέδες και στα σπίτια δηλαδή. Ως το τέλος της μέρας ήταν πια επίσημο. Ο γάμος είχε οριστεί για του προφήτη Ηλία. Μεγάλη η χάρη Του!

Και η Κατερινέτα είχε πλήρη άγνοια. Από τη στιγμή που η Καλλιόπη την προηγούμενη μέρα, με χίλιες προφυλάξεις, είχε φέρει το ραβασάκι της Ανδρομέδας με το οποίο ζητούσε από τον Περσέα να φύγουν αμέσως, της κατέβηκε πολύ αίμα– «είχε τα ρούχα της», αίμα από τη μεγάλη αγωνία και στενοχώρια– και είχε κουρνιάσει μέσα μέχρι να σταματήσει, δεν ήθελε να βάλει σε δίλημμα τον γιο της, πώς να την αφήσει και να φύγει, δηλαδή. Αφού το είχαν αποφασίσει να πήγαιναν στην ευχή του Χριστού και της Παναγίας, η ζωή χρειάζεται θάρρος, το ’ξερε καλά, μήπως αυτή ποιον είχε λάβει υπόψη της όταν έφευγε με τον πατέρα του;

Ούτε καμιά γειτόνισσα την είχε επισκεφτεί, η Χρυσάνθη Σπέρα της χτυπούσε την πόρτα τακτικά μα είχε φύγει για τον άλλον κόσμο, Θεός σχωρέσ’ την. Όσες ήταν στα σπίτια τους είτε πολύ γριές ήταν είτε πολύ νέες, λεχώνες συνήθως – μετά έδεναν το μωρό στην πλάτη και έτρεχαν για δουλειά, πού χρόνος για επισκέψεις.

Γύρισε ο γιος της και δεν ξαναβγήκε, εκείνο το βράδυ ήταν το σπουδαιότερο της ζωής του, ούτε να φάει μπορούσε ούτε να μιλήσει, όσο κι αν το ήθελε. Απόψε, μάνα…

Μόνο αυτό της είχε πει και εκείνη τον σταύρωσε.

«Την ευχή σου, μάνα…»

Είχαν ξαπλώσει και σκέφτονταν τον αποχωρισμό τους. Η Κατερινέτα τους χίλιους δυο κινδύνους που θα διέτρεχαν ο γιος της και το κορίτσι, μέχρι να έβλεπαν τι θα γινόταν. Τον Περσέα μόνο το τι θα απογινόταν η μάνα του τον απασχολούσε, το άλλο, το φευγιό τους με την Ανδρομέδα, όχι μόνο δεν τον ανησυχούσε, αντιθέτως το ονειρευόταν και ξυπνητός. Θεωρούσε ότι τα είχε όλα τακτοποιήσει, το σχέδιο ήταν να κρυφτούν αρχικά στο Καλό Αμπέλι, μια ερημική ακρογιαλιά όλο σπηλιές, μακριά από τη Χώρα. Ο φίλος του ο Θοδωρής ήδη είχε μεταφέρει κάποια πράγματα που του τα είχε δώσει λίγα λίγα, ένα στρώμα, σκεπάσματα, παξιμάδια, στραγάλια, τυρί ξερό, κρέας παστό, νερό. Για λίγο, δυο τρεις μέρες κι ύστερα θα ναύλωνε –στις συζητήσεις βρισκόταν ακόμη ο φίλος του αλλά ήταν σε καλό δρόμο, τον είχε καθησυχάσει– θα ναύλωνε ένα καΐκι από τη Σίφνο που θα τους μετέφερε μακριά, στη Σύρα υπολόγιζαν. Είχε τις οικονομίες του όλες δεμένες στο μαντίλι, θα τα κατάφερναν. Αν είχε μαζί του την Ανδρομέδα δεν φοβόταν τίποτα, ούτε Θεό ούτε διάολο.

Βρόντηξε η πόρτα κι ήταν ο Θοδωρής, πολλά χρόνια θα ζήσεις, ήθελε να του πει η Κατερινέτα, μα είχε δει συννεφιασμένο το πρόσωπό του, η λαλιά της κόπηκε.

Και ήταν έτσι, συννεφιασμένος γιατί στον καφενέ είχε μάθει τα καθέκαστα και πήγε να συμπαρασταθεί στον φίλο του, πώς να φανταστεί ότι εκείνος δεν είχε ιδέα;

Θεωρούσε ότι τα είχε όλα τακτοποιήσει, το σχέδιο ήταν να κρυφτούν αρχικά στο Καλό Αμπέλι, μια ερημική ακρογιαλιά όλο σπηλιές, μακριά από τη Χώρα. Ο φίλος του ο Θοδωρής ήδη είχε μεταφέρει κάποια πράγματα που του τα είχε δώσει λίγα λίγα, ένα στρώμα, σκεπάσματα, παξιμάδια, στραγάλια, τυρί ξερό, κρέας παστό, νερό. Για λίγο, δυο τρεις μέρες κι ύστερα θα ναύλωνε –στις συζητήσεις βρισκόταν ακόμη ο φίλος του αλλά ήταν σε καλό δρόμο, τον είχε καθησυχάσει– θα ναύλωνε ένα καΐκι από τη Σίφνο που θα τους μετέφερε μακριά, στη Σύρα υπολόγιζαν.

Ο Περσέας; ρώτησε και η γυναίκα βρέθηκε σε δύσκολη θέση, γύρισε κουρασμένος, ούτε έφαγε… εκτελούσε κατά γράμμα την εντολή του, δεν ήθελε κάποιο μάτι να πάρει τον φίλο του, ειδικά απόψε, στο σπίτι τους και να τον συνέδεαν με την απαγωγή, να τον έμπλεκαν, ήδη πολλά είχε κάνει για κείνον. Του είπε η Κατερινέτα ότι ο Περσέας κοιμόταν και ντράπηκε, αν ήταν δυνατόν, σαν παιδί της τον αγαπούσε κι αυτόν.

«Να πηγαίνεις, αγόρι μου…»

Και δεν άντεξε, την πήραν τα κλάματα, ήταν που ήταν μαυρισμένη η ψυχή που θα ’φευγε ο μονάκριβός της και ποιος ξέρει σε τι περιπέτειες θα ’μπαιναν τα ερωτευμένα, είχε έρθει κι αυτό, η προσβολή που έκανε τώρα στον Θοδωρή, λύγισε η δόλια.

Εκείνος αναρωτήθηκε μήπως ιδέα δεν είχαν μάνα και γιος, μα είχε βουίξει το νησί, πώς να το φανταστεί…

«…του Προφήτη… Ο Γκρόμαν παντρεύεται την Ανδρομέδα… Είναι επίσημο… Όλοι γι’ αυτό μιλάνε κει όξω» κι έδειξε με το κεφάλι προς την Πάνω Πιάτσα.

Γι’ αυτό φεύγουν απόψε, σκέφτηκε η Κατερινέτα αλλά και να αγνοήσει την πληροφορία δεν γινόταν.

«Τράβα πάνω!» τον διέταξε κι έπιασε το κεφάλι της που γύριζε και καιγόταν.

Αρνιόταν να καταλάβει. Ο Θοδωρής του το είπε τρεις φορές αλλά το μυαλό του ουδεμία πληροφορία δεχόταν. Την τέταρτη, με βλέμμα τρελού, μουρμούρισε ότι ήταν αδύνατον, απόψε μετά τα μεσάνυχτα, ό,τι ώρα θα μπορούσε εκείνη, θα αντάμωναν. Θα την περίμενε πίσω από τον Άγιο Αθανάσιο. Στην Πάνω Πιάτσα διευκρίνισε, λες και δεν ήξερε ο άλλος πού βρισκόταν η εκκλησιά. Ήταν κάπως παρακινδυνευμένο, όμως φοβόταν να περπατήσει μόνη πιο μακριά… Θα την περίμενε ως το ξημέρωμα, δεν ήξερε τι ώρα θα τα κατάφερνε να ξεφύγει, τα είχε κανονίσει όλα… Προσπαθούσε ο Θοδωρής… Το ’φερνε αποδώ, το ’φερνε αποκεί. Βρε Περσέα… Αδύνατον να καταλάβει τι του έλεγε, μα γι’ αυτό θα είχε επισπεύσει την αναχώρησή τους, για να αποφύγει τον γάμο, φως φανάρι!

Η Κατερινέτα δεν ήξερε τι να σκεφτεί. Και ο γιος της είχε δίκιο, γι’ αυτό ήταν τόσο βιαστικό το κορίτσι αλλά… Αλλά από την άλλη, μικρή ήταν, μπορεί και να της είχε γυρίσει τα μυαλά ο πατέρας της. Μπορεί και να την είχε φυλακίσει. Το πιο πιθανό, για όλα ήταν ικανός.

Πιάνει με τα δυο χέρια το κεφάλι, η τρέλα και η αγωνία τον κυκλώνουν, αν δεν έρθει τι θα…

«Θα την περίμενα μια ζωή…»

Ρωτάει; Απαντάει; Και σε ποιον; Στις σκέψεις του ή στα λόγια του φίλου του;

Παίρνει το δισάκι, φτάνει στην πόρτα.

«Νωρίς είναι ακόμη…» προσπαθεί ο Θοδωρής.

«Μη σε δούνε…» η μάνα.

Την καθησυχάζει, θα είναι μια χαρά, αυτή να μη στενοχωριέται, θα μαθαίνει νέα τους από τον Θοδωρή, κλείνει σιγανά την πόρτα πίσω του, ενώ θα ’θελε να την κοπανίσει, να γκρεμίσει το σπίτι.

Η Κατερινέτα που τώρα φοβάται μήπως όλο το σχέδιο της απαγωγής είναι παγίδα του Δρακούλη… Τόση τρέλα φέρνει ο πόνος… Αποτρέπει τον Θοδωρή να τον ακολουθήσει. Καλύτερα να τον αφήσει μόνο. Και δεν έχει ιδέα τι σημαίνει αυτό το καλύτερα, το μυαλό της ένας χυλός. Από αύριο ο γιος της θα χρειαστεί τη συμπαράσταση του Θοδωρή, μια φωνή μέσα της ουρλιάζει ότι το κορίτσι δεν θα πάει. Φυλακισμένο ή με αλλαγμένες αποφάσεις, μια φορά δεν θα πάει.

Τι φωτιά άναψε στο σπιτικό μας, Παναγιά μου!


Λίγα λόγια για το βιβλίο

metaixmio kontzoglou anesperosΑρχές του 20ού αιώνα. Στην Ευρώπη οι νέοι σκοτώνονται στα χαρακώματα του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου και στη Σέριφο στις σκοτεινές γαλαρίες των μεταλλείων. Στις παράπλευρες απώλειες υπολογίζεται και η νεαρή σύζυγος του πανίσχυρου πια Γκρόμαν, η Ανδρομέδα, που βουλιάζει στη θλίψη και αρνείται την πραγματικότητα. Ένα τραγικό γεγονός θα τη βγάλει από τον συναισθηματικό της λήθαργο, θα την αφυπνίσει σαν άνθρωπο και θα την κάνει να απαιτήσει τη ζωή της πίσω.

Στο μεταξύ οι εργάτες των μεταλλείων, υπό την καθοδήγηση του Σπέρα και του Περσέα, όταν η κατάσταση στα μεταλλεία φτάσει στο απροχώρητο, θα κηρύξουν απεργία διεκδικώντας ασφάλεια και αξιοπρέπεια. Θα χυθεί αίμα, θα χαθούν ζωές αλλά εκείνοι θα είναι ανυποχώρητοι μέχρι την τελική λύση.

Και οι ήρωες αυτής της ιστορίας θα συνεχίσουν να αγωνίζονται για την αγάπη και τη δικαιοσύνη από ήλιο σε ήλιο.

Η ιστορική «ματωμένη απεργία της Σερίφου» μπαίνοντας κάτω από το συγγραφικό μικροσκόπιο της Μαίρης Κόντζογλου γέννησε ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα για έναν μεγάλο αγώνα, έναν έρωτα και τον τόπο που έθρεψε θεούς και ήρωες.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Επικράτειες» του Κωνσταντίνου Βλαχογιάννη (προδημοσίευση)

«Επικράτειες» του Κωνσταντίνου Βλαχογιάννη (προδημοσίευση)

Απόσπασμα από το λογοτεχνικό έργο του Κωνσταντίνου Βλαχογιάννη «Επικράτειες» που κυκλοφορεί στις 23 Μαΐου από τις εκδόσεις Περικείμενο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

[Κάθε μεμονωμένη επικράτεια]

Εγώ σωπ...

«Ο Αλγόριθμος» του Κυριάκου Κεντρωτή (προδημοσίευση)

«Ο Αλγόριθμος» του Κυριάκου Κεντρωτή (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Κυριάκου Κεντρωτή «Ο Αλγόριθμος – Ιστορίες σαν παραμύθια», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Ο ξεχασμένος ήρωας»

...
«Μαύρο πέπλο» της Μαρίας Φώσκολου (προδημοσίευση)

«Μαύρο πέπλο» της Μαρίας Φώσκολου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το νέο μυθιστόρημα της Μαρίας Φώσκολου «Μαύρο πέπλο», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Book Press

Η μεταλλική γεύση του αίματος παρέμενε ακόμη νωπή επάνω στα διψασμένα χείλη μ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Από την απόλυτη επιτυχία στη συνειδητοποίηση. Ο Μιχάλης Αλμπάτης μάς μίλησε για το νέο του βιβλίο «Η κατάλυση του χρόνου» (εκδ. Νήσος), αλλά και πώς βίωσε το απίστευτο «γκελ» που έκανε το προηγούμενο μυθιστόρημά του.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ