alt

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από το βιβλίο της Δέσποινας Καϊτατζή-Χουλιούμη «Ο τόπος μέσα μας», που κυκλοφορεί στις 5 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης

ΤΑ ΕΦΗΜΕΡΑ

«Μέχρι του Ρεωμύρου επιστεύετο, ότι τα έντομα ταύτα δεν συζεύγονται, μη έχοντα καιρόν προς τούτο, αλλ’ ο φυσιοδίφης ούτος απέδειξε, και έπειτα παρά των άλλων εβεβαιώθη, ότι ο έρως είναι απεναντίας η μόνη του βραχυτάτου βίου των ασχολία. Αφ’ ετέρου όμως δεν περισσεύει εις ταύτα καιρός προς φαγητόν, και δια τούτο ίσως εθεώρησε περιττόν η Θεία Πρόνοια να τα προικίση δια στόματος κατάλληλου προς κατάποσιν τροφής».
                                                                                                                                                      Εμμανουήλ Ροΐδης «Τα εφήμερα»
 

Ένας λαγός ξεμύτησε στην άκρη του δρόμου. Χάθηκε βιαστικά τρομαγμένος. Μια ζωή λαγός τρομαγμένος. Ειδικά μετά το γυμνάσιο, δειλός και ντροπαλός, κρυμμένος πίσω από τα βιβλία. Επαφή με τους γύρω ελαχιστότατη. 

Καθόμουν στο αυτοκίνητο δίπλα στον Βλαδίμηρο, τον συνάδελφο. Με κάλεσε στο χωριό για το Σαββατοκύριακο. Οδηγούσε σιωπηλός. Έλεγε μερικές κουβέντες και μετά σιωπή. Δεν είχε καιρό που τον είχε χωρίσει η γυναίκα του. Πονούσε. Αδιανόητο που τον άφησε. Θεϊκό πλάσμα. Παρέπεμπε στο αρχαιοελληνικό κάλλος. Αντανακλούσε ήρεμη δύναμη. Μια συνάδελφος τον αποκαλούσε Ολύμπιο. Με είχε γοητεύσει από την πρώτη στιγμή. Όμως, αν δε μου μιλούσε, δεν θα τολμούσα να τον πλησιάσω. Ομογενής από την Τιφλίδα. Επαναπατρίστηκαν οικογενειακώς το 1998. Εγκαταστάθηκαν στο Βαρικό, ένα χωριό κοντά στις Σέρρες. Ξανάχτισαν σπιτικό. Αυτός ρίζωσε κάπως. Διορίστηκε στην Εκπαίδευση. Παντρεύτηκε. Οι γονείς και τα αδέρφια βγήκαν πάλι στον δρόμο. Έφυγαν Κύπρο. Πρώτη φορά μόνος δίπλα στον Βλαδίμηρο. Μόνος δίπλα σε άντρα. Πρωτόγνωρη ευχαρίστηση παρά την ανησυχία. Απολάμβανα. Ο κάμπος σε οργασμό. Ο Βλαδίμηρος ανυποψίαστος. Ο ήλιος να λάμπει. Να μας κατακλύζει το πράσινο. Να με μεθά το άρωμα της ανθισμένης ακακίας. Το άρωμα του άντρα να μου τρυπά τα ρουθούνια πυροδοτώντας το φαντασιακό με εικόνες ανομολόγητες…

Στη γέφυρα του Στρυμόνα λίγο πριν από το χωριό, νέφος ασπριδερό σκέπασε την ατμόσφαιρα. Σαν πυκνό χνούδι από λεύκες. Δεν ήταν σωματίδια που απλά αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα. Ήταν πετούμενα, ζωντανά εν κινήσει. Εν φρενήρει κινήσει, βγάζοντας σχεδόν εκκωφαντικό βόμβο. 

Πετούσαν αλαφιασμένα με τα φτερά να ανεβοκατεβαίνουν με μεγάλη ένταση και συχνότητα, λες κι αν τα κουνούσαν λίγο πιο αργά, θα έπεφταν μονομιάς και δε θα ξαναπέταγαν με τίποτε. Λες και βιάζονταν να φτάσουν στον προορισμό τους. Μερικά καρφώνονταν σαν στούκας στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, λες και έκαναν επίθεση αψηφώντας το τέλος. Τηλεκατευθυνόμενα χωρίς τη δυνατότητα ελιγμού προκειμένου να αποφύγουν θανατηφόρα σύγκρουση.

«Τι γίνεται Άλκη;» ρώτησε ο Βλαδίμηρος ξαφνιασμένος. «Μάλλον πέσαμε πάνω σε σμήνος εφήμερων», είπα σαστισμένος. Καταπληκτικό, έμεινα έκθαμβος! Χιλιάδες, εκατομμύρια εφήμερα στροβιλίζονταν στις παρυφές του ποταμού, στις όχθες, πάνω από τα νερά. Κάτι σαν λιλιπούτεια πουλιά, σαν πεταλούδες και όμως όχι. Πετούσαν αλαφιασμένα με τα φτερά να ανεβοκατεβαίνουν με μεγάλη ένταση και συχνότητα, λες κι αν τα κουνούσαν λίγο πιο αργά, θα έπεφταν μονομιάς και δε θα ξαναπέταγαν με τίποτε. Λες και βιάζονταν να φτάσουν στον προορισμό τους. Μερικά καρφώνονταν σαν στούκας στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου, λες και έκαναν επίθεση αψηφώντας το τέλος. Τηλεκατευθυνόμενα χωρίς τη δυνατότητα ελιγμού προκειμένου να αποφύγουν θανατηφόρα σύγκρουση. Λες και η ορμή τους ήταν τόσο έντονη, που δεν είχαν χρόνο για προσανατολισμό. Το μόνο που τα ωθούσε ήταν μια ενστικτώδης ανάγκη για φτερούγισμα, για πέταγμα με όποιο τίμημα. Να πετάξουν, να βιώσουν με τη μέγιστη δυνατή ένταση το πέταγμα. Να προλάβουν. Αύριο θα ήταν μια άλλη μέρα! 

Σταματήσαμε. Κοιτάζαμε αποσβολωμένοι το σμήνος να πετά προς εμάς. Ζήτησα τότε από τον Βλαδίμηρο να πιάσει ένα που είχε σφηνωθεί στην άκρη του παρμπρίζ να το δούμε. Δεν ήταν όμορφο. Πετούμενο σκουλήκι. Ασπριδερό, κοντόχοντρο με διαφανή φτερά. Ίσως η διαφάνεια να οφειλόταν στο εφήμερο της ύπαρξης. Δεν είχε χρόνο να κρύψει τίποτε, δεν είχε χρόνο για καμουφλάζ, για προσωπεία. Όλα στην επιφάνεια. Όλα προσηλωμένα στο βίωμα, στη συγκίνηση της στιγμής, τίποτα άλλο δεν είχε σημασία.

Με κυρίευσε αδιευκρίνιστη δυσφορία. Θέαμα σχεδόν αποκρουστικό. Παρακάλεσα τον Βλαδίμηρο που το κρατούσε να το πετάξει. Ήταν στα όρια του ανεκτού, στα όρια του αποτρόπαιου να το αντικρίζω. Η διαφάνεια, η απόλυτη έκθεση, η αφοσίωση και η προσήλωση αποκλειστικά στη συγκίνηση της στιγμής, στο βίωμα… Συγκλονιστικό. 

Το σμήνος χάθηκε. Συνεχίσαμε τον δρόμο. Το έντονο πέταγμα των εφήμερων με άφησε αποσβολωμένο. Ένιωθα συντριβή. Άρχισαν να στροβιλίζονται σκέψεις, πετάγματα εφήμερων. Κάποιες καρφώνονταν σαν στούκας και χάνονταν ‒νεκρά εφήμερα‒ στο παρμπρίζ. Σκέψεις γεννήματα παρόρμησης, πόθου κρυφού. Να έπεφτα και καλά στην αγκαλιά του Βλαδίμηρου αυτοστιγμεί. Εκεί μέσα στο σταματημένο αυτοκίνητο, στην καταπράσινη φύση, στο άρωμα της ανθισμένης ακακίας, στον βόμβο των εφήμερων, να λιώναμε μαζί. Σκέψεις τρελές, όπως καρφώνονταν στον νου, το ίδιο γρήγορα απωθούνταν και χάνονταν. Φόβος και ντροπή έπαιρναν το προβάδισμα. Κάποιες άλλες, όμως, παρέμεναν καρφωμένες διεκδικώντας επίμονα να φέρουν τα πάνω κάτω.

Τι γύρευα εδώ αλήθεια; Γιατί αυτοεξορίστηκα από την Αθήνα χωρίς καν να ριζώσω; Τι περίμενα; Πόσο ακόμη θα κρύβομαι από τον εαυτό επιτέλους; Πώς άφησα να περάσουν τόσα χρόνια χωρίς ίχνος εγγύτητας;

Έστρεψα τη σκέψη στη δουλειά, στους μαθητές, στα τσογλάνια που μας έβγαζαν την πίστη, όπως έλεγε αστειευόμενος ο Βλαδίμηρος. Από τη μια τα κορίτσια χαλούσαν τον κόσμο, γυναίκες ολοκληρωμένες. Παρά το έντονο μακιγιάζ, το προκλητικό ντύσιμο, πολλά αγορόφερναν. Ορισμένες κακέκτυπα αγοριών. Απόρροια ασύνειδου φθόνου του πέους; Κακώς εννοούμενη χειραφέτηση κι ισοτιμία; Τάσεις ανδρογυνισμού; Όλα μαζί ενδεχομένως; Κάτι άλλο; Από την άλλη τα αγόρια, μαντράχαλοι με τραχιά φωνή και εδραιωμένη ήβη, έσφυζαν από χυμούς. Ορμή, ένταση. Ήταν σε μεγάλη ανησυχία οι μαθητές. Κάποιες φορές άγγιζε τα όρια της απόγνωσης. Δεν τους έφτανε που δεν ήξεραν πώς να τα φέρουν βόλτα με τη γενετήσια ορμή στο κόκκινο, είχαν και την κατάντια των ημερών, το τέλμα στο σχολείο και γενικότερα. 

Εσύ, Αλκιβιάδη Εξαρχόπουλε, τι κάνεις για τους μαθητές; Τους ένιωσες ποτέ πραγματικά; Πας στο σχολείο για να παπαγαλίζεις πολύτιμες γνώσεις; Να τους θωπεύεις; Αλκιβιάδη Εξαρχόπουλε, εσύ τι κάνεις, άραγε, με τη γενετήσια ορμή σου; Πού την έχεις καταχωνιάσει επιτέλους; Σφήνες αμείλικτα ερωτήματα. 

altΦτάσαμε. Το κεφάλι βούιζε. Βιαζόμουν να μείνω μόνος. Να βάλω σε τάξη σκέψεις, συναισθήματα. Όλα κουβάρι. Γιατί με αναστάτωσαν τόσο τα εφήμερα; Ήταν, μήπως, η φυσική εγγύτητα με τον Βλαδίμηρο; Απόρροια δειλίας; Ερωτήματα καρφιά. Μπήκα επιτέλους στο δωμάτιο, έκλεισα την πόρτα, έπεσα στο κρεβάτι. Έβαλα το μαξιλάρι στο πρόσωπο να πνίξω τον γόο. Τόσα χρόνια ανέραστος, χωρίς χάδι. Η ζωή κυλά. Χάνεται κι εγώ, τι κάνω εγώ; Περιφέρομαι αόρατος. Πώς τα κατάφερα έτσι; Με κυρίευσε πανικός. Ας ήταν κάποιος να με βοηθήσει, κάποιος. Ανασηκώθηκα απότομα, κάθισα στην άκρη του κρεβατιού. Να συνέλθω, μην καταρρεύσω. Ο Βλαδίμηρος, αναφώνησα πνιχτά. Τινάχτηκα όρθιος. Δεν έπρεπε να καταλάβει. 

Ο Βλαδίμηρος, τι να κάνει κι αυτός; Ποιο είναι πιο οδυνηρό; Προτιμότερη η ατέρμονη μοναξιά από την εγκατάλειψη; Ποιο το νόημα της εγγύτητας, όταν καραδοκεί η απώλεια; Ένιωσα ένα δάγκωμα στο στήθος αλλά και κάτι όμορφο συνάμα. Αναδύθηκε η εικόνα του Αλέξανδρου. Βελούδινη και συγκλονιστική, φανερώθηκε αχνά η μορφή του από τα βάθη του χρόνου. Αποκάλυψη σάμπως. Με κατέκλυσαν ανάμικτα συναισθήματα, χείμαρρος σε ρέμα αποστεγνωμένο για αιώνες. Συντριβή και ανάσταση.

Ο Αλέξανδρος της νιότης και της αθωότητας. Συναντιόμασταν μετά το σχολείο, μιλούσαμε για μουσική, λογοτεχνία, για τις ανησυχίες μας. Αυτό. Ούτε αγγίγματα, ούτε κάποια ομολογία, τίποτα από αυτά. Μόνο όταν κοιταζόμασταν στα μάτια, ο κόσμος γύρω ηλεκτριζόταν θαρρείς. Ξεμοναχιαζόμασταν χωρίς να κατανοούμε γιατί. Όταν είχαμε ο ένας τον άλλον, λες και οι γύρω περίσσευαν. Μου αρκούσε που τον έβλεπα, που μιλούσαμε, που άκουγα τη φωνή, τα όνειρά του. 

Το Γυμνάσιο βούιξε για μας. Ήρθε και τον βρήκε ο πατέρας. Τον πλάκωσε στις γροθιές στο προαύλιο του σχολείου μπροστά στα παιδιά. Ούρλιαζε αποκαλώντας τον κωλόπαιδο. Δεν τον ξανάδα. Είπαν ότι σκοτώθηκε σε τροχαίο. Κάποιοι είπαν ότι σάλταρε πάνω σε αυτοκίνητο. Χάθηκε η χαρά για ζωή, η αθωότητα της νιότης. Πονούσα, ντρεπόμουν, μισούσα τον εαυτό, τον κόσμο όλο. Ίσως θα ήταν καλύτερα να χανόμουν κι εγώ. Με τα χρόνια άρχισα σιγά σιγά να συνέρχομαι, αλλά… λαγός στο λαγούμι.

Σκούπισα τη μύτη, το πρόσωπο. Άνοιξα το κινητό. Αναζήτησα στο διαδίκτυο για τα εφήμερα. Σκάλωσα στον Ροΐδη. Μπερδεύτηκα. Σιγά σιγά άρχισα να νιώθω και να κατανοώ κάπως. Διάβαζα και ξαναδιάβαζα απ’ τα «Εφήμερα»:  

«Σοφός τις φυσιοδίφης, ο Μαρέσιος (Desmarets), αν ενθυμούμαι καλώς, ωθούμενος υπό της περιεργείας, επεχείρησε και κατόρθωσε να χωρίσει τα άρρενα εφήμερα από των θηλέων, και τότε ο βίος αυτών παρετάθη από τεσσάρων εις εικοσιτέσσαρας ώρας, μετά τας οποίας τα θύματα ταύτα της επιστήμης απέθαναν παρθένα, εκ της λύπης πιθανώς και της πλήξεως, αντί ν’ αποθάνωσιν εξ υπερβολής έρωτος και ηδυπαθείας, ως ώρισεν αυτοίς ο πανάγαθος Θεός».

Επαναλάμβανα ξανά και ξανά φωνάζοντας δυνατά: «αντί ν’ αποθάνωσιν εξ υπερβολής έρωτος και ηδυπαθείας, ως ώρισεν αυτοίς ο πανάγαθος Θεός».

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Χάλκινο δάκρυ φτερωτό» της Ειρήνης Ευφραιμίδη (προδημοσίευση)

«Χάλκινο δάκρυ φτερωτό» της Ειρήνης Ευφραιμίδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ειρήνης Ευφραιμίδη «Χάλκινο δάκρυ φτερωτό» το οποίο κυκλοφορεί στις 10 Ιουνίου από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Αυτό τελειώνει εδώ. Άλλο δεν θα πάρεις από μας». Το υποσχέ...

«Η φωνή στα χέρια της» της Ντορίνας Παπαλιού (προδημοσίευση)

«Η φωνή στα χέρια της» της Ντορίνας Παπαλιού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το νέο μυθιστόρημα της Ντορίνας Παπαλιού «Η φωνή στα χέρια της» το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Ιουνίου από τις εκδόσεις Ίκαρος. Στο τέλος της ανάρτησης η playlist του βιβλίου, από την Ντορίνα Παπαλιού.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

Θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο που παίχτηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του EuroPride 2024.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο σκηνοθέτης και δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοΐτης πήγε...

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

Σκέψεις για την Κουλτούρα της ακύρωσης (cancel culture) και την πατριαρχία στη λογοτεχνία, με αφορμή την έντονη συζήτηση για τον σεξισμό στη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση. 

...

Ο Καραγάτσης, η Γραμμή του Ορίζοντος και η αναγκαία κριτική

Ο Καραγάτσης, η Γραμμή του Ορίζοντος και η αναγκαία κριτική

Σκέψεις με αφορμή την έντονη συζήτηση που προκάλεσαν πρόσφατα οι νέες αναγνώσεις δύο πολυδιαβασμένων βιβλίων της νεοελληνικής πεζογραφίας, ενός παλιότερου, της «Μεγάλης Χίμαιρας» του Μ. Καραγάτση, κι ενός νεότερου, της «Γραμμής του ορίζοντος», του Χρήστου Βακαλόπουλου. Και τα δύο κυκλοφορούν από τις εκδόσεις της Εστ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...
«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ανί Ενρό [Annie Ernaux] «Η άλλη κόρη» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η σειρά των δύο αφηγήσεων, η δική μου και η δ...

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

10 βιβλία + 1 διήγημα τα οποία διερευνούν την παρουσία του κουίρ στην ελληνική πεζογραφία.

Γράφει ο Κώστας Αγοραστός

Ανεξάρτητα από το πόσο απαγορευμένο θέμα αποτελούσε, από το πόσο θα σκανδάλιζε τους αναγνώστες, από το πόσοι εκδότες θα αρνούνταν να το...

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ