alt

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων του Γιώργου Παυλόπουλου «Όσο πιο μακριά από το σπίτι», που κυκλοφορεί στις 5 Μαρτίου από τις εκδόσεις Στερέωμα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΑ ΗΜΙΨΗΛΑ ΚΑΠΕΛΑ

Εδώ οι κύριοι φορούν ημίψηλα καπέλα κι έρχονται μόνοι τους για ν’ αποφύγουν τις συζύγους τους. Είναι μέλη της υψηλής κοινωνίας και καταφτάνουν εσκεμμένα δίχως το επίσημο ταίρι τους, επειδή, λένε, έχουν κουραστεί από τις παρατηρήσεις των συζύγων τους για τις υποσχέσεις που δεν τήρησαν, για τον ελεύθερο χρόνο που εξαφανίστηκε κάπου βαθιά στον πλούτο. Φορούν κατάμαυρα κοστούμια, που για να ετοιμαστούν ταλαιπώρησαν κάποιον έμπειρο ράφτη, κι από τα στήθη τους ξεπηδούν λευκά μεταξένια πουκάμισα. Συναντιούνται στην αίθουσα με τον χαμηλό φωτισμό, στο χρώμα της βανίλιας, που ρίχνει απαλές σκιές στα πρόσωπά τους, κάτω από το μπορ των καπέλων και κάνει τα λευκά πουκάμισα να φέγγουν σαν τη Σελήνη μια ξάστερη βραδιά. Καπνίζουν τα πούρα τους στην Αίθουσα των Ναυαγίων, στους τοίχους της οποίας κρέμονται πηδάλια παλιών πλοίων, και πετούν βελάκια στον τοίχο δίχως ν’ αποχωρίζονται τα ημίψηλα καπέλα τους.

Το δάπεδο είναι ασπρόμαυρο σαν σκακιέρα, κάθε λευκός τοίχος ακολουθείται από έναν μαύρο, υπάρχουν θολωτά περάσματα που δεν φωτίζονται καθόλου και άλλα με κρεμασμένα στην οροφή τους φώτα στο χρώμα του χιονιού. Το μάτι δεν ξεκουράζεται εύκολα και όλα θυμίζουν τούνελ, που άλλοτε καταλήγει σε απόλυτο σκοτάδι και άλλοτε σ’ ένα φως ελπιδοφόρο.

Το ξενοδοχείο σέβεται την πελατεία που το τιμά με την παρουσία και το πορτοφόλι της. Είναι βαμμένο ολόκληρο σε αποχρώσεις του λευκού και του μαύρου· οι χώροι του αποκαλύπτουν μια συνεχή διαλεκτική ανάμεσα στα αιωνίως αντίπαλα χρώματα. Το δάπεδο είναι ασπρόμαυρο σαν σκακιέρα, κάθε λευκός τοίχος ακολουθείται από έναν μαύρο, υπάρχουν θολωτά περάσματα που δεν φωτίζονται καθόλου και άλλα με κρεμασμένα στην οροφή τους φώτα στο χρώμα του χιονιού. Το μάτι δεν ξεκουράζεται εύκολα και όλα θυμίζουν τούνελ, που άλλοτε καταλήγει σε απόλυτο σκοτάδι και άλλοτε σ’ ένα φως ελπιδοφόρο. Οι κύριοι χτυπούν στο δάπεδο τα μπαστούνια και προχωρούν από αίθουσα σε αίθουσα σαν να βρίσκονται στην κοιλιά μιας ζέβρας.

Ψηλά, στην οροφή του πολυτελούς ξενοδοχείου, λευκός καπνός αναδύεται από μια μαύρη καμινάδα. Κάποιος υπάλληλος τροφοδοτεί με ξύλα το τζάκι· οι κύριοι το κοιτάζουν βαριεστημένα την ώρα που συζητούν χαμηλόφωνα για όσα πέτυχαν στη ζωή τους, για όσα τους προσάπτουν οι σύζυγοί τους, για τον χρόνο που τους απομένει στον πλανήτη. Το ξενοδοχείο έχει προσλάβει συμβούλους γάμου, αλλά σχεδόν κανένας απ’ αυτούς τους περήφανους άντρες δεν καταδέχεται να μιλήσει με κάποιον από τους «ειδικούς». Οι κύριοι προτιμούν να κάθονται σε βαθιές πολυθρόνες και να τρίβουν δύσθυμα τους πισινούς τους στο απαλό ύφασμα, κάθε φορά που η συζήτηση γίνεται ενοχλητική. Δεν αποχωρίζονται τα ημίψηλα καπέλα τους ποτέ, κι εκεί, μέσα στο απαλό φως που σκιάζει τα χαρακτηριστικά τους, μοιάζουν σαν άνθρωποι δίχως πρόσωπο. Ακούγονται μόνο διηγήσεις για το πώς οι γυναίκες τους μετατόπισαν την αγάπη τους απ’ αυτό που κάποτε ήταν οι κύριοι, στο στάτους που τώρα πια απέκτησαν. Είναι, λένε, σαν ν’ αγάπησαν τη ζωή που τους πρόσφεραν, ξεχνώντας όμως να συνεχίσουν ν’ αγαπούν τους ίδιους.

Μολτ ουίσκι στα σκαλιστά ποτήρια και καπνός που ζωγραφίζει μορφές στην μελαγχολική ατμόσφαιρα. Μολονότι κάθε εκατοστό που πρόσθεταν στο ημίψηλο τούς χάριζε πόντους υπόληψης, τώρα πια το ύψος του καπέλου έχει μετατραπεί σε μεζούρα, η οποία μετράει την απόσταση που τους χωρίζει από τις συζύγους. Οι κύριοι σκαλίζουν το παρελθόν τους και θυμούνται τα άγουρά τους χρόνια, όταν συνδέονταν ακόμη με γυναίκες ταπεινές. Άλλες ήταν σερβιτόρες, άλλες δούλευαν πωλήτριες και μερικές ήταν άνεργες δίχως να παραπονιούνται –άλλωστε και οι κύριοι φορούσαν τότε κάτι φτηνά κασκέτα. Δυστυχώς γι’ αυτούς, οι κύριοι γνωρίζουν καλά πως εκείνα τα ειδύλλια ήταν αληθινά, πως ό,τι έζησαν μ’ εκείνα τα κορίτσια βασιζόταν κυρίως στο παρόν και λιγότερο στην προσδοκία. Θυμούνται τα ονόματά τους, το χρώμα των μαλλιών τους και το πάχος των χειλιών τους και στιλβώνουν τη μνήμη προσδοκώντας λίγο φως, που θα πέσει πάνω στις ασπρόμαυρες πια αναμνήσεις και θα φωτίσει τη χαμένη νιότη. Στο τελευταίο τσούγκρισμα των ποτηριών, ακούνε τους παλιούς εαυτούς τους ν’ αποκαλούν εκείνα τα κορίτσια με τα ονόματά τους.

Ύστερα, οι κύριοι αποσύρονται στα δωμάτια τους, ακουμπούν τα ημίψηλα καπέλα τους όρθια στο κομοδίνο και σκεπάζονται ως τον λαιμό με ριγέ ασπρόμαυρα σεντόνια. Προτού σβήσουν το φως σκέφτονται τις συζύγους τους μ’ ελεγχόμενη συμπόνια. Ξέρουν πως όσο κι αν οι γυναίκες ξέχασαν στην πορεία να τους αγαπούν, το πρόβλημα το έχουν οι ίδιοι. Οι κύριοι, που μόνο στο κρεβάτι δεν φορούν ημίψηλα καπέλα, γνωρίζουν καλά πως πιο πολύ από τα κορίτσια της νιότης και τις συζύγους της ζωής, αγάπησαν το μέλλον που είχαν ως νέοι. Όμως, δεν είναι δα και τόσο κύριοι ώστε να το παραδεχθούν μπροστά σε άλλους.


alt ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

 alt

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...
«Μια τελευταία επιστολή αγάπης» της Ελιάνας Χουρμουζιάδου (προδημοσίευση)

«Μια τελευταία επιστολή αγάπης» της Ελιάνας Χουρμουζιάδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ελιάνας Χουρμουζιάδου «Μια τελευταία επιστολή αγάπης», που θα κυκλοφορήσει στις 11 Μαΐου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Θα σου πω τι θυμάμαι από τη συνέχεια. Περπατήσαμε αργά στην ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου» του Δημήτρη Αγγελή (κριτική)

«Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου» του Δημήτρη Αγγελή (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Δημήτρη Αγγελή «Πάντα βρέχει στο κεφάλι του σκύλου» (εκδ. Πόλις). Κεντρική φωτογραφία © Karsten Winegeart / Unsplash.

Του Γιώργου Βέη

«Η αλήθεια είναι απεχθής: έχουμε την τέχνη ...

Σε κάθε περίπτωση η ορθοδοξία θα νικήσει (διήγημα)

Σε κάθε περίπτωση η ορθοδοξία θα νικήσει (διήγημα)

Λάλησε ο κόκορας στο κινητό. Σηκώθηκα με ταραχή να κλείσω το ξυπνητήρι. Δεν ξέρω γιατί αλλά στο τρίτο χτύπημα νομίζω πως κυνηγάω το πετεινάρι και όλο μου ξεφεύγει. Θέλω να το πιάσω από το λαιμό και να το ταρακουνώ μέχρι να γίνει κόκκινο, όπως το λειρί του.

Του Δημήτρη Μαγριπλή

...
«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Colson Whitehead «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ίκαρος).

Του Νίκου Ξένιου

“You move it to the left,
Yeah, and you go for yourself. ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ