tetsis podosfairo

«Φεύγοντας, γύρισα το βλέμμα μου στο γήπεδο. Δεν είναι το ίδιο, όπως το θυμόμουν μικρός. Δεν ήταν το ίδιο. Μου φάνηκε αισθητά μεγαλύτερο, από ό,τι το θυμόμουν, ξένο σχεδόν. Περπατούσα ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που ζητωκραύγαζαν. Ήθελα κι εγώ να ενωθώ με τη χαρά τους, να γίνω ένα μαζί τους. Πώς θα μπορούσε όμως κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό;» Κεντρική εικόνα: πίνακας του Παναγιώτη Τέτση. 

Του Δημήτρη Μαρνέλλου

Έφτασε μετά από καιρό η στιγμή που περίμενα για χρόνια. Έβαλα την αγαπημένη μου μπλε καρό μπλούζα. Άπλωσα πάνω στους ώμους μου το κυανόλευκο κασκόλ μου, διπλώνοντας το ευλαβικά γύρω από το λαιμό μου, σαν να έδενα γαμπριάτικη γραβάτα. Πήρα τα κλειδιά του αυτοκινήτου και ξεκίνησα για το στάδιο.

Τη στιγμή αυτή την περίμενα τριάντα χρόνια. Πήγαινα στο δημοτικό ακόμα, όταν η αγαπημένη μου ομάδα κέρδιζε για τελευταία φορά το πρωτάθλημα. Είχαμε έθιμο με τον πατέρα μου να πηγαίνουμε σε ένα συγκεκριμένο καφέ κοντά στην παραλία. Είχε, θυμάμαι, χαρακτηριστικές καρέκλες, κόκκινες στο χρώμα, και το θεωρούσε μεγάλο γούρι ότι οι καρέκλες είχαν διαφορετικό χρώμα από αυτό της δικής μας ομάδας. Στους τελευταίους αγώνες, πριν πέσει η αυλαία του πρωταθλήματος, πηγαίναμε πάντα εκεί. Ο πατέρας μου απέφευγε να δει όλους τους αγώνες της χρονιάς μέχρι εκείνο το χρονικό σημείο. Αγχωνόταν πάρα πολύ. Άνοιγε αραιά και πού το ραδιόφωνο, μήπως ακούσει από τον εκφωνητή κάποιο γνώριμο όνομα να σκοράρει, για να το ξανακλείσει αμέσως, μην τυχόν και αλλάξει η τύχη μας.

Κάθε χρόνο, λοιπόν, αδημονούσα να έρθει η άνοιξη. Ο μπαμπάς μου έσκυβε τότε στο ύψος μου, με κοίταζε με τα έντονα καστανά του μάτια, χαμογελούσε πλατιά περνώντας ταυτόχρονα το μπλε κασκόλ στο λεπτοκαμωμένο λαιμό μου, και μου έλεγε: Αγόρι μου τώρα είσαι έτοιμος. Το αγαπούσα πολύ εκείνο το κασκόλ. Μου το είχε αγοράσει σε μια επίσκεψή του στην πρωτεύουσα. Εκείνος από την άλλη φορούσε το ίδιο βαθυγάλανο πουκάμισο, με τις κάθετες λεπτές μπλε ρίγες. Έβαζε τα κοκάλινα γυαλιά του και ξεκινούσαμε σιγά σιγά το δρόμο μας.

Όσο για τις αναμνήσεις μου στο καφέ, δεν μπορώ να πω με σιγουριά τι είναι αληθινό και τι δημιούργημα του παιδικού μου μυαλού... Ο κόσμος των μεγάλων φαινόταν και σε εμένα, όπως φαντάζομαι σε κάθε παιδί, κάπως απόξενος αλλά και συνάμα θελκτικός.

Στο συνοικιακό καφέ πλάι στην εντεκάδα που ζωντάνευε στην οθόνη της τηλεόρασης, γεννιόντουσαν και ζωντάνευαν οι πρώτοι μύθοι της δικής μου ζωής. Ιστορίες φίλων και αγνώστων, έγιναν με τον καιρό δικές μου. Άκουγες για ταξίδια σε άλλες περιοχές της χώρας, σπουδές σε άλλες πόλεις και χώρες.

Στο συνοικιακό καφέ πλάι στην εντεκάδα που ζωντάνευε στην οθόνη της τηλεόρασης, γεννιόντουσαν και ζωντάνευαν οι πρώτοι μύθοι της δικής μου ζωής. Ιστορίες φίλων και αγνώστων, έγιναν με τον καιρό δικές μου. Άκουγες για ταξίδια σε άλλες περιοχές της χώρας, σπουδές σε άλλες πόλεις και χώρες.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον κύριο Θόδωρο που διηγούνταν με παραστατικό τρόπο ότι έμενε στην κουζίνα ενός κοινοβίου στο Σαν Σεμπαστιάν της βόρειας Ισπανίας. Είχε πάει να σπουδάσει προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών. Ανάθεμα και αν καταλάβαινε κανείς τι ήταν αυτό τότε... Εκεί δεν έβρισκε κάποιο σπίτι ούτε δωμάτιο να νοικιάσει και μας έλεγε χαρακτηριστικά ότι τον ξυπνούσαν το βράδυ οι συγκάτοικοί του κάθε φορά που σηκώνονταν για να πιουν νερό.

Σε αυτό το καφενείο έκανα τα πρώτα μου ταξίδια, αποκύημα της παιδικής μου φαντασίας. Κάθε φορά που άκουγα πόλεις, όπως Κέιπ Τάουν, Μαδρίτη και Γουαδαλαχάρα, κάτι νέο γεννιόταν μέσα μου.

Ξαφνικά το επίκεντρο του αγώνα γίνονταν οι αφηγήσεις των θαμώνων. Ξεχνιόντουσαν και οι ίδιοι με τις δικές τους ιστορίες. Έφευγε το άγχος του αγώνα, το άγχος για τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς, όπως έλεγαν. Τότε δεν το καταλάβαινα το χτυποκάρδι για το ποδόσφαιρο.

Οι καθημερινές δυσκολίες γινόταν μικρότερες χάρη στην επικράτηση της ομάδας την Κυριακή. Η ελπίδα που συνοδεύει κάθε νίκη ήταν κάτι που μόνο μετά από αρκετό καιρό μου έγινε κατανοητό. Για έναν άνθρωπο της καθημερινής βιοπάλης το αν κερδίσουν οι δικοί του έντεκα ήρωες σε εκείνο το στάδιο, πάνω στο καταπράσινο γρασίδι, σήμαινε ότι θα μπορούσε να κερδίσει και αυτός τις δικές του μάχες, ότι η λάσπη και το χώμα της καθημερινότητας θα μετουσιωνόταν σε καρπούς. Με κάθε τέρμα, μπορούσε να ψηλώσει λίγο ακόμα, πόντο πόντο τη φορά, και να δει το φως, που τόσο λαχταρούσε.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά να κοιτάω τον πατέρα μου, να σπρώχνει σε κάθε φάση τα κοκάλινα γυαλιά του πίσω στο μέτωπό του, από το άγχος μην του φύγουν. Πήρε αργότερα και κορδόνι, για να τα περάσει πίσω από το λαιμό του.

Τι να σκεφτόταν άραγε αυτός ο άνθρωπος τότε; Το δικό μου βλέμμα ήταν στραμμένο στην οθόνη. Εκείνος όμως πού ήταν, άραγε; Μερικές φορές ήταν συγκεντρωμένος, αλλά και χαμένος ταυτόχρονα. Σαν να μετρούσε κάθε έξοδο που κάναμε, και πόσο μας απέμενε ακόμα να σπαταλήσουμε μέχρι τις 5 του μήνα που πληρωνόταν. Τον θυμάμαι ακόμα να γκρινιάζει, ότι σε άλλες χώρες οι εργαζόμενοι πληρώνονταν πριν το τέλος του μήνα, για να διευθετήσουν τις υποχρεώσεις του.

Δεν θα τους φτάσουμε ποτέ, τι μάταιο, έλεγε. Ποτέ δεν έμαθα, αν σκέφτηκε σοβαρά να μεταναστεύσει. Φοβόταν πιστεύω πολύ. Φοβόταν και για τη μάνα μου, αλλά και για τον ίδιο.

Οι ατελείωτες ώρες της παιδικής μέρας έγιναν αφόρητα γρήγορες πια. Στο γραφείο δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα. Πού χώρος και χρόνος για ποδόσφαιρο; Ειδικά από τότε που έφυγε και ο πατέρας μου νομίζω κάπως υποσυνείδητα αποστασιοποιήθηκα από το χώρο.

Πέρασαν πάντως. τα χρόνια. Οι ατελείωτες ώρες της παιδικής μέρας έγιναν αφόρητα γρήγορες πια. Στο γραφείο δεν προλαβαίνω να πάρω ανάσα. Πού χώρος και χρόνος για ποδόσφαιρο; Ειδικά από τότε που έφυγε και ο πατέρας μου νομίζω κάπως υποσυνείδητα αποστασιοποιήθηκα από το χώρο.

Σήμερα ήρθε πάντως η μεγάλη μέρα. Ήρθα ξανά μετά από χρόνια στο γήπεδο. Μπήκα μέσα, ήταν κατάμεστο. Άκουσα το πρώτο σφύριγμα. Παντού γύρω μου, χαρούμενα πρόσωπα, όλα με το γαλάζιο κασκόλ στους ώμους και στο λαιμό. Τη στιγμή του νικητήριου τέρματος όλοι ζητωκραύγαζαν. Με το τελευταίο σφύριγμα κοίταζες γύρω σου μάτια βουρκωμένα. Άνθρωποι άγνωστοι αγκαλιαζόταν, αναβιώνοντας το πιο γλυκό συναίσθημα της παιδικής τους ηλικίας.

Πήγα μόνος στο γήπεδο σήμερα.

Φεύγοντας, γύρισα το βλέμμα μου στο γήπεδο. Δεν είναι το ίδιο, όπως το θυμόμουν μικρός. Δεν ήταν το ίδιο. Μου φάνηκε αισθητά μεγαλύτερο, από ό,τι το θυμόμουν, ξένο σχεδόν. Περπατούσα ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που ζητωκραύγαζαν. Ήθελα κι εγώ να ενωθώ με τη χαρά τους, να γίνω ένα μαζί τους. Πώς θα μπορούσε όμως κάτι τέτοιο να καταστεί δυνατό;

Νομίζω δεν είχα αντιληφθεί την απώλεια του πατέρα μου μέχρι τώρα. Δεν θυμάμαι… Πόσος καιρός πέρασε; Μας άφησε ο πατέρας μου και δεν μπορώ να κάνω τίποτα για να το αλλάξω.

Νικήσαμε τελικά σήμερα;

marnellos


Ο Δημήτρης Μαρνέλλος γεννήθηκε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης. Είναι φοιτητής Nομικής στο Πανεπιστήμιο του Σάλτσμπουργκ της Αυστρίας, όπου και διαμένει. Έχει διακριθεί σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς για διηγήματα και ποιήματα του.

 

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση diigima@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

«Η όψη του χειμώνα στον Άη Γιάννη στους Μύλους σφηνώθηκε στην φαντασία μου ανεξίτηλα. Την αναπολώ με νοσταλγία τώρα στη Αθήνα και συχνά βυθίζομαι στις εικόνες της. Το κλείσιμο της πανδημίας, επώδυνο για άλλους, για μένα που το πέρασα στο νησί, ήταν ξαναβάφτισμα στη φύση που από παιδί ένοιωθα ένα μαζί της». Κεντρική ...

Η ιστορία των ματιών (διήγημα)

Η ιστορία των ματιών (διήγημα)

«Θα ήταν δέκα ή έντεκα χρονών όταν τα περιγράμματα των πραγμάτων άρχισαν να θολώνουν. Εκείνο που περισσότερο την πείραζε ήταν το ότι άρχισε να μη διακρίνει καθαρά όσα σκάλιζε ο δάσκαλος στον πίνακα· έναν αριθμό αν αντέγραφε λάθος, η άσκηση θα πήγαινε στον βρόντο – κι αυτή ήταν άριστη μαθήτρια». Kεντρική εικόνα: πίνα...

Έλλειψη (διήγημα)

Έλλειψη (διήγημα)

«Σήμερα ξύπνησα μ’ ένα αίσθημα έλλειψης. Είχα γυρίσει από ένα μεγάλο ταξίδι κι αυτό που ένιωσα ήταν ότι μου έλειπε ένας κήπος. Ήθελα να σηκωθώ και ν’ ασχοληθώ μόνο με τα τριαντάφυλλά μου». Kεντρική εικόνα: ® Josh Hild/Unsplash. 

Tης Αλίκης Καγιαλόγλου ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

«Η Τσέστερφιλντ του πέμπτου ορόφου» της Ναταλί Ρονβό (προδημοσίευση)

«Η Τσέστερφιλντ του πέμπτου ορόφου» της Ναταλί Ρονβό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα της Λουξεμβουργιανής συγγραφέως Ναταλί Ρονβό [Nathalie Ronvaux] «Η Τσέστερφιλντ του πέμπτου ορόφου» (μτφρ. Χάρης Παπαϊωάννου), η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

Έρχονται ημέρες Euro 2024: Τρία πρόσφατα βιβλία που μας θυμίζουν πως το ποδόσφαιρο είναι μαγεία, συγκινήσεις και σπουδαία κατορθώματα

Έρχονται ημέρες Euro 2024: Τρία πρόσφατα βιβλία που μας θυμίζουν πως το ποδόσφαιρο είναι μαγεία, συγκινήσεις και σπουδαία κατορθώματα

Σε λίγες ημέρες ξεκινάει το Euro 2024 στη Γερμανία κι όλη η ποδοσφαιρική Ευρώπη ετοιμάζεται να ζήσει τη γιορτή. Σας προτείνουμε τρία πρόσφατα βιβλία, αμιγώς ποδοσφαιρικά, που θα σας βάλουν στο κλίμα της διοργάνωσης. Κεντρική εικόνα: Ο Θοδωρής Ζαγοράκης σηκώνει την βαρύτιμη κούπα του Euro μέσα στο Στάδιο Ντα Λουζ της...

Τζον Γκρίσαμ: Ο μετρ του δικαστικού θρίλερ επιστρέφει

Τζον Γκρίσαμ: Ο μετρ του δικαστικού θρίλερ επιστρέφει

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του «Η λίστα του δικαστή» (μτφρ. Γιώργος Μπαρουξής, εκδ. Ελληνικά Γράμματα) εξετάζουμε την ξεχωριστή περίπτωση του Αμερικανού συγγραφέα που είναι μετρ των δικαστικών θρίλερ (και όχι μόνο), με πωλήσεις που ξεπερνούν τα 300 εκατ. αντίτυπα παγκοσμίως. Κεντρική εικόνα: © achiev...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ