Ένα πλάσμα της σκιάς, ένα λακαρισμένο σκεύος (διήγημα)

Η βροχή είχε ξαναρχίσει. Έκλεισε τα μάτια του ν΄ακούσει τον ήχο της σιγανής βροχής. Ένας επαναλαμβανόμενος απαλός ήχος, κάποιες σταγόνες που πέφτοντας από τ΄ακρόστεγα ξέπλεναν το μεγάλο φυλλόδενδρο. Το είχε παρατηρήσει μπαίνοντας καθώς και τα μοναδικά παλιά πέτρινα φανάρια της αυλής.

Ο κύριος και η κυρία Νίκκο αντάλλαξαν μια ματιά. Ύστερα ο κύριος Νίκκο με φωνή αργόσυρτη είπε: «Είναι η ώρα για το βραδινό τορορό. Τα χρήματά σας είναι δίπλα στο σκεύος της εισόδου». Είχαν ανταλλάξει τους εθιμοτυπικούς χαιρετισμούς, ίσως και κάποιες ματιές, αλλά τίποτα άλλο. Σηκώθηκε έριξε μια ματιά στο θολό ρυζόχαρτο του σότζι και παίρνοντας τα χρήματα χαιρέτισε και βγήκε.

Δεν είχε κάνει βέβαια τίποτα και σήμερα και ας ήταν η τρίτη επίσκεψη της ημέρας. Προχώρησε μέσα στη σκοτεινή νύχτα μέχρι τη στάση του λεωφορείου. Μια θαλασσινή πυκνή πάχνη μετεωριζόταν πάνω από τις χαμηλές ξύλινες στέγες των σπιτιών. Η ταμπέλα του Burger King με το απόκοσμο φως της του θύμισε ότι είχε να φάει από το πρωί, όταν στην τακτική επίσκεψη της Τρίτης στην κα Ότζι του είχε προσφέρει ένα μπολ μίσο.

Πριν δυο χρόνια είχε βάλει μια αγγελία στην τοπική εφημερίδα θέτοντας ουσιαστικά τον εαυτό του στη διάθεση των γειτόνων του, τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο προσόν του ήταν η εξαιρετική του ικανότητα για το τίποτα.

Η κυρία Ότζι ήταν η πρώτη και τακτικότερη πελάτισσά του. Πριν δυο χρόνια είχε βάλει μια αγγελία στην τοπική εφημερίδα θέτοντας ουσιαστικά τον εαυτό του στη διάθεση των γειτόνων του, τονίζοντας ότι το μεγαλύτερο προσόν του ήταν η εξαιρετική του ικανότητα για το τίποτα. Από παιδί εκεί που τον έβαζες, εκεί έμενε και δεν βαριόταν ποτέ να μην κάνει τίποτα. Το ίδιο και στο σχολείο που τελείωσε με δυσκολία μιας που μόνο μετά από θερμή και επίμονη παράκληση του δασκάλου του άνοιγε το στόμα να μιλήσει ή να γράψει.

Με την κυρία Ότζι, και μετά την ενηλικίωση και απομάκρυνσή του από το σπίτι των γονέων του, είχε αποκτήσει μιας μορφής οικειότητα που περιοριζόταν σε κάποιες παρατηρήσεις για τον καιρό ή και ευχές, όταν μια μέρα χωρίς να το περιμένει εκείνη σηκώθηκε από την πολυθρόνα της για να του προσφέρει ένα κομμάτι κέικ για τα γενέθλια της.

Αυτός ήταν ο Σόουα από την Οσάκα, είκοσι χρονών, επαγγελματίας συντροφιάς, εξειδικευμένος στο τίποτα. Ένα πλάσμα της σκιάς, ένα σκεύος μιας πατίνας θολής και απροσδιόριστης.

Μόνο τα όνειρά του τον βασάνιζαν με την τρομακτική ζωντάνια τους. Τότε ένοιωθε ότι μια ύπαρξη άλλη, πιο εσωτερική τέντωνε τις χορδές της, αναδυόταν από βάθη απύθμενα για να πράξει με βιασύνη και σπουδή πράγματα ανυπόφορα προσβλητικά, πράγματα τόσο διαφορετικά από το τίποτα. Και τότε τον κυρίευε ο φόβος ότι η ελευθερία του θα σβήσει και ότι η πρώτη ακτίνα του ήλιου θα τον βρει ανήμπορο για αυτό το δικό του, κατάδικο του τίποτα.

Αγόρασε ένα burger από την Burger King και το έβαλε στο σακίδιό του. Θα το έτρωγε στο δωμάτιό του ελέγχοντας ταυτόχρονα τις εισερχόμενες κλήσεις στον τηλεφωνητή.

Εύα Μ. Μαθιουδάκη

Info
Η Εύα Μ. Μαθιουδάκη είναι οικονομολόγος και ζει στην Αθήνα. Το τέταρτο της βιβλίο με τίτλο Μέρες της Κηφισιάς κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 30 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν επιμέλεια.