karfia foteini tenti

«Μια φορά με είδε που μιλούσα με μια κοπέλα και μ' έσπασε στο ξύλο... Ήτανε σκληρή γυναίκα η μάνα. Αλλά, πέντε αγόρια, πώς να μας κάνει καλά; Ήτανε και η φτώχεια. Πάντως, και μεγάλοι που ήμασταν, της είχαμε σεβασμό.«

Της Φωτεινής Τέντη

»Δεν μας ξεχώριζε η μάνα μου. Όχι. Και τους πέντε μας αγαπούσε το ίδιο. Χάρες δεν έκανε σε κανέναν μας. Όλους μας έπλενε, μας σιδέρωνε. Κοντά της μας ήθελε, να μας έχει να μας βλέπει. Όταν φοράγαμε τις κουστουμιές μας και βγαίναμε για τσάρκες, μας έβγαζε ως την πόρτα και καμάρωνε.

Να μη θυμάμαι πώς ήταν το κορίτσι! Έτσι σαν όνειρο μόνο μου 'ρχεται στο μυαλό ότι ήτανε λεπτούλα, μελαχρινή με κατσαρά μαλλιά. Μαρία, τη λέγανε. Περνούσε κάθε μέρα έξω από το σπίτι μας.

Μπορεί και να 'φταιγε που η μάνα ήταν αλλιώς μεγαλωμένη. Από πλούσια οικογένεια, σπουδαγμένη, είχε τελειώσει το Βαρβάκειο. Και δασκάλα, άμα ήθελε γινόταν. Μετά κλέφτηκε με τον παππού σου και την αποκλήρωσαν. Στου Ψυρρή, ζούσε ο πατέρας μας. Τα τομάρια των ζώων έπαιρνε και τα έκανε δέρματα. Βυρσοδέψης. Όλη μέρα μες στη βρώμα. Από λεφτά, λίγα πράγματα. Ούτε πολύ ωραίος ήταν. Αλλά, από ντύσιμο και φέρσιμο, άρχοντας. Μερακλής σε όλα του. Είχε και το λέγειν.

Η γιαγιά σου ήταν πολύ όμορφη, αρχοντογυναίκα. Ύστερα από κείνο το βρομόξυλο, έκανα πέντε μέρες να βγω απ' το σπίτι. Καλύτερα να μου είχε μπήξει στο στήθος ένα καρφί, απ' αυτά που πεταλώνουν τ' άλογα.

Όχι ότι ήταν η πρώτη φορά που με ξυλοφόρτωνε. Μας λιάνιζε. 

Τη Μαρία την πήρε το μάτι μου κάνα δυο φορές, πίσω από κάτι νεραντζιές κοντά στην αυλή μας. Μετά δεν ξαναφάνηκε.

Δεν ήτανε κακιά η μάνα. Παιδεμό είχε. Όσα και να 'φερνε ο πατέρας μας δεν φτάνανε. Έτσι ήταν εκείνα τα χρόνια. Πολλή δουλειά, λίγο φαΐ. Ήταν κι οξύθυμος ο παππούς σου... Καβγάδες... φασαρίες... Ούτε γυναικάς ήταν, ούτε έπινε, όχι, την πρόσεχε την οικογένειά του. Κι εμάς, χέρι επάνω μας δεν σήκωσε ποτέ. Μόνο τις φωνές έβαζε, χέρι όμως δεν σήκωνε σε άνθρωπο. Ήταν εντάξει ο πατέρας μου, πολύ εντάξει.

Και που παντρευτήκαμε, η μάνα μου όλους ένα γύρω μας είχε. Εκτός απ' τον μεγάλο, που ξενιτεύτηκε στην Αυστραλία και δεν τον ξανάδαμε. Μόνο κάρτες Χριστούγεννα και Πάσχα. Και κάνα γράμμα, στη χάση και στη φέξη.

Μετά που πέθανε ο πατέρας, δεν ήθελε να νοικιάζει σπίτι μοναχή της. Λεφτά πεταμένα, έλεγε. Έπειτα, τέσσερις γιους είχε δικούς της, μόνη της θα την αφήνανε; Έμενε πότε στο σπίτι του ενός, πότε στο σπίτι του άλλου. Στο δικό μας, κοιμότανε σε ένα ντιβάνι στην τραπεζαρία. Ήσουνα μικρή, δεν θα θυμάσαι, είχαμε βάλει μαζί και το κρεβάτι σου, από την απέναντι πλευρά του τραπεζιού.

Χώρισε κι ο μικρός. Τον παράτησε η γυναίκα του, δεν μπόραγε άλλο την πεθερά, είπε.

Χώρισε κι ο μικρός. Τον παράτησε η γυναίκα του, δεν μπόραγε άλλο την πεθερά, είπε. Παιδιά δεν είχανε, μόνος του έμεινε ο αδελφός μου.

Τελικά, ήρθαν έτσι τα πράγματα κι η γιαγιά σου πέθανε στο σπίτι μας. Γριά γυναίκα ήτανε, ήρθε η ώρα της, έπεσε στο κρεβάτι καμιά βδομάδα, ώσπου ένα πρωί μας είπε ο γιατρός ότι ζήτημα ήταν αν θα άντεχε μέχρι το μεσημέρι.

Μαζευτήκαμε κι οι τέσσερις, ήτανε η μάνα σου, ήρθανε κι οι θείες σου, όλοι εκεί στην τραπεζαρία. Εμείς οι τέσσερις άντρες, γύρω απ' το ντιβάνι. Μέχρι που ξεψύχησε, δεν έκλεισε τα μάτια της. Κοιτούσε συνέχεια το ταβάνι και δεν μιλούσε. Μία χαμογελούσε, μία δάκρυζε. Μόνο, πού και πού φώναζε αν ήμαστε όλοι της οι γιοί εκεί.

Τη ρώτησα:

"Βλέπεις τίποτα, μάνα, και κοιτάς όλο ψηλά;"

"Βλέπω", μου είπε. "Αγγέλους βλέπω, είναι άγγελοι εκεί πάνω".

Μεσημέρι πέθανε.

Πρέπει να 'ταν καλός άνθρωπος η μάνα μου. Για να βλέπει αγγέλους, πρέπει να 'ταν καλός άνθρωπος. Δεν είναι αστεία τέτοια πράγματα. Καλή γυναίκα. Καλή, πώς αλλιώς; Και που ήτανε σκληρή, δεν έφταιγε. Ήτανε η ζωή της τέτοια».

Τη γιαγιά δεν τη θυμάμαι. Αυτή που πέθανε σπίτι μας. Ο πατέρας είχε χάρισμα. Ήταν ωραίος αφηγητής, γεννημένος να τον ακούς και να μη θέλεις να σταματήσει. Παραμύθια δεν ήξερε, ούτε και του άρεσαν. Μας μεγάλωσε με ιστορίες από τη ζωή του, άλλες αστείες, άλλες στενάχωρες. Γελούσαμε πολύ, περισσότερο με τον τρόπο που τα έλεγε παρά με αυτά που έλεγε.

Άλλοτε πάλι, βουρκώναμε, πιο πολύ γι' όσα έλεγε, παρά για το πώς. Τις ακούσαμε πολλές φορές τις ιστορίες του, τις ίδιες, τις ακούσαμε και τις ξανακούσαμε, και δεν τις χορτάσαμε ποτέ. Αυτή με το χαστούκι που έφαγε μπροστά στη Μαρία, ήταν από τις δυο τρεις που διάλεγε πιο συχνά. Δεν του αρνιόμασταν.

Δεν ήταν τυχερός, το κόκκαλο της μάνας του δεν το κληρονόμησε. Έφυγε νωρίς και ξαφνικά, ούτε τρεις μέρες δεν κράτησε από όταν τον βρήκε η καρδιά του. Ξεψύχησε μέσα σε μια εντατική, κι έτσι δεν έμαθα αν εκείνος έβλεπε αγγέλους πριν να φύγει. Όχι ότι μ' ένοιαζε κιόλας. Το ήξερα από πάντα ότι ήταν καλός άνθρωπος. Το ήξερα. Και όλοι όσοι τον γνώρισαν, το ήξεραν κι αυτοί. Από πάντα.

Όπως και ξέρω, ότι τον πατέρα τον θάψαμε με ένα καρφί απ' αυτά που πεταλώνουν άλογα, μπηγμένο στο στήθος. Σ΄ αυτή τη ζωή, το κουβαλούσε από τα δεκατέσσερα. Eύχομαι, αν υπάρχει άλλη ζωή, να υπάρχει τρόπος και τα καρφιά να λιώνουνε. Να γίνονται ζεστή ρακή με μέλι, να την πίνει και να ευφραίνεται η ψυχή του.

 

FOTINI TENTIInfo
Γεννήθηκα και ζω στην Αθήνα. Εργάζομαι ως μεταφράστρια. Διηγήματα και κείμενά μου έχουν δημοσιευθεί σε έντυπες ανθολογίες, στο έντυπο περιοδικό Εντευκτήριο και σε διαδικτυακά λογοτεχνικά περιοδικά και ιστολόγια. Επίσης, μικροδιήγημά μου περιλαμβάνεται στην ανθολογία Proyecto GreQuerías, η οποία αποτελείται από μικροδιηγήματα που αναρτήθηκαν στο ιστολόγιο Πλανόδιον-Ιστορίες Μπονζάι και μεταφράστηκαν στα ισπανικά.

 

 

 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 30 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η απρόσμενη απώλεια μιας ξεχασμένης χαράς (διήγημα)

Η απρόσμενη απώλεια μιας ξεχασμένης χαράς (διήγημα)

«Φεύγοντας, γύρισα το βλέμμα μου στο γήπεδο. Δεν είναι το ίδιο, όπως το θυμόμουν μικρός. Δεν ήταν το ίδιο. Μου φάνηκε αισθητά μεγαλύτερο, από ό,τι το θυμόμουν, ξένο σχεδόν. Περπατούσα ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που ζητωκραύγαζαν. Ήθελα κι εγώ να ενωθώ με τη χαρά τους, να γίνω ένα μαζί τους. Πώς θα μπορούσε όμως κ...

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

«Η όψη του χειμώνα στον Άη Γιάννη στους Μύλους σφηνώθηκε στην φαντασία μου ανεξίτηλα. Την αναπολώ με νοσταλγία τώρα στη Αθήνα και συχνά βυθίζομαι στις εικόνες της. Το κλείσιμο της πανδημίας, επώδυνο για άλλους, για μένα που το πέρασα στο νησί, ήταν ξαναβάφτισμα στη φύση που από παιδί ένοιωθα ένα μαζί της». Κεντρική ...

Η ιστορία των ματιών (διήγημα)

Η ιστορία των ματιών (διήγημα)

«Θα ήταν δέκα ή έντεκα χρονών όταν τα περιγράμματα των πραγμάτων άρχισαν να θολώνουν. Εκείνο που περισσότερο την πείραζε ήταν το ότι άρχισε να μη διακρίνει καθαρά όσα σκάλιζε ο δάσκαλος στον πίνακα· έναν αριθμό αν αντέγραφε λάθος, η άσκηση θα πήγαινε στον βρόντο – κι αυτή ήταν άριστη μαθήτρια». Kεντρική εικόνα: πίνα...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Kill the movement» της Ίριδας Καραγιάν (κριτική) – Ένας χορευτικός άθλος επί σκηνής

«Kill the movement» της Ίριδας Καραγιάν (κριτική) – Ένας χορευτικός άθλος επί σκηνής

Για τη χορευτική παράσταση «Kill the movement» της Ίριδας Καραγιάν που ανέβηκε στο PalmTree MCA. Κεντρική εικόνα: © Ελισάβετ Μωράκη. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Είδα τη χορογραφία «Kill the Movement» της ‘Ιρι...

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

Θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο που παίχτηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του EuroPride 2024.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο σκηνοθέτης και δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοΐτης πήγε...

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

Σκέψεις για την Κουλτούρα της ακύρωσης (cancel culture) και την πατριαρχία στη λογοτεχνία, με αφορμή την έντονη συζήτηση για τον σεξισμό στη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση. 

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...
«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ανί Ενρό [Annie Ernaux] «Η άλλη κόρη» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η σειρά των δύο αφηγήσεων, η δική μου και η δ...

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

10 βιβλία + 1 διήγημα τα οποία διερευνούν την παρουσία του κουίρ στην ελληνική πεζογραφία.

Γράφει ο Κώστας Αγοραστός

Ανεξάρτητα από το πόσο απαγορευμένο θέμα αποτελούσε, από το πόσο θα σκανδάλιζε τους αναγνώστες, από το πόσοι εκδότες θα αρνούνταν να το...

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ