galini plakonouri

Απ’ όταν χώρισε, άλλαζε σπίτια συχνά ‒τέσσερα διαμερίσματα σε έξι χρόνια‒, λες κι η ζωή τον εκδικούνταν επειδή ως τότε πάντα απεχθανόταν τις αλλαγές.

Της Αλέκας Πλακονούρη

Το τελευταίο διαμέρισμα όμως τ’ αγάπησε με την πρώτη ματιά, ίσως επειδή ήταν πολύ φωτεινό, ίσως επειδή ήταν κοντά στο γραφείο, και παρακάλεσε από μέσα του να ριζώσει εκεί. Μετέφερε τα ολίγιστα πράγματά του, βασικά τα ρούχα, τους δίσκους και τα βιβλία του, γιατί το σπίτι ήταν επιπλωμένο, κι αυτό τον απάλλασσε από έξοδα και σκοτούρες. Στο κουδούνι ήταν ακόμα το όνομα της πρώην ενοίκου, Γαλήνη Ανέμου ‒ μα τι όνομα είναι αυτό, αναρωτήθηκε.

Όταν άρχισε να βάζει σε μια σειρά το καινούργιο του σπίτι, ανακάλυψε πως η πρώην νοικάρισσα έφυγε αφήνοντας διάφορα πράγματα ‒ λίστες με κακογραμμένα ονόματα σε κάποιο συρτάρι, καταλόγους για ψώνια σε διάφορα πιθανά και απίθανα μέρη, δύο βιβλία του Ρομπέρτο Μπολάνιο κάτω απ’ το στρώμα ‒γιατί τάχα τ’ άφησε εκεί‒, μερικά σιντί στο πατάρι, στο μπάνιο την οδοντόβουρτσά της κι ένα βερνίκι νυχιών, ένα πακέτο με σερβιέτες στο κομοδίνο μαζί με κάτι σαν εξωτικό φυλαχτό, ένα πάκο φωτογραφίες σε κάποιο ντουλάπι της κουζίνας. Οι φωτογραφίες ήταν ασπρόμαυρες και απεικόνιζαν μια νέα γυναίκα ‒αυτή ήταν τάχα;‒ με κοστούμια και πόζες σαν να έπαιζε ρόλους. Το πιο εντυπωσιακό πάνω της ήταν τα μάτια της, που πρέπει να είχαν διαφορετικό χρώμα το ένα απ’ το άλλο και την έκαναν να δείχνει πότε ευάλωτη και πότε θηρίο. Πολλές φορές έπιανε τον εαυτό του να τη σκέφτεται σκυμμένος στα βαρετά δικόγραφα που συνέτασσε κι άλλοτε στριφογύριζε το βράδυ στο στρώμα του, που πριν από λίγο καιρό ήταν δικό της, γιατί του δημιουργούσε εκνευρισμό κι αϋπνία η εικόνα της, για να ακολουθήσει μια επίμονη στύση.

Έφτανε αλληλογραφία ακόμα γι’ αυτή, φάκελοι από τράπεζες και δυο τρία γράμματα απ’ τη Βραζιλία ‒μα ποιος στέλνει τώρα πια γράμματα;‒ και μάζευε την αλληλογραφία για να τη δώσει στον ιδιοκτήτη του διαμερίσματος ή, ακόμη καλύτερα, με κάποιο τρόπο να βρει τη Γαλήνη και να της την παραδώσει ο ίδιος.

Άλλοτε πάλι χοροπήδαγε με τα εσώρουχα στον καναπέ, ενώ εκείνος έφτιαχνε κάτι να φάει, και μετά πέρναγε απ’ την πόρτα για να βγει στο μπαλκόνι λες και δεν υπήρχε το τζάμι∙ κι ύστερα ήταν λέει κι οι δυο τους πάνω στο εφηβικό του ποδήλατο και τρέχανε σε μια ασπρόμαυρη πόλη, ακριβώς όμοια μ’ αυτή στο βιντεοκλίπ του «Wonderful life» του Black.

Είχε γίνει πια ρουτίνα να βάζει τα βράδια ένα ποτό και να ξεφυλλίζει τις φωτογραφίες της πριν τον πάρει ο ύπνος. Κι όταν αποκοιμιόταν, η γυναίκα με τα παράταιρα μάτια γλίστραγε στα όνειρά του, που ήταν επίσης ασπρόμαυρα, και ξάπλωνε γυμνή στα πλακάκια του μπάνιου, με τα πόδια και τα χέρια ανοιχτά και τον φώναζε χωρίς να μιλάει. Άλλοτε πάλι χοροπήδαγε με τα εσώρουχα στον καναπέ, ενώ εκείνος έφτιαχνε κάτι να φάει, και μετά πέρναγε απ’ την πόρτα για να βγει στο μπαλκόνι λες και δεν υπήρχε το τζάμι∙ κι ύστερα ήταν λέει κι οι δυο τους πάνω στο εφηβικό του ποδήλατο και τρέχανε σε μια ασπρόμαυρη πόλη, ακριβώς όμοια μ’ αυτή στο βιντεοκλίπ του «Wonderful life» του Black. Τελευταία κουβαλούσε πάντα στην τσέπη του το ασημένιο περιδέραιο με τ’ όνομά της, που το βρήκε τυχαία μια μέρα κάτω απ’ την ψωμιέρα, και μηχανικά τα δάχτυλά του χάιδευαν τα γράμματα, τις γωνίες και τις καμπύλες.

Άρχισε να ψάχνει να βρει στοιχεία γι’ αυτή στο διαδίκτυο ή το τηλέφωνό της, αλλά μάταια. Κάποιο πρωί είχε την έμπνευση να πιάσει σκοπίμως κουβέντα με τη λαλίστατη ηλικιωμένη γειτόνισσα, που πάντα απέφευγε, μήπως μάθει κάτι για τη Γαλήνη. Δεν χρειάστηκε να προσπαθήσει πολύ για να του τα διηγηθεί όλα. Τρεις απόπειρες αυτοκτονίας είχε κάνει μέσα στο σπίτι, και την πήραν και τώρα βρίσκεται σε κάποιο ψυχιατρείο... Προχώρησε βουβός για το γραφείο του με μια αίσθηση απώλειας κάποιου πολύ δικού του ανθρώπου.

Η γυναίκα με τα παράξενα μάτια δεν ξανάρθε στον ύπνο του, κι εκείνος έμενε ιδρωμένος και άυπνος να στριφογυρίζει στα μαξιλάρια. Τα πρωινά με χαρά, φόβο και περιέργεια παρατηρούσε στον καθρέφτη για ώρα τα μάτια του, και ναι, ήταν αλήθεια, το ένα άλλαζε χρώμα σταδιακά και γινόταν όλο πιο σκούρο και πιο ατρόμητο από τ’ άλλο.

veloglouInfo
Η Αλέκα Πλακονούρη γεννήθηκε στα Φιλιατρά Μεσσηνίας. Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή Κομοτηνής και θεατρολογία στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής και δούλεψε ως βοηθός σκηνοθέτη στο θέατρο. Το θεατρικό της Φιλαινίδα, Φιλαρέτη, Φωτεινή ανέβηκε στο Θέατρο Τόπος Αλλού. Η συλλογή διηγημάτων της Οι δαίμονες του Αρέτσο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος (2021). Το διήγημά της «Το τζάμι» διακρίθηκε στον λογοτεχνικό διαγωνισμό Πεζογραφία δωματίου – Ημέρες εγκλεισμού των Εκδόσεων Κίχλη και του βιβλιοπωλείου Επίκεντρον και συμπεριλαμβάνεται στον συλλογικό τόμο που πρόκειται να κυκλοφορήσει. Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως επιμελήτρια εκδόσεων..

 

 

 

 

 

 

 

***
ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 30 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική επιμέλεια.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η απρόσμενη απώλεια μιας ξεχασμένης χαράς (διήγημα)

Η απρόσμενη απώλεια μιας ξεχασμένης χαράς (διήγημα)

«Φεύγοντας, γύρισα το βλέμμα μου στο γήπεδο. Δεν είναι το ίδιο, όπως το θυμόμουν μικρός. Δεν ήταν το ίδιο. Μου φάνηκε αισθητά μεγαλύτερο, από ό,τι το θυμόμουν, ξένο σχεδόν. Περπατούσα ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που ζητωκραύγαζαν. Ήθελα κι εγώ να ενωθώ με τη χαρά τους, να γίνω ένα μαζί τους. Πώς θα μπορούσε όμως κ...

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

«Η όψη του χειμώνα στον Άη Γιάννη στους Μύλους σφηνώθηκε στην φαντασία μου ανεξίτηλα. Την αναπολώ με νοσταλγία τώρα στη Αθήνα και συχνά βυθίζομαι στις εικόνες της. Το κλείσιμο της πανδημίας, επώδυνο για άλλους, για μένα που το πέρασα στο νησί, ήταν ξαναβάφτισμα στη φύση που από παιδί ένοιωθα ένα μαζί της». Κεντρική ...

Η ιστορία των ματιών (διήγημα)

Η ιστορία των ματιών (διήγημα)

«Θα ήταν δέκα ή έντεκα χρονών όταν τα περιγράμματα των πραγμάτων άρχισαν να θολώνουν. Εκείνο που περισσότερο την πείραζε ήταν το ότι άρχισε να μη διακρίνει καθαρά όσα σκάλιζε ο δάσκαλος στον πίνακα· έναν αριθμό αν αντέγραφε λάθος, η άσκηση θα πήγαινε στον βρόντο – κι αυτή ήταν άριστη μαθήτρια». Kεντρική εικόνα: πίνα...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Φάκελος Καραγάτση»: Πώς να διαβάζουμε τους «κλασικούς»; Υπάρχουν όρια και ποια είναι αυτά; 11 συγγραφείς καταθέτουν τη γνώμη τους

«Φάκελος Καραγάτση»: Πώς να διαβάζουμε τους «κλασικούς»; Υπάρχουν όρια και ποια είναι αυτά; 11 συγγραφείς καταθέτουν τη γνώμη τους

Με αφορμή την πρόσφατη δημόσια συζήτηση που προέκυψε έπειτα από (επι)κριτικό κείμενο για τη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση, τίθεται το ερώτημα: «Πόσο θεμιτό και χρήσιμο είναι να κρίνουμε παλιότερα κείμενα, κλασικά ή όχι, σύμφωνα με σημερινές ευαισθησίες ή απόψεις, π.χ. για τη θέση της γυναίκας ή τις έμφυλες ταυτό...

«Kill the movement» της Ίριδας Καραγιάν (κριτική) – Ένας χορευτικός άθλος επί σκηνής

«Kill the movement» της Ίριδας Καραγιάν (κριτική) – Ένας χορευτικός άθλος επί σκηνής

Για τη χορευτική παράσταση «Kill the movement» της Ίριδας Καραγιάν που ανέβηκε στο PalmTree MCA. Κεντρική εικόνα: © Ελισάβετ Μωράκη. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Είδα τη χορογραφία «Kill the Movement» της ‘Ιρι...

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

«Το ταγκαλάκι» – μια θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο

Θεατροποιημένη παράσταση για τον Ντίνο Χριστιανόπουλο που παίχτηκε πρόσφατα στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του EuroPride 2024.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

Τον Σεπτέμβριο του 2013 ο σκηνοθέτης και δημοσιογράφος Αντώνης Μποσκοΐτης πήγε...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...
«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ανί Ενρό [Annie Ernaux] «Η άλλη κόρη» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η σειρά των δύο αφηγήσεων, η δική μου και η δ...

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

10 βιβλία + 1 διήγημα τα οποία διερευνούν την παρουσία του κουίρ στην ελληνική πεζογραφία.

Γράφει ο Κώστας Αγοραστός

Ανεξάρτητα από το πόσο απαγορευμένο θέμα αποτελούσε, από το πόσο θα σκανδάλιζε τους αναγνώστες, από το πόσοι εκδότες θα αρνούνταν να το...

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ