geros sto fanari

Θα μπορούσα να τρώω κάθε πρωί το ίδιο πρωινό, θα μπορούσα να περιμένω στις εννέα και πέντε ακριβώς το ίδιο λεωφορείο και να κοιμάμαι πάντα ανάσκελα, όμως δεν θα μπορούσα να διασχίζω αυτόν τον δρόμο για δεκαεφτά χρόνια.

Της Χρύσας Γούτα

Δεκαεφτά χρόνια, δύο μήνες και εικοσιένα ατελείωτα μερόνυχτα τον βλέπω από το παράθυρο να πολεμάει τον αόρατο εχθρό του. Αόρατος δηλαδή για μένα, γιατί αυτός τον κοιτάει μέσα στα μάτια σε κάθε του βήμα. Τον παρατηρεί, παίρνει ένα βλέμμα τρόμου και οργής και ξεκινάει. Άλλες φορές πάλι προτιμάει να τον αγνοεί, τότε κλείνει τα βλέφαρα και περπατάει με ψηλά το κεφάλι.

Ήταν χαμογελαστός, μου είπαν. Δεν το ξέρω, δεν τον γνώριζα τότε. Πριν από δεκαεφτά χρόνια είχε δόντια άσπρα και μάτια σαν κεχριμπάρι. Τώρα, του έχει μείνει ένα σκυφτό κορμί και μια γραμμή μέσα στα φρύδια, που λες πως, μια μέρα, θα σχιστεί και θα αποκαλύψει τα αμαρτήματα του κόσμου όλου. Όταν όλοι αναζητούν την αθανασία, αυτός κυνηγάει τα γηρατειά. Και το καταφέρνει να τα εγκλωβίσει, γιατί είναι τόσο γέρος που νιώθεις πως, αντί να πεθάνει, θα συρρικνωθεί, ώστε να χωράει στο ανθρώπινο σώμα και να γεννηθεί ξανά παιδί. 

Σήμερα που τον είδα, κοιτούσε τον εχθρό ικετεύοντας. Ύστερα έκλεισε τα μάτια και ξεκίνησε με θράσος προς το απέναντι φανάρι. Τα χρώματα των αυτοκινήτων από το παράθυρό μου έμοιαζαν με ουράνιο τόξο, τόσο γαλήνιο για μένα και τόσο απειλητικό για εκείνον. Έτρεχαν σαν σίφουνες χαϊδεύοντας τα πόδια του και παίρνοντας μαζί τους όση ζωή τού είχε απομείνει. Τόσα χρόνια μετά και τα χέρια του έτρεμαν όπως την πρώτη φορά που πέρασε αυτόν τον δρόμο, όπως την πρώτη φορά που αγκάλιασε τον μοναδικό γιο του κι όπως την τελευταία φορά που είδε τα χρυσά μαλλιά του παιδιού κάτω από τον ήλιο του καλοκαιριού. 

Είχε φτάσει στα μισά, όταν τον είδα να δειλιάζει. Ύστερα από δεκαεφτά χρόνια ήταν η πρώτη φορά που γύρισε να κοιτάξει πίσω του. «Συνέχισε!» του φώναξα και κατάλαβα πως η φωνή μου δεν θα μπορούσε ποτέ να ακουστεί ανάμεσα στις τόσες φωνές που στοιχειώνουν το γέρικο μυαλό του. Το φανάρι, ξεχαρβαλωμένο, αναβόσβηνε διαρκώς. Έπαιρνε όλα τα χρώματα της γης και άλλαζε αποχρώσεις μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Μας κορόιδευε, και εμένα και τον γέρο, έπαιζε μαζί μας και το απολάμβανε, με τόση απληστία, με τόση ηδονή έκανε θρύψαλα την ταλαιπωρημένη πνοή που έβγαινε από το μισάνοιχτο στόμα.

Έφτασε επιτέλους στο πεζοδρόμιο και στάθηκε ξανά σκυφτός κοιτάζοντας το απέναντι φανάρι. Κανένα φως εδώ, κανένα χρώμα. Το φανάρι αυτό τον ηρεμούσε. Το ξέρω, επειδή το βήμα του άλλαζε όταν το κοιτούσε, γινόταν πιο ανάλαφρο, έμοιαζε με κινήσεις χορού. Άσχημος χορός, ανατριχιαστικός. Ήξερε πού τον οδηγούσε κάθε του βήμα και ήξερα κι εγώ πως μια μέρα θα τιμωρούνταν για τον απαίσιο χορό του. Ποια μέρα όμως; Για μένα κάθε στιγμή ήταν η τελευταία του. Όμως, δεν ζούσα τις στιγμές, γιατί καθεμιά πλημμυριζόταν από την έκπληξη που σου προκαλούσε η επιβίωση της προηγούμενης. Για κείνον κάθε στιγμή ήταν η πρώτη του. Η πρώτη αχτίδα εξιλέωσης, το πρώτο λιμάνι που θα του επέτρεπε να αγκυροβολήσει αιώνια. 

Όμως, είναι υποκριτής ο γέρος. Ξέρω πως δεν θέλει να χαθεί, το μόνο που θέλει είναι να βλέπει και την ανατολή και τη δύση. Γι’ αυτό διασχίζει αδιάκοπα τον δρόμο, για να μη χάσει ούτε χιλιοστό από το ξετύλιγμα του ορίζοντα.

Και στη σκέψη αυτή σήκωνε το χέρι σαν να πυροβολούσε τον ουρανό. Γιατί, για εκείνον, μόνο αυτός τον χώριζε από το πολυπόθητο ταξίδι, το ταξίδι της συγχώρεσης για τον ρομαντισμό του που δεν θέλησε ποτέ να θεραπεύσει και τον κυνισμό του που δεν μπόρεσε ποτέ να παραδεχτεί. Περίμενε όλον το χρόνο για τον Νοέμβριο, τότε που αρχίζουν οι βροχές, το κυνήγι, τότε που έχεις κάθε δικαίωμα να θρηνείς. Και με τα μπατζάκια υγρά γλιστρούσε άχαρα ανάμεσα στις λαμαρίνες. Και ξανά η ίδια αφόρητη συνήθεια, που δεν μπορεί να συλλάβει ανθρώπινο μυαλό. Μόνο που τώρα προχωρούσε πιο αργά, γιατί ο θάνατος του Νοεμβρίου είναι ύπουλος.

Όμως, είναι υποκριτής ο γέρος. Ξέρω πως δεν θέλει να χαθεί, το μόνο που θέλει είναι να βλέπει και την ανατολή και τη δύση. Γι’ αυτό διασχίζει αδιάκοπα τον δρόμο, για να μη χάσει ούτε χιλιοστό από το ξετύλιγμα του ορίζοντα. Ένα βράδυ κατέβηκα από το σπίτι μου για να του μιλήσω. Τον περίμενα κάτω από το φωτεινό φανάρι. Όταν έφτασε, με προσπέρασε αδιάφορα και έκανε μεταβολή συνεχίζοντας για τον απροσπέλαστο προορισμό του. Τον τράβηξα από το χέρι και του είπα: «Τι κάνεις; Αργά ή γρήγορα θα σκοτωθείς!». Εκείνος τότε μου απάντησε: «Μην ξαναπάς τον Νοέμβρη για κυνήγι…». Τράβηξε το χέρι του και πέρασε για μια ακόμη φορά τον δρόμο. 

Δεκαεφτά χρόνια, δύο μήνες και είκοσι μία μέρες, ήταν όλες μέρες του Νοεμβρίου, ή μάλλον ήταν κάθε μέρα από αυτές η δεκάτη ενάτη Νοεμβρίου του 1995. Ζούσε από τότε την ίδια ατελείωτη, συννεφιασμένη μέρα. Άκουγε τον ήχο των πουλιών να χάνεται ανάμεσα στα δέντρα και τα γέλια του νεαρού γιου του να κυλάνε σαν καθαρό νερό στην κοίτη του ποταμού. Μύριζε… στην πραγματικότητα μύριζε φρέσκια βενζίνη και καμένο λάστιχο, όμως, αν τον ρωτούσες, θα σου έλεγε ότι μύριζε άνθη πορτοκαλιάς και την ευωδιά του υγρού χώματος. Κι έβλεπε τα δύο κεχριμπαρένια μάτια να τον κοιτούν χαρούμενα. Ήταν τα δικά του μάτια, που σε μία στιγμή απόλυτης αγάπης και προσφοράς τα έσπειρε σε ένα άλλο σώμα και τώρα είχαν πάρει σάρκα και οστά.

Τον είδα να ακολουθεί την πλοκή του θεατρικού του έργου με ευλάβεια. Σήκωσε τα μάτια στον ουρανό, άκουσε το κάλεσμα του πουλιού και χαμογέλασε. Με αργές κινήσεις έβγαλε το φανταστικό του πιστόλι και πυροβόλησε το ανυποψίαστο θήραμα. Η σκανδάλη κοκάλωσε στη θέση της κι η ατμόσφαιρα γέμισε από την απορία της σιγής. Το τυχερό πουλί πέταξε μακριά από τον τάφο που δεν προοριζόταν για αυτό. Ο γέρος χαμήλωσε το όπλο σμίγοντας τα φρύδια και τότε το άκουσε. Όχι, δεν άκουσε τον ήχο της εκπυρσοκρότησης, άκουσε μόνο το σχεδόν παιδικό σώμα να αγγίζει την αφιλόξενη οικία του. 

Η φωνή του βαριά ξεχύθηκε από το στόμα του, όπως ο μονόλογος της κάθαρσης: «…το δικαστήριο σε κηρύσσει ένοχο για το έγκλημα της ανθρωποκτονίας από αμέλεια...». Το στομφώδες ύφος έλιωσε στο πρόσωπό του κι από δικαστής μεταμορφώθηκε πάλι σε μια ανθρώπινη σκιά. Οι αμέτρητες φωνές της συνείδησής του έφτασαν μέχρι τα δικά μου αφτιά: «Το ίδιο σου το παιδί, καταραμένε!» στρίγκλισε και κοίταξε κλαίγοντας το φανάρι.

X.GoutaInfo
Η Χρύσα Γούτα γεννήθηκε το 1994 στη Θεσσαλονίκη, όπου και ζει. Είναι πτυχιούχος της Ιατρικής Σχολής του Α.Π.Θ. και  μεταπτυχιακή φοιτήτρια της Βιοχημείας και Βιοτεχνολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας στην «Τοξικολογία». Παράλληλα φοιτά στο τρίτο έτος στη Σχολή Καλών Τεχνών, Τμήμα Μουσικών Σπουδών στο Α.Π.Θ.  Εργάζεται ως ειδικευόμενη γιατρός σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Το διήγημά της «Ο γέρος στο φανάρι» γράφτηκε το 2013.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

***

ΟΡΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΟ
Στη στήλη αυτή δημοσιεύονται διηγήματα (κείμενα μυθοπλασίας) στην ελληνική γλώσσα τα οποία μέχρι τη στιγμή της αποστολής τους δεν έχουν δημοσιευτεί σε έντυπο ή οπουδήποτε στο διαδίκτυο. Τα διηγήματα αποστέλλονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση edit@bookpress.gr. Στην περίπτωση που το διήγημα επιλέγεται για να δημοσιευτεί, και μόνο σε αυτή, θα επικοινωνούμε με τον συγγραφέα το αργότερο μέσα σε 20 μέρες από την αποστολή του διηγήματος και θα τον ενημερώνουμε για το χρόνο της επικείμενης δημοσίευσης. Σε κάθε άλλη περίπτωση, καμιά επιπλέον επικοινωνία δεν θα πρέπει να αναμένεται και ο συγγραφέας επαναποκτά αυτομάτως την κυριότητα του κειμένου του. Τα προς δημοσίευση διηγήματα ενδέχεται να υποστούν γλωσσική κι εκφραστική επιμέλεια.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Ο γιος του δασκάλου επιστρέφει στο νησί (διήγημα)

Καθόταν στη σάλα. Κοιτούσε σκεφτικός από το φινιστρίνι. Στο σύθαμπο ενός πρωταπριλιάτικου ουρανού αρμένιζε η μικρή πολιτεία∙ κοντά και πιο κοντά και πιο κοντά.

Διήγημα του Παντελή Αδαμίδη

...
Ο Τάκης (διήγημα)

Ο Τάκης (διήγημα)

Μας έφερε καρπούζι. Είπε στη μαμά να το κόψει και να το βάλει στο ψυγείο. Θα το φάμε στη θάλασσα, είπε. Η μαμά μάζεψε το ρούχο της στον λαιμό και τον κοίταξε, εκείνος είπε: Ερημιά είναι, μόνο εμείς οι τέσσερις θα είμαστε.

Του Νίκου Αδάμ Βουδούρη

Μετά π...

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Στο Μπάγκειο με βροχή (διήγημα)

Έσταζε το ταβάνι πάνω στα λινά, λευκά κοστούμια τους, έπεφτε το νερό στα λεκανάκια, αλλά η αίθουσα του παλιού νεοκλασικού κρατούσε ακόμα την αίγλη της, και καθώς το φως έμπαινε με δυσκολία από τα κουφωμένα παντζούρια, οι άσχημες λεπτομέρειες της ετοιμόρροπης κεντρικής σάλας κρύβονταν ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

«Η Καγκελάριος» είναι μια καθηλωτική πολιτική βιογραφία και ταυτόχρονα μια προσωπική ανθρώπινη ιστορία ενός αουτσάιντερ: μιας χημικού, κόρης πάστορα, η οποία μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία και κατάφερε να γίνει η άτυπη ηγέτιδα της Δύσης. Στα ελληνικά θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ψυχογιός στις 21 Οκτωβρίου...

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στις «Προσωπικότητες» Σεπτεμβρίου 2021 παρουσιάζει τον Στέλιο Ράμφο.

Επιμέλεια: Book Press

Στέλιος Ράμφος: κορυφαίος στοχαστής, πολυγραφότατος συγγραφέας και από τους πλέον επιδραστικούς σύγχρονους φιλοσόφους.

...
Τι θα δούμε φέτος στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Τι θα δούμε φέτος στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Θέατρο, χορός, σινεμά, instalations, προβολές, λογοτεχνία, κοινωνικός προβληματισμός και «μια υπόσχεση ευτυχίας που δεν έρχεται αλλά είναι ωραίο να την περιμένεις σαν να φτάνει», όπως σημείωσε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση στην παρουσίαση του προγράμματος της Στέγης για το 2021-...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ