alt

Για την παράσταση «Αγαμέμνων», σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Χατζή και μουσική Γιώργου Κουμεντάκη, η οποία θα παρουσιαστεί για δύο ακόμη ημέρες (13 & 14 Νοεμβρίου) στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν (Φρυνίχου 14).

Του Νίκου Ξένιου

Την κειμενική του σύνθεση «Αγαμέμνων» παρουσιάζει ο Κωνσταντίνος Χατζής στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, σε μετάφραση αποσπασμάτων από την «Ορέστεια» («Αγαμέμνονα») του Αισχύλου και την «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» του Ευριπίδη από τον Κ. Χ. Μύρη. Ερμηνεύουν η Λήδα Πρωτοψάλτη και ο Γιώργος Παπαπαύλου. Στο βιολί ο Διονύσης Βερβιτσιώτης σε πρωτότυπη μουσική δωματίου του Γιώργου Κουμεντάκη. Μια λιτή σκηνική σύνθεση από αναλόγια με παρτιτούρες και δυο σκαμνιά, λευκό φως και τον ήχο του βιολιού να υπογραμμίζει τα σημεία της αφηγηματικής έντασης και μια σοβαρή, βαθιά μελετημένη ερμηνεία των δύο ηθοποιών αρκούν για να καθηλώσουν το κοινό αυτής της λιτής, αλλά άρτιας παράστασης.

Ιφιγένεια, τo σφάγιον

Το αρχετυπικό μοτίβο του εξιλαστήριου αμνού δίνει στον Ευριπίδη το έδαφος να φιλοτεχνήσει μια πλήρη θεατρική περσόνα, που φέρει ταυτοχρόνως τα γνωρίσματα της δροσερής εφηβείας και της ενήλικης ωριμότητας, της θυγατρικής υπακοής και της γυναικείας περηφάνειας, της παρθενικής αγνότητας και της βαθειάς γνώσης των ανθρωπίνων.

Γιος του Ατρέα και της Αερόπης, σύζυγος της Κλυταιμνήστρας, πατέρας της Ιφιγένειας, της Ηλέκτρας, της Χρυσόθεμης και του Ορέστη, ο κραταιός Αγαμέμνων των πολύχρυσων Μυκηνών κηρύσσει την τρωϊκή εκστρατεία για να ανακτήσει από τα χέρια του Πάρι τη σύζυγο του αδελφού του Μενέλαου, την Ελένη. Οι ηγεμόνες της μυκηναϊκής Ελλάδας τον ακολουθούν και στρατοπεδεύουν στην Αυλίδα, αλλά ο άνεμος δεν φυσά και οι ναύτες σαπίζουν στην αναμονή. Η Άρτεμις απαιτεί τη θυσία της κόρης του Ιφιγένειας και ο Ατρείδης κρίνει πως δεν έχει άλλη επιλογή. Σαθρά ανδρικά επιχειρήματα και γελοίοι «λόγοι τιμής» θα αντιπαρατεθούν στη σωματικότητα και γνησιότητα του γυναικείου γένους. Το πρώτο επεισόδιο της αντιπαλότητας ανδρών και γυναικών ολοκληρώνεται, σπέρνοντας τη διχόνοια στους βασιλικούς οίκους. Ένα πλήθος από κομματιασμένα σώματα συγγενών θα αρχίσει να επισωρεύεται μπροστά στα έκπληκτα μάτια των Ελλήνων, θύματα κάποιας θεϊκής δολοπλοκίας.

Ένας από τους γνωστότερους κομμούς της αρχαίας ελληνικής γραμματείας είναι ο μονόλογος της Ιφιγένειας, όταν συνειδητοποιεί πως το πεπρωμένο της είναι να οδηγηθεί, αντί για τους χορούς των γάμων της, στον βωμό της θυσίας. Το αρχετυπικό μοτίβο του εξιλαστήριου αμνού δίνει στον Ευριπίδη το έδαφος να φιλοτεχνήσει μια πλήρη θεατρική περσόνα, που φέρει ταυτοχρόνως τα γνωρίσματα της δροσερής εφηβείας και της ενήλικης ωριμότητας, της θυγατρικής υπακοής και της γυναικείας περηφάνειας, της παρθενικής αγνότητας και της βαθειάς γνώσης των ανθρωπίνων. Η Ιφιγένεια μας κοιτά στα μάτια όταν θρηνεί την «άκλαυτον, ανυμέναιον» μοίρα της μέσα από το δέμας του θαυμάσιου Γιώργου Παπαπαύλου. Η ερμηνεία του ως Ιφιγένειας, γονατιστής αλλά όχι εκλιπαρούσης, είναι πρωτόγνωρη για τα θεατρικά μας πράγματα. Ο καλός ηθοποιός είχε δουλέψει σκληρά πάνω στον μονόλογο αυτόν, γιατί πέτυχε απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών του μέσων και κλιμακωτή συγκίνηση, χωρίς να επιστρατεύει μανιέρες. Στην ερμηνεία του διέκρινα τη συγκρατημένη έξαρση του αισθήματος δικαιοσύνης να τον πνίγει, αλλά και τη μοιρολατρική αποδοχή της γυναικείας φύσης. Οι περιορισμένες, ελεγχόμενες κινήσεις ενέτειναν το αίσθημα του πνίγους και υπέβαλλαν το κοινό στο κλίμα της επικρεμάμενης μάχαιρας. Όμως –και αυτό απαιτεί γνώση όλων των διαστάσεων του τεκταινομένου– το νεαρό θύμα ξέρει κατά βάθος ότι σκύβοντας τον τράχηλο θα γίνει όργανο στα χέρια της Αρτέμιδος για την επιτέλεση ενός μεγαλειώδους έργου, για την ολοκλήρωση μιας πολύπτυχης και πολυσήμαντης επικής αφήγησης.

«Εμοί τύμβος ου χωσθήσεται», θα πει η Ιφιγένεια στο έργο του Ευριπίδη «Ιφιγένεια εν Αυλίδι», και σε ένα άλλο σημείο θα συμπληρώσει: «Έτερον αιώνα και μοίραν οικήσομεν». Η «απόρρητος θυσία» της Ιφιγένειας, ως ατομική περίπτωση μετάθεσης του χώρου της ιερότητας σε έναν ιδεατό τόπο, θα επιλύσει το αδιέξοδο της σύγκρουσης πόλεως-φύσεως με την εθελούσια θυσία της. Η βούλησή της θα μετατραπεί σε φερέφωνο της θεϊκής βούλησης, ενώ ο εκτελεστής πατέρας της σε όργανο πραγματοποίησης αυτού που έμελλε να συμβεί. Άλλοι, εξωκοσμικοί παράγοντες κινούν τα νήματα της τραγωδίας. Η γενοκτονία των Τρώων, αλλά και η συζυγοκτονία και η μητροκτονία που θα ακολουθήσουν, της φατρίας των Ατρειδών, θα είναι η φυσική απότισις ενός «μεταφυσικού» τύπου χρέους στον βωμό αυτόν.

Αγαμέμνων, ο κάλπικος

Στη θαυμάσια μετάβασή του στο «πετσί» του Αγαμέμνονα, στον μονόλογο του στρατηλάτη που συνθέτει η «ανορθόλογη ηθική» του Ευριπίδη, ο Παπαπαύλου επιστρατεύει μια κινησιολογία που σε μεγάλο βαθμό είναι εμπνευσμένη από ένα λόγο που εκφώνησε ο Χίτλερ σε ένα ντοκιμαντέρ του 1936 και ενσωματώνει όλη τη γελοιότητα και τον αυταρχισμό ενός ηγέτη που έχει όλο το άδικο με το μέρος του.

Στη θαυμάσια μετάβασή του στο «πετσί» του Αγαμέμνονα, στον μονόλογο του στρατηλάτη που συνθέτει η «ανορθόλογη ηθική» του Ευριπίδη, ο Παπαπαύλου επιστρατεύει μια κινησιολογία που σε μεγάλο βαθμό είναι εμπνευσμένη από ένα λόγο που εκφώνησε ο Χίτλερ σε ένα ντοκιμαντέρ του 1936 και ενσωματώνει όλη τη γελοιότητα και τον αυταρχισμό ενός ηγέτη που έχει όλο το άδικο με το μέρος του, που χάριν της ματαιοδοξίας και της αρχομανίας του εξαπατά το στράτευμα, τη γυναίκα και το παιδί του. Ο Αγαμέμνων της «Ιφιγένειας εν Αυλίδι» είναι ο φορέας, το μέσον και το όχημα της επιβολής του «ανδρικού τύπου» δικαίου σε μια κοινωνία μιλιταριστικής ηθικής και υποταγής του ασθενέστερου στον ισχυρότερο. Ο οίκος των Ατρειδών πάσχει στο βάθος της ίδιας του της σύνθεσης: ομηρικά, ιπποτικά ιδεώδη προ πολλού σβησμένα από τη μνήμη των θεατών της κλασικής αθηναϊκής σκηνής του 5ου αιώνα π.Χ. αναβιώνουν στα μάτια τους, όταν το «ομογάλακτον», το «ομόκαπνον» και η «αιδώς της κασιγνήτου» εκπίπτουν σε κοινά φωνήματα. Ο αστερισμός του Σείριου και η «επτάπορη Πλειάδα» έχουν σταματήσει στη μέση του ουράνιου στερεώματος, ενώ ο Άρης και η Έρις αναλαμβάνουν τα ηνία, στρέφοντας την πυξίδα προς την «ελέπτολιν» Τροία των Φρυγών.

Η σύνθεση του ευριπίδειου Αγαμέμνονα με τον αισχύλειο σύστοιχό του της «Ορέστειας» επιτρέπει τη σκηνική διερεύνηση της συνθήκης της πατρικής εξαπάτησης (μήτιδος), αφενός, κι αφετέρου τη διερεύνηση των «φόνιων» αισθημάτων. Δεν πρέπει κανείς να ξεχνά πως ο σεβασμός στα πάτρια ιερά δεν είναι, στα κείμενα αυτά, παρά ο αντίλογος στην ανασύσταση της πανελλήνιας ιδέας –υπό το φως της εκστρατείας– ως σύλληψης και ως πρακτικής που καταργεί την τοπικιστική φυλετική ενότητα. Οι συγκρούσεις και οι εγκληματικές πρακτικές που απορρέουν από αυτό το αντιθετικό ζεύγμα είναι ευδιάκριτες στην αυταρχική ρητορεία που εξαπολύει, ενώπιον του στρατοπέδου των δυσαρεστημένων Αχαιών, ο «συννυμφοκόμος» Αγαμέμνων, αλλά και η λεκτική ανταρσία της «νυμφαγωγού» Κλυταιμνήστρας, που φέρει σε άμαξα την κληρονομιά του γερο-Τυνδάρεω σε μια κορύφωση τραγικής ειρωνείας.

alt

Κλυταιμνήστρα, η εκδικητική έχιδνα

Η υπέροχη ερμηνεία του κύριου Βερβιτσιώτη στη μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη υπογραμμίζει εμφαντικά, σε φρύγειες κλίμακες, τη σφαγή.

Ανοιχτός πόλεμος ανδρών και γυναικών ξεκινά με την οργή και το βαρύ πένθος της Κλυταιμνήστρας, όπως κλιμακώνεται στους τρεις μονολόγους που συνέθεσε ο Κωνσταντίνος Χατζής από τον «Αγαμέμνονα» του Αισχύλου, και τους οποίους ερμήνευσε ο Γιώργος Παπαπαύλου με τρεις διαφορετικές, εύκολα διακριτές διαθέσεις, ενσωματώνοντας στο ανδροπρεπές του δέμας μιαν ουσιωδώς θηλυκή υπόσταση, χωρίς ακκισμούς και «ευκολίες»: άλλη η «νυμφαγωγός», ανύποπτη ακόμη Κλυταιμνήστρα, άλλη η θρηνούσα Κλυταιμνήστρα, άλλη η Κλυταιμνήστρα της εκδίκησης. Δεν θα μπορούσα να μην επισημάνω, σε αυτό το σημείο, την εμπνευσμένη κίνηση του Γιώργου Παπαπαύλου στον χώρο, παρά την απουσία σκηνικών στη σκηνή του φόνου του Αγαμέμνονα. Σε αυτήν συνέβαλε η θαυμάσια αξιοποίηση των συρόμενων θυρών του πίσω μέρους της σκηνής, της σκάλας που οδηγεί στον άνω όροφο του πανέμορφου θεάτρου της οδού Φρυνίχου και του εξώστη, καθώς και η άρτια χρονομέτρηση και κλιμάκωση. Η υπέροχη ερμηνεία του κύριου Βερβιτσιώτη στη μουσική του Γιώργου Κουμεντάκη υπογραμμίζει εμφαντικά, σε φρύγειες κλίμακες, τη σφαγή.

Η συντριβή στην απαγγελία του χρονικού των Ατρειδών από την κυρία Λήδα Πρωτοψάλτη ήταν υποδειγματική.

Η συντριβή στην απαγγελία του χρονικού των Ατρειδών από την κυρία Λήδα Πρωτοψάλτη ήταν υποδειγματική. Το θεατρικό ντουέτο της παράστασης λειτούργησε τόσο αντιστικτικά, λόγω διαφοράς φύλου και ηλικίας, όσο και στη γραμμή μιας περίεργης, διαγώνιας ανάθεσης προσωπείων: η κυρία Πρωτοψάλτη, ως καθιστός αοιδός με τη διάτορη φωνή και επιβλητική μέσα στο στεφάνι τα ολόλευκα μαλλιά της, αφηγείται τα πριν και τα μετά τον Τρωϊκό Πόλεμο. Είναι μια φυσική, αβίαστη φωνή που αγγίζει την ουσία της αφήγησης με τρόπο απέριττο, με τη συγκέντρωση του αναλογίου και με τη ζεστασιά μιας αυστηρής καθηγήτριας, με τη φυσικότητα και τη ζεστασιά μιας γιαγιάς που διηγείται στα εγγόνια της το αρχαιότερο από όλα τα παραμύθια. Αλλά και με τη γενναιοδωρία του καταξιωμένου ηθοποιού, που στρώνει το χαλί για να πατήσει μια άξια νέα γενεά ερμηνευτών.

Η εκφώνηση της φρίκης στη διαδοχή της αλληλοεξόντωσης σταματά με τη σαιξπηρική δήλωση «Τα υπόλοιπα είναι σιωπή», φράση που γεφυρώνει την αρχαιοελληνική γραμματεία με τον Άμλετ και αποτίει φόρο τιμής στο σπουδαίο θέατρο, των μεγάλων ρήσεων και των διαχρονικών αληθειών, αυτό που είχαμε καιρό να ακούσουμε ζωντανό επί σκηνής, και μάλιστα με τέτοια ακρίβεια και γλαφυρότητα.

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Περιμένοντας τον Γκοντό» σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου στη Στέγη (κριτική): Υπαρξιακό παραλήρημα σε μια υπερβατική παράσταση

«Περιμένοντας τον Γκοντό» σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου στη Στέγη (κριτική): Υπαρξιακό παραλήρημα σε μια υπερβατική παράσταση

Για την παράσταση «Περιμένοντας τον Γκοντό» του Σάμιουελ Μπέκετ σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου που ανεβαίνει στην κεντρική σκηνή της Στέγης Ιδρύματος Ωνάση. Κεντρική εικόνα: © Johanna Weber. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

...
«Μάθε με να φεύγω», του Άκη Δήμου,  από τους bijoux de kant

«Μάθε με να φεύγω», του Άκη Δήμου, από τους bijoux de kant

Για την παράσταση της ομάδας bijoux de kant «Μάθε με να φεύγω» σε κείμενο του Άκη Δήμου και σε σκηνοθεσία του Γιάννη Σκουρλέτηβ η οποία θα παρουσιάζεται μέχρι και τις 3 Ιουνίου στο HOOD art space, τον ειδικά διαμορφωμένο για την παράσταση χώρο της Ομάδας, στο κέντρο της Αθήνας.

Γράφει ο ...

«Ένας εχθρός του λαού» του Χένρικ Ίψεν σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη (κριτική) – Μια γνήσια και αυθόρμητη παράσταση

«Ένας εχθρός του λαού» του Χένρικ Ίψεν σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη (κριτική) – Μια γνήσια και αυθόρμητη παράσταση

Για την παράσταση «Ένας εχθρός του λαού» του Χένρικ Ίψεν που ανεβαίνει στο Θέατρο «Ρεκτιφιέ» σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη. Κεντρική εικόνα: © Νίκη Δουλγεράκη.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

«Τά...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Σκέψεις με αφορμή το κείμενο του Στέφαν Τσβάιχ [Stefan Zweig] «Η ομογενοποίηση του κόσμου» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης), το οποίο κυκλοφορεί στη σειρά «Βιβλίδια» των εκδόσεων Άγρα.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Θα σου μιλήσω για ένα...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ