alt

Για την παράσταση χορού του Jan Martens The dog days are over, η οποία παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών.

Του Νίκου Ξένιου

Με την παράσταση The dog days are over ο Bέλγος χορογράφος Jan Martens αποκαλύπτει τις προσωπικότητες που κρύβονται πίσω από τους χορευτές του, παρατάσσοντας οκτώ διαφορετικούς σωματότυπους (τρεις άντρες και πέντε γυναίκες) μετωπικά και υποβάλλοντάς τους σε ένα αυστηρό ρυθμικό μοτίβο.

Ποιος είναι ο ρόλος που διαδραματίζει ο χορός μέσα στον χώρο; Τι καταλαβαίνει το κοινό και σε ποιον βαθμό συμμετέχει σ’ ένα χορευτικό δρώμενο; Υπάρχει όριο ανάμεσα στην Τέχνη και την ψυχαγωγία; Είναι τα ερωτήματα που φαίνεται να θέτει η εξαντλητική αυτή άσκηση πειθαρχίας που εντυπωσίασε το κοινό, στην αίθουσα Η της Πειραιώς 260, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Κεντρικό μοτίβο και παραλλαγές

Πειθαρχία και ομοιομορφία, ρυθμός χωρίς μουσική υπόκρουση, αίσθηση ότι ο χορευτής είναι ο ίδιος ένα κρουστό σε ένα σύνολο κρουστών απόλυτα συγχρονισμένων, που όμως εντάσσονται, αίφνης, με λυρικό τρόπο σε ένα ιντερλούδιο αντιστικτικής μουσικής υπόκρουσης με κλασική κιθάρα, ενώ τα φώτα χαμηλώνουν.

Ντυμένοι με ρούχα δρομέων και συμπληρώνοντας την αμφίεσή τους με ανάλογα παπούτσια, οι ερμηνευτές του Martens επιτέλεσαν ένα γιγάντιο workout αναπνευστικής και μυϊκής αντοχής, εκτελώντας ένα κεντρικό θέμα μετωπικών, ανεξάντλητων μικρών αλμάτων για εβδομήντα ολόκληρα λεπτά. Πειθαρχία και ομοιομορφία, ρυθμός χωρίς μουσική υπόκρουση, αίσθηση ότι ο χορευτής είναι ο ίδιος ένα κρουστό σε ένα σύνολο κρουστών απόλυτα συγχρονισμένων, που όμως εντάσσονται, αίφνης, με λυρικό τρόπο σε ένα ιντερλούδιο αντιστικτικής μουσικής υπόκρουσης με κλασική κιθάρα, ενώ τα φώτα χαμηλώνουν. Εδώ η φαντασία του θεατή συμπληρώνει τις κινήσεις μέσα στο απόλυτο σκοτάδι, όπου επικρατεί η μουσική. «Ωδή στην προσπάθεια» ονόμασε ο Martens το δικό του σόλο επί σκηνής, όταν είχε πρωτοεμφανιστεί για να σχολιάσει τη δημιουργία του. Ακολουθούσε η δουλειά των έξι χορευτών του σχήματος Conny Janssen Danst, όπου ο μόχθος έφτανε σε επίπεδο εξόντωσης.

Δεν είναι, όμως, μόνο η σκληρή εργασία που έχει γίνει στα πλαίσια της ομάδας. Στην παράσταση αυτήν έχουμε πρόθεση αποκάλυψης της ελλειπτικότητας του θεατή. Η εντύπωση του σαρκασμού γεννιέται με διάφορα «ψευτοτελειώματα» δήθεν ολοκλήρωσης της χορογραφίας, όπου η ακινησία προϊδεάζει για ένα τέλος και τα φώτα χαμηλώνουν και πάλι, αλλ’ αυτόματα οι χορευτές επανέρχονται, σαν εθισμένοι, στο αρχικό ρυθμικό τους μοτίβο, το οποίο συχνά επιταχύνουν κιόλας, δίνοντας παραγγέλματα και υποβάλλοντας με κραυγές μια συγκεκριμένη, γεωμετρική προσέγγιση της κίνησης στους συγχορευτές τους. Ο ηγετικός ρόλος εναλλάσσεται ανάμεσα στα μέλη της απόλυτα συγχρονισμένης ομάδας, της οποίας η σκληρή δουλειά μηνών ολόκληρων είναι εμφανής.

Διπλασιασμοί και τριπλασιασμοί του ρυθμού, παραλλαγές και εμφάσεις σε υποκρυπτόμενους, υπόγειους ρυθμούς, πείθουν τον θεατή πως η σωματικότητα δεν είναι το κυρίαρχο ζήτημα σε αυτήν τη δημιουργία, αλλά πως κυριαρχεί η δουλειά και η πνευματικότητα. Ο χορογράφος εξερευνά τη δυνατότητα εξισορρόπησης ανάμεσα σε ένα διανοητικό κατασκεύασμα και σε μιαν αφήγηση επίμονης επαναληπτικότητας, χωρίς να καθιερώνει νέα κινησιολογία, αλλ’ επανατοποθετώντας προϋπάρχοντα χορευτικά ιδιώματα σε διαφορετικό πλαίσιο, ώστε η καινοτομία να προκύψει από την αντίθεση και την έκθεση του αδύναμου, ταλαιπωρημένου ανθρώπινου κορμιού. Φαντάζομαι πως θα είχαν προηγηθεί ατελείωτες ώρες μικρών αλμάτων στον ίδιο πάντα ρυθμό, προτού αποτολμηθεί η μικρή, διαφορετική κίνηση «εξόδου» από το μίνιμαλ μοτίβο. Εννοείται πως κάτι τέτοιο ανέδειξε τη μικρή, αυτήν, διαφορετική κίνηση. Καμιά, λοιπόν, προσπάθεια εξωραϊσμού, καμιά ανάγκη τελειότητας εκ μέρους του χορογράφου, σε αντίθεση με την πρόκληση που κάτι τέτοιο θέτει στους ερμηνευτές του

Μια ιδιότυπη απογύμνωση

Μια δυναμική, εξουθενωτική χορογραφία που επί το πλείστον είναι κοινή για τους χορευτές, τόσο υψηλού βαθμού δυσκολίας και αντοχής, που το κοινό βαριανασαίνει μαζί τους.

Μια δυναμική, εξουθενωτική χορογραφία που επί το πλείστον είναι κοινή για τους χορευτές, τόσο υψηλού βαθμού δυσκολίας και αντοχής, που το κοινό βαριανασαίνει μαζί τους: η ιδιοτυπία της είναι πως φτάνει στα άκρα σε ό,τι αφορά την πειθαρχία του χορευτή, αποκαλύπτοντας την υπεροψία του μέσα από την αναζήτηση της τελειότητας, αλλά και την ιδιοτυπία του μέσα από ελαφρές, αδιόρατες διαφοροποιήσεις και ένα περιθώριο κινησιολογικών σφαλμάτων. Το κάθε «ολίσθημα» ενός ερμηνευτή μπορεί, με τη σειρά του, ο θεατής να το εντάξει σε μια δική του, «εσωτερική» ρυθμολογία και, απορροφημένος από αυτήν τη λιτανεία, να φτάσει σε μια κατάσταση trance, όπου ο ολλανδός χορογράφος Jan Martens με χιούμορ θα του προκαλέσει πολύ συγκεκριμένες αντιδράσεις: το βλέμμα κάνει τον θεατή αφενός να συμπάσχει, αφετέρου είναι δέσμιο της περιβολής που φυλακίζει τα μέλη του χορευτή. Είναι χαρακτηριστική η πολυχρωμία της αμφίεσης και η ποπ αισθητική της παράστασης. Πλήρης γυμνότητα δεν υπήρξε στη συγκεκριμένη παράσταση, όμως, κάτω από τα αθλητικά ρούχα, και με τη ματιά του θεατή καρφωμένη στα μέλη τους, οι χορευτές αποκαλύφθηκαν, κατ’ ουσίαν, γυμνοί. Πρόκειται για την πεμπτουσία της απογύμνωσης, όχι στην πορνογραφική, αισθησιακή της εκδοχή, αλλά στην τελειοποίηση του ασθμαίνοντος μηχανισμού τελειότητας στον οποίον πασχίζει να μετατραπεί το ανθρώπινο κορμί.

Ο Jan Martens (γεν. στο Βέλγιο το 1984) σπούδασε στο Τίλμπουργκ, στην ακαδημία χορού Fontys και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στην Αμβέρσα, το 2006. Συνεργάστηκε με τον Koen De Preter, τους United-C, τον Mor Shani και την Ann Van den Broek. Το 2009 άρχισε τη δική του χορογραφική δουλειά στο Βέλγιο, που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Μεγάλη Βρετανία ένα χρόνο μετά, με τον τίτλο: I can ride a horse whilst juggling so marry me και συνεχίστηκε με δύο «ερωτικά ντουέτα», το 2011, που διερευνούσαν τα στερεότυπα στις σχέσεις του ζευγαριού, δουλειά που επεξέτεινε μεταξύ 2012 και 2013. Με το The dog days are over επανέρχεται στην ομαδική δουλειά που είχε εγκαινιάσει με την παράσταση PRETTY PERFECT που είχε κάνει με τους έξι χορευτές της ομάδας Conny Janssen Danst (παραγωγή Dansateliers).

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Τhe Dreamers», «Παγώνια» και «Μάλο Μόμε» (κριτική): Τρία δυνατά ελληνικά έργα

«Τhe Dreamers», «Παγώνια» και «Μάλο Μόμε» (κριτική): Τρία δυνατά ελληνικά έργα

Μέσα στην πληθώρα των ελληνικών έργων που ανεβαίνουν για βραχύ διάστημα στις αθηναϊκές σκηνές ξεχώρισαν τα έργα «The Dreamers» σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη, «Παγώνια» σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη και «Μάλο Μόμε σε σκηνοθεσία Νάντιας Δαλκυριάδου. Κεντρική εικόνα: από την παράσταση «The Dreamers».  

...
«Onassis Dance days 2024», στη Στέγη: Ουόρλοπ, Παρασκευοπούλου, Κοσιάρη – Τρεις παραστάσεις που έδωσαν τον τόνο

«Onassis Dance days 2024», στη Στέγη: Ουόρλοπ, Παρασκευοπούλου, Κοσιάρη – Τρεις παραστάσεις που έδωσαν τον τόνο

Το Φεστιβάλ Νέων Χορογράφων πραγματοποιήθηκε για ενδέκατη χρονιά στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση. Οι χορογράφοι Mιέτ Ουόρλοπ, Χριστιάνα Κοσιάρη, Ξένια Κογχυλάκη, Πάνος Μαλακτός και Ιωάννα Παρασκευοπούλου έκλεψαν το χειροκρότημα των θεατών. Κεντρική εικόνα: από την παράσταση «One Song» της Μιέτ Ουόρλοπ.

...
«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

Για τη θεατρική μεταφορά της «Καρδιάς σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ σε διασκευή Άρη Σερβετάλη και Έφης Μπίρμπα και σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα που ανεβαίνει στο θέατρο Κιβωτός. Κεντρική εικόνα: Ο Αντώνης Μυριαγκός στον ρόλο του γιατρού Πρεομπραζένσκι.

Γράφει ο Νίκο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Maniac» του Μπενχαμίν Λαμπατούτ (κριτική) – η αργή πλην βέβαιη ήττα του ανθρώπου από τις μανίες του

«Maniac» του Μπενχαμίν Λαμπατούτ (κριτική) – η αργή πλην βέβαιη ήττα του ανθρώπου από τις μανίες του

Για το βιβλίο του Μπενχαμίν Λαμπατούτ [Benjamín Labatut] «Maniac» (μτφρ. Αγγελική Βασιλάκου, εκδ. Δώμα). Στην κεντρική εικόνα, ο φυσικός Τζον Φον Νόυμαν. 

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Αυτό το βιβλίο ιστορεί τη μήνι του Προμηθέα....

«Τhe Dreamers», «Παγώνια» και «Μάλο Μόμε» (κριτική): Τρία δυνατά ελληνικά έργα

«Τhe Dreamers», «Παγώνια» και «Μάλο Μόμε» (κριτική): Τρία δυνατά ελληνικά έργα

Μέσα στην πληθώρα των ελληνικών έργων που ανεβαίνουν για βραχύ διάστημα στις αθηναϊκές σκηνές ξεχώρισαν τα έργα «The Dreamers» σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη, «Παγώνια» σε σκηνοθεσία Τάσου Πυργιέρη και «Μάλο Μόμε σε σκηνοθεσία Νάντιας Δαλκυριάδου. Κεντρική εικόνα: από την παράσταση «The Dreamers».  

...
Η Λαμπρινή Λαδά σε ένα διαδραστικό workshop στη ΒιβλιοΠρόταση στο Μαρούσι

Η Λαμπρινή Λαδά σε ένα διαδραστικό workshop στη ΒιβλιοΠρόταση στο Μαρούσι

Διαδραστικό workshop με τη Λαμπρινή Λαδά, στη ΒιβλιοΠρόταση, το Σάββατο 9 Μαρτίου, την επομένη της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Επιμέλεια: Book Press

Η ομάδα της ΒιβλιοΠρότασης, διοργανώνει το Σάββατο 9 Μαρτίου και ώρα 12:00, ένα διαδραστι...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μέσα στο δίχτυ» της Άιρις Μέρντοχ (προδημοσίευση)

«Μέσα στο δίχτυ» της Άιρις Μέρντοχ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Άιρις Μέρντοχ [Iris Murdoch] «Μέσα στο δίχτυ» (μτφρ. Έφη Τσιρώνη), το οποίο κυκλοφορεί στις 6 Μαρτίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν είδα τον Φιν να με περιμένει στη γωνία το...

«Η τέχνη της μέθης» του Λοράν ντε Σουτέρ (προδημοσίευση)

«Η τέχνη της μέθης» του Λοράν ντε Σουτέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από βιβλίο του βραβευμένου Βέλγου δοκιμιογράφου και καθηγητή Νομικής Λοράν ντε Σουτέρ [Laurent de Sutter] «Η τέχνη της μέθης» (μτφρ. Ζωή Καραμπέκιου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 6 Μαρτίου από τις εκδόσεις Το Μέλλον.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Ντόνα Ταρτ – Ένα συγγραφικό φαινόμενο του 21ου αιώνα

Ντόνα Ταρτ – Ένα συγγραφικό φαινόμενο του 21ου αιώνα

Ελάχιστοι συγγραφείς στις μέρες μας έχουν την απήχηση ενός «ποπ σταρ» όσο η Ντόνα Ταρτ [Donna Tartt]. Γύρω από το όνομά της σωρεύονται φήμες και «τρελές» ειδήσεις. Ωστόσο τα βιβλία της διαβάζονται με πάθος, πυροδοτούν πάντα συζητήσεις και αποτελούν σημαντική συνεισφορά στη σύγχρονη αμερικανική λογοτεχνία. Kεντρική ε...

«Μικρές εισαγωγές» σε μεγάλες θεματικές από τις εκδόσεις Οξύ – 5 βιβλία που μας κάνουν σοφότερους

«Μικρές εισαγωγές» σε μεγάλες θεματικές από τις εκδόσεις Οξύ – 5 βιβλία που μας κάνουν σοφότερους

«Τρέλα», «Αντίληψη», «Αισθητική», «Πληροφορία», «Χιούμορ»: Πέντε βιβλία της άκρως επιτυχημένης σειράς του Oxford University Press κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ και μας βοηθούν να κατανοήσουμε βασικές πτυχές της ανθρώπινης νόησης και συμπεριφοράς. Η επιμέλεια της σειράς είναι του Θάνου Καραγιαννό...

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ