amor aglaia-pappa antonis-miriagos ph-johanna-weber1

Της Τόνιας Μάκρα

Επαναλαμβάνεται εδώ και μερικές εβδομάδες μια παράσταση μοναδικής πρωτοτυπίας της θεατρικής ομάδας ΑΤΤΙΣ η οποία αναδεικνύει την μονολιθική σκληρότητα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου παράλληλα με τον ηθικό ξεπεσμό του σύγχρονου ανθρώπου. Η σκηνοθεσία είναι του Θόδωρου Τερζόπουλου

Το 2014 το Θέατρο Άττις γιόρτασε τριάντα χρόνια παρουσίας στα καλλιτεχνικά πράγματα. Υπήρξε από τα πρώτα που επέλεξε τον Κεραμεικό για στέγη προσφέροντας διαφορετικό τόνο στην γειτονιά δίπλα στην Πλατεία Αυδή. Στο παλιό κτίριο που μεταλλάχθηκε ριζικά είχαμε τη χαρά να δούμε παραστάσεις μοναδικής σκηνοθετικής σύλληψης και υψηλής αισθητικής. Ας θυμίσουμε το επικό Μάουζερ του Χάϊνερ Μύλλερ, το συγκλονιστικό Alarme που είδαν πάνω από 24.000 θεατές και φυσικά το Amor, που συνεχίζεται και φέτος με επιτυχία, ένα θεατρικό που ζητά από τους θεατές να αποκωδικοποιήσουν πλήθος εννοιών και κοινωνικών νοημάτων με εργαλείο έκφρασης κυρίως το σώμα των ηθοποιών και λιγότερο την εκφορά του λόγου.

Πολιτικός λόγος

Εστιάζει στον ηθικό ξεπεσμό, το ξεπούλημα, την εξουσία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου.

Το Amor αποτελεί μια σκηνική σύνθεση «με αφορμή ένα κείμενο του Θανάση Αλευρά σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου», ένα έργο διαφορετικό από το σύνηθες ρεπερτόριό του (αρχαία τραγωδία, Μπρεχτ, Ζενέ, Σαρτρ, Χάϊνερ Μύλλερ) μέσα από το οποίο επιχειρεί –και επιτυγχάνει– να αρθρώσει πολιτικό λόγο. «Ξεσκονίζοντας» τη σημερινή θλιβερή κοινωνική πραγματικότητα εστιάζει στον ηθικό ξεπεσμό, το ξεπούλημα, την εξουσία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου. Αυτό το θλιβερό απόσταγμα μεταλλάσσει σε θέατρο με μια απίστευτη σε δύναμη σκηνοθετική σύλληψη. Εστιάζοντας στην εκφραστικότητα του σώματος των ηθοποιών και με τον λόγο να εκτοξεύεται σαν πονεμένη κραυγή με την μορφή μεμονωμένων λέξεων ιδιαίτερης κοινωνικής σημασίας. Συγκεκριμένα πρόκειται για μια πρωτότυπη μινιμαλιστικού ύφους σύνθεση όπου με εργαλείο τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις των ηθοποιών αλλά και τη συνεχή επανάληψη λέξεων που παραπέμπουν στην οικονομία, την κυριαρχία των αριθμών, των τιμών και των εφαρμοζόμενων δημοσιονομικών μέτρων, σαρκάζει την οικονομική μας κατάρρευση και το ξεπούλημά μας –που αλλού;– στις αγορές.

amor aglaia-pappa antonis-miriagos ph-johanna-weber2Το δράμα επί σκηνής

Πάνω σε μια διαγώνια μαύρη λωρίδα στην άδεια σκηνή του Θεάτρου ΑΤΤΙΣ ισορροπεί από την μια πλευρά μια ανδρική φιγούρα που στις κινήσεις θυμίζει σπαστική μαριονέτα (Αντώνης Μαραγκός). Σε διαρκές παραλήρημα, συχνά στα όρια εκρηκτικού άγχους, πληκτρολογεί διαρκώς με τα δάχτυλά του να σκίζουν τον αέρα. Πληκρολογεί σε ένα νοητό υπολογιστή και μετράει στην οθόνη της φαντασίας του αριθμούς, συχνά συγκεντρωτικά αποτελέσματα αγοραπωλησιών. Από την άλλη πλευρά μέσα σε ένα μαύρο κύλινδρο κρύβει το κεφάλι της μια ημίγυμνη γυναίκα (Αγλαϊα Παππά), που άλλοτε χάνεται και άλλοτε ξεπροβάλλει από την κρυψώνα της για να πουλήσει τον εαυτό της χωρίς διλήμματα και ενοχές ρωτώντας μας με αδημονία : "Πόσο αξίζω;/ Stock me?".

«Η σκηνή λειτουργεί σαν χώρος δημοπρασιών/ σαν χρηματιστήριο/ σαν μια αγορά όπου δειγματίζονται, κοστολογούνται και ξεπουλιούνται ρόλοι, θεατρικά αξεσουάρ, συναισθήματα, μνήμες, ανθρώπινα μέλη. Οι τιμές ακολουθούν τις διακυμάνσεις του χρηματιστηρίου» (!) Οι ηθοποιοί ερμηνεύουν μέσα από το παλλόμενο σώμα τους τις ακραίες συμπεριφορές ανθρώπων και κοινωνιών που χειραγωγούνται από την εξουσία ενώ όλοι φαίνεται να προσμένουν την λύτρωση από τον Έρωτα (;).

Ο Τερζόπουλος και το σωματικό θέατρο

Φυσικά ο Θ. Τερζόπουλος δεν έφτασε στο σωματικό θέατρο σε μια νύχτα μέσα αλλά μετά από μεγάλη πορεία και βαθιές καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Παιδί αγροτικής οικογένειας (γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μακρύγιαλο Πιερίας), βίωσε την μετεμφυλιακή Ελλάδα στην επαρχία και «μάλιστα από την πλευρά των ηττημένων» όπως πολλές φορές έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του. Θέατρο σπούδασε στην Αθήνα στην Σχολή του Κωστή Μιχαηλίδη και στη συνέχεια στην Ανατολική Γερμανία στην Ακαδημία του Μπερλίνερ Ανσάμπλ που ίδρυσε ο Μπέρτολ Μπρεχτ το 1949 στο Βερολίνο. Ετσι μπήκε «σε ένα σύστημα εργασίας με δάσκαλο τον μεγάλο Χαϊνερ Μύλλερ», που σύμφωνα πάλι με συνεντεύξεις του «ήταν αυτός που με επηρρέασε και με στήριξε».

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα σκηνοθετεί πολλά χρόνια στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδας, κυρίως έργα του Μπρεχτ αλλά και Σαρτρ, Λόρκα κ.ά. Η δεκαετία του '80 τον βρίσκει να αναζητά νέες τεχνικές έκφρασης. Ετσι όταν το 1985 αναλαμβάνει διευθυντής της Διεθνούς Συνάντησης για το Αρχαίο Δράμα στους Δελφούς προσκαλεί σκηνοθέτες από όλο τον κόσμο να παρουσιάσουν τη δική τους προσέγγιση στην αρχαία τραγωδία,. Την ίδια χρονιά δημιουργεί την θεατρική ομάδα ΑΤΤΙΣ με την οποία την επόμενη χρονιά παρουσιάζει στους Δελφούς τις Βάκχες, μια παράσταση σταθμός στην προσωπική του πορεία αλλά και στο ελληνικό θέατρο. Αφού για πρώτη φορά εκφράζει την προσωπική του ανάγνωση της αρχαίας τραγωδίας που αργότερα θα μεταλαμπαδεύσει σε ευρύτερο θεατρικό ρεπερτόριο.

Η δουλειά του είναι μια θεατρική τελετουργία που έχει προκύψει από μνήμες σε συνδυασμό με εκτεταμένη έρευνα πηγών και δρώμενων από ποικίλους ανά τον κόσμο πολιτισμούς τους οποίους συνδέει μια κοινή αλήθεια που δεν είναι αλλη παρά το ανθρώπινο σώμα.

Οι παραστάσεις βασίζονται στην αντικατάσταση του λόγου από το σώμα όπως προτάσσει ο γενικός κανόνας του σωματικού θεάτρου που γεννήθηκε επίσημα τη δεκαετία του '80. Οι ρόλοι κατά συνέπεια προσεγγίζονται με κριτήρια κίνησης κι όχι με βάση την υπόθεση και τον χαρακτήρα. Η δουλειά του είναι μια θεατρική τελετουργία που έχει προκύψει από μνήμες σε συνδυασμό με εκτεταμένη έρευνα πηγών και δρώμενων από ποικίλους ανά τον κόσμο πολιτισμούς τους οποίους συνδέει μια κοινή αλήθεια που δεν είναι αλλη παρά το ανθρώπινο σώμα. Σε αυτή τη δεύτερη περίοδο της δουλειάς του έχει ανεβάσει αρχαίες τραγωδίες (Πέρσες, Ηρακλής Μαινόμενος, Αντιγόνη, Προμηθέας Δεσμώτης, Κάθοδος) ή έργα του Μύλλερ (Κουαρτέτο, Μύδειας υλικό, Ηρακλής κ.ά.), με τα οποία η ομάδα έχει ταξιδεύσει και διακριθεί σε γνωστά φεστιβάλ και μεγάλα θέατρα. Ο ίδιος σκηνοθετεί τουλάχιστον πέντε έργα το χρόνο σαν προσκεκλημένος σκηνοθέτης σε θέατρα της Ευρώπης, της Ιαπωνίας, της Αυστραλίας, της Ρωσίας κ.ά. Με τα έσοδα από την σκηνοθετική δουλειά του χρηματοδοτεί τις παραστάσεις στο Θέατρό του στον Κεραμεικό καθώς και τη δεύτερη σκηνή που ξεκίνησε πέρυσι με έργα νέων δημιουργών σε σκηνοθεσία μαθητών του.

* Περισσότερα μπορούμε να βρούμε στο www.attistheatre.com, απ' όπου κι εμείς αντλήσαμε τις πληροφορίες για την παράσταση και το έργο του Θόδωρου Τερζόπουλου. Αλλά και στο site www.theaterinfo.gr/terzopoulos/index.html θα βρούμε επιπλέον πληροφορίες για το Σωματικό Θέατρο.

* Η Τόνια Μάκρα είναι δημοσιογράφος.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Για μια web εκδοχή της τέχνης

Για μια web εκδοχή της τέχνης

Σκέψεις γύρω από τις νέες συνθήκες δημιουργίας και παρουσίασης των παραστατικών τεχνών και των υβριδικών μορφών που έχουν προκύψει.

Του Νίκου Ξένιου

Στην αρχή της πανδημίας, τα κοινωνικά δίκτυα διεθνώς μετέδιδαν την περίπτωση ...

Τρεις αδελφές, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (κριτική)

Τρεις αδελφές, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά (κριτική)

Για την παράσταση «Τρεις αδελφές» του Αντόν Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καραντζά, στο Θέατρο Βεάκη, η οποία παρουσιάζεται απόψε διαδικτυακά με μικρό αντίτιμο (εδώ: https://vimeo.com/ondemand/totheatro)

Του Νίκου Ξένιου

...
Η Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ, σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Κονδυλάκη (κριτική)

Η Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ, σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Κονδυλάκη (κριτική)

Για την παράσταση, βασισμένη στην «Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ» του Έντγκαρ Λη Μάστερς, σε μετάφραση, δραματοποίηση και σκηνοθεσία της Δήμητρας Κονδυλάκη η οποία παρουσιάστηκε στο Θέατρο Σταθμός.

Του Νίκου Ξένιου

Η Δήμητρα ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Για το μυθιστόρημα του José Saramago «Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις» (μτφρ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδ. Καστανιώτη). Στην κεντρική εικόνα, ο Chico Díaz από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, σε σκηνοθεσία του João Botelho, η οποία παρουσιάστηκε στο 43ο φεστιβάλ ταινιών του Σαν Πάολο, τον Οκτώβριο του 2020.

...
Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Πέθανε, σαν σήμερα, στις 21 Ιανουαρίου 1950 ο Τζορτζ Όργουελ. Ο Βρετανός συγγραφέας, κριτικός και δημοσιογράφος Έρικ Άρθουρ Μπλερ γεννήθηκε το 1903. Έμεινε στην ιστορία για την αιχμηρή κριτική που άσκησε σε κάθε είδους ολοκληρωτισμό με τα έργα του «Η φάρμα των ζώων» και «1984».

Επιμέλεια: Book P...

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη «Έντεκα συναντήσεις – Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο» (εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ένα υβριδικό βιβλίο, που δεν είναι δοκίμιο, δεν είναι αυτοβιογραφία, δεν είναι συλλογή συνεντεύξεων, δεν ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Αλέξη Χατζηδάκη «Όψεις τουρισμού – Δεκαοχτώ δοκίμια για την τουριστική ανάπτυξη, τον σχεδιασμό του χώρου και την αρχιτεκτονική», που κυκλοφορεί από τις Cube Art Editions.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Nina George «Τα φώτα του νότου» (μτφρ. Όλγα Γκαρτζονίκα), που κυκλοφορεί στις 7 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος ενός διηγήματος, από τη συλλογή διηγημάτων του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Ανήσυχα άκρα», που κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΝΗΣΥΧΩΝ ΑΚΡΩΝ

Έν...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Η πιο απροσδόκητη χρονιά φτάνει στο τέλος της. Για τους περισσότερους από εμάς δύσκολα φαντάζεται κανείς άλλη χρονιά που να έκρυβε μια τόσο μεγάλη έκπληξη για όλη την ανθρωπότητα. Δοκιμαστήκαμε και δοκιμαζόμαστε ψυχολογικά, συναισθηματικά, ηθικά, μετράμε απώλειες ανθρώπων δικών μας και αγνώστων που τους νιώθουμε όμω...

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

Μια επιλογή δέκα χριστουγεννιάτικων βιβλίων για πολύ μικρά και λίγο μεγαλύτερα παιδιά από τη βιβλιοπαραγωγή του 2020. Πρόκειται για όμορφα βιβλία που μεταφέρουν το πνεύμα των Γιορτών στους μικρούς αναγνώστες με τρυφερές καλογραμμένες ιστορίες. Στις παρακάτω επιλογές, η εικονογράφηση παρουσιάζει ποικιλία και μεγάλο ε...

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Επιλογή 21 τίτλων από τα καλύτερα ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2020.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

11 Ιανουαρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέθανε ο αγαπητός σε Ελλάδα και Γαλλία συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης

Σε ηλικία 77 ετών και έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια, πέθανε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, όπως έγινε γνωστό από τον εκδοτικό του οίκο, τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ