Της Βίκυς Βασιλάτου
Αν και διανύουμε ίσως μία από τις δυσκολότερες εποχές για πρίγκιπες, μια εποχή που ανθίζουν πολλά άνθη του κακού, οφείλουμε στον εαυτό μας εξόδους ως διεξόδους από την πικρή πραγματικότητα.
Κάπως έτσι, από μισογεμάτο σε γεμάτο θα πρέπει να βλέπουμε το ποτήρι και να το πίνουμε για να γεμίζουμε με εικόνες που καταπραΰνουν τις υπαρξιακές μας ανησυχίες. Κάπως έτσι.
Αυτό το «κάπως έτσι» το κατάφερα όταν αφέθηκα για άλλη μια φορά στα χέρια μιας θεατρικής ομάδας. Αυτή τη φορά ήταν μια ομάδα νέων παιδιών που έφεραν εις πέρας μια απαιτητική παράσταση όπως το Dreamville, στο οποίο «όλα λειτουργούν τέλεια, δεν υπάρχει εξαπάτηση, εγκληματικότητα και έντονα συναισθήματα. Είναι μια επαρχιακή πόλη όπου οι κάτοικοι λένε αυτό που σκέφτονται, την ΑΛΗΘΕΙΑ και τίποτα παραπάνω. Ένα αληθινό έργο με αληθινούς ήρωες στο πιο αληθινό μέρος του κόσμου… Πώς θα ήταν αν όλοι οι άνθρωποι λέγανε την αλήθεια;». Αλήθεια πώς θα ήταν: τρομακτικά αληθινό ή μήπως αληθινά τρομακτικό; Αφήνω σε εσάς την σκυτάλη της απάντησης.
Ομολογώ ότι όταν πρωτάκουσα τον τίτλο και πρωτοδιάβασα την υπόθεση, πέρασε από το μυαλό μου ότι ίσως να πρόκειται για «την» ονειρική και αγγελικά πλασμένη πόλη. Έπειτα σκέφτηκα ότι ίσως είναι μια παγίδα. Το θεατρικό έπαιξε με μεγάλη επιτυχία με το μυαλό μου και πριν τo δω και ενόσω τo έβλεπα. Παρακολουθώντας το Dreamville, έγινα μέλος ενός μικρόκοσμου που κινείται στα όρια μεταξύ πραγματικότητας και τρέλας. Μιας κοινωνίας που με γοήτευσε και παρέσυρε σε ένα ψυχολογικό γαϊτανάκι με πρωταγωνίστρια τη Μάντι, ένα κορίτσι με σπίρτα, που ίσως και να του τα χάρισε ο Andersen για να πλάθει και αναπλάθει ιστορίες μέσα κι έξω από το μυαλό της.
Γύρω από εκείνη περιστρέφονται οι πάντες και τα πάντα. Καθένας και καθετί με τον τρόπο του σε οδηγεί σε μονοπάτια και παιχνίδια του μυαλού για να καταλήξει σε ένα μη αναμενόμενο κρεσέντο. Σε μια κορύφωση που σε βάζει σε δεύτερες και τρίτες σκέψεις με πόλο μια παραληρηματική προσωπικότητα, που δεν δέχεται να αντιμετωπίσει την τρομακτικά μοναχική πραγματικότητα. Αλλά και γιατί να την αντιμετωπίσει αφού το Dreamville είναι το πιο αληθινό μέρος του κόσμου όπου όλα λειτουργούν τέλεια, δεν υπάρχει εξαπάτηση, εγκληματικότητα, έντονα συναισθήματα και όλοι λένε την αλήθεια;
Όλες όμως τις απαντήσεις τις δίνουν κάθε Δευτέρα και Τρίτη οι Έφη Μεράβογλου, Νίκος Σταματόπουλος, Ανθή Κόκκινου, Χρήστος Γιακουμής, Αγγελική Μαχαίρα, Γιώργος Μάρκου, Ισαβέλλα Αναστασίου, Κατερίνα Merolle, Κωνσταντίνα Βάρδα και Ιωάννης Λάτσης υπό τη σκηνοθετική εποπτεία της Έφης Μεραβόγλου.
Dreamville στο Θέατρο Ελυζέ, Νυμφαίου 12, Ιλίσια, τηλ.: 2107771766.
