tourkomeritissa

Για τις παραστάσεις «Η Τουρκομερίτισσα» του Δημήτρη Καρατζιά σε σκηνοθεσία του ιδίου στο Θέατρο Εν Αθήναις και «Η Ιοκάστη Γιουξουάν στη χώρα της κλιμακτηρίου», της Κικής Μαυρίδου σε σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη στο θέατρο Vault. Κεντρική εικόνα: Από την παράσταση «Η Τουρκομερίτισσα» (© Χ. Φυλακτοπούλου). 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Έχουν γράψει ιστορία κάποιοι μονόλογοι Ελλήνων συγγραφέων, όπως το «Μαράν Αθά» του Θωμά Ψύρρα, η «Ιθάκη» του Δημήτρη Δημητριάδη, το «Φαγητό», ο «Κλόουν» και το «Κλεφτό φιλί» της Μαρίας Λαϊνά, η «Ιουλιέτα» του Άκη Δήμου, το «Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη» του Θανάση Βαλτινού, το «Γράμμα στον Ορέστη» και το «Αυτός, ο Άλλος και το παντελόνι του» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ο «Δολοφόνος και τα κοράκια» του Μάριου Ποντίκα, η «Ελένη» του Γιάννη Ρίτσου, η «Πολιορκία» του Σεβαστάκη, η «Εμμονή» του Σκούρτη, το «Με την ψυχή στο στόμα» του Μισέλ Φάις.

Κάποιοι εξαιρετικοί μονόλογοι των Στάϊκου, Μανιώτη, Σερέφα, Κούνδουρου, Παπαχρήστου, Μέντη, Σολδάτου, Πέγκα, Πολενάκη και άλλων, αλλά και τωρινά νεοελληνικά έργα, που εκκινούν από την ομφαλοσκόπηση και στήνουν ένα ολόκληρο σύμπαν επί σκηνής με έναν και μόνο άνδρα ηθοποιό: το «Εγώ, ο Μάρκος Βαμβακάρης» του Θανάση Παπαγεωργίου, το «Μπουφάν της Χάρλεϊ», το «Τσιτάχ, η ερημιά του τερματοφύλακα» και ο «Μάκης» του Βασίλη Κατσικονούρη, ο «Μακρυγιάννης» του Θανάση Σκρουμπέλου, οι «Στρακαστρούκες» του Δημήτρη Σαμόλη, κοκ.

Μονόλογοι γυναικών 

Όμως οι μονόλογοι που γνωρίζουν τρομερή δόξα είναι οι γυναικείοι μονόλογοι/μαρτυρίες που λειτουργούν στην κατεύθυνση ανάπλασης ενός μυθικού συμβόλου, όπως το «Ολυμπιάδα ή Ζει ο Βασιλιάς Αλέξανδρος;» της Κάτιας Σπερελάκη και το «Φαίδρας Άτοπος» της Δήμητρας Μήττα, ή ανατρέπουν με εμβληματικό τρόπο ειθισμένα σχήματα και στερεοτυπικές συλλήψεις για ιστορικές γυναικείες μορφές βγάζοντάς τες από τη σκιά ή αποκαθιστώντας το ηθικό τους προφίλ.

Όπως το «Για την Ελένη» του Μάνου Καρατζογιάννη, η «Χαρίκλεια Καβάφη» του Κοραή Δαμάτη, η «Κραυγή» της Έφης Βενιανάκη, το «Αθηνάς Παναγούλη, Επιτάφιος» του Γιάννη Σολδάτου, το «Σωτηρία με λένε» της Σοφίας Αδαμίδου, η «Αγγέλα Παπάζογλου» του Γ. Παπάζογλου, ο «Ένατος γάμος» της Λείας Βιτάλη, η «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού η Διάφανη» του Περικλή Μοσχολιδάκη και το «Άκου καθώς περνάει» της Μαρίας Μαραγκουδάκη.

Επίσης, το «Αντίδωρο» της Σοφίας Σαββίδου, η «Επέτειος» του Ανδρέα Αριστοτέλους, το «Εύθραυστον» της Αγγελικής Τσαμπάζη, η «Ευτυχία Πρίντζου» του Βασίλη Κονταξή, η «Ζηνοβία η θεατρίνα» της Άντας Χρηστίδου, η «Καθαρίστρια» του Αντώνη Τσιπιανίτη, η «Κούνια» του Γιώργου Χριστοδούλου, το «Βασιλική Τριανταφύλλου: Αχ, Γιάννη μ’!» του Γιώργου Μεσολογγίτη, το «Μπορντέλο της μαμάς Ρόζας» του Κώστα Παπαπέτρου, η «Καραϊσκάκαινα, ο θρύλος» της Σοφίας Καψούρου, η «Μάνα αυτουνού» της Κικής Μαυρίδου κοκ.

«Η Τουρκομερίτισσα», του Δημήτρη Καρατζιά
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καρατζιάς 
Ερμηνεύουν: Λένα Ουζουνίδου, Δημήτρης Καρατζιάς 
⌖ Θέατρο: Εν Αθήναις

tourkomeritissa1

Το έργο του Δημήτρη Καρατζιά «Η Τουρκομερίτισσα» διακρίθηκε από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών και από τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Πεζογραφίας του περιοδικού “ΚΕΦΑΛΟΣ” το 2023.

Αφόρμηση για τη συγγραφή αυτής της μαρτυρίας είναι η ζωή της μεγάλης ρεμπέτισσας Μαρίκας Νίνου (Ευαγγελίας Αταμιάν), όπως εκτυλίσσεται από τη μικρασιατική καταστροφή έως και το 35ο έτος της ηλικίας της, όταν πέθανε από καρκίνο.

Από την Κοκκινιά έως τον Τσιτσάνη

Παιδική ηλικία στην Κοκκινιά, πρώτες τραγουδιστικές ανησυχίες, πρώτος γάμος, παιδί και διαζύγιο, έρωτας με τον ακροβάτη Νίνο και αλλαγή του επιθέτου, μεγάλος και αδιέξοδος έρωτας με τον Τσιτσάνη: αυτή είναι η γκάμα των βιογραφικών λεπτομερειών που εκμυστηρεύεται με αξιοθαύμαστη ευαισθησία και χιούμορ η Λένα Ουζουνίδου, υπογραμμίζοντας το ψυχικό πορτραίτο της ηρωίδας, πέραν της ρεαλιστικής της απεικόνισης.

Το σκηνικό της Κικής Μαυρίδου και τα κοστούμια του Μιχάλη Σδούγκου, η μουσική του Μάνου Αντωνιάδη και οι φωτισμοί της Χριστίνας Φυλακτοπούλου συμβάλλουν στο ποιητικό κλίμα.

Το σκηνικό της Κικής Μαυρίδου και τα κοστούμια του Μιχάλη Σδούγκου, η μουσική του Μάνου Αντωνιάδη και οι φωτισμοί της Χριστίνας Φυλακτοπούλου συμβάλλουν στο ποιητικό κλίμα, επιτρέποντας το πέρασμα από το απλό ηθογράφημα σε μια νοσταλγική επισκόπηση της νεοελληνικής λαϊκής μουσικής σκηνής στα χρόνια του Μεσοπολέμου και μέχρι το τέλος του Β’ Παγκόσμιου.

Η ταβέρνα του «Τζίμη του Χοντρού»

Σκηνικό του έργου η ταβέρνα του «Τζίμη του Χοντρού», ένα ιστορικό στέκι με αρχοντορεμπέτικα και λαϊκά που εμπλέκει και τον δεύτερο αφηγητή στην παράσταση, τον Τζίμη Μάρκου (τον υποδύεται θαυμάσια ο ίδιος ο Δημήτρης Καρατζιάς, που είναι παράλληλα και σκηνοθέτης της παράστασης). Το δεύτερο αυτό πρόσωπο απευθύνεται μετωπικά στο κοινό, σχολιάζοντας τον μονόλογο της Μαρίκας Νίνου και συμπληρώνοντας λεπτομέρειες και μικρές δράσεις αντλημένες από το ιστορικό περιβάλλον και τα μείζονα γεγονότα της εποχής.

Η Λένα Ουζουνίδου ερμηνεύει γνωστά κομμάτια a capella και συχνά οι στίχοι των τραγουδιών επισχολιάζουν ή συμπληρώνουν την αφήγηση, υπογραμμίζουν ή ειρωνεύονται.

Η συνύπαρξή τους επί σκηνής τούς τοποθετεί μια στροφή πριν από τον διάλογο, υπονομεύοντας τη διαλογική συνθήκη, με αποτέλεσμα μια σκηνική ψευδαίσθηση συνεχούς παρουσίας του αφηγητή επί σκηνής ενώ το «υπό αφήγησιν» πρόσωπο ζωντανεύει κι αυτό κανονικά: δύο παράλληλοι μονόλογοι, δηλαδή.

Η Λένα Ουζουνίδου ερμηνεύει γνωστά κομμάτια a capella και συχνά οι στίχοι των τραγουδιών επισχολιάζουν ή συμπληρώνουν την αφήγηση, υπογραμμίζουν ή ειρωνεύονται, πάντως λειτουργούν παραπληρωματικά προς αυτήν. Κυρίαρχο συναίσθημα η νοσταλγία για εποχές έμπνευσης και πηγαίου λαϊκού στίχου, έντονος αφηγηματικός ρυθμός συνεπής προς τη συνύπαρξη δύο προσώπων επί σκηνής που αραιά και πού συνδέονται δραματουργικά, ευθύστοχα σχόλια για την πολιτική κατάσταση της εποχής, σωστή κινησιολογία και καλή τοποθέτηση στη δύσκολα διαχειρίσιμη σκηνή του «Εν Αθήναις».

«Η Ιοκάστη Γιουξουάν στη χώρα της κλιμακτηρίου», της Κικής Μαυρίδου
Σκηνοθεσία: Βάνα Πεφάνη
Ερμηνεύει: Άντρια Ράπτη
⌖ Θέατρο: Vault

h iokasth theatro vault

Οφείλει κανείς να ομολογήσει ότι οι μονόλογοι που βλέπουμε είναι κατά κανόνα καλογραμμένοι, με χιούμορ και ευαισθησία, ενώ δίνουν άπλετο δραματουργικό χώρο διευρύνοντας τα όρια του κειμένου και συνάπτοντας άμεση σχέση προς το κοινό. Ο μονόλογος μιας γυναίκας αποσκοπεί κυρίως στο να αποδομήσει το κοινωνικό, θεσμικό οικοδόμημα που την «αποσωματοποιεί» ή την καταπιέζει.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την «Ιοκάστη Γιουξουάν στη χώρα της κλιμακτηρίου» της Κικής Μαυρίδου, ένα πικρόγλυκο κείμενο που ερμηνεύει με μοναδικό τρόπο στον Πολυχώρο Vault η Άντρια Ράπτη.

Το ζήτημα της εμμηνόπαυσης

Είναι ένας αναστοχασμός πάνω στο λεπτό ζήτημα της εμμηνόπαυσης, που κατά γενική αντίληψη συνδέεται με την κλιμακτήριο και το τέλος της γυναικείας γονιμότητας, ειδωμένο από την οπτική γωνία της νευρωτικής ηρωίδας, που σταδιακά απενοχοποιείται και υιοθετεί ματιά κριτική απέναντι στην κυριαρχική μητρική φιγούρα και ειρωνική αποστασιοποίηση από τον άλλοτε «αθώο» εαυτό της.

Η κακοζωϊσμένη persona της γυναίκας αυτής έχει μάθει να υπομένει την εκμετάλλευση των άλλων λέγοντας διαρκώς «δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος», έως ότου στα πενήντα συνειδητοποιεί ότι η μάνα της ύψωνε σε όλη της τη ζωή ένα έδρανο κριτικής και καταδίκης απέναντί της, αναπαράγοντας τα ανδρικά στερεότυπα.

Η συγγραφέας Κική Μαυρίδου είναι ειλικρινής, υπερασπιζόμενη την αυτοδιαχείριση στη ζωή των γυναικών και επισημαίνοντας ότι τα εμπόδια δεν προέρχονται μόνο από τον κόσμο των ανδρών, αλλά και από το ίδιο τους το φύλο.

Η συγγραφέας Κική Μαυρίδου είναι ειλικρινής, υπερασπιζόμενη την αυτοδιαχείριση στη ζωή των γυναικών και επισημαίνοντας ότι τα εμπόδια δεν προέρχονται μόνο από τον κόσμο των ανδρών, αλλά και από το ίδιο τους το φύλο, ενσαρκωμένο στο πρόσωπο της χειριστικής μητέρας, που επαναλαμβάνει και διαιωνίζει όσα κλισέ στερούν από τη γυναίκα το δικαίωμα της επιλογής: το κλισέ της «καθώς πρέπει» κόρης και συζύγου, το κλισέ της γυναίκας ως ερωτικού αντικειμένου και ως σκεύους ηδονής, που με τη σειρά του συνδέεται με το κλισέ της αιώνιας νεότητας, της πολλαπλής δυνατότητας μητρότητας και τεκνοποιίας, που με τη σειρά του συνδέεται με τον φόβο της γήρανσης, της φθοράς, και της εγκατάλειψης, και ούτω καθεξής.

Eπικοινωνία

Η σκηνοθέτις Βάνα Πεφάνη επικοινωνεί με τη συγγραφέα και την ηθοποιό της σε μιαν αγαστή συνεργασία, που εναρμονίζεται με την έως σήμερα θεατρική της αναζήτηση και με τη θεματική της πληγωμένης γυναικείας υπόστασης, όπως αυτή αρθρώνεται μέσα από τις ατραπούς της οικογενειακής κακοποίησης, των αδιέξοδων αγχολυτικών υποκαταστάτων, των απογυμνωμένων ανδρικών προθέσεων, του σαρκασμού των επαναλαμβανόμενων, συγκεκαλυμμένων σεξιστικών μηχανισμών.

Επιπλέον στοιχεία που ενισχύουν τη συγκίνηση και υπερβαίνουν τη στατικότητα στη δραματουργία είναι τα αναπαλαιωμένα σκηνικά και τα συσσωρευμένα, διαρκώς αποσυρόμενα κοστούμια της Άννας Κουρουπού.

Θραυσματική αφήγηση, μοντάζ βασισμένο στη συνειδησιακή ροή και όχι απαραίτητα στην αντικειμενική εκδοχή της χρονικότητας, ερμηνεία που απευθύνεται ευθέως στο συναίσθημα.

Επιπλέον στοιχεία που ενισχύουν τη συγκίνηση και υπερβαίνουν τη στατικότητα στη δραματουργία είναι τα αναπαλαιωμένα σκηνικά και τα συσσωρευμένα, διαρκώς αποσυρόμενα κοστούμια της Άννας Κουρουπού, οι αιφνίδιες αλλαγές φωτισμού της Βάνας Πεφάνη και η μουσική του Μάνου Αντωνιάδη, που συνθέτουν μια πληρέστατη παράσταση, άρτια σε συμβολισμούς, πλούσια σε ευρήματα και ειλικρινή ως προς τις προθέσεις.


 Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Το νέο του μυθιστόρημα «Αλλοτεκοίτη – Εκεί που χάθηκε η βλάστηση» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κριτική.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στη Στέγη με «Γκοντό» και ιταλικό θίασο: μια παράσταση-σταθμός

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στη Στέγη με «Γκοντό» και ιταλικό θίασο: μια παράσταση-σταθμός

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος σκηνοθετεί το εμβληματικό κείμενο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» (1948) στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης από τις 15 μέχρι και τις 19 Μαΐου. Η παράσταση είναι στα ιταλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Επιμέλεια: Book Press

...
«Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα», του Γουστάβο Οτ (κριτική) – Δύο σημαντικές παραστάσεις στο θέατρο «Σταθμός»

«Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα», του Γουστάβο Οτ (κριτική) – Δύο σημαντικές παραστάσεις στο θέατρο «Σταθμός»

Για τις παραστάσεις «Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα» του Γουστάβο Οτ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αποστολόπουλου, που ανεβαίνουν στη σκηνή του θεάτρου «Σταθμός». Κεντρική εικόνα: Από την παράσταση «Η κασέτα» © Αγγ. Παπαδόπουλος.&nb...

«Sadmen» του Θανάση Κριτσάκη στο Θέατρο Ροές (κριτική) – Θλιμμένοι «σούπερ ήρωες» που δεν πείθουν

«Sadmen» του Θανάση Κριτσάκη στο Θέατρο Ροές (κριτική) – Θλιμμένοι «σούπερ ήρωες» που δεν πείθουν

Για την παράσταση «Sadmen» του Θανάση Κριτσάκη που ανέβηκε στο Θέατρο Ροές. Κεντρική εικόνα: Ελ. Χούμου. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος 

Ο Θανάσης Κριτσάκης, μετά από την παράσταση «Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης», έρ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Η μοναχοκόρη» της Γκουαδαλούπε Νέτελ (κριτική) – Οι πολλαπλές αποχρώσεις της μητρότητας

«Η μοναχοκόρη» της Γκουαδαλούπε Νέτελ (κριτική) – Οι πολλαπλές αποχρώσεις της μητρότητας

Για το βιβλίο «Η μοναχοκόρη» της Γκουαδαλούπε Νέτελ [Guadalupe Nettel] (μτφρ. Νάννα Παπανικολάου, εκδ. Ίκαρος). Kεντρική εικόνα: έργο της street artist Οla Volo © olavolo.com.

Γράφει η Φανή Χατζή

Όσο η άποψη ότι ο γενε...

«TACK»: Μια ταινία για τη δύναμη του καλού με πρωταγωνίστριες τις Σοφία Μπεκατώρου και Αμαλία Προβελεγγίου

«TACK»: Μια ταινία για τη δύναμη του καλού με πρωταγωνίστριες τις Σοφία Μπεκατώρου και Αμαλία Προβελεγγίου

Για το ντοκιμαντέρ «TACK» (παραγωγή Onassis Culture) της Βάνιας Τέρνερ με πρωταγωνίστριες τη Σοφία Μπεκατώρου, που πρώτη ξεκίνησε το ελληνικό #MeToo, και την Αμαλία Προβελεγγίου, της οποίας η καταγγελία για βιασμό από τον προπονητή της από τα έντεκά της οδήγησε στην πρώτη δίκη-ορόσημο όχι μόνο για τη δικαίωσή της αλ...

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στη Στέγη με «Γκοντό» και ιταλικό θίασο: μια παράσταση-σταθμός

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος στη Στέγη με «Γκοντό» και ιταλικό θίασο: μια παράσταση-σταθμός

Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος σκηνοθετεί το εμβληματικό κείμενο του Σάμιουελ Μπέκετ «Περιμένοντας τον Γκοντό» (1948) στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης από τις 15 μέχρι και τις 19 Μαΐου. Η παράσταση είναι στα ιταλικά με ελληνικούς υπέρτιτλους.

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Αντρές Μοντέρο [Andrés Montero] «Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Απριλίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η μονομαχ...

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ολίβια Μάνινγκ [Olivia Manning] «Σχολείο για την αγάπη» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν έφτασαν στην κορυφή του λό...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Μεγάλο το θέμα, μικρό το δέμας: 21 βιβλία για τη «μικρή» ή τη «σύντομη» ιστορία του… οτιδήποτε

Μεγάλο το θέμα, μικρό το δέμας: 21 βιβλία για τη «μικρή» ή τη «σύντομη» ιστορία του… οτιδήποτε

Υπάρχει μια «μικρή» ή μια «σύντομη» ιστορία για το… οτιδήποτε. Οι τίτλοι βιβλίων που επιχειρούν (και καταφέρνουν) να συμπυκνώσουν μεγάλα θέματα σε, συνήθως, ολιγοσέλιδα βιβλία είναι πάρα πολλοί. Εντυπωσιακά πολλοί. Στην παρακάτω πολύ ενδεικτική επιλογή είκοσι ενός βιβλίων μπορεί καν...

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου (23 Απριλίου) επιλέγουμε 12 βιβλία που μας βάζουν στα ενδότερα της λογοτεχνίας και μας συνοδεύουν στο ταξίδι της ανάγνωσης.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Στις 23 Απριλίου γιορτάζουν τα βιβλ...

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Πέντε μελέτες αναδεικνύουν τις νομικές και κοινωνικές διαστάσεις των γυναικοκτονιών και συμβάλλουν στην κατανόηση των αιτίων που προκαλούν την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Επειδή οι γυναικτοκτονίες δεν είναι «εγκλήματα πάθους» αλλά ανθρωποκτονίες με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γράφει η Φανή Χ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ