alt

Για την περφόρμανς της Τάνια Ελ Χούρυ «Cultural Exchange Rate» η οποία παρουσιάστηκε στη Στέγη από τις 6-8 Μαρτίου και για το μιούζικαλ «Moby Dick» σε μουσική Δημήτρη Παπαδημητρίου και σκηνοθεσία Γιάννη Κακλέα, το οποίο παρουσιάστηκε στο θέατρο Παλλάς.

Του Νίκου Ξένιου

Η περφόρμερ Τάνια Ελ Χούρυ1 στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση μοιράζεται τις μνήμες της οικογένειάς της που ζει στα σύνορα Λιβάνου και Συρίας, σημαδεμένη από τον πόλεμο, τον πληθωρισμό και τη μετανάστευση. Η διαδραστική εγκατάστασή της βασίζεται σε μαγνητοσκοπημένες συνεντεύξεις της γιαγιάς της, που γεννήθηκε πριν από την ίδρυση του Λιβάνου.

Στον αντίποδα της εγκατάστασης της Ελ Χούρυ, στο Θέατρο Παλλάς η Στέγη Ιδρύματος Ωνάση είναι συμπαραγωγός στο παραμύθι-περιπέτεια «Μόμπι Ντικ» του Χέρμαν Μέλβιλ που μετέτρεψε σε υπερφιλόδοξο μιούζικαλ ο Δημήτρης Παπαδημητρίου, σε συνεργασία με τον Γιάννη Κακλέα. 

Η τιμή της πολιτιστικής ανταλλαγής

Θανατηφόρες παγίδες σε μάζες ωκεανών και κρυφή στρατιωτικοποίηση απομακρυσμένων χωριών, οριακή επιβίωση από πολέμους, ταχύρρυθμη αλλαγή τόπου διαβίωσης, ποτάμια που αγνοούν τα εθνικά και τα αποικιακά σύνορα. Τα πιο απάνθρωπα σύνορα είναι αόρατα στο γυμνό μάτι. 

Ξεκινώ με την ταπεινή εγκατάσταση της Λιβανέζας καλλιτέχνιδας στο υπόγειο της Στέγης. Η περιφέρεια Άκαρ βρίσκεται στα βορειοανατολικά σύνορα του Λιβάνου με τη Συρία και είναι ο γενέθλιος τόπος της. Ήχος, εικόνα, υφάσματα, αρώματα και γεύσεις συμβάλλουν στη ζωντανή αυτήν διάδραση: μαρτυρίες της προφορικής παράδοσης του Άκαρ διαγράφουν έναν αιώνα πολεμικών συγκρούσεων και περάσματος συνόρων και οικοδομούν μιαν ανατρεπτική performance σχετική με την ταλαιπωρία των φτωχών ανθρώπων που αναγκάζονται να μεταναστεύσουν και την καταλυτική, απάνθρωπη γραφειοκρατία που αντιμετωπίζουν μέχρι να καταλήξουν σε κάποιον νέο, ασφαλή τόπο.

Ένα μεγάλο μέρος του project βασίζεται στην αναζήτηση χαμένων συγγενών της οικογένειας στο Μεξικό και στην περιπέτεια εξασφάλισης της μεξικανικής ιθαγένειας. Πρόκειται για μιαν ιδιότυπη αναδιήγηση της παγκόσμιας, αέναης ιστορίας της μετανάστευσης μέσα από ένα οικογενειακό χρονικό ταλαιπωρίας. Θανατηφόρες παγίδες σε μάζες ωκεανών και κρυφή στρατιωτικοποίηση απομακρυσμένων χωριών, οριακή επιβίωση από πολέμους, ταχύρρυθμη αλλαγή τόπου διαβίωσης, ποτάμια που αγνοούν τα εθνικά και τα αποικιακά σύνορα. Τα πιο απάνθρωπα σύνορα είναι αόρατα στο γυμνό μάτι.

alt

Διάβαινε σύνορα, διάβαινε...

Κάθε θεατής ξεχωριστά καλείται να «μπει» κυριολεκτικά στα ντουλαπάκια ενός φορεαμού, χρησιμοποιώντας μιαν αρμαθιά δέκα κλειδιών για να «ξεκλειδώσει» ένα-ένα τα ντοκουμέντα και να συνθέσει, κατόπιν, το παζλ της εξιστόρησης πάνω σ’ ένα τραπέζι τραπεζαρίας.

Κάθε θεατής ξεχωριστά καλείται να «μπει» κυριολεκτικά στα ντουλαπάκια ενός φορεαμού, χρησιμοποιώντας μιαν αρμαθιά δέκα κλειδιών για να «ξεκλειδώσει» ένα-ένα τα ντοκουμέντα και να συνθέσει, κατόπιν, το παζλ της εξιστόρησης πάνω σ’ ένα τραπέζι τραπεζαρίας. Επίσης, καλείται να τοποθετηθεί γραπτώς πάνω στην περφόρμανς και να ανταλλάξει ελληνικά χρήματα με τα νομίσματα της προσωπικής συλλογής του πατέρα της καλλιτέχνιδος. Η όλη ξενάγηση στο οικογενειακό ιστορικό απαιτεί καλή γνώση της αγγλικής γλώσσας, καθώς –για μιαν ακόμη φορά– δεν υπάρχει μετάφραση στα Ελληνικά.

Μετά από το «Gardens Speak» (2016) και το «The Search for Power» (2019), το «Cultural Exchange Rate» είναι η τρίτη συνεργασία της live artist Τάνια Ελ Χούρυ με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση. Οι διαδραστικές εγκαταστάσεις της Λιβανέζας περφόρμερ κινούνται σε τριάντα δύο χώρες, από το Λονδίνο ως τη Βηρυτό, από το Βρετανικό μουσείο έως τον Λίβανο, σε ναούς που χρησιμοποιούνταν ως στρατιωτικές βάσεις στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Εδώ και δέκα χρόνια προετοιμάζει το «Cultural Exchange Rate» με αφόρμηση την οικονομική υποστήριξη που είχε από τον πατέρα της καθώς επιχειρούσε να διαφύγει στη Μεγάλη Βρετανία. 

alt

Το musical «Μόμπι Ντικ» στο Παλλάς

Η υπαινικτική ολογραφία και η παραπομπή σε εικαστικά πρότερα, όπως σε πίνακες του Γκόγια και του Ζερικό και σε κινηματογραφική αισθητική τύπου Ρον Χάουαρντ είναι τα στοιχεία που επιλέγει ο κύριος Κακλέας, σε μια παράσταση χωρίς αίσθηση οικονομίας, για να πλαισιώσει εικαστικά τις δύσκολες σκηνές της ανατροπής του σκάφους.

Εντυπωσιακές καινοτομίες στη σκηνή του θεάτρου «Παλλάς», όπου η Στέγη συγχρηματοδοτεί τη μετατροπή σε μιούζικαλ του μνημειώδους μυθιστορήματος του Χέρμαν Μέλβιλ Μόμπι Ντικ2, κατά κάποιους λογοτεχνικού δοκιμίου περί Καλού και Κακού, την ανθρώπινη προσπάθεια υπέρβασης της πατρικής φιγούρας και υπερνίκησης των ακατάβλητων δυνάμεων της Φύσης. Ο αφηγητής Ισμαήλ έχει βαρεθεί τη μονοτονία της καθημερινότητας κι επιθυμεί να γνωρίσει εμπειρίες και καινούργιους ανθρώπους. Ο Αιμιλιανός Σταματάκης τα καταφέρνει αξιοπρεπώς, ανοίγοντας και κλείνοντας την παράσταση με ερμηνεία μιας δύσκολης παρτιτούρας.

Στην αρχή της περιπέτειάς του, στο «Πανδοχείο του Φυσητήρα», ο Ισμαήλ γνωρίζει τον Κουίκουιγκ (ο Θοδωρής Μπουζικάκος, καλά γυμνασμένος, ερμηνεύει κατά ένα αμερικανικό πρότυπο μιούζικαλ), έναν Ινδιάνο που θα γίνει φίλος του και θα ταξιδέψει μαζί του με το φαλαινοθηρικό «Πίκουοντ», όπου καπετάνιος είναι ο Αχαάβ (Μπάμπης Βελισσάριος), ένας άντρας που τρέφει μίσος για τη λευκή φάλαινα που τον έχει σακατέψει. Σε μια σκληρή αναμέτρηση με το κήτος, το πλοίο θα βυθιστεί και μοναδικός επιζών, για να αφηγηθεί την ιστορία, θα είναι ο Ισμαήλ. Η υπαινικτική ολογραφία και η παραπομπή σε εικαστικά πρότερα, όπως σε πίνακες του Γκόγια και του Ζερικό και σε κινηματογραφική αισθητική τύπου Ρον Χάουαρντ είναι τα στοιχεία που επιλέγει ο κύριος Κακλέας, σε μια παράσταση χωρίς αίσθηση οικονομίας, για να πλαισιώσει εικαστικά τις δύσκολες σκηνές της ανατροπής του σκάφους. Πολύ εντυπωσιακά τα σκηνικά του Μανώλη Παντελιδάκη και τα ψηφιακά σκηνικά του Στάθη Αθανασίου, καθώς και τα ολογράμματα και τα 3D animations του Βαγγέλη Κουλουκύθα (Candy Shop VFX). Υπέροχοι οι φωτισμοί της Στέλλας Κάλτσου.

Σύμπτυξη του μεγάλου αμερικανικού μυθιστορήματος

Ο Θοδωρής Βουτσικάκης στον ρόλο του υποπλοιάρχου Στάρμπακ επιτυγχάνει να ενσαρκώσει τον αντίπαλο του Αχαάβ, τον εκπρόσωπο μιας ηθικά άρτιας κοσμοθεωρίας. Στον ρόλο του δεύτερου υποπλοιάρχου Σταμπ, ο Ιβάν Σβιτάιλο αποδεικνύεται η πιο λαμπερή παρουσία της παράστασης, με άνεση, χιούμορ και αρρενωπή κίνηση επί σκηνής.

Ο Θοδωρής Βουτσικάκης στον ρόλο του υποπλοιάρχου Στάρμπακ επιτυγχάνει να ενσαρκώσει τον αντίπαλο του Αχαάβ, τον εκπρόσωπο μιας ηθικά άρτιας κοσμοθεωρίας. Στον ρόλο του δεύτερου υποπλοιάρχου Σταμπ, ο Ιβάν Σβιτάιλο αποδεικνύεται η πιο λαμπερή παρουσία της παράστασης, με άνεση, χιούμορ και αρρενωπή κίνηση επί σκηνής, ενώ στον τρίτο ρόλο του Φλασκ ο Ορφέας Ζαφειρόπουλος είναι πολύ πειστικός. Οι τρεις πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από σειρά άλλων χαρακτήρων, όπως είναι η ιδιότυπη φιγούρα του Πιπ στην απόδοση της οποίας ο Λίνος Μάνεσης φαντάζει «ξεκάρφωτος». 

Στα προτερήματα της παράστασης καταλέγω τα επιμέρους επεισόδια ανάμεσα σε μια σειρά ιερωμένων, ξυλουργών, μαγείρων, σιτιστών και ναυτών3 εξαιρετικά χορογραφημένων να κινούνται «σταβέντο» από την Αγγελική Τρομπούκη. Από αυτούς άλλοι κατάγονται από το Έσσεξ και το Νάντακετ κι άλλοι από το Λονγκ Άιλαντ, άλλοι από την Ισπανία κι άλλοι από τη Μάλτα, τη Δανία, την Ιρλανδία, την Ισλανδία, τη Σικελία ή τις χώρες της Ανατολής, όπως δηλώνουν τα εύγλωττα κοστούμια της Ηλένιας Δουλαδήρη. 

Η μεταφυσική τοποθέτηση του κειμένου χρησιμοποιεί ως όχημα μια ναυτική περιπέτεια, επιστρατεύοντας το φαλαινοθηρικό «σινάφι» στην αναζήτηση της ανθρώπινης ταυτότητας του αμφιλεγόμενου κυβερνήτη με το φιλντισένιο πόδι και τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα. Η παράσταση επιχειρεί, ατυχώς κατά την άποψή μου, να συγκρατήσει το δαιμονικό στοιχείο αυτού του χαρακτήρα. Επιβλητικός στον ρόλο του Αχαάβ, ο Μπάμπης Βελισσάριος έχει ωστόσο να χειριστεί ένα λογοτεχνίζον λιμπρέτο που ως ιαμβικός δεκαπεντασύλλαβος παρουσιάζει πολλά προβλήματα. Η στεντόρεια, επιβλητική φωνή του επωμίζεται το πιο άχαρο μέρος της μουσικής σύνθεσης, καθώς καλείται ν’ αναπαραστήσει, λυρικώ τω τρόπω, τον ανέλπιδο αγώνα του ανθρώπου ενάντια στο Ανοίκειο.

alt

Ένα τιτάνειο εγχείρημα άνισο στα επί μέρους

Ενώ παραμένει δύσκολη η ηθική αποτίμηση του ταντάλειου εγχειρήματος του ήρωα, το φιλοσοφικό-επικό αφήγημα του Μέλβιλ επανεπικαιροποιεί σαφέστατα το σύμβολο του βιβλικού Λεβιάθαν και τον Ιωνά της Παλαιάς Διαθήκης.

Η σύνθεση του κ. Παπαδημητρίου, αποδεσμευμένη από τη φόρμα της συμφωνικής, αναπαράγει συνειδητά τις εθνικές µουσικές επιρροές των ναυτικών του 1849 κι επιστρατεύει στίχους του Κόλεριτζ, όπως και στοιχεία τζαζ ή κινηματογραφικής πειρατικής µουσικής, γι’ αυτό και ακούγονται όργανα όπως το µπάντζο, το γιουκαλίλι, το µαντολίνο, τα ντραμς τάικο, το τζέμπε, το ντούντου, ο ιρλανδικός αυλός. Το επικό ύφος του κειμένου δικαιολογεί και τις έκδηλες επιρροές της μουσικής από τον Θάνο Μικρούτσικο και τον Μίκη Θεοδωράκη. Αξιέπαινη η ενδεκαμελής Ορχήστρα Φιλαρμόνια υπό τη μουσική διεύθυνση του Πάνου Βλάχου, καθώς και η χορωδία του Δημήτρη Κτιστάκη, με φωνητική διδασκαλία που είναι αποτυπωμένη στο αποτέλεσμα.

Η παντοδυναμία του Μόμπι Ντικ φέρνει τον τραγικό καπετάνιο προ αδιεξόδου μπροστά στην τελική Κρίση. Ενώ παραμένει δύσκολη η ηθική αποτίμηση του ταντάλειου εγχειρήματος του ήρωα, το φιλοσοφικό-επικό αφήγημα του Μέλβιλ επανεπικαιροποιεί σαφέστατα το σύμβολο του βιβλικού Λεβιάθαν και τον Ιωνά της Παλαιάς Διαθήκης. Το κλασικό σύμβολο του πλοιάρχου που πηγαίνει να συναντήσει το πεπρωμένο του επαναλαμβάνεται, στην ιστορία της λογοτεχνίας, τόσο στο διήγημα Καλόμβι του Ντίνο Μπουτζάτι, όσο και στη νουβέλα Ο γέρος και η θάλασσα του Χέμινγουεϊ. 

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).


1. Η Τάνια Ελ Χούρυ καταλέγεται στα ιδρυτικά μέλη του Dictaphone Group, μιας κολεκτίβας ερευνητικού και καλλιτεχνικού χαρακτήρα που έχει την έδρα της στη Βηρυτό και έχει θέσει ως στόχο τη διερεύνηση της σχέσης των κατοίκων της Βηρυτού με την πόλη τους και τον επαναπροσδιορισμό του «δημόσιου χώρου». Η φεμινίστρια περφόρμερ είναι καλλιτεχνικό μέλος του ιδρύματος Soros και έχει τιμηθεί με το διεθνές Live Art Prize, με το Total Theatre Innovation Award και με το Arches Brick Award. Είναι διδάκτορας Παραστατικών Τεχνών από το Royal Holloway του πανεπιστημίου του Λονδίνου, curator του Κολλεγίου Fisher Center Bard της Νέας Υόρκης και μέλος της συλλογικότητας Forest Fringe. Ενδιαφέρεται πρωτίστως για το ηθικό περιεχόμενο και πολιτική δυναμική που μπορεί να προσλάβει η ενεργή συμμετοχή του κοινού στις εγκαταστάσεις που φιλοτεχνεί.
2. Κυκλοφορεί στα ελληνικά σε μετάφραση Α.Κ. Χριστοδούλου από τις εκδόσεις Gutenberg και τη σειρά Orbis Literae/Editio Minor.
3. Παίζουν ακόμη: Δημήτρης Γεωργαλάς, Νικόλας Καραγκιαούρης, Jerome Kaluta, Βασίλης Κούρτης, Λίνος Μάνεσης, Θοδωρής Μπουζικάκος, Μάριος Πετκίδης, Γιάννης Στόλλας, Samuel Akinola, Αντώνης Βλάχος, Κωνσταντίνος Ευστρατίου, Κώστας Μαγκλάρας, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Δημήτρης Σταματελόπουλος, Ορφέας Τσαρέκας, Πολύκαρπος Φιλιππίδης, Δημήτρης Φουρλής, Αλέξανδρος Ψυχράμης.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Δύο από τις καλύτερες παραστάσεις θεάτρου του Φεστιβάλ Αθηνών

Δύο από τις καλύτερες παραστάσεις θεάτρου του Φεστιβάλ Αθηνών

Για την παράσταση «Ιχνευτές» του Σοφοκλή, σε μετάφραση Εμμανουήλ Δαυίδ και σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού και για την παράσταση «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη, σε μετάφραση Νίκου Α. Παναγιωτόπουλου και σκηνοθεσία Αργυρώς Χιώτη. Και οι δύο παραστάσεις παρουσιάστηκαν στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού.

Του Νίκου Ξένιου...

Oιδίποδας, του Τόμας Όστερμαϊερ, στην Επίδαυρο

Oιδίποδας, του Τόμας Όστερμαϊερ, στην Επίδαυρο

Για την παράσταση «Οιδίποδας» της Maja Zade, σε σκηνοθεσία του Thomas Ostermeier, η οποία παρουσιάστηκε από τη βερολινέζικη Schaubϋhne, στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου. Φωτογραφίες © Θωμάς Δασκαλάκης.

Του Νίκου Ξένιου

Ο κύκλος ...

Για τις «Βάκχες» της Νικαίτης Κοντούρη στην Επίδαυρο

Για τις «Βάκχες» της Νικαίτης Κοντούρη στην Επίδαυρο

Για την παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη, του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ιωαννίνων, σε σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη, η οποία παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο 13-15 Αυγούστου. Φωτογραφίες © Βάσια Αναγνωστοπούλου.

Του Νίκου Ξένιου

Ένας αρχετυπικός φόβος των ανδρών ήταν ανέκ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ κυκλοφορεί στα ελληνικά

«Η Καγκελάριος» είναι μια καθηλωτική πολιτική βιογραφία και ταυτόχρονα μια προσωπική ανθρώπινη ιστορία ενός αουτσάιντερ: μιας χημικού, κόρης πάστορα, η οποία μεγάλωσε στην Ανατολική Γερμανία και κατάφερε να γίνει η άτυπη ηγέτιδα της Δύσης. Στα ελληνικά θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Ψυχογιός στις 21 Οκτωβρίου...

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Προσωπικότητες στο Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού: Στέλιος Ράμφος

Το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού στις «Προσωπικότητες» Σεπτεμβρίου 2021 παρουσιάζει τον Στέλιο Ράμφο.

Επιμέλεια: Book Press

Στέλιος Ράμφος: κορυφαίος στοχαστής, πολυγραφότατος συγγραφέας και από τους πλέον επιδραστικούς σύγχρονους φιλοσόφους.

...
Τι θα δούμε φέτος στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Τι θα δούμε φέτος στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

Θέατρο, χορός, σινεμά, instalations, προβολές, λογοτεχνία, κοινωνικός προβληματισμός και «μια υπόσχεση ευτυχίας που δεν έρχεται αλλά είναι ωραίο να την περιμένεις σαν να φτάνει», όπως σημείωσε η Αφροδίτη Παναγιωτάκου, Διευθύντρια Πολιτισμού του Ιδρύματος Ωνάση στην παρουσίαση του προγράμματος της Στέγης για το 2021-...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Γιοζεφίνε η αοιδός, του Φραντς Κάφκα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από την ανθολογία του Franz Kafka «Γιοζεφίνε η αοιδός και άλλα διηγήματα» (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, επίμετρο: Κατερίνα Καρακάση) που κυκλοφορεί στις 6 Αυγούστου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στὴ συναγωγή μας... ...

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Σάγκι Μπέιν, του Ντάγκλας Στιούαρτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βραβευμένο με Booker 2020 μυθιστόρημα του Douglas Stuart «Σάγκι Μπέιν» (μτφρ. Σταυρούλα Αργυροπούλου), που κυκλοφορεί στις 30 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Άγκνες αναδύθηκε έγκαιρα α...

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Χίλιοι διάβολοι, του Φρανκ Γκολντάμερ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Frank Goldammer «Χίλιοι διάβολοι» (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου), που κυκλοφορεί την 1 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Χέλερ μπήκε στο εστιατόριο από την ανοιχτή πόρτα στη...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ