Της Ιωάννας Καρατζαφέρη
Είμαι υπέρ του συνθήματος: Ανάγνωση δια βίου.
Πριν πάω σχολείο είχα μάθει να διαβάζω:
Πα πί, δεν το είχα δει παρά μόνο ζωγραφισμένο κίτρινο.
Μα μά, την ήξερα, ήταν πάντα στο σπίτι μας.
Έ λα, με φώναζε η αδελφή μου.
Γά λα, άσπρο και πηχτό, το έπινα. Μετά είχα ένα άσπρο ψιλό μουστάκι.
Μέ λι, είχε ένα χρώμα μελί και το έβαζα πάνω σε μια φέτα ψωμί.
Νε ρό, έτρεχε από τη βρύση και ήταν δροσερό.
Κό τα, μια γειτόνισσα είχε ένα μεγάλο πουλί με αυτό το όνομα.
Όταν πήγα στο νηπιαγωγείο ήξερα να διαβάζω τα μεγάλα γράμματα στην πρώτη σελίδα της εφημερίδας, αλλά δεν καταλάβαινα τι έλεγαν οι λέξεις.
Η πιο δύσκολη από όλες ήταν η λέξη εμπρός. Μπρ-ς, τα μεγάλα μαύρα γράμματα πάνω –πάνω στην εφημερίδα, μπερδευόταν η γλώσσα μου στα κενά που είχαν αφήσει τα μπροστινά μου δόντια όταν έπεσαν.
Πιο πολύ μου άρεσε να διαβάζω τις λέξεις που ήταν γραμμένες κάτω από τις φωτογραφίες των ηθοποιών, τους έβλεπα στις ταινίες.
Ακόμα περισσότερο μου άρεσε η Γκρέτα Γκάρμπο.
Άρχισα το διάβασμα από την εφημερίδα και ακόμα τις διαβάζω.
Το έντυπο στα χέρια μου μετατρέπεται σε πολλούς ανθρώπους που μου μιλάνε, μου λένε ιστορίες και μου φέρνουν ειδήσεις απ’ όλα τα μέρη του κόσμου, κοντινά και μακρινά.
Οι οικονομολόγοι, ή τέλος πάντων αυτοί που ξέρουν από λεφτά και πώς πολλαπλασιάζονται, ισχυρίζονται πως η γη σε κάνει πλούσιο, πλουσιότερο, πλουσιότατο και κατά τον Χένρι Τζορτζ αν μόνο οι κάτοχοι γης πλήρωναν φόρους, δεν θα χρειάζονταν άλλοι πρόσθετοι.
Αυτό το κατάλαβα στο Μανχάταν, δηλαδή πραγματικά το κατάλαβα.
Σε ένα οικόπεδο χτίζεις έναν ουρανοξύστη και εκατοντάδες ορόφους που διαχωρίζονται σε δεκάδες διαμερίσματα, που πουλιούνται κατά τετραγωνικό μέτρο έναντι εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων.
Καλά δεν είπα και τίποτα σπουδαίο. Όλοι το ξέρουμε.
Ένα Σάββατο βράδυ του περασμένου Αυγούστου, μέσα στην οικονομική κρίση, η οποία αποκαλείται Παγκόσμια, οπότε συμπεριλαμβάνει και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, ένας χρηματιστής, από αυτούς που αγοράζουν ολόκληρες εταιρείες, ο Λέων Ντ. Μπλακ, ιδιοκτήτης της Apollo Global Management, που διαχειρίζεται 72 τρισεκατομμύρια, γιόρτασε στο παραθαλάσσιο αρχοντικό του με θέα τον Ωκεανό, στο Σάουθαμπτον του Λονγκ Άϊλαντ, από τις ακριβότερες περιοχές της Πολιτείας της Νέας Υόρκης, τα 60τά γενέθλια του, με 200 καλεσμένους, που τους διασκέδασε ο Έλτον Τζον, και το σόου, που κράτησε μιάμιση ώρα, έκλεισε με την ποπ μουσική του Crocodile Rock.
Ο μέγας Σερ Έλτον Τζον για την παράστασή του, τραγούδησε δικές του επιτυχίες, πήρε ένα εκατομμύριο δολάρια.
Στο πάρτι γενεθλίων του κυρίου Μπλακ οι καλεσμένοι ήταν γνωστοί μουσικοί και μόδιστροι, άνθρωποι του θεάτρου και της Γουόλ Στριτ, της Γκόλντμαν Σακς, πολιτικοί καθώς και ο Δήμαρχος της Νέας Υόρκης, επίσης πολυεκατομμυριούχος Μάικελ Μπλούμπεργκ.
Ανάμεσά τους ήταν και ο κ. Σβάρτσμαν (αν μεταφραζόταν: Μαύρος άνθρωπος) ο οποίος είχε γιορτάσει τα 60 του χρόνια το 2007, τότε που η παγκόσμια οικονομία πετούσε, και αυτός είχε πετάξει τρία εκατομμύρια για να του τραγουδήσουν οι καλεσμένοι: Happy Birthday!
Μετά το πάρτι ο Μάικελ Τόμας, της Λίμαν Μπρόδερς (Lehman Brothers) άλλοτε, και τώρα συγγραφέας μυθιστορημάτων γύρω από τη Γουόλ Στριτ (ένας μικρός δρόμος είναι) ανάμεσα σε άλλα είπε: Αυτό έδειξε ένα είδος ηθικής κακογουστιάς μέσα στα τεράστια οικονομικά προβλήματα της χώρας. Αυτή η συμπεριφορά σημαίνει ότι όλοι αυτοί είναι απομονωμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο και ζουν πίσω από ψηλά τείχη.
Σε όλα αυτά και πολλά περισσότερα, που δεν γράφονται σε στήλες αλλά σε τόμους, δημιουργήθηκε το κίνημα: Occupywallst – Καταλάβατε την Γουόλ Στριτ. Αποτελείται όχι μόνο από άνεργους, κακοπληρωμένους, προβληματισμένους πολίτες της Νέας Υόρκης, αλλά διαδίδεται και σε άλλες πόλεις της Βόρειας Αμερικής, προς το παρόν.
Τώρα συλλαμβάνονται στην περιοχή της Γουόλ Στριτ και τη Γέφυρα του Μπρούκλιν δεκάδες αγανακτισμένοι πολίτες.
Ιωάννα Καρατζαφέρη
