alt

Για το βιβλίο του Siegfried Kracauer «Η γραφομηχανούλα - Nietzsche ex Machina: Έξι επιστολές και ένα ποίημα του Φρίντριχ Νίτσε για τη "γραφόσφαιρα"» (μτφρ. Νικήτας Σινιόσογλου, εκδ. Κίχλη).

Του Θωμά Συμεωνίδη

Τι είναι αυτό που μας διαμορφώνει και τι σημαίνει διαμορφώνομαι, ορίστε δύο ερωτήματα που θα μας οδηγήσουν στον Κρακάουερ και τον Νίτσε και από εκεί στη «Γραφομηχανούλα», βιβλίο διαστάσεων 11.5 επί 16.5 εκατοστά, 88 σελίδων, με 8 σχέδια της Εύης Τσακνιά και 24-σέλιδη εισαγωγή του Νικήτα Σινιόσογλου, ο οποίος μεταφράζει το ομώνυμο κείμενο του Κρακάουερ («Γραφομηχανούλα»), καθώς και 6 επιστολές και 1 ποίημα του Νίτσε, προσθέτοντας σχόλια, σημειώσεις και πηγές όπου χρειαστεί, με την έκδοση να περιλαμβάνει επίσης 4 φωτογραφίες (οι δύο κρυμμένες) των Κρακάουερ και Νίτσε και 6 εικόνες δακτυλόγραφων (επιστολή, ποιήματα, στιχάκια/δοκιμές, εξώφυλλο) του Νίτσε.    

H πίστη στη μικρή κλίμακα των γεγονότων και της ζωής είναι δηλωτική όλης της προσέγγισης του Κρακάουερ και των μεθόδων που ακολουθεί ως θεωρητικός του κινηματογράφου, ως ιστορικός, ως κοινωνιολόγος, γενικότερα, ως διανοητής και συγγραφέας.

Τα ερωτήματα τώρα (διαμορφώνειδιαμορφώνομαι). Είναι αυταπάτη η πίστη πως τα μεγάλα γεγονότα της ιστορίας είναι αυτά που δρουν πιο αποφασιστικά στις ζωές των ανθρώπων και μας ορίζουν, αυτό ισχυρίζεται ο Κρακάουερ και επισημαίνεται εύστοχα ως σχόλιο στο βιβλίο. Στην πραγματικότητα, «τους ανθρώπους διαμορφώνουν αδιαλείπτως και με τρόπο υπόγειο οι μικρές καταστροφές που συνθέτουν την καθημερινή ζωή» (σελ. 79), αυτό πιστεύει ο Κρακάουερ. Αυτή η πίστη στη μικρή κλίμακα των γεγονότων και της ζωής είναι δηλωτική όλης της προσέγγισης του Κρακάουερ και των μεθόδων που ακολουθεί ως θεωρητικός του κινηματογράφου, ως ιστορικός, ως κοινωνιολόγος, γενικότερα, ως διανοητής και συγγραφέας. Και αυτή η πίστη στη μικρή κλίμακα, τον φέρνει σε άμεση επαφή με τον Βάλτερ Μπένγιαμιν, για τον οποίο ο επιστήθιος φίλος του Γκέρσομ Σόλεμ είχε πει κάποτε ότι ήταν αιχμάλωτος αυτού που είναι μικρό και ότι ονειρευόταν (ο Μπενγιαμιν) να ανακαλύψει το απόλυτο μέσα στο απεριόριστα μικρό και να εκφράσει, μέσα από μινιατούρες, την τελειότητα. Αυτή την πίστη ότι το μεγάλο εκδηλώνεται στο μικρό, την αποδίδει ο Σόλεμ με μία (έξοχη) φράση του Αμπι Βάρμπουργκ: «Ο καλός Θεός κατοικεί στη λεπτομέρεια». 

Ο Κρακάουερ όπως και ο Μπένγιαμιν συνδέθηκαν με τη Σχολή της Φρανκφούρτης, τα πιο επιφανή μέλη της οποίας ήταν ο Τέοντορ Αντόρνο και ο Μαξ Χορκχάιμερ. Ο ιστορικός Μάρτιν Τζέι προχωράει σε μία πιο διευρυμένη ομαδοποίηση θεωρώντας ένα κοινό πλαίσιο συνθηκών και προβληματισμών για τους Γερμανούς διανοούμενους που γεννήθηκαν μεταξύ 1885 και 1910 και στους οποίους συμπεριλαμβάνει επίσης τους Ερνστ Μπλοχ, Νόρμπερτ Ελίας αλλά και τη Χάνα Άρεντ και τον Γκύντερ Άντερς. Ποιο είναι αυτό το κοινό πλαίσιο συνθηκών και προβληματισμών; Η αστικοποίηση και κατά προέκταση η μητροπολιτική συνθήκη, η μοναχική ύπαρξη, η εργασία χωρίς νόημα, η μηχανική παραγωγή. Αλλά και η Γερμανία του μεσοπολέμου, η εβραϊκότητα, η άνοδος του ναζιστικού κόμματος στην εξουσία, η εξορία. Μέσα λοιπόν από τον κατακερματισμό της εμπειρίας και την απώλεια αναφορών που άλλοτε παρείχαν οι μικρότερες κοινότητες και γενικότερα οι πολύ πιο απλές δομές κοινωνίας, παραγωγής και συνύπαρξης, οι στοχαστές τους οποίους αναφέρει ο Τζέι, προσπάθησαν να αποκαταστήσουν διαρρηγμένες ενότητες και ολότητες, μέσα από τον αναστοχασμό της καθημερινής εμπειρίας, αλλά και μέσα από την αξιοποίηση των νέων μέσων της εποχής όπως το ραδιόφωνο, ο κινηματογράφος, η φωτογραφία, το γραμμόφωνο. 

Σε αυτά τα νέα μέσα, ας προστεθεί και η γραφομηχανή. Και ας συμπληρωθεί εδώ ότι το σύνολο σχεδόν των στοχαστών που αναφέρθηκαν, συνδέθηκαν με αυτό που έγινε γνωστό αργότερα ως κριτική θεωρία, μία γενικότερη κατεύθυνση της θεωρίας που μέσα από τον αναστοχασμό αποσκοπεί, σε ατομικό επίπεδο, στη χειραφέτηση της σκέψης και στην αυτονομία, και σε συλλογικό, σε μορφές κοινωνικής οργάνωσης και συνύπαρξης που θα χαρακτηρίζονται από λιγότερες παθογένειες (διακρίσεις, αποκλεισμούς, σχέσεις εκμετάλλευσης και κυριαρχίας). Στην κριτική θεωρία μπορεί να διακρίνει κάποιος δύο επίπεδα πραγματικότητας: πώς είναι η πραγματικότητα (διαγνωστική προσέγγιση), πώς θα έπρεπε να είναι η πραγματικότητα (αξιολογική/υπερβατική προσέγγιση). Και αυτά τα δύο επίπεδα πραγματικότητας όπως τέθηκαν, μπορεί να τα αντιληφθεί κάποιος στην φράση του Βάμπουργκ («Ο καλός Θεός κατοικεί στη λεπτομέρεια»), η οποία μας οδηγεί πίσω στον Μπένγιαμιν και στον Κρακάουερ. 

Η εστίαση στη λεπτομέρεια και ο αναστοχασμός της παρέχει τη δυνατότητα μίας όρασης απαλλαγμένης από όλους τους προσδιορισμούς που έχουν υποστεί τα πράγματα μέσα από την υπαγωγή τους σε συστήματα, καταμερισμούς, ιεραρχήσεις.

Η εστίαση στη λεπτομέρεια και ο αναστοχασμός της παρέχει τη δυνατότητα μίας όρασης απαλλαγμένης από όλους τους προσδιορισμούς που έχουν υποστεί τα πράγματα μέσα από την υπαγωγή τους σε συστήματα, καταμερισμούς, ιεραρχήσεις. Ο αναστοχασμός και κατά προέκταση η χειραφέτηση της λεπτομέρειας από τους προσδιορισμούς της απελευθερώνει ένα νέο δυναμικό συνδέσεων, οδηγεί σε νέους σχηματισμούς του χρόνου και της ύλης. Αλλά αυτές οι νέες συνδέσεις μπορούν να προκύψουν και από τις διαμεσολαβήσεις που μπορεί να υποστεί η πραγματικότητα μέσα από τα νέα μέσα. Ο Νίτσε για παράδειγμα είναι φοβερά ενθουσιασμένος από το τεχνικό επίτευγμα που ονομάζεται «γραφομηχανή» και τη διαμεσολάβηση της γραφής στην οποία οδηγεί. Θα δηλώσει: «Η γραφομηχανή με συναρπάζει κατ’ αρχάς περισσότερο απ’ όλα τα γραπτά» (σελ. 80).

Όμως αυτές οι διαμεσολαβήσεις δεν έχουν διάρκεια και δεν είναι καθοριστικές (διαμορφωτικές) σε βάθος χρόνου. Ο Κρακάουερ και ο Νίτσε στην προκειμένη περίπτωση καταδικάζονται σε μία μετεώριση ανάμεσα στο υπερβατικό από τη μία, το μικρό και το ασήμαντο τελικά, από την άλλη. Μία μετεώριση, αλλά και μία μορφή περιπλάνησης – σωματικής, πνευματικής, νοερής που καταδικάζει σε μελαγχολία γιατί ακριβώς αυτό το τόσο πνευματικά σημαντικό που αποκαλύπτεται, την ίδια στιγμή χάνεται, είναι αποσπασματικό, φευγαλέο, εφήμερο: αυτό είναι το χαρακτηριστικό της νεωτερικότητας, με αυτόν τον τρόπο προσεγγίζεται η νεωτερικότητα από τον Μπωντλαίρ και τον Μπένγιαμιν. 

alt
O Ζίγκφριντ Κρακάουερ

Οι σχέσεις που αναπτύσσουν ο Κρακάουερ και ο Νίτσε με τις γραφομηχανές τους είναι ήδη εγγεγραμμένες σε αυτό το σχήμα αποκάλυψης, απομάγευσης, ματαίωσης που διέπει μοιραία κάθε ολοκληρωμένη εμπειρία ή κάθε αντικείμενο που δίνει υπόσταση σε μία φανέρωση. Και αυτή η μελαγχολία, είναι που οδηγεί πίσω στην πραγματικότητα, στους ανθρώπους και τα πράγματα που ήταν και είναι εκεί. Ο Νίτσε θα συνοψίσει αυτή την κίνηση λέγοντας «Σκέψη είναι η ικανότητα να παίρνει κανείς τα πράγματα ελαφρότερα απ’ ό,τι όντως είναι» (σελ. 85), όπως και ο Σινιόσογλου στην εισαγωγή του: «Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, ο αρχικός ενθουσιασμός εκφυλίζεται σε αδιαφορία. Ίσως επειδή κάποιες φορές οι παραμικρές ρωγμές σε μια απόλυτη σχέση επιτρέπουν στην πραγματικότητα να εισέλθει τόσο ορμητικά, ώστε καταργούνται οι σπάνιες, βραχύβιες στιγμές εξαίρεσης που προηγήθηκαν. Ευτυχώς ή δυστυχώς, οι ρωγμές αυτές αποκαθιστούν τότε τη σχέση μας με τους άλλους και τον κόσμο» (σελ. 29).

Ο Κρακάουερ θα νιώσει κυρίαρχος, θα αγαπήσει, θα αισθανθεί την τελειότητα της γραφομηχανής του. Θα τη δει ως ένα πλάσμα ανώτερο, διαρκώς διαθέσιμο, που γρήγορα θα ξεπεράσει σε σημασία και σπουδαιότητα τους ανθρώπους και τα εμφανή όριά τους, την τυχαιότητα των διαθέσεών τους.

Ο Κρακάουερ θα νιώσει κυρίαρχος, θα αγαπήσει, θα αισθανθεί την τελειότητα της γραφομηχανής του. Θα τη δει ως ένα πλάσμα ανώτερο, διαρκώς διαθέσιμο, που γρήγορα θα ξεπεράσει σε σημασία και σπουδαιότητα τους ανθρώπους και τα εμφανή όριά τους, την τυχαιότητα των διαθέσεών τους. Θα δει μία νέα πραγματικότητα μέσα από τη μηχανικά διαμεσολαβημένη γραφή της οποίας γίνεται ο αποκλειστικός μάρτυρας και κοινωνός: «ολόγυρα ξεπηδούσαν υπέροχα σχέδια καμωμένα με γλωσσικά σημεία […] Οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν τους σχηματισμούς της αλφαβήτας και ανήσυχοι κουνούσαν τα κεφάλια τους» (σελ. 41). Όμως γρήγορα θα επέλθει η απομυθοποίηση: η μηχανή μπορεί επίσης να αρρωστήσει, να έχει κακή διάθεση, να γίνει διαθέσιμη για κάποιον άλλον - ένας ξένος, ένας τεχνίτης μπορεί με την εξειδικευμένη του γνώση να επέμβει πάνω της και να καταδείξει τη μαζικότητα που τη διέπει, την τυποποιημένη της φύση. Τότε, αναθεωρούνται όλα όσα αφέθηκαν πίσω, με βάση τη νέα (μειωμένη) αξία που έχει η μηχανή: σχέσεις με ανθρώπους και συνήθειες ενεργοποιούνται πάλι, μάλλον απρόθυμα, στην αρχή τουλάχιστον. Τα ίδια συμβαίνουν περίπου και με τον Νίτσε, ο οποίος όμως, αρκείται στις υπηρεσίες της γραφομηχανής, που «είναι ντελικάτη σαν μικρός σκύλος», μέχρι να βρεθεί αυτός ο «νέος άνθρωπος» που θα τον έχει διαρκώς κοντά του και ο οποίος θα είναι «ευφυής και μορφωμένος επαρκώς, ώστε να μπορεί να εργαστεί» μαζί του (σελ. 63). 

Στον Κρακάουερ, το απόλυτο είναι μεταβατικό, το απόλυτο είναι η πίστη στη γραφομηχανούλα του. Στον Νίτσε, το απόλυτο είναι αυτός ο νέος άνθρωπος που έχει ανάγκη ο Νίτσε για τον κόσμο όπως τον οραματίζεται, αλλά και για τις καθημερινές του ανάγκες. Τίποτα από τα δύο δεν μπορεί να αντέξει σε βάθος χρόνου, ως κατάσταση, ως προσδοκία. Το μεγάλο μέσα στο μικρό, το απόλυτο ως έκλαμψη στον χρόνο και στην ύλη που είναι η καθημερινότητα και μετά η απώλειά του: μία καταστροφή που ενημερώνει, διαμορφώνει μία άποψη, μία στάση, μία ζωή σε σχέση με το πώς έχουν τελικά τα πράγματα και τι απαιτείται για μία πιο αποκαλυπτική (και κτητική) πρόσβαση σε αυτά. 

* Ο ΘΩΜΑΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ είναι συγγραφέας.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Η άνοιξη είναι πίσω μας: έχουμε ζέστη καλοκαιρινή και φως καλοκαιρινό. Είναι ο καιρός της απελπισίας μου. Πού να πάω; Πού να πάω; Πού να πάω; Με πόση δυσθυμία αφήνω τη θάλασσα. Φοβάμαι τα βουνά και καθετί της ενδοχώρας – αλλά πρέπει να φύγω. Τι κρίσεις αφήνω πάλι πίσω μου. Οι φριχτές ποσότητες χολής, που πια διαρκώς φτύνω σε ξεσπάσματα, διεγείρουν το ενδιαφέρον μου. Ένα άρθρο στην Berliner Tageblatt που περιγράφει την παραμονή μου στη Γένοβα με διασκέδασε πολύ – ούτε τη γραφομηχανούλα δεν άφησαν απέξω». 


altΖίγκφριντ Κρακάουερ
Μτφρ. Νικήτας Σινιόσογλου
Κίχλη 2017
Σελ. 88, τιμή εκδότη €9,80

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ SIEGFRIED KRACAUER

 

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η Ολλανδή παρθένος» της Μαρέντε ντε Μόορ (κριτική) – Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

«Η Ολλανδή παρθένος» της Μαρέντε ντε Μόορ (κριτική) – Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

Για το μυθιστόρημα της Μαρέντε ντε Μόορ (Marente de Moor) «Η Ολλανδή παρθένος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση του Γιάννη Ιωαννίδη. Το μυθιστόρημα έχει βραβευτεί στην Ολλανδία με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014.

Της Χριστίνας ...

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

Για το μυθιστόρημα του Γιόν Φόσε [Jon Fosse] «Το άλλο όνομα – Επταλογία I-II» (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, εκδ. Gutenberg).

Του Διονύση Μαρίνου

Υπήρξα από εκείνους τους τυχερούς που είδαν το έργο του Γιόν Φόσε «Κάποιος θα έρθει» που ανέβηκε τον Σεπτέμβριο...

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας  – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

Σκέψεις, ερωτήματα και διαπιστώσεις με αφορμή το μυθιστόρημα «Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας (William H. Gass), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Γιώργου Κυριαζή. 

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ο Fredric Jameson στο βιβλίο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

 «Ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ» - Το βιβλίο του Σβάντε Πάιμπο που τιμήθηκε με το Νόμπελ Ιατρικής 2022

«Ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ» - Το βιβλίο του Σβάντε Πάιμπο που τιμήθηκε με το Νόμπελ Ιατρικής 2022

Στον Σουηδό γενετιστή Σβάντε Πάιμπο, ο οποίος κατάφερε να διαβάσει το DNA των Νεάντερταλ και άλλων εξαφανισμένων συγγενών του σύγχρονου ανθρώπου, θα απονεμηθεί το φετινό βραβείο Νόμπελ Ιατρικής-Φυσιολογίας. Στο βιβλίο του «Ο άνθρωπος του Νεάντερνταλ - Ιχνηλατώντας τα γονίδια μιας χαμένης μορφής ανθρώπου» (μτφρ. Ασπα...

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022: Φαβορί ή έκπληξη; Ουελμπέκ, Ερνό ή Ρούσντι;

Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022: Φαβορί ή έκπληξη; Ουελμπέκ, Ερνό ή Ρούσντι;

Το Νόμπελ Λογοτεχνίας θα απονεμηθεί την Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2022. Όπως κάθε χρόνο, τα προγνωστικά και τα διαδικτυακά στοιχήματα δίνουν και παίρνουν. Ουελμπέκ, Ερνό και Ρούσντι είναι μεταξύ των φαβορί. Θα επιβεβαιωθούν τα γραφεία στοιχημάτων ή η σουηδική Ακαδημία θα κάνει και πάλι την έκπληξη;

Επιμέλεια: ...

«Δημιουργική Γραφή – “Παίζουμε Λογοτεχνία”» του Ανδρέα Καρακίτσιου

«Δημιουργική Γραφή – “Παίζουμε Λογοτεχνία”» του Ανδρέα Καρακίτσιου

Για το βιβλίο «Δημιουργική Γραφή – “Παίζουμε Λογοτεχνία”» του Ανδρέα Καρακίτσιου (εκδ. Ζυγός, σελ. 668)

Του Γιάννη Σ. Παπαδάτου

Ο Ανδρέας Καρακίτσιος αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στον χώρο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

22 Σεπτεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών.  Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ