grin-scarlet-sails360

Του Σπύρου Γιανναρά 

Ο Αλεξάντερ Γκριν (1880 - 1932), μια από τις καλύτερες πένες της συγκλονιστικής ρωσικής γενιάς του Μεσοπολέμου, γνωστός κυρίως χάρη στα Πορφυρά πανιά, αψήφησε τις αμείλικτες επιταγές του σοσιαλιστικού ρεαλισμού επιλέγοντας να εκφραστεί μέσα από μια λογοτεχνία του φανταστικού και του ονειρικού, εφευρίσκοντας έναν προσωπικά αλληγορικό τρόπο για να καταδυθεί στα έγκατα της ανθρώπινης ψυχής. 

Κατηγορήθηκε ως ρομαντικός, αρνησίπατρις και ξενορώσος, ενδεχομένως λόγω και της δύσκολα αποδεκτής πολωνικής του καταγωγής. Κυνηγήθηκε και φυλακίστηκε αρκετές φορές, ενώ απαγορεύθηκε και η κυκλοφορία του έργου του, το οποίο αναγνωρίστηκε μετά τον συνηθισμένο για την εποχή θάνατό του από την πείνα και τις κακουχίες.

Η αγάπη ως Παράδεισος 

Τα Πορφυρά πανιά δεν είναι άλλη μία ιστορία αγάπης με ευτυχές τέλος. Ούτε ένα παραμύθι για την αγάπη που υπάρχει μονάχα στα όνειρα. Είναι ένα σύγχρονο λογοτεχνικό έργο, μια νουβέλα με θέμα την αποκαλυπτική δύναμη της λογοτεχνίας. Εκκινώντας από μια παραμυθητική βάση, δυο ξεχωριστούς ήρωες, την Ασσόλ και τον Γκρέυ που προορίζονται να συναντηθούν ακολουθώντας τις επιταγές της προφητείας που αφηγείται γέροντας περιηγητής, ο Γκριν υφαίνει μια ιστορία για την αγάπη ως υπαρκτικής στάσης ζωής. Ως αποτέλεσμα της ανθρώπινης βούλησης να ανοιχτεί και να αναζητήσει τον άλλο. Το καραβάκι με τα πορφυρά πανιά μεταμορφώνεται από παιδικό παιχνίδι σε πλοίο, σε όχημα που θα στεγάσει την κοινή πορεία των δύο ηρώων· η αγάπη από παιδικό όνειρο μετατρέπεται σε ερωτικό βίωμα, σε Παράδεισο, και η αφήγηση εκκινεί από το παραμύθι για να γίνει λογοτέχνημα, το όχημα που δεξιώνεται και φωτίζει τη ζωή.

Δανείζεται αφηγηματικά εφόδια απ' το παραμύθι για να εξελίξει τη νουβέλα ως είδος.

Το εν λόγω έργο του Γκριν δύναται να διαβαστεί ως ένα τυπικό έργο του μοντερνισμού, όπου ένα λογοτεχνικό είδος, συνήθως το μυθιστόρημα, χρησιμοποιεί ή ενδύεται άλλα αφηγηματικά είδη όπως το δοκίμιο, την επιστολή ή το ποίημα, και τα αφομοιώνει προκειμένου να εξελιχθεί ως είδος. Εν προκειμένω ο Γκριν δανείζεται αφηγηματικά εφόδια απ' το παραμύθι για να εξελίξει –διευρύνοντας τις εκφραστικές της δυνατότητες– την νουβέλα ως είδος. Μεταπλάθει το οιονεί άχρονο και μεστότερο, ενδεχομένως, λογοτεχνικό «είδος» της προφορικής λογοτεχνίας (οι απαρχές του οποίου χάνονται στα απροσπέλαστα σκοτάδια του παρελθόντος όπου η ιστορία ήταν αξεδιάλεχτα ενωμένη με τον μύθο κι η αλήθεια κρυμμένη κάτω από το πέπλο της μυθολογίας) σε μια σύγχρονη νουβέλα. Σε μια νουβέλα που διατηρεί όλους τους χυμούς της παραμυθητικής αφήγησης. Διατηρεί την ονειρική ατμόσφαιρα του παραμυθιού χωρίς όμως να αφήνει ποτέ το στέρεο, ρεαλιστικά αληθοφανές έδαφος της πραγματικότητας που του προσπορίζει η νουβέλα.

Ένα ποιητικό, ρομαντικό παραμύθι εκτός κατάταξης 

grin-alexander-photo

Ο Γκριν επιλέγει το παραμύθι για να μιλήσει για το σημαντικότερο θέμα, που είναι η αγάπη ως υπαρκτική πραγματικότητα, προκειμένου να υπηρετήσει την υψηλή τέχνη της λογοτεχνίας. Προσεγγίζει το δυσπέλαστο αυτό ζήτημα με την πιο αμείλικτη σοβαρότητα που του πρέπει, ως αποκαλυπτική δηλαδή αλήθεια και ουσία του ανθρώπου, τουτέστιν ως θαύμα. Χρησιμοποιεί ως όχημα το παραμύθι, με το οποίο οι προφορικές παραδόσεις κινήθηκαν στο όριο μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας για να εικονογραφήσουν με τον πιο μεστό τρόπο (δηλαδή αλληγορικά και συμβολικά) κάποια αλήθεια, για να κινηθεί όχι στην παραμυθητική αυτή μεθόριο (μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας), αλλά στο ιερό μεταίχμιο ανάμεσα στο ρητό και στο άρρητο όπου φύεται η Αλήθεια. Ακολουθώντας με άλλα λόγια ως πεζογράφος τη χιλιόχρονη ατραπό του παραμυθιού, ο Γκριν οδηγείται στον πιο απέριττο, στον πιο υπαινικτικό και αποκαλυπτικό δρόμο της ποίησης.

Η πρόζα των Πορφυρών πανιών συγκαταλέγεται, νομίζω, στα ποιητικότερα έργα της πεζογραφίας που μπορεί να συναντήσει κανείς. Ποιητικότερα με την ουσιαστικότερη έννοια της Ποίησης ως αποκαλυπτικού, ενίοτε και προφητικού σύμφωνα με τον Βίκτωρα Ουγκό, λόγου. Συγκροτεί, για να χρησιμοποιήσω τα δικά του λόγια μεταθέτοντάς τα, «ένα ζωντανό ποίημα με όλα τα θαύματα των παρηχήσεων και των εικόνων του, με μια μυστήρια γειτνίαση λέξεων, στην αλληλεπίδραση του φωτός και της σκιάς». Αυτή τη στάση έναντι της λογοτεχνίας και κατ' επέκταση της ύπαρξης έρχεται να φωτίσει στο καίριο επίμετρό της η κ. Αλ. Ιωαννίδου σύμφωνα με την οποία «σ' ολόκληρη τη νουβέλα διακρίνουμε την ύπαρξη μιας ιεραρχικής κλίμακας της έκφρασης από τον προφορικό λόγο προς τη σιωπή, όπου η δεύτερη υπερτερεί σε αξία του πρώτου».

Ο Γκριν διευρύνει και την έννοια του θαύματος που δεν αφορά μονάχα την αγάπη, αλλά και την ίδια την λογοτεχνία.

Κινούμενος στο όριο μεταξύ ρητού και άρρητου για να περιγράψει και να σκιαγραφήσει το άφατο, εκείνο που βρίσκεται όπως λέει «έξω από τις λέξεις», εντάσσει στα αφηγηματικά του μέσα, όπως και η Ποίηση, την ίδια την σιωπή. Τη σιωπή ως παύση και όριο. «Ας τους αφήσουμε τώρα, είναι καλύτερα να μείνουν μόνοι. Υπάρχουν πολλές λέξεις στις διάφορες γλώσσες και διαλέκτους του κόσμου, όμως καμία δεν μπορεί να εκφράσει, έστω αμυδρά, αυτά που είπαν ο ένας στον άλλο εκείνη τη μέρα». Διότι η συγκλονιστική περιγραφική δεινότητα του Γκριν, η ιλιγγιώδης εκφραστική ακρίβεια των περιγραφών και των παρομοιώσεών του η οποία υπηρετεί την πίστη στην δύναμη της αφήγησης να μεταμορφώνει τις ζωές των ανθρώπων, δεν εξαντλείται στην εξωτερική περιγραφή τοπίων και προσώπων, αλλά αποτυπώνει τις κινήσεις, τα κινήματα καλύτερα, της ψυχής των ηρώων μέσα από την εξέλιξη των οποίων εξελίσσεται και η ιστορία. Ο Γκριν διευρύνει συνεπώς και την έννοια του θαύματος που δεν αφορά μονάχα την αγάπη, αλλά και την ίδια την λογοτεχνία, δηλαδή την Ποίηση στην οποία τείνει η πρόζα του, η οποία αποτελεί το μέσο για τον υπαινιγμό του άφατου. Του μυστηρίου της αγάπης. 

Η πίστη στο θαύμα και η δύναμη της θέλησης 

grin-assol-gray360  
  Από την ταινία Πορφυρά Πανιά (1961) του Alexandr Ptushko. 
  Στη φωτογραφία ο Vasily Lanovoy και η Anastasiya Vertinskaya. 
 

Συγχρόνως όμως Τα Πορφυρά πανιά είναι η ιστορία της εκπλήρωσης μιας προφητείας. Μιας προφητείας που, όπως αφήνει εμφανώς να εννοηθεί ο συγγραφέας, έχει προφητευτεί για όλους (η αγάπη ως προορισμός και ουσία του ανθρώπου) και υπ' αυτή την έννοια υπερβαίνει διαρρηγνύοντάς το, το αφηγηματικό πλαίσιο του παραμυθιού. Κινείται πέραν της παράλληλης πορείας δύο ηρώων που μέλλεται να συναντηθούν, υπερβαίνοντας (ως όφειλαν) σειρά απαραίτητων εμποδίων μέχρι το προδιαγεγραμμένο ευτυχές τέλος. Το «μέλλεται» αυτό δεν είναι ντετερμινιστικά προδιαγεγραμμένο από κάποια μάγισσα ή καλή νεραΐδα, αλλά προϊόν ελεύθερης βούλησης. Μιας βούλησης που διαμορφώνεται ή μάλλον υποκινείται κι υποδαυλίζεται από την ίδια τη λογοτεχνία. Η προφητεία στην οποία πιστεύει ολόψυχα η Ασσόλ είναι μια προφορική ιστορία που βγαίνει από τα χείλη ενός αφηγητή ιστοριών – αρχετυπικό σύμβολο του συγγραφέα. Η πίστη στην αλήθεια των αφηγήσεων οδηγεί, μ' άλλα λόγια, στην πραγμάτωση της αλήθειας, αποδεικνύοντας την αποκαλυπτική και προφητική φύση της λογοτεχνίας. Η πιο παλιά ιστορία μοιάζει να μην είναι άλλη από την αέναα επαναλαμβανόμενη ιστορία της αναζήτησης της αγάπης. Συνεπώς η νουβέλα δεν εικονογραφεί μια προδιαγεγραμμένη πορεία, αλλά μια περιπλάνηση στο τέρμα της οποίας βρίσκεται ο άλλος για τον οποίο ο ήρωας αναλαμβάνει το ταξίδι. Το θαύμα της αγάπης δεν επιβάλλεται έξωθεν, αλλά προσεγγίζεται ψυχικά από τον ήρωα. Η πίστη, δηλαδή η εμπιστοσύνη στο θαύμα που προσπορίζει και προφητεύει η ίδια η αφήγηση, η προετοιμασία και η πορεία για την δεξίωση του αγαπημένου προσώπου, αποτελεί το μέτρο με το οποίο διαφοροποιούνται οι άνθρωποι που παλεύουν για την εκπλήρωση της προφητείας από τους υπόλοιπους: σε κείνους που ξέρουν να αγαπούν και σε κείνους «που δεν ξέρουν να το κάνουν». Κι αυτή τη γνώση την προσφέρει εν τέλει το ίδιο το ταξίδι που μετατρέπει το αμούστακο κι ακάτεχο από έρωτα παιδί σε καπετάνιο· την προσφέρει το συμβολικό ανάλογο του ταξιδιού που είναι η αφήγηση η οποία αλλάζει συθέμελα τον αναγνώστη.

Η πόση του οίνου το οποίο ο Γκριν μοιράζεται με το πλήρωμα στο απόγειο του έρωτα παραπέμπει ευθέως στο οικείο για τους Ρώσους μυστήριο της Θείας Κοινωνίας.

Η εικονογράφηση της «ασύνειδη(ς) προσμονή(ς) μιας θαυμάσιας, ευλογημένης μοίρας», η οντολογική, δηλαδή, σχέση του ανθρώπου με την αγάπη συνδέει την νουβέλα του Γκριν με όλες τις μεγάλες μεταφυσικές παραδόσεις. Ο τρόπος όμως με τον οποίο επιλέγει να εικονογραφήσει την προφητεία αλλά και την ίδια την άνθιση της αγάπης στις καρδιές των ηρώων του γίνεται μέσω της χρήσης τυπικά χριστιανικών αναφορών, μιας συμβολικής δηλαδή γλώσσας αυτομάτως αναγνωρίσιμης και μεταφράσιμης απ' όλους τους Ρώσους. Η προφητεία την οποία παλεύει να εκπληρώσει ο Γκρέυ ορίζει πως θα πιεί το «κρασί που κάνει την ψυχή να εκρήγνυται» στον παράδεισο, την ώρα δηλαδή που θα γεύεται την αγάπη. Η πόση του οίνου το οποίο ο Γκριν μοιράζεται με το πλήρωμα στο απόγειο του έρωτα, κατά τον εναγκαλισμό του με την Ασσόλ, παραπέμπει ευθέως στο οικείο για τους Ρώσους μυστήριο της Θείας Κοινωνίας. Ενώ η δοξολογική κι εξόχως αγαπητική περιγραφή της φύσης εντός της οποίας περιδιαβαίνει προηγουμένως η ερωτευμένη Ασσόλ συνομιλώντας με τα δέντρα, τα φυτά, τα βράχια και τις πέτρες σαν τον πρωτόπλαστο που συνομιλεί με την πλάση, μπορεί εύκολα να διαβαστεί ως σημείο «αγιότητας». Η Ασσόλ (Al Sol, ο άνθρωπος που κινείται προς τον ήλιο, δηλαδή το Φως) διαθέτει την καθαρότητα της ψυχής ενός αγγέλου και έχει μια πρόγευση παραδείσου πριν τον Παράδεισο. Η αναζήτησης της αγάπης συνεπάγεται την πρόγευση της αγάπης στο παρόν.

Ωστόσο η υψηλή λογοτεχνία, το μεγάλο αυτό ποίημα του Αλεξάντερ Γκριν δεν τίθεται στην υπηρεσία των δογμάτων μιας θρησκείας, ούτε των αυστηρών κανόνων ενός προφορικού λογοτεχνικού είδους, όπως το παραμύθι. Ο Γκριν υπηρετεί τα πιο εύγλωττα και μεστά αλήθειας εκφραστικά μέσα που του προσφέρει η λογοτεχνία και η ρώσικη παράδοσή του για να μιλήσει για το παν και το άπαν, δηλαδή για την αγάπη. Για την καρδιά, που όπως λέει ο Μαγιακόφσκι «μεταμορφώνει σε καλοκαίρια τους χειμώνες και το νερό σε κρασί».

Ο ΣΠΥΡΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ  είναι συγγραφέας και μεταφραστής.

grin-exofylloΤα πορφυρά πανιά
Αλεξάντερ Γκριν
Μτφρ: Ιοκάστη Καμμένου
Εκδόσεις Κίχλη, 2013
Τιμή € 14,50, σελ.208

 politeia-link

 

 

 

 

 ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ALEXANDER GRIN

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ανάστροφα» του Ζορίς-Καρλ Ουισμάνς (κριτική)

«Ανάστροφα» του Ζορίς-Καρλ Ουισμάνς (κριτική)

Για το βραβευμένο –με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης– μυθιστόρημα του Ζορίς-Καρλ Ουισμάνς [J. K. Huysmans] «Ανάστροφα» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη, επίμετρο Νίκος Μπακουνάκης, εκδ. Στερέωμα). Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Auguste Leroux (1871-1954) για το βιβλίο του Joris-Karl Huysmans, το 1920....

«Η υπέρβαση της βαρύτητας» του Χάιντς Χέλε (κριτική) – Ασθματικός μονόλογος για τη μάχη του Καλού με το Κακό

«Η υπέρβαση της βαρύτητας» του Χάιντς Χέλε (κριτική) – Ασθματικός μονόλογος για τη μάχη του Καλού με το Κακό

Για το μυθιστόρημα του Χάιντς Χέλε [Heinz Helle] «Η υπέρβαση της βαρύτητας» (μτφρ. Λένια Μαζαράκη, εκδ. Gutenberg). Μυθιστόρημα όχι πλοκής, αλλά ψυχολογικής διεργασίας. Ένας ασθματικός μονόλογος για τη μάχη του Καλού με το Κακό. Κεντρική εικόνα: Πίνακας του Zach Hoskin.

Γράφει ο Δ...

«Η γυναίκα του επάνω ορόφου» της Κλερ Μεσούντ (κριτική) – Το σπίτι με τους καθρέφτες

«Η γυναίκα του επάνω ορόφου» της Κλερ Μεσούντ (κριτική) – Το σπίτι με τους καθρέφτες

Για το μυθιστόρημα της Κλερ Μεσούντ [Claire Messud] «Η γυναίκα του επάνω ορόφου» (μτφρ. Ρένα Χατχούτ, εκδ. Gutenberg). Κεντρική εικόνα: Ο πίνακας του Έντουαρντ Χόπερ «11 a.m.» (1926).

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Μια φωνή γεμάτη οργή, μια ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Όταν οι καλοί άνθρωποι σκέφτονται λάθος» των Νάντλερ & Σαπίρο (κριτική) – «Πώς η φιλοσοφία μπορεί να μας σώσει από τον εαυτό μας»

«Όταν οι καλοί άνθρωποι σκέφτονται λάθος» των Νάντλερ & Σαπίρο (κριτική) – «Πώς η φιλοσοφία μπορεί να μας σώσει από τον εαυτό μας»

Για το βιβλίο των Στίβεν Νάντλερ και Λόρενς Σαπίρο [Steven Nadler, Lawrence Shapiro] «Όταν οι καλοί άνθρωποι σκέφτονται λάθος» (μτφρ. Παρασκευή Παπαδοπούλου, εκδ.Διόπτρα) –  ένα βιβλίο για το τι κάνει πολλούς καλοπροέραιτους ανθρώπους να σκέφτονται εντελώς λάθος και πώς μπορούμε (αν μπορούμε) να τους αλλάξ...

Ηλίας Μπιστολάς: «Ένα μικρό βιβλίο που καταπιάνεται με μεγάλα θέματα»

Ηλίας Μπιστολάς: «Ένα μικρό βιβλίο που καταπιάνεται με μεγάλα θέματα»

Πρόσφατα ο Ηλίας Μπιστολάς μας συστήθηκε με το μυθιστόρημα «Χώμα στα μάτια, στα αυτιά, στο στόμα» (εκδ. Τόπος), «ένα σχετικά μικρό σε έκταση βιβλίο το οποίο καταπιάνεται με μεγάλα θέματα».

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης

Με ποια λόγια θα συστήνατε...

Καζούο Ισιγκούρο: «Γράφω όπως θα έγραφε ένας τραγουδοποιός»

Καζούο Ισιγκούρο: «Γράφω όπως θα έγραφε ένας τραγουδοποιός»

Ο νομπελίστας Kazuo Ishiguro μίλησε στον Guardian για τη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Νυχτωδίες», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση Αργυρώς Μαντόγλου.

Επιμέλεια: Book Press

Ο βραβευμένο...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από την ανθολογία κειμένων του Κώστα Κουτσουρέλη «Η Πλάνη του Γκαίτε – Για μια κριτική του μεταφραστικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν αληθε...

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τσαρλς Σέιφ [Charles Seife] «Ο πραγματικός Χόκινγκ – Κατασκευάζοντας έναν διάσημο επιστήμονα» (μτφρ. Ανδρέας Μιχαηλίδης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Το σκοτάδι παραμένει» των Γουίλιαμ ΜακΊλβανι & Ίαν Ράνκιν (προδημοσίευση)

«Το σκοτάδι παραμένει» των Γουίλιαμ ΜακΊλβανι & Ίαν Ράνκιν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Γουίλιαμ ΜακΊλβανι [William McIlvanney], το οποίο ολοκλήρωσε ο Ίαν Ράνκιν [Ian Rankin] «Το σκοτάδι παραμένει» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ