alt

Για το βιβλίο του Ρομπέρτο Μπολάνιο «Το τρίτο Ράιχ» (μτφρ: Κρίτων Ηλιόπουλος, εκδ. Άγρα)

Του Νίκου Ξένιου

Το Τρίτο Ράιχ γράφτηκε το 1989 και βρέθηκε ανάμεσα στα χειρόγραφα του Ρομπέρτο Μπολάνιο μετά τον θάνατό του, το 2003, συνοδευόμενο από ιδιόχειρες διορθώσεις[1].

Αφηγητής είναι ένας κάθε άλλο παρά ακοινώνητος και αναιμικός έφηβος, μακράν του στερεότυπου παίκτη των παιχνιδιών με κάρτες Στρατηγικής. Ο Ούντο Μπέργκερ είναι ένας sui generis ενήλικας πρωταθλητής του επιτραπέζιου παιχνιδιού «Τρίτο Ράιχ», που αναπαράγει τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο προεξοφλώντας συγκεκριμένη έκβαση: είτε οριστική νίκη, είτε τακτική νίκη, είτε οριακή νίκη, είτε ισοπαλία. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος αναπαράγεται στο δωμάτιο του Ούντο, όπου επικρατεί ατμόσφαιρα παρακμής και αποσύνθεσης.

Ημερολόγια-εφιάλτες και λογοτέχνες που στοιχειώνουν

To ημερολόγιο ξεκινά στις 20 Αυγούστου, την ημέρα δηλαδή που ο αφηγητής φτάνει για διακοπές μαζί με το κορίτσι του στην ισπανική Κόστα Μπράβα[2]. Η σύντροφός του Ίνγκεμποργκ διαβάζει αστυνομικά με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Φλόριαν Λίντεν, πρόσωπο που μετατρέπεται σε εφιάλτη του Ούντο: «Στη θέση όπου βρισκόταν πριν ο Φλόριαν Λίντεν τώρα δεν υπήρχε κανένας, μόνο μια σκιά, τεράστια, στο βάθος του διαδρόμου. Τότε άνοιξα τα μάτια τρέμοντας και είδα το σύννεφο, πελώριο, μαύρο, να σκεπάζει όλο το χωριό και να κινείται σαν ένα βαρύ αεροπλανοφόρο προς τα υψώματα...».

Ο ίδιος ο Ούντο, πιο εκλεκτικός στα διαβάσματά του και ενημερωμένος στη σύγχρονή του γερμανική λογοτεχνία, επιστρέφει νοερά στο παρελθόν με αφορμή τη διαμονή τους στο ξενοδοχείο «Ντελ Μαρ», όπου ως παιδί τον έφερναν οι γονείς του για διακοπές. Εξιδανικευμένη στα μάτια του ήρωα, η φράου Έλσε, σύζυγος του άρρωστου ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου, γίνεται αφορμή της αναδίφησης αυτής στο παρελθόν συνάπτοντας ένα μυστηριώδη πλατωνικό δεσμό μαζί του. Ένα άλλο μυστήριο είναι η συνάντηση του Ούντο και της Ίνγκεμποργκ με το ζεύγος Τσάρλι-Χάνα. Η Χάνα είναι πανέμορφη και αθώα, ενώ ο Τσάρλι αγαπά τα θαλάσσια σπορ και πίνει υπερβολικά. Κάθε βράδυ γλεντούν και μεθοκοπούν. Τρίτο μυστήριο είναι ο συσχετισμός τους με ένα ζευγάρι ντόπιων που έχουν, αντίστοιχα, τα ψευδώνυμα «Λύκος» και «Αρνί», καθώς και με τον «Καμένο», έναν αθλητικό τύπο που ενοικιάζει θαλάσσια ποδήλατα και έχει παραμορφωθεί από άγνωστης αιτίας εγκαύματα.

Ανεξήγητοι θάνατοι, εξαφανίσεις και εικονική πραγματικότητα

Ο Τσάρλι, παρορμητικός και επιθετικός, πνίγεται ενώ κάνει σέρφινγκ: «Το πτώμα του Τσάρλυ δεν θα σου άρεσε καθόλου να πας εκεί και να το δείς! Το πρόσωπό του διαλυμένο. Από τα αυτιά ως το σαγόνι, όλο φαγωμένο από τα ψάρια». Μετά το ατύχημα, που θα μπορούσε να είναι και αυτοκτονία, η Χάνα επιστρέφει στη Γερμανία, ενώ η Ίνγκεμποργκ την ακολουθεί. Όμως ο Ούντο «κολλάει» στο μέρος αυτό, ανίκανος να αποκοπεί απ’ τον μαγνητισμό του. Η προσπάθειά του, όπως και η μοναξιά του, εντείνονται μετά την αποχώρηση της Ίνγκεμποργκ. Τηλεφωνεί σε κάποιον φίλο του στη Γερμανία, για να ανακτήσει τις επαφές του, όμως το αίσθημα σκοταδιού και κενού τον συγκλονίζει. Δεν πρόκειται, εδώ, μόνο για ένα παιχνίδι ρόλων, πρόκειται για απόλυτη υποκατάσταση της πραγματικότητας από την fictional πραγματικότητα του παιχνιδιού: «Αργότερα θα κατακτήσω το Λονδίνο και μετά θα το χάσω αμέσως! Θα αντεπιτεθώ στην Ανατολή και θα αναγκαστώ να υποχωρήσω!»

third_reich_rhb_fcΕνώ περιμένει νεώτερα σχετικά με την τύχη του χαμένου Τσάρλι, εμπλέκει σε μια παρτίδα «Τρίτου Ράιχ» τον «Καμένο», που γρήγορα μαθαίνει τη στρατηγική του παιχνιδιού και τον υποσκελίζει: «Το καλοκαίρι του ’44 μάλλον θα έχω ήδη χάσει το παιχνίδι. Τι θα συμβεί τότε;». Η αγωνία του ήρωα είναι να πείσει τον «Καμένο» ότι απλώς επιδίδεται σε ένα παιχνίδι με κάρτες, δηλαδή ότι δεν είναι ναζιστής. Η ψυχική βία που ασκεί ο «Καμένος» στον Ούντο είναι έκδηλη προς το τέλος του μυθιστορήματος, χαρακτηριστικό του οποίου είναι η πρόθεση του συγγραφέα να το αφήσει ημιτελές. Ευτυχώς για τον αναγνώστη, η πλοκή στοιχειωδώς κορυφώνεται με τις προβλέψεις του ασθενούς ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου -ο οποίος εμπλέκεται τελευταίος στο παιχνίδι- για την έκβαση της δίκης της Νυρεμβέργης. Ενώ ο Ούντο επιμένει πως το «Τρίτο Ράιχ» είναι ένα παιχνίδι σύνθετης Στρατηγικής που καμία σχέση δεν έχει με το ήθος των αληθινών στρατιωτών στη διάρκεια ενός πραγματικού πολέμου, οι βεβαιότητές του δυναμιτίζονται με την απειλητική προτροπή του συζύγου: «Σας συμβουλεύω να φτιάξετε τις βαλίτσες σας και να εξαφανιστείτε. Στο κάτω κάτω, το Βερολίνο, το μοναδικό και αληθινό Βερολίνο, έπεσε πριν από καιρό! Έτσι, όταν αρχίζει να χάνει το έδαφος κάτω από τα πόδια του, το τοπίο του θέρετρου μεταμορφώνεται σε καφκικό: «Καθώς το καλοκαίρι σβήνει στο Ντελ Μαρ αρχίζουν να ακούγονται ήχοι που πρωτύτερα ούτε καν υποψιαζόμασταν: οι σωληνώσεις φαίνονται τώρα άδειες και πιο μεγάλες ο κανονικός και υπόκωφος θόρυβος του ασανσέρ έχει δώσει τη θέση του στα γραντζουνίσματα και το σούρσιμο πάνω στον σοβά των τοίχων. Ο άνεμος που δονεί τα κασώματα και τους μεντεσέδες του παραθύρου κάθε βράδυ είναι πιο δυνατός. Οι βρύσες του νιπτήρα τσιρίζουν και τραντάζονται προτού βγάλουν νερό...»

lopezΕκκρεμότητες στην πλοκή και προσχηματικός πόλεμος

Το μποέμ στυλ πλοκής του αφηγηματικού ιστού, το έντονο γοτθικό στοιχείο[3] που τον χαρακτηρίζει, η αντιπαράθεση του προσωπικού, ονειρικού χρόνου (αυτού που κάποιοι θα χαρακτήριζαν υποσυνείδητο) και της βίαιας αντικειμενικής χρονικότητας, είναι σκηνοθετημένα κατά τρόπον ώστε σε κάθε σελίδα του βιβλίου να αποκαλύπτεται η τρομακτική γειτνίαση ζωής και θανάτου: «Ενώ έτρωγα το πρωϊνό μου, ένας πελώριος ήλιος κουνούσε τα πλοκάμια του σε όλη την παραλιακή οδό και σε όλες τις αυλές με τραπέζια χωρίς να καταφέρνει να ζεσταίνει καθόλου». Παρά, όμως, την έξοχη ατμόσφαιρα του βιβλίου, μένουν αναπάντητες οι απορίες του αναγνώστη: γιατί είναι καλός παίκτης ο Ούντο; Πώς επηρεάζει τη ζωή και τις σχέσεις του η υψηλή τεχνική του στο παιχνίδι; Κατά την αφήγηση αλλάζει -και σε ποιον βαθμό- η αντίληψή του του εαυτού του; Τι είδους είναι αυτή η έλξη που ασκεί στον Ούντο η φράου Έλσε; Και τι ρόλο διαδραματίζει αυτή η χορεία μυθιστορηματικών στρατηγών; «Ο Άρνιμ ο Υπάκουος, ο Κνόμπελντορφ ο Μπαλαντέρ, ο Χάινριχ ο Βράχος, ο Κλάιστ ο Αστρονόμος, ο Φρέιθ ο Σιωπηλός, ο Ζάλμουτ ο Ακαδημαϊκός, ο Μάιντλ το Αγριογούρουνο, ο Μπίττριχ ο Εφιάλτης, ο Τσάνγκεν ο Σκοτεινός, ο Βέστφαλ ο Καλλιγράφος...», όλοι αυτοί παραπέμπουν στον πρωσσικό στρατό, αλλά και στη σκοτεινή ιπποτική μυθιστορία και στα sagas του Βορρά. Συμβάλλουν έντονα στη σύνθεση του περίφημου «μικροκλίματος» που καθιέρωσε ο Μπολάνιο στη λογοτεχνία. Σαρκάζοντας το υπερμέγεθες Εγώ του Ούντο, σχεδιάζοντας το ερωτικό του άγχος, ο συγγραφέας φαίνεται να απολαμβάνει τη συγγραφή του, ανοίγοντας ένα παράθυρο προς την υπαρξιακή άβυσσο και συνδέοντάς την, ταυτόχρονα, με τον εφιάλτη του μεγάλου πολέμου που έχει στοιχειώσει την Ευρώπη.

Το παιχνίδι του βιβλίου δεν είναι μια αφηρημένη σύλληψη του Μπολάνιο, αλλά βασίζεται σε δύο υπαρκτά επιτραπέζια παιχνίδια. Αυτά περιλαμβάνουν γεωστρατηγικά σημεία συγκεκριμένα, τεχνικές πληροφορίες, τον παράγοντα τύχη, διεξάγονται σε ξηρά, θάλασσα και αέρα και εμπλέκουν ακόμη και Παρτιζάνους. Είναι φανερό πως ο Μπολάνιο μελέτησε εξαντλητικά Ιστορία ώστε να μπορέσει να συνθέσει αληθοφανείς σκηνές για το συγκεκριμένο πολεμικό παιχνίδι, είναι όμως εξίσου προφανές πως παραμέλησε τον κεντρικό αφηγηματικό του άξονα. Ο Ούντο του μυθιστορήματος σκιαγραφείται σαν αστέρι ενός ρηχού Σύμπαντος, σαν ένας master που μέχρι στιγμής δεν έχει χάσει ούτε παρτίδα. Είτε λοιπόν για να συνθλίψει τις αυταπάτες του ήρωά του, είτε για να φτιάξει μια μεταφορά της Λαγνείας για τον Πόλεμο που διακατέχει την ανθρωπότητα, ο συγγραφέας επιχείρησε να δώσει ταυτότητα μυθιστορήματος σε μια σειρά από εκτεταμένα κείμενα με μυστηριώδεις λεπτομέρειες, που με ιδιαίτερο στυλ παγιδεύουν τον ήρωα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του και τον αποκόπτουν από την πραγματικότητα.

«Nα τι είναι η Τέχνη», θα γράψει αργότερα ο Ρομπέρτο Μπολάνιο: «Είναι η ιστορία μιας ζωής σ’ όλη την ιδιαιτερότητά της. Μόνο αυτή μιλά για την ιδιαιτερότητα. Είναι η έκφραση, και συγχρόνως το εργαστήρι κατασκευής της ιδιαιτερότητας»

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).


altΤο τρίτο Ράιχ
Roberto Bolaño
Μτφρ: Κρίτων Ηλιόπουλος
Άγρα 2013
Σελ. 398, τιμή € 19,50

alt

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ROBERTO BOLANO

 

[1] Αντίστοιχης μεταχείρισης είχαν τύχει, στη δεκαετία του 1920, τα χειρόγραφα του Φραντς Κάφκα, παρά τις ρητές οδηγίες που είχε αφήσει στον Μαξ Μπροντ: να καταστραφούν τα χειρόγραφα του "Κάστρου", της "Δίκης" και της "Αμερικής".
[2] Ο Μπολάνιο μέχρι τα σαράντα του έγραφε ποίηση, κυρίως. Σημαντικό γεγονός στη ζωή του ήταν η υποστήριξή του , το 1973, του καθεστώτος του Salvador Allende. Ο Μπολάνιο είχε συλληφθεί από το καθεστώς Πινοσέτ ως τρομοκράτης, και μάλιστα είχε περάσει οκτώ μέρες στο κρατητήριο. Περιγράφει την εμπειρία του αυτήν στην ιστορία "Dance Card". Ούτως ή άλλως ο συγγραφέας πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του περιπλανώμενος στη Χιλή, στο Μεξικό, στο Σαν Σαλβαδόρ, στη Γαλλία και στην Ισπανία. Στη δεκαετία του ’70 έγινε τροτσκιστής και ιδρυτικό στέλεχος του Infrarrealismo, μικρού ποιητικού κινήματος της εποχής. Πέρασε μια περίοδο της ζωής του στη Χιλή, ως enfant terrible της λογοτεχνίας, γεγονός που οι βιογράφοι του δεν αποδίδουν τόσο στην ιδεολογία του, όσο στο χαοτικό του χαρακτήρα του. Μετανάστευσε στην Ευρώπη το 1977, παντρεύτηκε κι εγκαταστάθηκε κοντά στη Βαρκελώνη, στην Costa Brava, πλένοντας πιάτα, μαζεύοντας σκουπίδια και κάνοντας ένα σωρό άλλες, ευκαιριακές δουλειές. Δούλευε τη μέρα κι έγραφε τη νύχτα. Μετά το 1981 και μέχρι τον θάνατό του έζησε στην παραθαλάσσια καταλανική πόλη Blanes. Στο βιβλίο Universidad Desconocida, τη συλλογή ποιημάτων που δημοσίευσε, μετά τον θάνατο του Ρομπέρτο Μπολάνιο, η χήρα του Καρολίνα Λόπεζ, περιλαμβάνεται ένα αδημοσίευτο ως τότε δοκίμιο με τίτλο «Η λογοτεχνική μου καριέρα», που ο Μπολάνιο είχε γράψει μετά από επανειλημμένες απορρίψεις από όλους τους εκδοτικούς οίκους της Ισπανίας. Σε ένα συγκεκριμένο ποίημά του, γραμμένο ένα χρόνο μετά το Τρίτο Ράιχ, ο συγγραφέας φαίνεται να συνειδητοποιεί ότι το ισπανικό –και το παγκόσμιο– κοινό δεν ήταν έτοιμο να υποδεχθεί το έργο του. Δεν έγιναν γνωστά τα σχέδιά του για αυτό το χειρόγραφο, ωστόσο η συγκεκριμένη δημοσίευση της Λόπεζ έριξε φως σε κάποιες πτυχές της συγγραφικής του δραστηριότητας και του χαρακτήρα του. Αργότερα, δημοσιεύθηκαν ποιήματά του υπό τον τίτλο: Los perros románticos (Οι ρομαντικοί σκύλοι).
[3] Μπορεί κανείς να αναζητήσει αντιστοιχίες του κεντρικού ήρωα με «γοτθικές» περσόνες της λογοτεχνίας, όπως, για παράδειγμα, με τον πανέξυπνο Θεόδωρο στο Κάστρο του Οτράντο, που προκαλεί με την ευστροφία του τον τύραννο Μάνφρεντ. Επίσης, ο Λύκος και το Αρνί θα μπορούσαν κάλλιστα να συνδεθούν με τους «κλόουν» Ντιέγκο και Τζάκεθ στο παραπάνω μυθιστόρημα του Οράτιου Ουόλπολ: και εκεί οι δύο δευτερεύουσες περσόνες μιλούν περί ανέμων και υδάτων, χαζολογούν μεταξύ τους και ουσιαστικά «ελαφρύνουν» το βαρύ (γοτθικό) αφηγηματικό κλίμα, που συντίθεται, εκεί με το μεσαιωνικό κάστρο και τις τρομακτικές γωνιές του, εδώ με την επανάληψη του αμοράλ ήρωα και του παραμορφωμένου συμπαίκτη του, της μυστηριώδους εξαφάνισης, του επικείμενου κινδύνου. Και, κυρίως, με την ανάπλαση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στο σκηνικό μιας απλής λουτρόπολης: μιας λουτρόπολης, όμως, που σταδιακά εγκαταλείπεται από τους τουρίστες της και «παγιδεύει» στη σαγήνη της τον πρωταγωνιστή.
 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) –  Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) – Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

Για το βραβευμένο με Πούλιτζερ 2022 μυθιστόρημα του Τζόσουα Κοέν [Joshua Cohen] «Οι Νετανιάχου» (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, εκδ. Gutenberg). Κεντρική εικόνα: Η οικογένεια Netanyahu (ο μικρός αριστερά είναι ο «Μπίμπι» - Μπένιαμιν Νετανιάχου, ενώ από τη φωτογραφία απουσιάζει ο τρίτος γιος της οικογένειας, ο Ίντο)...

«Το νησί των χαμένων δέντρων» της Ελίφ Σαφάκ (κριτική) – Για τις πληγές του παρελθόντος και τη διαιώνισή τους στις επόμενες γενιές

«Το νησί των χαμένων δέντρων» της Ελίφ Σαφάκ (κριτική) – Για τις πληγές του παρελθόντος και τη διαιώνισή τους στις επόμενες γενιές

Για το μυθιστόρημα της Ελίφ Σαφάκ [Elif Şafak] «Το νησί των χαμένων δέντρων» (μτφρ. Άννα Παπασταύρου, εκδ. Ψυχογιός).

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Το παρελθόν είναι ένας σκοτεινός, παραμορφωτικός καθρέφτης. Το κοιτάζεις και το μόνο που βλέπεις είνα...

«Οι κίνδυνοι του να καπνίζεις στο κρεβάτι» της Μαριάνα Ενρίκες (κριτική) – Μια εθιστική συλλογή διηγημάτων

«Οι κίνδυνοι του να καπνίζεις στο κρεβάτι» της Μαριάνα Ενρίκες (κριτική) – Μια εθιστική συλλογή διηγημάτων

Για τη συλλογή διηγημάτων της Μαριάννα Ενρίκες [Mariana Enriquez] «Οι κίνδυνοι του να καπνίζεις στο κρεβάτι» (μτφρ. Χριστίνα Θεοδωροπούλου, εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: (© Unsplash). 

Γράφει η Φανή Χατζή

Πέντε χρόνια μετά τη σαγηνευτική συλ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

«Η καρδιά του σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, σε διασκευή/σκηνοθεσία Άρη Σερβεταλη και Έφης Μπίρμπα, στο θέατρο Κιβωτός

Για τη θεατρική μεταφορά της «Καρδιάς σκύλου» του Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ σε διασκευή Άρη Σερβετάλη και Έφης Μπίρμπα και σκηνοθεσία Έφης Μπίρμπα που ανεβαίνει στο θέατρο Κιβωτός. Κεντρική εικόνα: Ο Αντώνης Μυριαγκός στον ρόλο του γιατρού Πρεομπραζένσκι.

Γράφει ο Νίκο...

Ορθόδοξη θεολογία, ψυχοθεραπεία και βιοηθική – Δύο βιβλία, δύο χριστιανικές θεωρήσεις

Ορθόδοξη θεολογία, ψυχοθεραπεία και βιοηθική – Δύο βιβλία, δύο χριστιανικές θεωρήσεις

Για τα βιβλία «Η θεραπεία της ψυχής – Πατέρες και ψυχολόγοι σε διάλογο», του Αλέξιου Ιερομόναχου Καρακαλλινού, και «Τα θεμέλια της βιοηθικής – Μια χριστιανική θεώρηση» (μτφρ. Πολυξένη Τσαλίκη-Κιοσόγλου), του Τρίσταμ Χ. Ένγκελχαρτ (Tristam H. Engelhardt Jr), που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Αρμός.

Γ...

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Αγνής Ιωάννου «Ο λευκός ελέφαντας», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ανήμερα των γενεθλίων μου, στο διάλειμμα της δεύτερης ώρας, ήμουν σ...

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μπέτι Σμιθ [Betty Smith] «Το αύριο θα είναι καλύτερο» (μτφρ. Μαρία Φακίνου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πιο παγωμένο, πιο μοναχι...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...
Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Πώς το ψυχικό τραύμα επηρεάζει το σώμα; Τι κρύβεται πίσω από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος ή οι διαταραχές διατροφής; Ποιο είναι το «αμετάφραστο μήνυμα» που μας καλούν να αποκωδικοποιήσουμε και πώς μπορούμε να περάσουμε από τη νόσο στη θεραπεία; Τρία βιβλία, τα δύο από αυτά διακεκριμένων Ελλήνων ψυχαναλυτών, μα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ