alt

Του Νίκου Ξένιου

"Μan is a noble animal, splendid in ashes, and pompous in the grave..."  Sir Thomas Browne

Ένα τεφροδοχείο κάνει το τελευταίο του ταξίδι στη βρετανική ύπαιθρο πριν την οριστική αποχώρηση του Τζακ Ντοντς από τον μάταιο τούτο κόσμο. Πρόκειται για μια «παραγγελία», την τελευταία, όπως μαρτυρεί και ο τίτλος του βιβλίου του Γκράχαμ Σουίφτ: Last orders, που το 1996 τιμήθηκε με τα βραβεία Booker και James Tait Black Memoria. Ο τίτλος του μυθιστορήματος παραπέμπει τόσο στην «τελευταία επιθυμία» όσο και στον «τελευταίο γύρο» (όταν μια παρέα παραγγέλνει ακόμη ένα «γύρο» από ποτά λίγο πριν κλείσει το μπαρ).

Συνάντηση στον «Ναό»

Zωές συνηθισμένων ανθρώπων, που έρχονται αντιμέτωποι με τον θάνατο, και των οποίων οι «φωνές» συγχέονται αρχικά, μέχρι ο αναγνώστης να κάνει τις λεπτές διακρίσεις, καθώς προχωρά το βιβλίο. Κάθε αφήγηση είναι η προσωπική πορεία καθενός στην κατεύθυνση της κατά μέτωπον συνάντησής του με το μοιραίο γεγονός. Η ιστορία ξεκινά στην παμπ «Άμαξα» του Ανατολικού Λονδίνου (που ο Ρέι την παραλληλίζει με Ναό: «τα μπουκάλια στη σειρά μοιάζουν με τους σωλήνες του εκκλησιαστικού οργάνου»). Η στάχτη του κρεοπώλη Τζακ Ντοντς πρέπει να σκορπιστεί στον άνεμο της πόλης Μάργκεϊτ, που βρίσκεται στη νότια ακτή, και όπου ο Τζακ ονειρευόταν (αλλά δεν το κατόρθωσε) να αποσυρθεί με τη γυναίκα του. Η Έιμι θα επισκεφθεί το καθυστερημένο παιδί τους στο ίδρυμα τη μέρα που η παρέα θα σκορπίσει τις στάχτες του άντρα της, μετά από πενήντα χρόνια πιστής αναφοράς σ’ αυτό.

Νεκρική ακολουθία

Τη σποδό του Τζακ συνοδεύουν, μέσα σε μια λιμουζίνα, τέσσερεις άνδρες: πρώτος, o Βινς, θετός γιος του Τζακ και της Έιμι, πωλητής αυτοκινήτων. Η τήρηση της οικογενειακής παράδοσης ανακόπτεται με τον θάνατο του Τζακ. Ο Βινς δεν προτίθεται να συνεχίσει την επιχείρηση "Ντοντς και Υιός, οικογενειακά κρεοπωλεία". Δεύτερος, ο Ρέι, ασφαλιστικός υπάλληλος που ποντάρει στον ιππόδρομο και είναι κύριος αφηγητής του βιβλίου. Από την παρέα των «κοντινών» που έχουν αναλάβει να φέρουν εις πέρας την «τελευταία παραγγελία» του Τζακ, ο Ρέι είναι ο πιο κοντινός: αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον η αφήγησή του είναι η πιο πυκνή. Η φιλία τους έχει οικοδομηθεί στη Βόρεια Αφρική κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν ο Τζακ τον έσωσε από βέβαιο θάνατο.

Εκεί υπηρέτησε και ο Λέννυ, φίλος «του ποτού» και υποκινητής συγκρούσεων στην ομάδα, ανταγωνιστής του Βινς. Είναι ο τρίτος της ομάδας. Τέταρτος, ο Βικ, ιδιοκτήτης γραφείου κηδειών, ο οποίος θεωρεί συγγενή τα επαγγέλματα του χασάπη και του νεκροθάφτη, μια και πρόκειται, και στις δυο περιπτώσεις, για χειρισμό νεκρών σωμάτων. Το χιούμορ του Βικ είναι ωμό και κυνικό, παράλληλα όμως λειτουργεί και ως ρυθμιστής των διενέξεων της ομάδας. Τα μαγαζιά του Τζακ και του Βικ βρίσκονται στον ίδιο δρόμο, απέναντι το ένα στο άλλο. Στο μυθιστόρημα εξυφαίνεται ένας σημασιολογικός ιστός με τα σώματα των ανθρώπων, ντυμένα και γυμνά, με τα νεκρά ζώα στο χασάπικο, με τη φροντίδα των κρεάτων και με τις στάκτες των νεκρών. Με τις αφηγήσεις τους έρχονται να εξισορροπήσουν τη δομή του έργου αφενός ο ίδιος ο Τζακ Ντοντς, η σύζυγός του και η Έιμι Ντοντς, μητέρα της πνευματικώς υστερημένης Ιουνίας, και η Μάντυ, μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα.

Ελλείψεις και κενά

Όλοι έχουν από μια κόρη: ο Τζακ ουδέποτε επισκέφθηκε την καθυστερημένη κόρη του Ιουνία στο ίδρυμα. Η κόρη του Ρέι βρίσκεται στην Αυστραλία, και δεν έχει ακούσει νέα της για χρόνια. Η Σάλι, η κόρη του Λένι, είναι πόρνη. Ο δε Βινς πάντρεψε την κόρη του, με ωμό νταβατζιλίκι, μ’ έναν άραβα επιχειρηματία. Μια σειρά γονεϊκών αποτυχιών, ερωτικών απωθημένων, αποκρύψεων και μισοειπωμένων λόγων συνθέτουν την εικόνα: σαν να έχουν βάλει στοίχημα, τα πρόσωπα αυτά (που δεν είναι απαραίτητα φίλοι, αλλά ούτε και συγγενείς εξ αίματος) αφηγούνται εναλλάξ τη ζωή τους, τους έρωτές τους, τις απογοητεύσεις τους, τη γνωριμία τους με τον μεταστάντα, σε διαφορετικές χρονικές και ηλικιακές φάσεις, αλλά με κυρίαρχο θέμα τον θάνατο του Τζακ. Πρόκειται για παλαίμαχους μικροαστούς που συνδέονται μεταξύ τους με κοινά βιώματα (θητεία στον Δεύτερο Παγκόσμιο, ημιτελή όνειρα), αλλά και με την απροθυμία τους να επιχειρήσουν αλλαγές στη ζωή και την τύχη τους. Η έννοια της «τύχης» αμφισβητείται έντονα από τον Σουίφτ, ο οποίος επιστρατεύει την slang γλώσσα των εργατικών κοινωνικών στρωμάτων για να παραγάγει τη μυθοπλασία του. H πολύ καλή μετάφραση της Άντζελας Δημητρακάκη αποδίδει πλήρως την εξατομικευμένη «σλανγκ» καθενός από τους αφηγητές.

Λογοτεχνικά δάνεια

Ο καθηγητής λογοτεχνίας Φρόου από το Κουίνσλαντ της Αυστραλίας κατηγόρησε τον Σουίφτ για μίμηση του Φόκνερ στο Καθώς ψυχορραγώ[1]: ο Σουίφτ απάντησε λέγοντας πως φυσικά ο Φόκνερ τον έχει στοιχειώσει ως συγγραφέα[2]. Δεν αρνείται, λοιπόν, την επιρροή από τους μεγάλους προκατόχους του, αντιθέτως την θεωρεί αναπόφευκτη. Στην παράδοση πάντα της μεταμοντέρνας αφήγησης, ο Σουίφτ χτίζει την πλοκή μέσα από θραύσματα και στιγμιότυπα και κάνει μια καλά μελετημένη σκιαγράφηση των χαρακτήρων, των ηθών, του αξιακού συστήματος της Μεγάλης Βρετανίας μετά τα μέσα της δεκαετίας του ογδόντα. Αποδίδει τις ματαιώσεις τις γενιάς του σαράντα και τη σύγκρουσή της με τις νεότερες γενιές μέσω του Βινς, του θετού γιου του Τζακ, που αντιδρά στις «ασφαλείς» ζωές της προηγούμενης γενεάς ακολουθώντας τις δικές του επιλογές.

Θάνατος σε νερό

Διατρέχοντας τον χάρτη της σύγχρονης Βρετανίας, καρφιτσώνοντας μικρά ορόσημα στην επικήδεια πορεία που διαγράφει το λείψανο, ο συγγραφέας κινεί τους χαρακτήρες του μέσα από τόπους συμβολικούς που παραπέμπουν σε Ναούς ή άλλα «σημεία συγκέντρωσης πιστών»[3] (το Ναυτικό Μουσείο, τον καθεδρικό ναό του Κάντερμπερι στο Κεντ, το Μάργκεϊτ, αλλά και τη βρετανική ύπαιθρο με τα εγκαταλελειμμένα μνημεία του ιστορικού της παρελθόντος). Τα πρόσωπα «συγκεντρώνονται» για να κάνουν τις μικρές τους τελετές, με έναν υποδόριο πρωτογονισμό που εκπλήσσει, και που είναι ίδιον της λογοτεχνίας του Σουίφτ. Τα τοπία πρωταγωνιστούν στο βιβλίο με τρόπο αντίστοιχο με εκείνον του Τσόσερ στις Ιστορίες του Κάντερμπερι. Οι αφηγήσεις των ηρώων κατά τη διάρκεια αυτού του road narration τους οδηγούν σε κάποιο είδος αφύπνισης: To εγκόσμιο και το πνευματικό αντιπαρατίθενται με πικρή ειρωνεία. Μερική είναι η γνώση μας της αλήθειας, εισηγείται με την πέννα του ο συγγραφέας: όπως κάθε αφηγητής προσθέτει ένα λιθαράκι στην κατανόηση της ζωής και του θανάτου του κεντρικού ήρωα, έτσι και καθένας από εμάς αντιλαμβάνεται τμηματικά, αποσπασματικά, ετεροχρονισμένα κι ελλειπτικά τις μεγάλες αλήθειες που διέπουν τη ζωή. Γι’ αυτόν τον λόγο, η πορεία του τεφροδοχείου του Τζακ Ντοντς προς την άμμο του Μάργκειτ με παραπέμπει πολύ περισσότερο στην «Έρημη Χώρα» του T.Σ. Έλιοτ (Waste Land), παρά στον Φόκνερ[4].

 

altΤελευταίος γύρος
Γκράχαμ Σουίφτ
Μτφρ: Άντζελα Δημητρακάκη
Βιβλιοπωλείον της Εστίας 2013
Σελ. 361, τιμή € 18,00
alt

 



[1] "The simple fact is that Last Orders, in its plot and formal structure, is almost identical to that novel, without acknowledgement and without even, as far as I can see, the kind of knowing nod towards the earlier novel that would have made this acceptable. These are tricky issues, but the borrowing (if that's the right word) is substantial.(…) Mr Swift over-stresses the connection and makes it sound as though the whole point of Last Orders is to do a remodelling of Faulkner's book».

[2] «Faulkner was a ghostly presence - as were other writers. In Faulkner’s As I Lay Dying there was a rotting corpse, and in mine, ashes (…)I admire Faulkner very much, and there are obvious similarities between the narrative – although I have my jar of ashes, Faulkner has his rotting corpse, and the setting is clearly very different. So without my having begun the book – or continued writing it – with that novel constantly in my mind, I think there is a little homage at work.

[3] Points of congregation

[4] “Οn Margate Sands. I can connect Nothing with nothing. The broken finger-nails of dirty hands. My people humble people who expect Nothing”. (T.S. Eliot, Waste Land)

 

 

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Άμνετ» της Μάγκι Ο' Φάρελ (κριτική)

«Άμνετ» της Μάγκι Ο' Φάρελ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα της Μάγκι Ο' Φάρελ «Άμνετ» (μτφρ. Αύγουστος Κορτώ, εκδ. Ψυχογιός). Στην κεντρική εικόνα, στιγμιότυπο από την ταινία για τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ «All Is True» (2018).

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Άμνετ, ήταν το ό...

«Μια φιλία» της Σίλβια Αβαλόνε (κριτική)

«Μια φιλία» της Σίλβια Αβαλόνε (κριτική)

Για το μυθιστόρημα της Σίλβια Αβαλόνε «Μια φιλία» (μτφρ. Λούλα Καραγιαννάκη. εκδ. Αίολος). Στην κεντρική εικόνα, στιγμιότυπο από την ταινία «Ginger and Rosa» (2012).

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

Με ποια κριτήρια επιλέγουμε το...

«Ο πρίγκιπας της ομίχλης» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν (κριτική)  –  πρώτο βιβλίο της Τριλογίας της Ομίχλης

«Ο πρίγκιπας της ομίχλης» του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν (κριτική)  –  πρώτο βιβλίο της Τριλογίας της Ομίχλης

Για το μυθιστόρημα του Κάρλος Ρουίθ Θαφόν «Ο πρίγκιπας της ομίχλης» (μτφρ. Δέσποινα Δρακάκη, εκδ. Ψυχογιός), πρώτο βιβλίο της εξαιρετικά επιτυχημένης Τριλογίας της Ομίχλης.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Βρισκόμαστε στο Λονδίνο,...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2023 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: «Σύγχρονες ιαπωνικές ταινίες»

Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2023 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: «Σύγχρονες ιαπωνικές ταινίες»

Η Πρεσβεία της Ιαπωνίας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και το Japan Foundation και με την ευγενική υποστήριξη της εταιρίας JT International Hellas, διοργανώνει το Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2023 από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2023 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Κεντρική εικόνα, πλάνο από τ...

Πέθανε ο ηθοποιός και συγγραφέας Μάκης Πανώριος

Πέθανε ο ηθοποιός και συγγραφέας Μάκης Πανώριος

Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο λογοτέχνης, εικαστικός και ηθοποιός, Μάκης Πανώριος.

Επιμέλεια: Book Press

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή o Σπύρος Μπιμπίλας, ο πρόεδρος του Σ...

«Χώρος ιδιωτικός»: Μια έκθεση αφιερωμένη στον Γιάννη Μόραλη και στις απαρχές της καλλιτεχνικής πορείας του

«Χώρος ιδιωτικός»: Μια έκθεση αφιερωμένη στον Γιάννη Μόραλη και στις απαρχές της καλλιτεχνικής πορείας του

Με τίτλο «Χώρος ιδιωτικός» παρουσιάστηκε έως τις 08/01 στο Μουσείο Μπενάκη μεγάλη αφιερωματική έκθεση στη ζωή και το έργο του μεγάλου δασκάλου της ελληνικής ζωγραφικής, Γιάννη Μόραλη. Η έκθεση θα παρουσιαστεί και σε άλλες πόλεις, με πιθανότερο επόμενο σταθμό την Πάτρα.  Στην κεντρική εικόνα, φωτογραφία της Καίτ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ [Stephen King] «Το πράσινο μίλι» (μτφρ. Πητ Κωνσταντέας), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν υπήρχε καθόλου ζέστη, κα...

«Ρολόι χωρίς δείκτες» της Κάρσον ΜακΚάλερς (προδημοσίευση)

«Ρολόι χωρίς δείκτες» της Κάρσον ΜακΚάλερς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Κάρσον ΜακΚάλερς [Carson McCullers] «Ρολόι χωρίς δείκτες» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο θάνατος εί...

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ