Ben Gurion

Για το βιβλίο του Άμος Οζ «Ιούδας» (μτφρ. Μάγκι Κοέν, εκδ. Καστανιώτη). Κεντρική εικόνα: o Μπεν Γκουριόν, ιδρυτής και πρώτος πρωθυπουργός του Ισραήλ, επιθεωρεί στρατεύματα το 1957. 

Γράφει ο Μιχάλης Μοδινός 

Η παρατεινόμενη ανθρωπιστική κρίση και οι αιματηρές συγκρούσεις στη Γάζα, με οδήγησαν να ξαναδιαβάσω μεγάλο μέρος του έργου του σπουδαίου ισραηλινού Άμος Οζ (1939- 2018] με έμφαση στο εμβληματικότερο ίσως βιβλίο του, το Ιούδας (μτφρ. Μάγκι Κοέν, εκδ. Καστανιώτη).

Ο Οζ ανατέμνει εδώ τις περιστάσεις της ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ, τους εναλλακτικούς δρόμους που θα μπορούσε να έχει πάρει η Ιστορία, κυρίως όμως την έννοια της προδοσίας, όπως αντλείται μέσα από τις Γραφές για να διασταυρωθεί με τις σύγχρονες συγκρούσεις. Επομένως είναι ένα βιβλίο πολλαπλώς χρήσιμο στους καιρούς που ζούμε, και πολύ καλά μεταφρασμένο από την έμπειρη περί τον Οζ Μάγκυ Κοέν.

kastaniotis oz ioudas

Ας δούμε λίγο το πλαίσιο του έργου. Ο κεντρικός ήρωας Σμούελ Ας ενηλικιώνεται παράλληλα με το κράτος του Ισραήλ. Το 1948, όταν μετά τον πρώτο αραβοϊσραηλινό πόλεμο ιδρυόταν το νέο κράτος και το πρώτο κύμα Παλαιστινίων εγκατέλειπε πανικόβλητο τη χώρα, ήταν 13 χρονών: μικρός για επιστράτευση αλλά αρκετά μεγάλος για να θυμάται το τέλος της Βρετανικής Εντολής, τους Άραβες ελεύθερους σκοπευτές, την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που πρόκρινε την ίδρυση δύο κρατών στην Παλαιστίνη, την πολιτική κυριαρχία της σκληροπυρηνικής πτέρυγας του εβραϊσμού υπό τον Νταβίντ Μπεν-Γκουριόν, την πολιορκία της Ιερουσαλήμ από τα στρατεύματα της τότε Υπεριορδανίας, εντέλει το χτίσιμο ενός νέου έθνους.

Έντεκα χρόνια αργότερα, στα 24 του πλέον, είναι φοιτητής θρησκειολογίας και ιστορίας, ένας αφηρημένος, ευσυγκίνητος, φιλάσθενος και εσωστρεφής νεαρός. Εγκαταλείπεται από την καλή του που αποφασίζει να παντρευτεί έναν πρακτικό και γενναιόδωρο άνθρωπο. Καθώς το τοπογραφικό γραφείο του πατέρα του έχει κηρύξει πτώχευση, ο Σμούελ δεν διαθέτει οικονομική και συναισθηματική στήριξη. Εγκαταλείποντας σπίτι, σπουδές, καθώς και την σοσιαλιστική ομάδα στην οποία δραστηριοποιείτο πολιτικά, βρίσκει τελικά μια παράξενη δουλειά που ελπίζει να του προσφέρει ηρεμία και απομόνωση. Του παραχωρείται τροφή και στέγη σε ένα παλιό πέτρινο κτίσμα της Ιερουσαλήμ με μοναδικό εργασιακό αντίτιμο την παροχή συντροφιάς και ευηκόων ώτων σε ένα γέροντα ανάπηρο, τον Γκέρσομ Βαλντ, που έχει χάσει τον γιο του στον πόλεμο του ’48.

Η γοητευτική σαρανταπεντάρα

Στο ίδιο σπίτι ζει και η χήρα του αδικοχαμένου γιου, μια μυστηριώδης, γοητευτική σαρανταπεντάρα, η Ατάλια Αμπραβανέλ, φαινομενικά μεν αποτραβηγμένη από τα εγκόσμια, που παίζει ωστόσο τους άντρες στα δάχτυλα και τους χρησιμοποιεί αραιά και πού ως «όργανα ηδονής», για να τους παραπετάξει αμέσως μετά. Όπως είναι αναμενόμενο, ο Σμούελ την ερωτεύεται περιπαθώς. Η απόφασή του να εγκαταλείψει τα εγκόσμια πάει περίπατο σε χρόνο μηδέν.

Παράλληλα επιδίδεται σε παθιασμένες συζητήσεις με τον γέροντα Βαλντ που έχουν στο επίκεντρό τους το νεότευκτο κράτος, την απειλή των Αράβων, τις όποιες δυνατότητες συνεννόησης μεταξύ δύο λαών που διεκδικούν την ίδια ιστορική λωρίδα γης, το σιωνιστικό κίνημα και τη γέννηση μιας νέας φυλής Εβραίων, αποφασισμένων να απεκδυθούν τον προγενέστερο παθητικό ρόλο τους για να μεταμορφωθούν σε πολεμιστές, αγρότες και εποίκους.

Ο Σμούελ ανακαλύπτει μέσω των συζητήσεων αυτών αλλά και πρόσθετων ερευνών την προσωπικότητα του Γκέρσομ Βαλντ: μιας επιφανούς μορφής, συντρόφου του Μπεν-Γκουριόν, ο οποίος πίστευε ολόψυχα στην ειρηνική επίλυση του παλαιστινιακού ζητήματος και στη συνύπαρξη Αράβων και Εβραίων. Έφτασε να θεωρηθεί προδότης, να διωχθεί από το κυβερνών κόμμα, να δακτυλοδεικτεί ως φιλοάραβας και τώρα να τελειώνει τις μέρες του σε απόλυτη παραίτηση και καταισχύνη μέσα στους τέσσερις τοίχους του δωματίου του.

Η έννοια της προδοσίας εμφυτεύεται στο μυαλό του Σμούελ και έρχεται να κουμπώσει με την παρατημένη διπλωματική εργασία του στο πανεπιστήμιο, η οποία αφορούσε τον τρόπο που οι Εβραίοι είδαν διά μέσου της ιστορίας την μορφή του Ιούδα.

Η έννοια της προδοσίας εμφυτεύεται στο μυαλό του Σμούελ και έρχεται να κουμπώσει με την παρατημένη διπλωματική εργασία του στο πανεπιστήμιο, η οποία αφορούσε τον τρόπο που οι Εβραίοι είδαν διά μέσου της ιστορίας την μορφή του Ιούδα – του αρχετυπικού προδότη στο κυρίαρχο χριστιανικό φαντασιακό.

amos oz

Ο Άμος Οζ γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ το 1939. Πριν ασχοληθεί με τη συγγραφή και τη δημοσιογραφία εργάστηκε επί πολλά χρόνια σε ένα κολλεκτιβοποιημένο αγρόκτημα (κιμπούτς). Συμμετείχε ενεργά, επί μία εικοσαετία, στην πολιτική ζωή του Ισραήλ, ως μέλος διαφόρων ειρηνιστικών κινημάτων. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα, πολιτικά δοκίμια και παιδικά βιβλία. Έχει βραβευθεί με διεθνή λογοτεχνικά και διακρίσεις ειρήνης, μεταξύ των οποίων το Βραβείο Λογοτεχνίας Χολόν και το γερμανικό Βραβείο Ειρήνης 1992. 

Σκύβοντας λοιπόν ξανά στις Γραφές, σταδιακά συγκροτεί την μορφή ενός Ιούδα καλλιεργημένου και εύπορου, δοσμένου ολόψυχα στον αγώνα του Ιησού για αγάπη, φιλευσπλαχνία και κατανόηση, ενός ανθρώπου που κέρδισε την εμπιστοσύνη του Ναζωραίου και τον έπεισε μάλιστα ότι είναι ο Μεσσίας, ο εντεταλμένος για την σωτηρία του κόσμου, αυτός που όφειλε να θυσιαστεί και ύστερα ν’ αναστηθεί για να πείσει με το θαύμα του τον περιούσιο λαό περί της θεότητάς του και να φέρει την Βασιλεία των Ουρανών επί της γης.

Είναι άραγε απαραίτητοι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι για να φιλοτεχνηθεί η έννοια του εσωτερικού εχθρού και να συγκροτηθούν οι ανθρώπινες κοινωνίες; Είναι αδύνατη η αγάπη, η δικαιοσύνη και η επί γης ειρήνη;

Ο Ιούδας είναι κατά τον Σμούελ ο πρώτος Χριστιανός, ενώ οι υπόλοιποι απόστολοι -φτωχοί ψαράδες και αγρότες, με άκρατες ωστόσο φιλοδοξίες- θα διαδώσουν το μήνυμα αρκετά αργότερα. Θα κρεμαστεί μετά την σταύρωση του δασκάλου του όχι από τύψεις για την υποτιθέμενη προδοσία (τι να τα κάνει τα τριάντα αργύρια ένας πλούσιος κτηματίας σαν και λόγου του;) αλλά γιατί κατανοεί ότι οδήγησε στον σταυρό έναν άνθρωπο, όχι έναν Θεό. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ανάγνωση της ιστορίας που φυτεύτηκε με τον γνωστό τρόπο στο κοινωνικό φαντασιακό, δημιούργησε ανθεκτικές μεταφορές [ο Ιούδας, τα τριάντα αργύρια, ο προδοτικός ασπασμός], και οδήγησε εν πολλοίς την Ιστορία στα γνωστά μονοπάτια.

Πώς κατασκευάζεται ένας προδότης 

Πώς κατασκευάζεται όμως ένας προδότης και γιατί; Είναι άραγε απαραίτητοι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι για να φιλοτεχνηθεί η έννοια του εσωτερικού εχθρού και να συγκροτηθούν οι ανθρώπινες κοινωνίες; Είναι αδύνατη η αγάπη, η δικαιοσύνη και η επί γης ειρήνη; Και ακόμη, το ερώτημα που βασανίζει περισσότερο τον Σμούελ: γιατί οι Εβραίοι απαρνήθηκαν έναν δικό τους άνθρωπο (τον Ιησού) και τον χάρισαν στους αποστόλους της νεαρής τότε θρησκείας, επιτρέποντάς τους να τον ενδύσουν μετά θάνατον με θεϊκές ιδιότητες;

Τέτοιου τύπου ερωτήματα διατυπώνει λοιπόν ο Οζ διά μέσου του κεντρικού του ήρωα και των συγκατοίκων του στο παράξενο αυτό σπίτι. Ο γέροντας Βαλντ που, όπως ο Ιησούς, εξοβελίστηκε από το ίδιο του το έθνος. και η γοητευτική πλην απόμακρη Ατάλια (μαζί τους, κατά τον συγγραφέα, σύσσωμος ο λαός του νεότευκτου Ισραήλ) ελάχιστα πιστεύουν έτσι κι αλλιώς στην επί γης ειρήνη. Το γεγονός από την άλλη ότι ο εβραϊκός λαός ταυτίσθηκε ιστορικά με τη μορφή ενός υποτιθέμενου προδότη, του Ιούδα, και ότι διά μέσου της ιστορίας υπέστη όσα αυτή η ταύτιση σενεπέφερε, παραμένει ένα ερώτημα που δεν απαντιέται επαρκώς στο βιβλίο, καθώς άλλοι θα διατείνονταν ότι οι διώξεις και τα πογκρόμ δεν ήταν μόνο θρησκευτικού χαρακτήρα αλλά επίσης πολιτικού, ταξικού, πολιτισμικού κλπ.

Η ελεγχόμενη τρυφερότητα και μερικές ερωτικές βραδιές θα τονώσουν τον ψυχισμό του Σμούελ έτσι ώστε όταν πάρει το δισάκι του για τον επόμενο σταθμό της ζωής του, αισθάνεται πλουσιότερος σε εμπειρίες και σαφώς ωριμότερος.

Με τα πολλά, η μελαγχολική πλην πραγματίστρια Ατάλια θα ελεήσει τον νεαρό Σμούελ με την πρόσκαιρη εύνοιά της. Η ελεγχόμενη τρυφερότητα και μερικές ερωτικές βραδιές θα τονώσουν τον ψυχισμό του Σμούελ έτσι ώστε όταν πάρει το δισάκι του για τον επόμενο σταθμό της ζωής του, αισθάνεται πλουσιότερος σε εμπειρίες και σαφώς ωριμότερος. Όταν έρχεται επιτέλους η άνοιξη μετά τον μακρύ χειμώνα της Ιερουσαλήμ, εκείνος διασχίζει το Ισραήλ προς ένα νεότευκτο οικισμό κάπου στο μέσον της ερήμου Νεγκέβ όπου ελπίζει να βρει δουλειά.

Ελπίζει ακόμη να βρει τον έρωτα που συμπυκνώνεται στιγμιαία στη γυναικεία μορφή που ξεπροβάλλει από ένα παράθυρο, αλλά μένει εκκρεμής καταμεσής του δρόμου όταν τα πατζούρια κλείνουν αδιάφορα. Τα ερωτήματα της ιστορίας και της ζωής δεν έχουν απαντηθεί. Και ο αφηγητής μας αφήνει με ένα αίσθημα ιστορικής αδικίας την οποία μετριάζει μια ατάκα της Ατάλια όταν αναφέρεται στον ξεχασμένο, «προδότη» πεθερό της: κάποιοι θα τον ανασύρουν κάποτε από τη λήθη, κάποιοι θα αποκαταστήσουν την υστεροφημία του. Όπως δηλαδή ακριβώς κάνει ο Οζ για λογαριασμό του Ιούδα, με δυο χιλιάδες χρόνια καθυστέρηση.

Απλός και αναλυτικός 

Απλός και αρκούντως αναλυτικός στη γραφή του, ο Αμος Οζ είναι ένας προνομιούχος συγγραφέας. Είναι τόσο πλούσιο και τραγικό το υλικό που προσφέρει το σύγχρονο Ισραήλ αλλά και τόσο πολλές οι δυνατότητες εμβύθισης στην Ιστορία που προσφέρει η Γη της Επαγγελίας ώστε συγγραφείς όπως ο ίδιος, ο Άαρον Άππελφελντ, ο Νταβίντ Γκρόσμαν, ο Αβράαμ Γεοσούα και άλλοι πιο σύγχρονοι να μην χρειάζεται να κατασκευάσουν και πολύ μυθοπλαστικό υλικό για να εγείρουν το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινότητας. Η μοίρα των Εβραίων, η διερώτηση για τη μεταμόρφωσή τους, οι ιδεολογικές συγκρούσεις που ταυτίζονται με τις ποικίλες εκδοχές του σιωνισμού επανέρχονται διαρκώς στο έργο του. Ίσως και ο ίδιος να ένοιωθε τρόπον τινά προδότης στην ίδια του τη χώρα, καθώς υποδύθηκε τον ρόλο του διαμεσολαβητή, αυτού που θα εγκαθίδρυε γέφυρες συνεννόησης διά της γραφής.

Η ατμόσφαιρα της χειμωνιάτικης Ιερουσαλήμ δίνεται με μουντά μελαγχολικά χρώματα, οι ποικίλες σιωπές περιγράφονται με έμπνευση, τα αδέσποτα ζώα παρακολουθούν τον ήρωα και οι έξωθεν απειλές λειτουργούν ως αντήχηση για την εσωτερική περιπέτεια.

Κάτω βέβαια από αυτό το δυσβάστακτο ιδεολογικό φορτίο, σε μια ιστορική περιοχή που έχει χαράξει πολλές από τις μείζονες διαχωριστικές γραμμές στον σύγχρονο κόσμο, το μυθοπλαστκό υλικό απειλείται με απίσχνανση. Ωστόσο ο Οζ αποφεύγει αυτό τον σκόπελο, παραλληλίζοντας την ιστορία των ηρώων του με αρχετυπικά βιβλικά πρόσωπα και ακόμη δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην τοπιογραφία της περιοχής.

Εδώ λ.χ. η ατμόσφαιρα της χειμωνιάτικης Ιερουσαλήμ δίνεται με μουντά μελαγχολικά χρώματα, οι ποικίλες σιωπές περιγράφονται με έμπνευση, τα αδέσποτα ζώα παρακολουθούν τον ήρωα και οι έξωθεν απειλές λειτουργούν ως αντήχηση για την εσωτερική περιπέτεια και τον βασανιστικό έρωτα του νεαρού Σμούελ.

Ακόμη, ο Οζ χρησιμοποιεί τελετουργικά την επανάληψη των ίδιων απλών καθημερινών μοτίβων (άλειμμα χοντρών φετών ψωμιού, λιμοκτονούσες γάτες, η μαγκωμένη αυλόπορτα, το παρατημένο πηγάδι κλπ.) για να δώσει ένα ιερατικό τόνο στην αφήγηση. Σ’ αυτό το τελευταίο, μάλλον αστοχεί. Η επανάληψη κυριαρχεί επί της τελετουργίας κουράζοντας ενίοτε τον αναγνώστη, καθώς μάλιστα επιπροστίθεται στα ανακυκλούμενα θεολογικά μοτίβα. Κι αυτή είναι η μοναδική μου επιφύλαξη στο μεγάλο αυτό έργο.

 Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΟΔΙΝΟΣ είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Τελευταίο του βιβλίο είναι η συλλογή διηγημάτων «Τα θαύματα του κόσμου» (εκδ. Καστανιώτη). 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Το πίσω δωμάτιο» της Κάρμεν Μαρτίν Γκάιτε – Ένας κόσμος φτιαγμένος στο βάθος του σπιτιού

«Το πίσω δωμάτιο» της Κάρμεν Μαρτίν Γκάιτε – Ένας κόσμος φτιαγμένος στο βάθος του σπιτιού

Για το μυθιστόρημα της Κάρμεν Μαρτίν Γκάιτε [Carmen Martin Gaite] «Το πίσω δωμάτιο» (μτφρ. Κυριάκος Φιλιππίδης, εκδ.Gutenberg). Κεντρική εικόνα: © Rijkmuseum. 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

Πώς να μιλήσει κανείς για μια π...

«Βιβλίο από αίμα» του Κιμ ντε Λ’Οριζόν (κριτική) – Ένα μυθιστόρημα που μιλάει ανοιχτά για το μη δυαδικό φύλο

«Βιβλίο από αίμα» του Κιμ ντε Λ’Οριζόν (κριτική) – Ένα μυθιστόρημα που μιλάει ανοιχτά για το μη δυαδικό φύλο

Για το μυθιστόρημα του Κιμ ντε Λ’ Οριζόν [Kim De L'Horizon] «Βιβλίο από αίμα» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης, εκδ. Ψυχογιός). Στην κεντρική εικόνα, το Kim De L'Horizon.

Γράφει η Ελεάνα Κολοβού 

Με ...

«Ιδιωτικές άβυσσοι» του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς (κριτική) – Aναζήτηση λύτρωσης από τα σκοτάδια της ψυχής

«Ιδιωτικές άβυσσοι» του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς (κριτική) – Aναζήτηση λύτρωσης από τα σκοτάδια της ψυχής

Για το μυθιστόρημα του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς [Gianfranco Calligarich] «Ιδιωτικές άβυσσοι» (μτφρ. Δήμητρα Δότση, εκδ. Ίκαρος). 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Στη ζωή, αλλά και σε κάθε παιχνίδι κάθε νίκη καταλήγει να μοιά...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

«Κουλτούρα της ακύρωσης» και πατριαρχία στη λογοτεχνία – σκέψεις με αφορμή τη Μεγάλη Χίμαιρα του Μ. Καραγάτση

Σκέψεις για την Κουλτούρα της ακύρωσης (cancel culture) και την πατριαρχία στη λογοτεχνία, με αφορμή την έντονη συζήτηση για τον σεξισμό στη «Μεγάλη Χίμαιρα» του Μ. Καραγάτση. 

...

Ο Καραγάτσης, η Γραμμή του Ορίζοντος και η αναγκαία κριτική

Ο Καραγάτσης, η Γραμμή του Ορίζοντος και η αναγκαία κριτική

Σκέψεις με αφορμή την έντονη συζήτηση που προκάλεσαν πρόσφατα οι νέες αναγνώσεις δύο πολυδιαβασμένων βιβλίων της νεοελληνικής πεζογραφίας, ενός παλιότερου, της «Μεγάλης Χίμαιρας» του Μ. Καραγάτση, κι ενός νεότερου, της «Γραμμής του ορίζοντος», του Χρήστου Βακαλόπουλου. Και τα δύο κυκλοφορούν από τις εκδόσεις της Εστ...

«Το καλοκαίρι της Κάρμεν» σε σκηνοθεσία Ζαχαρία Μαυροειδή (κριτική) – Ένας τρυφερός ύμνος για την ανδρική γκέι φιλία

«Το καλοκαίρι της Κάρμεν» σε σκηνοθεσία Ζαχαρία Μαυροειδή (κριτική) – Ένας τρυφερός ύμνος για την ανδρική γκέι φιλία

Για την ταινία του Ζαχαρία Μαυροειδή «Το καλοκαίρι της Κάρμεν». Τολμηρό φιλμ που όμως δεν πέφτει σε κλισέ και ανούσια δράματα. 

Γράφει η Φανή Χατζή

«Το Καλοκαίρι της Κάρμεν» είναι η απόλυτα καλοκαιρινή ταινία, ιδανική για ένα χαλαρό βραδάκι σε κάπ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...
«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Η άλλη κόρη», της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ανί Ενρό [Annie Ernaux] «Η άλλη κόρη» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η σειρά των δύο αφηγήσεων, η δική μου και η δ...

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

Η ελληνική κουίρ λογοτεχνία ήταν πάντα εδώ

10 βιβλία + 1 διήγημα τα οποία διερευνούν την παρουσία του κουίρ στην ελληνική πεζογραφία.

Γράφει ο Κώστας Αγοραστός

Ανεξάρτητα από το πόσο απαγορευμένο θέμα αποτελούσε, από το πόσο θα σκανδάλιζε τους αναγνώστες, από το πόσοι εκδότες θα αρνούνταν να το...

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Τι κάνουμε με τους πρόσφυγες; 5+1 βιβλία για το ζήτημα των προσφύγων και της ένταξής τους στη χώρα μας

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων (20 Ιουνίου) επιλέγουμε έξι βιβλία που εξετάζουν το προσφυγικό ζήτημα με νηφάλιο και ουσιαστικό τρόπο.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Αν κάνω ένα βήμα θα βρεθώ αλλού» λέει ένας ήρωας της ...

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ