makelaris kentriki

Για το μυθιστόρημα του John Williams «Το πέρασμα του μακελάρη» (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Gutenberg).

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Το πέρασμα του μακελάρη, ένα μυθιστόρημα-«γουέστερν» από τον συγγραφέα του Στόουνερ, Τζον Γουίλιαμς, είναι πραγματικά ένα δυνατό βιβλίο. Η περιπέτεια, η βία και οι υπέροχοι εξωτερικοί χώροι βρίσκονται εκεί σε αφθονία και περιγράφονται με περισσή αγάπη. Μια σημαντική διαφορά μεταξύ του μυθιστορήματος του Γουίλιαμς και των πιο παραδοσιακών κειμένων του είδους –με αδιαπραγμάτευτο δεδομένο τον σεβασμό απέναντι στους ανθρώπους και τον τόπο, στον οποίο εντάσσει την ιστορία του, μιας και ο ίδιος μεγάλωσε σ' εκείνα τα μέρη της πολιτείας του Τέξας–, είναι ότι ο συγγραφέας αναδεικνύει έναν απροσδιόριστο φόβο μεταξύ των ηρώων του και τον εντοπίζει τόσο στα στερεότυπα που κυριαρχούν όσο και στους θρύλους εκείνους που «έχτισαν» αυτό που μέχρι σήμερα αποκαλούμε «Άγρια Δύση».

Το Πέρασμα του μακελάρη, τοποθετείται χρονικά γύρω στα 1872. Ο συγγραφέας αποφεύγει να υποκύψει στη βαρβαρότητα των θρύλων και των μύθων, και γι' αυτό συνθέτει την ιστορία του με βάση τον απόλυτο ρεαλισμό, πλάθοντας χαρακτήρες καθημερινούς και σκληρούς. Κεντρικός πρωταγωνιστής είναι ο Γουίλιαμ Άντριους, ένας νεαρός άνδρας είκοσι τριών ετών, ο οποίος έχει ξεκινήσει τις σπουδές του εδώ και κάποια χρόνια στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Η περιπλάνησή του στη Δύση αρχίζει έπειτα από κάποιες διαλέξεις του Ραλφ Έμερσον (1803-1882), του γνωστού Αμερικανού δοκιμιογράφου και ποιητή, ο οποίος είχε ηγηθεί του κινήματος του υπερβατισμού, στα μέσα του δέκατου ένατου αιώνα δίνοντας πάνω από χίλιες διαλέξεις σε όλη την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Ο Μίλερ του αφηγείται μια ιστορία για μια μυθική, παραδεισένια κοιλάδα στην περιοχή του Κολοράντο, γεμάτη βουβάλια, και ο νεαρός Άντριους δεν μπορεί να αντισταθεί στη χρηματοδότηση μιας αποστολής εκεί.  

Ο Γουίλιαμ Άντριους δεν εμφορείται από αισθήματα ηρωισμού και μεγάλων ιδεών. Στην πραγματικότητα είναι ένας αφελής, αφού γρήγορα και χωρίς να σκεφτεί απορρίπτει την αρχική προσφορά εργασίας από τον ΜακΝτόναλντ, εμπλέκεται –σχεδόν αμέσως και χωρίς τις απαραίτητες διαπραγματεύσεις και λεπτομέρειες– μ’ έναν κυνηγό βουβαλιών, τον Μίλερ, και αναγνωρίζει εσφαλμένα μια πόρνη της περιοχής ως φίλη ενός άνδρα που συναντά στο σαλούν της πόλης. Ο Μίλερ του αφηγείται μια ιστορία για μια μυθική, παραδεισένια κοιλάδα στην περιοχή του Κολοράντο, γεμάτη βουβάλια, και ο νεαρός Άντριους δεν μπορεί να αντισταθεί στη χρηματοδότηση μιας αποστολής εκεί.  

«Εκεί που κοίταζε το επίπεδο, μονότονο τοπίο, που μέσα του θαρρείς και κυλούσε κι εκείνος και γινόταν ένα μαζί του… συνειδητοποίησε πως το κυνήγι που είχε οργανώσει με τον Μίλερ, ήταν απλώς ένα στρατήγημα, ένα τέχνασμα για τον εαυτό του, ένα ελαφρυντικό για μια βαθιά ριζωμένη συνήθεια και χρήση… πήγαινε εκεί ελεύθερος από κάθε υποχρέωση… Είχε την αίσθηση πως όπου κι αν είχε ζήσει και όπου θα ζούσε από δω και πέρα, απομακρυνόταν σταθερά από τη μεγάλη πόλη, αποτραβιόταν στην άγρια φύση. Είχε την αίσθηση πως αυτό ήταν το μήνυμα που θα μπορούσε να βρει στη ζωή του…».  

Τον προσελκύει λοιπόν ο Μίλερ, ένας ολιγόλογος άντρας που αρέσκεται στη δράση, γνωρίζει τη γη και φαίνεται να κατανοεί τι ακριβώς επιθυμεί ο νεαρός. Τρεις άνδρες εντάσσονται στην αποστολή. Ένας θρησκευόμενος πότης, ο Τσάρλι Χοτζ, ο ψυχρός και ανεξάρτητος εκδορέας Φρεντ Σνάιντερ, και φυσικά ο ίδιος ο Μίλερ. Για τον Γουίλιαμ Άντριους η αποστολή δείχνει πως είναι η πιο σημαντική στιγμή της ζωής του, αφού θα βρεθεί μπροστά σε απέραντες πεδιάδες και δασώδεις περιοχές της αμερικανικής ηπείρου. Ένα δύσκολο οδοιπορικό στο τοπίο και στη γνώση, μια πορεία σε έναν κόσμο απαράμιλλης ομορφιάς, αλλά με δυσμενείς συνέπειες στον περιβαλλοντολογικό και ηθικό τομέα. Και αυτή η ομορφιά περιγράφεται με στυλ μοναδικό και ασύγκριτο. Όταν διαβάζει ο αναγνώστης το κείμενο, παρά την εμφανή απλότητα της υπόθεσης, έχει την αίσθηση ότι ο συγγραφέας δούλεψε την κάθε λέξη και φράση με προσοχή πριν βάλει οριστικά την πένα του στο χαρτί που αποτύπωσε το ταλέντο του. 

Όταν διαβάζει ο αναγνώστης το κείμενο, παρά την εμφανή απλότητα της υπόθεσης, έχει την αίσθηση ότι ο συγγραφέας δούλεψε την κάθε λέξη και φράση με προσοχή πριν βάλει οριστικά την πένα του στο χαρτί που αποτύπωσε το ταλέντο του.

Μια παρθένα γη, η ορεινή κοιλάδα, ο στόχος τους και η πληροφορία του έμπειρου Μίλερ ότι κάπου εκεί υπάρχει ένας μυστικός παράδεισος, είναι στοιχεία που  εμπεριέχουν αλλά και δημιουργούν μια αίσθηση μυθική. Κι ενώ ο πληθυσμός των βουβαλιών έχει μειωθεί δραστικά από το ανελέητο κυνήγι, κάνοντάς τα δυσεύρετα, όταν καταφτάνει εκεί η ομάδα, αντικρίζει ένα απέραντο κομμάτι παρθένας γης και μια αναπάντεχη αίσθηση ηρεμίας. Το αίσθημα ικανοποίησης που πλημμυρίζει τον Άντριους, καθώς πλησιάζουν στα βουνά, συνοδεύεται κι από έναν απροσδιόριστο φόβο. Στόχος της ομάδας είναι να σφαγιάσουν και να γδάρουν όσο το δυνατόν περισσότερα βουβάλια. Ο θάνατος των υπερήφανων βουβαλιών υπογραμμίζεται με έμφαση στο βιβλίο, καθώς διαβάζουμε τις λεπτομερείς ενέργειες των κυνηγών γι' αυτή την ανελέητη,  τρομερή και άσκοπη σφαγή. Τα βουβάλια αποδεικνύονται παράξενα πλάσματα, ακόμη κι όταν βλέπουν να σφαγιάζεται γύρω τους ολόκληρο το κοπάδι, αρνούνται να κινηθούν. Απλώς στέκονται εκεί και δέχονται τους πυροβολισμούς, χωρίς να τρέχουν μακρυά, κι αυτό είναι κάτι που συμβαίνει στο βιβλίο ξανά και ξανά.

Παράλληλα, αντί να επιδεικνύεται η ευγένεια, παρατηρούμε την «ηλιθιότητα» της φύσεως και την αδυναμία κατανόησης κάποιων χαρακτηριστικών της. Η εξιδανικευμένη χαρά του κυνηγιού, του ιδιόρρυθμου εκείνου συναισθήματος του ανθρώπου εναντίον του ζώου, υπονομεύεται αδιάκοπα από τον τρόπο με τον οποίο οι βούβαλοι αφήνουν τους εαυτούς τους να πεθάνουν. Και ο Μίλερ μοιάζει να έχει μια ανεκπλήρωτη εμμονή για το θέμα. Στόχος του είναι να «καθαρίσει» ολόκληρη την κοιλάδα, σκοτώνοντας χιλιάδες βουβάλια, παρ’ όλο που δεν έχουν τόσο χώρο στην άμαξά τους για να φορτώσουν όλα τα δέρματα. Η επιθυμία του είναι ανεξέλεγκτη, τρομακτική και καταστροφική, αλλά κανένας από τους άλλους δύο δεν τον εμποδίζει. Αντ’ αυτού, όλοι παρακολουθούν και βοηθούν με τον τρόπο τους στην όλη επιχείρηση. Ο ίδιος ο Γουίλιαμ Άντριους έχει το δικό του τουφέκι, ακόμη και όταν παραδέχεται ότι στο έδαφος τα σκοτωμένα βουβάλια δεν είχαν πλέον εκείνο το είδος της άγριας αξιοπρέπειας και δύναμης, που τους είχε αποδώσει λίγα λεπτά πριν.

Για πολλούς αναγνώστες του Στόουνερ, ετούτο το βιβλίο είναι καλύτερο. Το κείμενο είναι γεμάτο από καθαρές φράσεις, παραγράφους με δυνατές εικόνες, αλλά αυτό που το ξεχωρίζει πραγματικά είναι η συμβολή του σε αυτό που αποκαλείται «Ιστορία της κατάκτησης της Δύσης»

Τι νόημα μπορεί να υπάρχει τελικά σ' αυτή τη σφαγή; Είναι εκείνο που αναζητούσε ο νεαρός του Χάρβαρντ όταν χρηματοδοτούσε το σχέδιο του Μίλερ, αυτό που χρειαζόταν εγκαταλείποντας τις σπουδές του; Ο Γουίλιαμ Άντριους ψάχνει για κάποιο βαθύτερο νόημα, είναι ευαίσθητος στα όσα διαδραματίζονται γύρω του, αλλά η σφαγή τον σκληραίνει. Λέει ότι δεν υπάρχει τίποτα καλό εδώ, και ότι ο κόσμος είναι απλώς ανόητος, άδειος από κάθε είδους αλήθεια. Η φύση δείχνει σε ορισμένες περιπτώσεις τη δύναμή της και αυτό που λίγο πριν εθεωρείτο εύκολο κυνήγι, την επόμενη στιγμή αποδεικνύεται για την ομάδα καταστροφικό. Με το χιόνι που πέφτει ασταμάτητα, δεν υπάρχει τρόπος να βγουν από την κοιλάδα, κι έτσι η τακτική που οι άντρες εφάρμοσαν για τα βουβάλια, τώρα η φύση εφαρμόζει γι’ αυτούς. Για πολλούς αναγνώστες του Στόουνερ, ετούτο το βιβλίο είναι καλύτερο. Το κείμενο είναι γεμάτο από καθαρές φράσεις, παραγράφους με δυνατές εικόνες, αλλά αυτό που το ξεχωρίζει πραγματικά είναι η συμβολή του σε αυτό που αποκαλείται «Ιστορία της κατάκτησης της Δύσης». Το Πέρασμα του μακελάρη είναι μια περιπέτεια, που ενώ παίρνει τους ίδιους δρόμους προς τη Δύση, που πολλοί ακόμα έχουν πάρει, ο Τζον Γουίλιαμς δημιουργεί ένα έργο ξεχωριστό και πολύ πυκνό σε νοήματα.

«Δεν μπορείς να ασχοληθείς με αυτήν τη χώρα, όσο βρίσκεσαι μέσα σε αυτήν, γιατί είναι πολύ μεγάλη και άδεια», διαβάζουμε προς το τέλος, αλλά η χώρα για την οποία μιλάμε πραγματικά και ερμηνεύουμε αμυδρά, είναι αυτή που βρισκόμαστε τη συγκεκριμένη στιγμή. Παρά τον μεγάλο και καθυστερημένο έπαινο που αποδόθηκε στον Στόουνερ (1965), το Πέρασμα του μακελάρη (1960) έτυχε μικρότερης προβολής, αν και δικαίως χαιρετίστηκε ως μέρος μιας σειράς δυτικών αριστουργημάτων μαζί με τον Ματωμένο μεσημβρινό (Blood Meridian, 1985) του Κόρμακ ΜακΚάρθυ, και το Warlock (1958) του Όκλεϊ Χολ. 

* Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ν. ΣΧΟΡΕΤΣΑΝΙΤΗΣ είναι Διευθυντής Χειρουργικής στο Παν/κό Νοσ/μείο Ηρακλείου και συγγραφέας. Τελευταίο του βιβλίο, η ανθολογία κειμένων «Παραδουνάβιες σελίδες» (εκδ. Οδός Πανός).


WILLIAMS exΤο πέρασμα του μακελάρη
JOHN WILLIAMS 
Μτφρ. ΑΘΗΝΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ
GUTENBERG 2021
Σελ. 464, τιμή εκδότη €16,00

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ JOHN WILLIAMS

 


Απόσπασμα από το βιβλίο

 «…η ατέρμονη πεδιάδα λικνιζόταν κάτω απ’ τα πόδια τους. Η πλούσια βουχλόη, που χάρη σ’ αυτήν τα ζώα τους πάχαιναν παρά το κοπιαστικό ταξίδι, άλλαζε χρώμα στη διάρκεια της μέρας. Το πρωί με τις ρόδινες αχτίδες του αυγινού ήλιου ήταν σχεδόν γκρίζα. Αργότερα, στο κίτρινο φως της μέρας που μέστωνε, ήταν ένα πράσινο εκτυφλωτικό, καταμεσήμερο έπαιρνε μια έντονα γλαυκή απόχρωση, το απόγεμα, την ώρα που ο ήλιος κόρωνε, έβλεπες πέρα στο βάθος πως τα πλατιά φύλλα δεν είχαν πια την ίδια εικόνα, μεσ’ από το πράσινο αναδυόταν ολοκάθαρα μια κίτρινη απόχρωση, έτσι που άμα τρύπωνε ανάμεσά τους το αεράκι και σαλεύανε, ήτανε λες κι από ένα ολοζώντανο χρώμα έπαιρνε το πάνω χέρι, εξαφανιζόταν και ξαναφαινόταν από τη μια στιγμή στην άλλη. Το βραδάκι, αφότου είχε πέσει ο ήλιος, το χορτάρι έπαιρνε μια πορφυρή απόχρωση, σαν να είχε απορροφήσει όλο το φως από τον ουρανό κι αρνιόταν να το δώσει πίσω».  

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο επιβάτης» του Κόρμακ ΜακΚάρθι (κριτική)

«Ο επιβάτης» του Κόρμακ ΜακΚάρθι (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Κόρμακ ΜακΚάρθι [Cormac McCarthy] «Ο επιβάτης» (μτφρ. Γιώργος Κυριαζής, εκδ. Gutenberg).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Όταν ο Ψηλός Τζον, αγαπημένος φίλος του πρωταγωνιστή Μπόμπι Γουέστερν, τον αποκαλεί Ιππότη, ο αναγνώστης νι...

«Μέλισσες» του Μέλις Φρίντενταλ (κριτική)

«Μέλισσες» του Μέλις Φρίντενταλ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Μέλις Φρίντενταλ [Meelis Friedenthal] «Μέλισσες» (μτφρ. Απόστολος Θηβαίος, εκδ. Βακχικόν).

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Πώς είναι άραγε το μέσα του ανθρώπου; Από πού κρατά και για πού τραβά η ψυχή του; Πού στέκουν τα εξω...

«Προς τον παράδεισο» της Χάνια Γιαναγκιχάρα (κριτική) – Μέσα από τον σκοτεινό καθρέφτη της ουτοπίας

«Προς τον παράδεισο» της Χάνια Γιαναγκιχάρα (κριτική) – Μέσα από τον σκοτεινό καθρέφτη της ουτοπίας

Για το μυθιστόρημα της Χάνια Γιαναγκιχάρα [Hanya Yanagihara] «Προς τον παράδεισο» (μτφρ. Μαρία Ξυλούρη, εκδ. Μεταίχμιο).

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Την 48χρονη σήμερα Χάνια Γιαναγκιχάρα τη γνωρίσαμε από το δεύτερο βιβλίο της, το Λίγη ζωή, ένα ο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μαρία Καντ, Ευά Παπαδάκης, Στρατούλα Θεοδωράτου: τιμήθηκαν με τα βραβεία Βαρβέρη και Κουμανταρέα της Εταιρείας Συγγραφέων

Μαρία Καντ, Ευά Παπαδάκης, Στρατούλα Θεοδωράτου: τιμήθηκαν με τα βραβεία Βαρβέρη και Κουμανταρέα της Εταιρείας Συγγραφέων

Στην κατάμεστη αίθουσα του Συλλόγου οι Φίλοι της Μουσικής «Λίλιαν Βουδούρη» απονεμήθηκαν χθες τα Βραβεία 2022 της Εταιρείας Συγγραφέων. Την εκδήλωση χαιρέτισαν η Πρόεδρος της Δημοκρατίας κα Κατερίνα Σακελλαροπούλου, ο υφυπουργός Πολιτισμού κ. Νικόλας Γιατρομανωλάκης και ο Διευθυντής του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρ...

«Κάθε λογοτεχνικός χαρακτήρας κρύβει μια σκοτεινή πλευρά»: 5 συγγραφικές συμβουλές από την Άγκαθα Κρίστι

«Κάθε λογοτεχνικός χαρακτήρας κρύβει μια σκοτεινή πλευρά»: 5 συγγραφικές συμβουλές από την Άγκαθα Κρίστι

Η Άγκαθα Κρίστι ήταν Βρετανίδα συγγραφέας, ευρέως γνωστή για τα αστυνομικά μυθιστορήματά της, καθώς και για τους λογοτεχνικούς ήρωες που δημιούργησε, τον δαιμόνιο ντεντέκτιβ Ηρακλή Πουαρό και τη Μις Μαρπλ. Τα βιβλία της κυκλοφορούν στη χώρα μας από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Επιμέλει...

Μαρία Καλιόρη: «Το υλικό που είχε συσσωρευτεί απαίτησε να βγει από το συρτάρι και να τυπωθεί»

Μαρία Καλιόρη: «Το υλικό που είχε συσσωρευτεί απαίτησε να βγει από το συρτάρι και να τυπωθεί»

Η Μαρία Καλιόρη μας συστήθηκε πρόσφατα με την ώριμη συλλογή διηγημάτων «Οι καλοί πεζοπόροι», που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ιωλκός. 

Επιμέλεια: Λεωνίδας Καλούσης

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς [Julian Barnes] «Ελίζαμπεθ Φιντς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στεκόταν μπροστά μας χωρίς ση...

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από την ανθολογία κειμένων του Κώστα Κουτσουρέλη «Η Πλάνη του Γκαίτε – Για μια κριτική του μεταφραστικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν αληθε...

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τσαρλς Σέιφ [Charles Seife] «Ο πραγματικός Χόκινγκ – Κατασκευάζοντας έναν διάσημο επιστήμονα» (μτφρ. Ανδρέας Μιχαηλίδης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ