alt

Για το μυθιστόρημα του Colm Tóibín «Σπίτι με ονόματα» (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Ίκαρος).

Του Νίκου Ξένιου

Ο ιρλανδός μυθιστοριογράφος Colm Tóibín (γενν. 1955) είναι εκπρόσωπος μιας χορείας ιρλανδών συγγραφέων όπου κυριαρχούν γυναίκες (η Σάλυ Ρούνεϊ, η Άννα Μπερνς και η Έιμιρ Μακ Μπράιντ).

Το κλειστοφοβικό, ψιθυριστό και στερημένο από θεούς σύμπαν του μυθιστορήματος του Τομπίν είναι ένα σύμπαν διαδρόμων, ένοχων μυστικών και εγκλήματος, όπου κυριαρχεί η ωμή οσμή της αποσύνθεσης και του χυμένου αίματος, σε βαθμό splatter. 

Στο βιβλίο του Σπίτι με ονόματα (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου, εκδ. Ίκαρος) ξεκινά την περιδιάβασή του στις οικογενειακές σχέσεις από τον μονόλογο της Κλυταιμνήστρας, λίγο μετά από τη σφαγή του Αγαμέμνονα, περνώντας μας από μια «εποχή θεών» σε μιαν «εποχή εγκλήματος». Το κλειστοφοβικό, ψιθυριστό και στερημένο από θεούς σύμπαν του μυθιστορήματος του Τομπίν είναι ένα σύμπαν διαδρόμων, ένοχων μυστικών και εγκλήματος, όπου κυριαρχεί η ωμή οσμή της αποσύνθεσης και του χυμένου αίματος, σε βαθμό splatter. Ο υπαινικτικός τίτλος παραπέμπει τόσο στον «οίκο» των Ατρειδών, όσο και σε πολιτικό θρίλερ, όπου ο φαύλος κύκλος του πολέμου συνεχίζεται στα εν οίκω. To αυχμηρό τοπίο είναι φυσικά ιρλανδικό και ο μύθος επίσης παραλλάσσει: στη θέση του Πυλάδη συναντούμε τον Λέανδρο, που εκτός από σύντροφος του Ορέστη είναι και ηγέτης σωμάτων ανταρτών του βουνού. Η Κλυταιμνήστρα προσιδιάζει πολύ περισσότερο στη Γερτρούδη του σαιξπηρικού «Άμλετ» παρά στη χαροκαμένη μάνα της ομηρικής παράδοσης.

Η ανθρώπινη βούληση της Κλυταιμνήστρας

Μελετώντας τους μύθους θεμελίωσης του ελληνισμού από την αποκατάσταση του Δία στον ολύμπιο θρόνο έως το ανδρικό γένος του Αγαμέμνονα των Μυκηνών, διαπιστώνουμε, όπως και στην Παλαιά Διαθήκη, τον καθαγιασμό της ανδρικής κυριαρχίας, την ιεροποίηση της ανδρικής διαδοχής στον επίγειο θρόνο. Όπως έχει επισημάνει η ακαδημαϊκός Φρόμα Ζάιτλιν, ο Ευριπίδης στα δράματά του είχε ήδη απομακρυνθεί πολύ από την ομηρική αφήγηση για τους Ατρείδες. Το ίδιο έκαναν οι επίγονοι των αιματηρών μύθων με τους οποίους όλοι γαλουχηθήκαμε: ο Αισχύλος στην «Ορέστεια», ο Οβίδιος στις «Μεταμορφώσεις» του, τον 1ο αιώνα μ.Χ., ο Ευγένιος Ο' Νηλ γράφοντας μιαν «Ορέστεια» του Μεσοπολέμου στο Πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα, ο Ντέιβιντ Μαλούφ εκσυγχρονίζοντας την «Ιλιάδα» στο Ransom, η Μάργκαρετ Άτγουντ εκσυγχρονίζοντας την «Οδύσσεια» στην Πηνελοπιάδα της, η Μαντλίν Μίλερ στο Τραγούδι του Αχιλλέα, κ.ο.κ. 

Στην εκδοχή του Τομπίν δεν θα υπάρξουν Ερινύες ούτε Ευμενίδες: οι θεοί δεν έχουν θέση.

Ο Τομπίν σκόπιμα δεν αναφέρει ονόματα θεών: ο Αγαμέμνονας έχει προβεί στην παιδοκτονία κινούμενος από ιδιοτελή κίνητρα και όχι από αίσθηση καθήκοντος απέναντι σε κάποια θεά Αρτέμιδα. Η Κλυταιμνήστρα αμφισβητεί, αν όχι την ύπαρξη, τουλάχιστον την παρουσία των θεών στην ανθρώπινη ζωή, και γι’ αυτό αποφασίζει να προβεί στη συζυγοκτονία χωρίς να συμβουλευθεί κανένα θεό. Η περιφρόνησή της για την υποταγή του Αγαμέμνονα στις επιταγές του στρατοπέδου είναι εξώφθαλμη. Μεθοδευμένα θα πλέξει ένα «ρούχο»-ιστό κατάλληλο για την ακινητοποίηση του συζύγου της, για τη νέκρωση της κραυγής του, για το πνίξιμο της θανατερής οδύνης που του επιφυλάσσει. Στην εκδοχή του Τομπίν δεν θα υπάρξουν Ερινύες ούτε Ευμενίδες: οι θεοί δεν έχουν θέση στο έργο ενός συγγραφέα που για χρόνια ασχολήθηκε με την ιρλανδική παιδική ηλικία, τον ιρλανδικό καθολικισμό, την ιρλανδική οικογένεια, τον ιρλανδικό εμφύλιο πόλεμο, το κλίμα της Ιρλανδίας, και που τώρα περνά σε μια νέα συγγραφική φάση κομίζοντας όλα τα παραπάνω.

Ακούγοντας την προφητεία, σκοτώνοντας τη μητέρα

Ο χαμηλών τόνων, ονειροπόλος Ορέστης του Τομπίν ζει ανάμεσα στις επιρροές της μάνας του, της αδελφής του και μιας γριάς μάντισσας [...], (ενώ είναι) σε κωμικό βαθμό απληροφόρητος για το σεξ και χωρίς ν’ αντιλαμβάνεται καν τη συμβολή ενός συζύγου στην αναπαραγωγή.

Ενώ στα γυναικεία μέρη η αφήγηση είναι πρωτοπρόσωπη, τα μέρη του Ορέστη γράφτηκαν σε τριτοπρόσωπη αφήγηση, αυτήν του παντόπτη αφηγητή. Με συνεχές υπαινικτικό ύφος και αποσιωπήσεις περιγράφεται η απαγωγή του Ορέστη, που δεν αποκαλύπτει τα συναισθήματά του για τον θάνατο της αδελφής του, του πατέρα του και της μητέρας του. Παιδί ορφανεμένο από κάθε άποψη σαν τον σαιξπηρικό Άμλετ, ο χαμηλών τόνων, ονειροπόλος Ορέστης του Τομπίν ζει ανάμεσα στις επιρροές της μάνας του, της αδελφής του και μιας γριάς μάντισσας που πενθεί πριν πεθάνει, ενώ έχει ένα ψυχισμό ανολοκλήρωτου στρατιώτη, που ωστόσο είναι στραμμένος στα όπλα και στην αφοσίωση του φίλου του Λέανδρου, σε κωμικό βαθμό απληροφόρητος για το σεξ και χωρίς ν’ αντιλαμβάνεται καν τη συμβολή ενός συζύγου στην αναπαραγωγή. Σε μεγάλο μέρος της αφήγησης κινείται σαν ταξιδιώτης σε ένα γυμνό, αυχμηρό τοπίο γεμάτο ομίχλη, παραμένει για διάστημα επτά χρόνων στο «σπίτι των ονομάτων», μια φάρμα ζώων όπου ομάδες αγοριών ζουν στην απόλυτη σιωπή και κάνουν μπάνιο όλα μαζί. Στα χρόνια της παραμονής των αγοριών στο σπίτι αυτό, δεν γίνεται η παραμικρή αναφορά στο παρελθόν, στην οικογένεια προέλευσης, στην καταγωγή. Ο Ορέστης δεν θέτει το παραμικρό ερώτημα πάνω στο ποιος σκότωσε τον πατέρα του και κανείς δεν του κάνει νύξη για όλα αυτά. Βυθισμένος σε μοναστηριακό κώδικα σιωπής, ο Ορέστης του «σπιτιού των ονομάτων» είναι επίσης θύμα ψυχικού τραύματος βαθύτατα ριζωμένου: τα ονόματα χάνονται γιατί χάνονται και οι ψυχές και ο κοινωνικός ιστός είναι αποδιαρθρωμένος. Γι’ αυτό και η σφαγή της Κλυταιμνήστρας είναι επίπεδη, στερημένη από συναίσθημα.

Ευτυχώς, η εκ νέου εξιστόρηση του αιματηρού μύθου των Ατρειδών συμβάλλει στον εξανθρωπισμό των γυναικείων μορφών: ο συγγραφέας υιοθετεί τη φεμινιστική ματιά των τρωϊκής αναφοράς δραμάτων του Ευριπίδη, παίρνοντας ξεκάθαρα το μέρος των γυναικών. Ενώ η ροή της εξιστόρησης ακολουθεί την «Ορέστεια» του Αισχύλου, η Ηλέκτρα του βιβλίου είναι πλησιέστερη στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, αν και λιγότερο θεατρική απ’ όσο τη συναντούμε στην τραγωδία: δεν είναι η γνωστή μας ιδεοληπτική έφηβη, αλλά επικοινωνεί με τους νεκρούς με τα όπλα του μαγικού ρεαλισμού και, κυρίως, κινείται από το γνωστό φροϋδικό σύμπλεγμα που θα την οδηγήσει στη μητροκτονία. Η Ηλέκτρα του Τομπίν κατά βάθος ποτέ δεν πιστεύει πως η μητέρα της προσπάθησε να σώσει την Ιφιγένεια. Η μητέρα της τής έχει στερήσει την προσοχή της και δεν δίνει σημασία στην αγορίστικη ιδιοσυγκρασία της. Εμπνευσμένος από τη σφαγή του Κίνγκσμιλ, στο Λοντόντερυ της βόρειας Ιρλανδίας, το 1976, και αξιοποιώντας τα διαβάσματά του (τη Μήδεια του Ευριπίδη, την Ηλέκτρα και την Αντιγόνη του Σοφοκλή, το Δαχτυλίδι των Νιμπελούνγκεν του Βάγκνερ, διάφορους ιρλανδικούς μύθους και τον Κοριολανό και τον Άμλετ του Σαίξπηρ), με υπόρρητο πένθος και χωρίς ξεσπάσματα τραγικότητας, ο Τομπίν κατεβάζει τα τραγικά μεγέθη στην ανθρώπινη κλίμακα: είναι μια θαυμαστή περίπτωση μετάπλασης του βιώματός μας του επικού ιστού και του τραγικού ύφους σε κάτι τόσο οικείο και καθημερινό, που θαρρείς και τεκταίνεται δίπλα σου. 

alt
«Έγραφα κάθε μέρα από τότε που ήμουν 12 χρόνων μέχρι 
που έγινα 20 και σταμάτησα, γιατί πήγα στη Βαρκελώνη,
όπου η ζωή εκεί ήταν πολύ συναρπαστική για να συνεχίσω
να γράφω».
Guardian, 25.04.2009



Δοκιμιογράφος και συγγραφέας

Ο Κολμ Τομπίν σπούδασε Ιστορία και Αγγλική Λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο του Δουλβίνου και, επηρεασμένος από την πολιτική κατάσταση στην Ιρλανδία και την εμπλοκή μελών της οικογενείας του στον I.R.A., μετακινήθηκε στη Βαρκελώνη, που την κατέγραψε στο Αφιέρωμα στη Βαρκελώνη του (1990). Εργάστηκε, επίσης, ως δημοσιογράφος στην Ιρλανδία και στην Αργεντινή. Το πρώτο του μυθιστόρημα, The South (1990), τοποθετείται στην Ισπανία και στην αγροτική Ιρλανδία στη δεκαετία του '50. Έγραψε επίσης έργα μη μυθοπλαστικά και επιμελήθηκε της συλλογής των εκδόσεων Penguin «Ιρλανδική Λογοτεχνία» (1999). Το 1995 η Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων του απένειμε το Βραβείο E.M. Forster. Ως επίτιμο μέλος του Κέντρου Έρευνας των Ιρλανδικών Γραμμάτων της βιβλιοθήκης της Νέας Υόρκης, μελέτησε το έργο της Lady Augusta Gregory και συνέγραψε τη μελέτη Η οδοντόβουρτσα της Λαίδης Γκρέγκορι (2002), ενώ το 2012 δημοσιεύθηκαν τα δοκίμιά του: Νέοι τρόποι για να σκοτώσεις τη μητέρα σου – Συγγραφείς και οι οικογένειές τους.

Σήμερα ο Τομπίν ζει στην Ιρλανδία, ενώ διδάσκει δημιουργική γραφή στο πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Μεγάλης Βρετανίας. Μητέρες, γιαγιάδες και γενικά γυναίκες με δύσκολη ζωή περιβάλλονται, στα βιβλία του, μιαν αχλή μυθικής γοητείας. Μεταφρασμένα από την Αθηνά Δημητριάδου είναι όσα βιβλία του κυκλοφορούν στα ελληνικά: Μπρούκλιν (μια ανατομία της ιρλανδικής επαρχιακής κοινωνίας στην μεταπολεμική εποχή ειδωμένη από τη σκοπιά των γυναικών), Καραβοφάναρο σε Μαύρο Νερό (όπου και πάλι πρωταγωνιστούν γυναίκες, παρά το γεγονός ότι ο κεντρικός ήρωας είναι ένας γκέι φορέας του AIDS), Η διαθήκη της Μαρίας (υποψήφιο για το Man Booker), Νόρα Γουέμπστερ (μια ακόμη διεισδυτική ματιά στον γυναικείο ψυχισμό) και το πρόσφατο Σπίτι με ονόματα.

Σε κείμενό της για τη στήλη μας «Στο εργαστήρι», η μεταφράστρια Αθηνά Δημητριάδου είχε σημειώσει για τον Κολμ Τομπίν: «Μεταφράζοντάς τον συνειδητοποίησα ότι έπρεπε με κάθε τρόπο να μεταφέρω τον υπόθερμο λόγο, που συνοδεύεται από τη διαπεραστική ματιά και που σπάνια ξεφεύγει από τα όρια της αγγλοσαξονικής ευγένειας και υπαινικτικότητας. Όταν η υπαινικτικότητα αυτή έδινε τη θέση της στην απερίφραστη, δηκτική ιρλανδέζικη αργκό, επιβαλλόταν να περάσει και στη μετάφραση με την ανάλογη ένταση, αλλιώς θα χανόταν ένα μεγάλο κομμάτι από την ιδιοσυγκρασία των ηρώων».

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας.
Το τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδ. Κριτική.

 Στην κεντρική εικόνα ο πίνακας του Pierre-Narcisse Guérin «Κλυταιμνήστρα και Αγαμέμνων» (1822).


altΣπίτι με ονόματα
Colm Tóibín
Μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου
Ίκαρος 2019
Σελ. 352, τιμή εκδότη €16,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ COLM TÓIBÍN

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μέλισσες» του Μέλις Φρίντενταλ (κριτική)

«Μέλισσες» του Μέλις Φρίντενταλ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Μέλις Φρίντενταλ [Meelis Friedenthal] «Μέλισσες» (μτφρ. Απόστολος Θηβαίος, εκδ. Βακχικόν).

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Πώς είναι άραγε το μέσα του ανθρώπου; Από πού κρατά και για πού τραβά η ψυχή του; Πού στέκουν τα εξω...

«Προς τον παράδεισο» της Χάνια Γιαναγκιχάρα (κριτική) – Μέσα από τον σκοτεινό καθρέφτη της ουτοπίας

«Προς τον παράδεισο» της Χάνια Γιαναγκιχάρα (κριτική) – Μέσα από τον σκοτεινό καθρέφτη της ουτοπίας

Για το μυθιστόρημα της Χάνια Γιαναγκιχάρα [Hanya Yanagihara] «Προς τον παράδεισο» (μτφρ. Μαρία Ξυλούρη, εκδ. Μεταίχμιο).

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Την 48χρονη σήμερα Χάνια Γιαναγκιχάρα τη γνωρίσαμε από το δεύτερο βιβλίο της, το Λίγη ζωή, ένα ο...

«Ανάστροφα» του Ζορίς-Καρλ Ουισμάνς (κριτική)

«Ανάστροφα» του Ζορίς-Καρλ Ουισμάνς (κριτική)

Για το βραβευμένο –με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης– μυθιστόρημα του Ζορίς-Καρλ Ουισμάνς [J. K. Huysmans] «Ανάστροφα» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη, επίμετρο Νίκος Μπακουνάκης, εκδ. Στερέωμα). Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Auguste Leroux (1871-1954) για το βιβλίο του Joris-Karl Huysmans, το 1920....

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τα 10 καλύτερα βιβλία του 2022 σύμφωνα με τους New York Times

Τα 10 καλύτερα βιβλία του 2022 σύμφωνα με τους New York Times

Οι New York Times δημοσίευσαν πρόσφατα μια λίστα με τα δέκα καλύτερα βιβλία που κυκλοφόρησαν μέσα στη χρονιά. Αξίζει να αναφερθεί πως, στην κατηγορία της μυθοπλασίας, τέσσερα από τα πέντε προτεινόμενα βιβλία είναι έργα γραμμένα από γυναίκες συγγραφείς. Στην κεντρική φωτογραφία, η βραβευμένη με Πούλιτζερ λογοτεχνίας ...

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς [Julian Barnes] «Ελίζαμπεθ Φιντς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στεκόταν μπροστά μας χωρίς ση...

Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Ντίνου Γιώτη «Club 23.4»

Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Ντίνου Γιώτη «Club 23.4»

Το ΝΠΔΔ του Δήμου Ζωγράφου και οι εκδόσεις Βακχικόν παρουσιάζουν το βιβλίο του Ντίνου Γιώτη Club 23.4. 

Επιμέλεια: Book Press

Για το βιβλίο θα συζητήσουν ο συγγραφέας Ντίνος Γιώτης με τον συγγραφέ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς [Julian Barnes] «Ελίζαμπεθ Φιντς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στεκόταν μπροστά μας χωρίς ση...

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από την ανθολογία κειμένων του Κώστα Κουτσουρέλη «Η Πλάνη του Γκαίτε – Για μια κριτική του μεταφραστικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν αληθε...

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τσαρλς Σέιφ [Charles Seife] «Ο πραγματικός Χόκινγκ – Κατασκευάζοντας έναν διάσημο επιστήμονα» (μτφρ. Ανδρέας Μιχαηλίδης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

10 Νοεμβρίου 2022 ΕΠΩΝΥΜΩΣ

«Γράφε για όσα ξέρεις»: Δεκατέσσερις Έλληνες λογοτέχνες αποτιμούν την πιο διάσημη συγγραφική συμβουλή

Δεκατέσσερις Έλληνες λογοτέχνες μιλούν για τη χιλιοειπωμένη συμβουλή που παροτρύνει τους άπειρους δημιουργούς να βασιστούν στα βιώματα και στις εμπειρίες τους, στην καθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ