alt

Για το μυθιστόρημα του Ντίνο Μπουτζάτι «Η έρημος των Ταρτάρων» (μτφρ. Μαρία Οικονομίδου, εκδ. Μεταίχμιο).

Της Χριστίνας Μουκούλη

Παρατηρώντας την πορεία του ανθρώπου ανά τους αιώνες, διακρίνουμε την έμφυτη ανάγκη του να ξεχωρίσει από το πλήθος, να νιώσει σημαντικός, να κάνει πράγματα που θα μείνουν στην ιστορία. Ελπίζει ότι η μοίρα τού επιφυλάσσει μία διαφορετική τύχη από εκείνη των εκατομμυρίων άλλων ανθρώπων, οι οποίοι πέρασαν από τη ζωή χωρίς να αφήσουν το στίγμα τους.

Ρεαλιστής, ευρηματικός και κυρίως βαθιά ανθρώπινος, ο Μπουτζάτι παρουσιάζει το παράλογο της ανθρώπινης μοίρας, το αναπόφευκτο και την ισότητα όλων μας απέναντι στη σκληρότητα του πεπρωμένου και στην ανυπαρξία ικανότητας επιρροής ή διαφοροποίησης των θεμελιωδών ζητημάτων με τα οποία η ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους.

Γενικότερα τόσο τα μυθιστορήματα όσο και τα διηγήματα του Μπουτζάτι (Οι επτά αγγελιοφόροι, Ένας έρωτας, Ο σκύλος που είδε το θεό κ.ά), έχουν διαχρονικό και παγκόσμιο χαρακτήρα. Πραγματεύονται τη ρευστότητα του χρόνου και τις αμείλικτες προθεσμίες της ζωής, την έσχατη μοναξιά, το εφήμερο του έρωτα, την αλλοτρίωση, την αγωνία του θανάτου, ειδικά εάν γνωρίζεις τον χρόνο έλευσής του, την εγγενή τάση του ανθρώπου να επιθυμεί διακαώς να βρει το νόημα της ζωής, την πεποίθηση ότι είναι πλασμένος για μεγάλα πράγματα, για υψηλά ιδανικά, για ηρωικές πράξεις, η οποία τον ωθεί στο να θυσιάζει στο βωμό της κάθε προσωπική ευχαρίστηση, μια άνετη ζωή, ακόμα και τον έρωτα. Η ματαίωση των προσδοκιών έρχεται σε μια ηλικία κατά την οποία τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Και ο επερχόμενος θάνατος αποτελεί τη μόνη βεβαιότητα. Ρεαλιστής, ευρηματικός και κυρίως βαθιά ανθρώπινος, ο Μπουτζάτι παρουσιάζει το παράλογο της ανθρώπινης μοίρας, το αναπόφευκτο και την ισότητα όλων μας απέναντι στη σκληρότητα του πεπρωμένου και στην ανυπαρξία ικανότητας επιρροής ή διαφοροποίησης των θεμελιωδών ζητημάτων με τα οποία η ζωή μας φέρνει αντιμέτωπους.

Η μόνη διαφοροποίηση που ενδεχομένως υπάρχει είναι η στάση του καθενός μας απέναντί τους.

Η ιστορία του μυθιστορήματος Η έρημος των Ταρτάρων εκτυλίσσεται σε ένα παλιό οχυρό, το οποίο βρίσκεται απομονωμένο ανάμεσα σε πανύψηλα, βραχώδη, άγρια και δυσπρόσιτα βουνά και αποτελεί ένα είδος πύλης-διόδου για την αχανή έρημο των Ταρτάρων. Τα βουνά είναι το πλέον αγαπημένο θέμα του Μπουτζάτι και το συναντάμε στα περισσότερα από τα βιβλία του. Ο Τζοβάνι Ντρόγκο, αξιωματικός του στρατού, διορίζεται στο οχυρό Μπαστιάνι. Αφήνει με πίκρα το πατρικό του σπίτι και «με τους φόβους που φέρει μαζί της κάθε αλλαγή», έχει ένα αόριστο προαίσθημα «λες και ξεκινάει για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή». Ο πρώτος καιρός είναι δύσκολος, «τον εντυπωσιάζει η απεραντοσύνη της σιωπής» και «καταλαβαίνει καλά τι θα πει μοναξιά». Περιμένει υπομονετικά να περάσουν οι τέσσερις μήνες, η προθεσμία που έχει δεχθεί από τους ανωτέρους του ως ελάχιστο χρόνο παραμονής του στο οχυρό. Και ξαφνικά ένα βράδυ «αρχίζει γι’ αυτόν η αναπόδραστη φυγή του χρόνου». Διανύοντας τη δεύτερη δεκαετία της ζωής του, εκτιμά ότι τα περιθώριά του είναι απεριόριστα και ανεξάντλητα. 

Μέρα με τη μέρα μπαίνει στη ρουτίνα της καθημερινότητας. Συνηθίζει τη ζωή στο οχυρό και τους ρυθμούς της. Νιώθει ασφαλής ανάμεσα στους συναδέλφους του, στις ευθύνες και τις υποχρεώσεις του τις οποίες πλέον γνωρίζει πολύ καλά. Οι μέρες είναι όλες ίδιες και ο χρόνος κυλά χωρίς να το καταλαβαίνει. Αποφασίζει να παρατείνει την παραμονή του στο οχυρό γιατί έχει «ένα προαίσθημα για πράγματα ευγενή και μεγάλα» και ταυτόχρονα πιστεύει «ότι έχει πολύ καιρό μπροστά του και η ζωή του είναι ανεξάντλητη». Όμως ο καιρός περνά και η «καλότυχη μοίρα που θα τον έβαζε πάνω από τους άλλους ανθρώπους» δεν κάνει την εμφάνισή της. «Τώρα νιώθει μια υποψία θαμπής πικρίας, όπως όταν οι μεγάλες ώρες της μοίρας περνούν από κοντά μας χωρίς να μας αγγίξουν κι εμείς μένουμε μόνοι να νοσταλγούμε την τρομερή μα χαμένη σπουδαία ευκαιρία».

«Συνειδητοποιεί ότι οι άνθρωποι, όσο κι αν τρέφουν συναισθήματα αγάπης ο ένας για τον άλλο, παραμένουν αποξενωμένοι, ότι αν κάποιος υποφέρει, ο πόνος είναι αποκλειστικά δικός του, κανένας άλλος δεν μπορεί να νιώσει έστω και ελάχιστα αυτόν τον πόνο, ότι αν κάποιος υποφέρει, οι άλλοι δεν αισθάνονται άσχημα γι' αυτό, ακόμα κι αν η αγάπη είναι μεγάλη, κι αυτό προκαλεί τη μοναξιά στη ζωή».

Ο διορισμός του στο οχυρό, δεν αποτελεί για τον αξιωματικό μόνο ένα μέσο επιβίωσης, μια δουλειά που θα του παρέχει τα προς το ζην, χαρίζοντάς του ταυτόχρονα ένα αίσθημα σιγουριάς και ασφάλειας. Είναι μια απασχόληση η οποία θα καλύψει την έντονη ανάγκη του για αυτοπραγμάτωση. Ψάχνει απεγνωσμένα κάτι να δώσει νόημα στη ζωή του. Παρουσιάζει μια παθητική στάση αναμονής της επέλασης των βαρβάρων, σαν να περιμένει από το σύμπαν την αναγνώριση της θυσίας του να απαρνηθεί τις χαρές της ζωής και την επιβράβευσή του με μια μοναδική, ένδοξη, ηρωική πράξη, η οποία θα τον εξυψώσει στα μάτια των άλλων και θα τον περάσει αυτόματα στην αθανασία.

Πολλοί βλέπουν έναν παραλληλισμό της ζωής του αξιωματικού στο οχυρό, με την πραγματική ζωή του δημοσιογράφου Μπουτζάτι στην εφημερίδα που εργαζόταν.

Πολλοί βλέπουν έναν παραλληλισμό της ζωής του αξιωματικού στο οχυρό, με την πραγματική ζωή του δημοσιογράφου Μπουτζάτι στην εφημερίδα που εργαζόταν. Κι εκείνος με τον ίδιο τρόπο περίμενε την είδηση, το σημαντικό γεγονός, το οποίο θα ταράξει τα νερά, θα κεντρίσει το ενδιαφέρον, θα δώσει νόημα στη μέρα και θα κάνει γνωστό το όνομα του δημοσιογράφου που θα το φέρει στο φως.

alt
Ο Ντίνο Μπουτζάτι ήταν μυθιστοριογράφος,
διηγηματογράφος, ζωγράφος, ποιητής και
δημοσιογράφος. Υποστήριζε ότι «η μυθοπλασία
θα έπρεπε να είναι όσο πιο κοντά γίνεται 
στη δημοσιογραφία».


Ο Μπουτζάτι, μοναχικός κι ονειροπόλος, εξερευνά διάφορους χώρους και μέσα έκφρασης. Μπορεί το όνομά του να έγινε γνωστό μέσα από τα βιβλία του, εκείνος όμως ασχολείται με την ίδια αγάπη και σοβαρότητα, τόσο με την ποίηση, το θέατρο και τη ζωγραφική, όσο και με τη δημοσιογραφία, η οποία αποτελεί και το επάγγελμα βιοπορισμού του. Στο έργο του διακρίνουμε στοιχεία μοντέρνα και πρωτοποριακά, στοιχεία ρεαλιστικά, στοιχεία συμβολικά αλλά και στοιχεία της λογοτεχνίας του φανταστικού, του ιδιαίτερου αυτού φιλολογικού είδους, το οποίο βοηθάει τον αναγνώστη να δει την πραγματικότητα μέσα από ένα άλλο πρίσμα. Παρουσιάζει γεγονότα, φαινόμενα, καταστάσεις που δεν συνηθίζονται ή είναι αδύνατο να συμβούν δίνοντας έτσι έμφαση στην πάλη του κανονικού με το πρωτοφανές, στην αντιδιαστολή του συνηθισμένου με το περίεργο, το αφύσικο, το σπάνιο, το τερατώδες.

Μια τέτοια εικόνα με φανταστικά στοιχεία συναντάμε στο όνειρο του αξιωματικού, στο οποίο κάνουν την εμφάνισή τους νεράιδες και πνεύματα, τα οποία μας προϊδεάζουν για το τι θα επακολουθήσει: «πάνω από την πλατεία, προχωρούσε στον αέρα μια μικρή πομπή από πνεύματα… Ο Ανγκουστίνα τα έβλεπε να πλησιάζουν. Ήταν φανερό ότι ερχόταν γι’ αυτόν».

Η γλώσσα του είναι απλή, καθαρή και άμεση, αποδίδοντας ρεαλιστικά τα συναισθήματα του ήρωα σε κάθε φάση της ζωής του. Χρησιμοποιεί τεχνικές της δημοσιογραφίας, έτσι ώστε ο λόγος του να είναι απλός, κατανοητός και να δημιουργεί στον αναγνώστη την επιθυμία να διαβάσει τη συνέχεια.

Δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στη φύση, με την οποία τον δένει μια σχέση πάθους και συνδυάζοντας ευρηματικότητα, ευαισθησία, προβληματισμό και εμπειρία τόσο στη λογοτεχνία, όσο στη ζωγραφική, στην ποίηση και στη μουσική, καταφέρνει να μας φέρει αντιμέτωπους με ένα αποτέλεσμα ολοκληρωμένο, λειτουργικό και τέλειο από κάθε πλευρά.

Το 1970 τιμήθηκε με το δημοσιογραφικό βραβείο Mario Massai για τα άρθρα του σχετικά με την προσεδάφιση του ανθρώπου στη σελήνη.

Και μπορεί το έργο του να μην αναγνωρίστηκε έγκαιρα στη χώρα του, είτε γιατί δεν πίστεψαν οι σύγχρονοί του στην σπουδαιότητά του, είτε γιατί ο ίδιος αρνήθηκε να μπει σε κάποιο ρεύμα ή λογοτεχνική ομάδα, είτε γιατί θεωρήθηκε μιμητής του Κάφκα, όμως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και αποκαταστάθηκε η λογοτεχνική αξία των βιβλίων του. Έτσι έγινε ένας από τους αγαπημένους ευρωπαίους λογοτέχνες των ανά τον κόσμο βιβλιόφιλων. 

Ο Ντίνο Μπουτζάτι, γεννήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 1906. Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δημοσιογράφος της Corriere della Sera για σαράντα χρόνια. Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, ποίηση και θεατρικά έργα. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν πολεμικός ανταποκριτής στην Αντίς Αμπέμπα. Το 1970 τιμήθηκε με το δημοσιογραφικό βραβείο Mario Massai για τα άρθρα του σχετικά με την προσεδάφιση του ανθρώπου στη σελήνη. Πέθανε στις 28 Ιανουαρίου 1972 από καρκίνο στο πάγκρεας, όπως και ο πατέρας του.

Η Έρημος των Ταρτάρων (1940) είναι το τρίτο βιβλίο του Ντίνο Μπουτζάτι και το πιο γνωστό από τα έργα του. Είχαν προηγηθεί Ο Μπαρναμπό των βουνών (1933) και Το μυστικό του γέρικου δάσους (1935).

* Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΟΥΚΟΥΛΗ είναι νηπιαγωγός.

 Στην κεντρική εικόνα, ο Jacques Perrin, από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, το 1976, σε σκηνοθεσία Valerio Zurlini.


altΗ έρημος των Ταρτάρων
Ντίνο Μπουτζάτι
Μτφρ. Μαρία Οικονομίδου
Μεταίχμιο 2019
Σελ. 296, τιμή εκδότη €15,50

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ DINO BUZZATI 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η Ολλανδή παρθένος» της Μαρέντε ντε Μόορ (κριτική) – Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

«Η Ολλανδή παρθένος» της Μαρέντε ντε Μόορ (κριτική) – Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014

Για το μυθιστόρημα της Μαρέντε ντε Μόορ (Marente de Moor) «Η Ολλανδή παρθένος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν σε μετάφραση του Γιάννη Ιωαννίδη. Το μυθιστόρημα έχει βραβευτεί στην Ολλανδία με το Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2014.

Της Χριστίνας ...

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

«Το άλλο όνομα» του Γιόν Φόσε (κριτική) – Στα σκοτάδια και στο φως της αγάπης

Για το μυθιστόρημα του Γιόν Φόσε [Jon Fosse] «Το άλλο όνομα – Επταλογία I-II» (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, εκδ. Gutenberg).

Του Διονύση Μαρίνου

Υπήρξα από εκείνους τους τυχερούς που είδαν το έργο του Γιόν Φόσε «Κάποιος θα έρθει» που ανέβηκε τον Σεπτέμβριο...

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας  – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

«Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας – λογοτεχνικό επίτευγμα μακριά από μόδες και ταμπέλες

Σκέψεις, ερωτήματα και διαπιστώσεις με αφορμή το μυθιστόρημα «Το τούνελ» του Γουίλιαμ Χ. Γκας (William H. Gass), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Γιώργου Κυριαζή. 

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Ο Fredric Jameson στο βιβλίο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Εσπερίδα για τον ποιητή και φιλόλογο Δημήτρη Δασκαλόπουλο στο Σπίτι της Κύπρου

Εσπερίδα για τον ποιητή και φιλόλογο Δημήτρη Δασκαλόπουλο στο Σπίτι της Κύπρου

Το Σπίτι της Κύπρου με τη στήριξη του Υφυπουργείου Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, τιμά τον ποιητή, βιβλιογράφο, μελετητή της λογοτεχνίας, Δημήτρη Δασκαλόπουλο σε εσπερίδα που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2022, ώρα 17:00, στο Σπίτι της Κύπρου (Ξενοφώντος 2Α, Σύνταγμα). Φωτογραφία © Ειρήνη Σαββ...

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Γιον Φόσε: «Θαυμάζω τον Ίψεν γιατί ήξερε να μισεί»

Σε συνέντευξή του στο Revistascena, ο Νορβηγός δραματουργός Jon Fosse μίλησε για την πολυετή πορεία του στον χώρο του θεάτρου. Τα πρώτα δύο μέρη της γνωστής επταλογίας του «Το άλλο όνομα» κυκλοφόρησαν πρόσφατα από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Σωτήρη Σουλιώτη.

Επιμέλεια: ...

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Το μίσος για την ελληνική λογοτεχνία

Σκέψεις του γνωστού συγγραφέα σχετικά με την ανυποληψία της νεοελληνικής πεζογραφίας στο ελληνικό κοινό. Στην κεντρική εικόνα, τμήμα από το έργο «Portrait of George Dyer in a Mirror» (1968), του Φράνσις Μπέικον.

Του Αλέξη Πανσέληνου

Έγινε πρόσφατα μεγά...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ