«Χτισμένα και Άχτιστα: Τρία μελετήματα για την αρχιτεκτονική και την σπουδή της» του Τάση Παπαϊωάννου (κριτική)

Για τη συλλογή τριών τόμων του Τάση Παπαϊωάννου «Χτισμένα και Άχτιστα: Τρία μελετήματα για την αρχιτεκτονική και την σπουδή της» (εκδ. Ίνδικτος). Κεντρική εικόνα: © Vidar Nordli-Mathisen (Unsplash).

Γράφει η Δάφνη Σουλογιάννη

«How to build a World (in a lot less than six days
and using only what’s in your head)»
Paul Werth

(New Essays on Deixis:
Discourse, Narrative, Literature,
Rodopi, Amsterdam 1995)

«Είναι ώρες που σκέφτομαι ότι τα κτίρια είναι “χτισμένα κείμενα”». Με αυτή την πρόταση, βαθύτατα στοχαστική αλλά και αιφνιδιαστικά προσωπική, ξεκινά το βιβλίο του Τάση Παπαϊωάννου. Και πρόκειται πράγματι για μια πρόταση-προτροπή προς τον αναγνώστη, ώστε εκείνος να συνεχίσει την ανάγνωση με αυτό το δεδομένο, με αυτή τη σκέψη. Ο Τάσης Παπαϊωάννου ανήκει στους συγγραφείς οι οποίοι στηρίζουν ολόκληρο το κείμενό τους στη «δημιουργική ανάγνωση», ήτοι στην προσπάθεια που πρέπει να καταβάλει ο αναγνώστης ώστε να συνεργαστεί με τον συγγραφέα προς τη σύνθεση ενός μοναδικού αφηγηματικού αποτελέσματος.

Τρεις τόμοι–εφόδια

Όμως δεν πρόκειται μόνο για ένα βιβλίο. Σε μια καλαίσθητη κασετίνα μάς προσφέρονται τρεις τόμοι–εφόδια σε αυτή τη δημιουργική διαδικασία. Αρχικά, ο πρώτος τόμος Η γλώσσα της Αρχιτεκτονικής μας δίνει τον τόνο με την προαναφερθείσα εναρκτήρια πρόταση. Η Αρχιτεκτονική είναι μια γλώσσα, ένας κώδικας ο οποίος μεταφέρει πληροφορίες μεταξύ πομπού και δέκτη. Οι συνθήκες για αυτή την επικοινωνία ποικίλουν, διευκολύνοντας ή δυσχεραίνοντάς την. Όπως και κάθε γλώσσα, η Αρχιτεκτονική λειτουργεί ως μια σύνθεση τόσο λέξεων όσο και εννοιών, τόσο σημαινόντων όσο και σημαινομένων. Όπως και κάθε γλώσσα, στηρίζεται σε δίπολα σημασιών, πρωτίστως αντιθετικά, η ερμηνεία και η πρόσληψή της είναι καθαρά προσωπική, ενώ δεν είναι δυνατό να παραμείνει αναλλοίωτη στο πέρασμα του χρόνου. Διακρίνεται από τοπικά ιδιώματα, εντούτοις τη διατρέχουν πανανθρώπινες ομοιότητες στη σκέψη και την έκφραση. Εν τέλει, η Αρχιτεκτονική, όπως και η γλώσσα, (πρέπει να) είναι ένας ζωντανός οργανισμός.

[...] όπως τονίζει ο Παπαϊωάννου, ακόμα και το ταπεινότερο σπιτικό είναι ένας ολόκληρος κόσμος, ο οποίος με κόπο θα γεννηθεί και με γενναιότητα θα κληθεί να προστατέψει το πολυτιμότερο όλων – μια ύπαρξη.

Ο δεύτερος τόμος Καλλιτεχνία και Αρχιτεκτονική Σπουδή Αδιαίρετη μας επιτρέπει να εξοικειωθούμε με τη δίδυμη αδερφή της Αρχιτεκτονικής, τη Ζωγραφική ήτοι τη δισδιάστατη αναπαράσταση. Χρήσιμη πρωτογενώς στην παρατήρηση και δευτερογενώς στην κατανόηση του αντικειμένου το οποίο παρατηρούμε, η Ζωγραφική είτε ως γρήγορο σκίτσο, είτε ως λεπτομερής πίνακας αποτελεί και εκείνη μια πολύπλοκη γλώσσα. ΄Ετι περαιτέρω, για τον αρχιτέκτονα είναι το εργαλείο με τη βοήθεια του οποίου αρχικά θα ασκηθεί στην αποκωδικοποίηση του κόσμου γύρω του και εντέλει στην αναζήτηση και σύνθεση του κόσμου που εκείνος καλείται να δημιουργήσει. Γιατί, όπως τονίζει ο Παπαϊωάννου, ακόμα και το ταπεινότερο σπιτικό είναι ένας ολόκληρος κόσμος, ο οποίος με κόπο θα γεννηθεί και με γενναιότητα θα κληθεί να προστατέψει το πολυτιμότερο όλων – μια ύπαρξη. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο θα πρέπει να είναι μια ύπαρξη και ο ίδιος ο Χώρος: ένα υγιές, προικισμένο πλάσμα με αισθητική και συναίσθημα.

tasis papaioannoy 01

Ο Τάσης Παπαϊωάννου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ  από την οποία αποφοίτησε το 1976. Επέστρεψε στη Σχολή το 1982 ως επιστημονικός συνεργάτης και ασχολήθηκε συστηματικά με τη διδασκαλία του μαθήματος της Κτιριολογίας και των Αρχιτεκτονικών Συνθέσεων. Σήμερα είναι Καθηγητής του Τομέα Ι των Συνθέσεων στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Ε.Μ.Π. Συνεργάζεται με τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Ησαΐα ήδη από την εποχή των σπουδών του. Από το 1979 διατηρούν αρχιτεκτονικό γραφείο ασχολούμενοι με μελέτες δημοσίων και ιδιωτικών έργων, και έχουν πάρει μέρος σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς με προτάσεις που έχουν αποδώσει μεγάλο αριθμό βραβεύσεων. Η τελευταία αυτή δραστηριότητα αποτελεί σημαντικό τμήμα της δουλειάς του, αλλά και πεδίο έρευνας και προβληματισμού. Το αρχιτεκτονικό του έργο παρουσιάζεται σε πλήθος δημοσιεύσεων στην ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία καθώς και σε σημαντικές αρχιτεκτονικές εκθέσεις. Σημαντική θέση στη διαμόρφωση των απόψεων του έχει η διδακτική του δραστηριότητα και η σχέση του με την Αρχιτεκτονική Σχολή του ΕΜΠ. Παράλληλα έχει δώσει διαλέξεις και συμμετέχει στο δημόσιο διάλογο που αφορά στην αρχιτεκτονική και στην πόλη, δημοσιεύοντας άρθρα και σχόλια σε βιβλία, περιοδικά και εφημερίδες. Μεταξύ άλλων έχει συμμετάσχει στη συγγραφή του βιβλίου Αρχιτεκτονική. Ιδέες που συναντιούνται – ιδέες που χάνονται, εκδ. Παπασωτηρίου, Αθήνα (2004), ενώ έχει δημοσιεύσει και τα βιβλία Αρχιτεκτονική του καθημερινού Αθήνα (2005) και Η Αρχιτεκτονική και η Πόλη Αθήνα (2008), εκδ. Καστανιώτη. Σε συνεργασία με το ζωγράφο Αλέκο Φασιανό έχει παρουσιάσει τις εκθέσεις «Ζωγραφικός και Αρχιτεκτονικός Χώρος» (Αθήνα 2003 και Θεσσαλονίκη 2005) και «Το Χρώμα και το Φως στη Ζωγραφική και την Αρχιτεκτονική» (Αθήνα 2009), ενώ έχουν συγγράψει από κοινού τα βιβλία Για Μια Άναρχη Πόλη, Αθήνα (2004), εκδ. Κάκτος, και Αρχιτεκτονική και Χρώμα, Αθήνα (2009), εκδ. Νηρέας.

Ό,τι μάς επετράπη να αφουγκραστούμε στους δύο πρώτους τόμους, μάς προσφέρεται απλόχερα στον τρίτο και τελευταίο τόμο Χτίσματα της φαντασίας. Γιατί, εάν ο πρώτος τόμος αφορά την Αρχιτεκτονική και ο δεύτερος τόμος περιγράφει την Αναπαράσταση, τότε ο τρίτος τόμος μάς αποκαλύπτει τη δύναμη της Φαντασίας. Έως τώρα έχουμε γίνει κοινωνοί τόσο στο όραμα του συγγραφέα για την Αρχιτεκτονική, όσο και στην πίστη του στη Ζωγραφική όχι ως απόδραση από τον ρεαλιστικό κόσμο αλλά αντιθέτως ως εμβάθυνση στη σπουδή του Χώρου. Τώρα είναι η στιγμή να μάθουμε πώς μοιάζει ο Χώρος της Φαντασίας του. Ένα περιβάλλον όπου αιωρούνται ψείγματα ιδεών και θραύσματα εικόνων, πασχίζοντας να δημιουργηθούν έστω και ως σκίτσο, σχέδιο ή μακέτα: ως Χώρος ακατοίκητος αλλά ενεργός, σαν φάντασμα που παλεύει να αποκτήσει υπόσταση. Και ο συγγραφέας, που ξέρει πόσο σημαντική είναι για τον Χώρο η ζωή και η βοή, συμπονά αυτούς τους ανυπόμονους κόσμους που δεν πρόκειται να κατοικηθούν ποτέ και τους προσφέρει τη δυνατότητα να ζήσουν έστω και ως εικόνα.

 Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική είναι μια σύγχρονη απαίτηση, πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι ανέκαθεν βρισκόταν στο ίδιο το DNA της αρχιτεκτονικής σκέψης.

Είναι εξαιρετικά δελεαστική η ιδέα να διαβάσουμε αυτή την κομψή τριάδα τόμων ως μια αυτοβιογραφία, συνοδευόμενη μάλιστα από δημιουργίες του ίδιου του συγγραφέα. Στο κείμενο διαβάζουμε για τις αναζητήσεις ενός αρχιτέκτονα: Χτίζουμε σε έναν συγκεκριμένο τόπο αλλά και για τον οικουμενικό άνθρωπο. Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική είναι μια σύγχρονη απαίτηση, πρέπει όμως να γνωρίζουμε ότι ανέκαθεν βρισκόταν στο ίδιο το DNA της αρχιτεκτονικής σκέψης. Καλή αρχιτεκτονική μπορεί να βρεθεί σε οποιοδήποτε κτίσμα, ανεξαρτήτως εάν έχει εμπλακεί αρχιτέκτονας σε αυτό. Η μέθοδος του άξιου μάστορα είναι τόσο σημαντική και τόσο αναγνωρίσιμη όσο και η πινελιά του ζωγράφου. Σύντομα βρίσκουμε σημάδια της σκέψης του Παπαϊωάννου και ως δασκάλου της Αρχιτεκτονικής: Το σκίτσο είναι η καλύτερη άσκηση για τον αρχιτέκτονα. Ο εγκέφαλος ανακαλύπτει τη βαθύτερη συνθετική δομή των πραγμάτων, καθώς το βλέμμα αναζητά και το χέρι σχεδιάζει. Κάθε υλικό έχει ένα χρώμα, κάθε βεβαιότητα οφείλουμε να την υποσκάπτουμε, κάθε τι έχει το αντίθετό του.

indiktos arxitektioniki papaioannou

Είναι σε αυτό το σημείο που γίνεται σαφές ότι το πόνημα του Τάση Παπαϊωάννου είναι περισσότερα από μια αυτοβιογραφία. Από τον λόγο του συγγραφέα ορθώνεται ένας συναρπαστικός Κειμενικός Κόσμος. Πρώτος ο γλωσσολόγος Paul Werth διατύπωσε τη θεωρία των Κειμενικών Κόσμων, αναφερόμενος στην διπλή υπόσταση που έχει ένα βιβλίο: αφενός τον Κόσμο του Λόγου (ήτοι των λέξεων, του γλωσσικού κώδικα) και αφετέρου τον Κόσμο του Κειμένου (ήτοι του νοήματος βάσει της μνήμης και της φαντασίας μας). Ο Παπαϊωάννου εκτείνει το έργο του στον Κόσμο του Λόγου σε τρεις τόμους και ταυτοχρόνως εκτείνει την επιρροή του στον Κόσμο του Κειμένου, δημιουργώντας τρεις κειμενικούς κόσμους. Ο πρώτος είναι ο Κόσμος της Αρχιτεκτονικής, καθώς μέσα από το κείμενό του στη σκέψη μας χτίζεται μια ολόκληρη πόλη, πολύβουη και παλλόμενη. Ο δεύτερος είναι ο Κόσμος της Αναπαράστασης, όπου παρακολουθούμε τις οντότητες να μετατρέπονται σε εικόνες, μορφές, χρώμα, φως. Ο τρίτος είναι ο Κόσμος της Φαντασίας. Εκεί πλέον έχουν καταργηθεί οι θεμελιώδεις νόμοι: δεν υπάρχει ζωή, δεν υπάρχει βαρύτητα, δεν υπάρχει ούτε αυτός ο Χρόνος. Ή μήπως όχι;

Συχνά καθηγητές και φοιτητές στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Ε.Μ.Π. έχουμε επικαλεστεί (προσωπικώς ομολογώ με κάποια αφέλεια) τον T.S. Eliot και τη γνωστή αποστροφή του ποιήματος Burnt Norton I από τα Τέσσερα Κουαρτέτα: «Ο τωρινός χρόνος κι ο περασμένος χρόνος Είναι ίσως και οι δύο παρόντες στο μελλούμενο χρόνο, Κι ο μελλούμενος χρόνος περιέχεται στον περασμένο χρόνο». (μτφρ. Κλείτος Κύρου). Εδώ φαίνεται η αγωνία του Eliot να μας πείσει ότι ο Χρόνος είναι το συνδετικό νήμα και νόημα της ύπαρξής μας, αρκεί να απομακρυνθούμε από τον επίπλαστο διαχωρισμό μεταξύ παρελθόντος, παρόντος και μέλλοντος. Όλα αυτά μαζί βρίσκονται στο Τώρα, στον Άχρονο Χρόνο του Gilles Deleuze και του Henri Bergson.

indiktos arxitektioniki ex papaioannou

Ακριβώς για αυτό το αιώνιο Τώρα μας μιλά και ο Τάσης Παπαϊωάννου. Για τους πίνακες, τα σκίτσα και τις μακέτες του δεν αναγράφεται χρονολογία δημιουργίας (δεν ξέρουμε ούτε εάν μας παρουσιάζονται σε χρονολογική σειρά), ίσως επειδή πρέπει να τα αντιληφθούμε ως μια σύνθεση στο Τώρα. Το κτήριο, η πόλη, ο Χώρος ο ίδιος ζει και αναπνέει επειδή μέσα τους κατοικούν όλοι όσοι πέρασαν και όλοι όσοι θα έρθουν. Ακόμα και εμείς οι ίδιοι βιώνουμε τον Χώρο μέσω του φορτίου της μνήμης μας και της προσδοκίας της φαντασίας μας, παρελθόν και μέλλον πάντοτε μαζί μας στο παρόν, σαν μια συνεχής αφήγηση.

Αυτή η σκέψη δεν είναι απλώς μια ποιητική αποστροφή. Όπως υποστηρίζει ο Παπαϊωάννου, αυτή η συνθήκη, την οποία ονομάζουμε βίωμα, είναι που ενεργοποιεί τον Χώρο και από ένα απλό κέλυφος τον μετατρέπει σε σπίτι, σχολείο, εκκλησία, μουσείο, θέατρο, φυλακή. Τον χώρο που μπορώ να τον ζήσω μόνο από μέσα, εξ ου και ο Maurice Merleau-Ponty τον αποκαλεί βιωματικό, τον χώρο όπου κατοικούμε και που σημαίνει για εμάς τόσα περισσότερα από τον καρτεσιανό χώρο των τριών διαστάσεων. Αυτός είναι ο χώρος της Αρχιτεκτονικής, αυτός θα πρέπει να είναι και ο χώρος των αρχιτεκτόνων, δεν κουράζεται να γράφει ο Παπαϊωάννου. Γιατί, μαζί με την κριτική σκέψη, το βίωμα είναι η βάση και η κινητήριος δύναμη για να σχεδιάσουμε και να κατασκευάσουμε τα κτήριά μας. Είναι τόσο απλό αλλά και τόσο πολύπλοκο ταυτοχρόνως, τόσο προφανές αλλά και τόσο φευγαλέο. Όπως συνηθίζει να λέει ο δάσκαλος Τάσης Παπαϊωάννου, για τους αρχιτέκτονες είναι η «βασανιστική και επίπονη διαδικασία της αρχιτεκτονικής σύνθεσης», όταν η σκέψη πασχίζει να σταθεροποιηθεί στο χαρτί και σταδιακά να πάρει μορφή, ενώ ταυτοχρόνως ξεγλιστρά σαν χίμαιρα.


Η ΔΑΦΝΗ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι αρχιτέκτων μηχανικός και διδάκτωρ της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου.

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Η αρχιτεκτονική, λοιπόν, είναι το χτισμένο κείμενο ενός ύμνου. Κι αυτό που εξυμνείται δεν είναι κάτι υπερβατικό, απόκρυφο, ιδεατό. Είναι η ίδια η ζωή του ανθρώπου και μάλιστα στην πιο απλή, γνήσια και πηγαία εκδοχή της. Του ανθρώπου που μάταια προσπαθεί να δώσει μια εξήγηση στον στοιχειωμένο κύκλο της ζωής και του θανάτου, στο ανερμήνευτο, άγνωστο και ανεξιχνίαστο πεπρωμένο του».

Από τον Τόμο Α’ «Η γλώσσα της Αρχιτεκτονικής»

politeia link more

 

 

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η καντιανή ηθική στον σύγχρονο κινηματογράφο» της Δήμητρας Δήμου (κριτική)

«Η καντιανή ηθική στον σύγχρονο κινηματογράφο» της Δήμητρας Δήμου (κριτική)

Για τη μελέτη της Δήμητρας Δήμου «Η καντιανή ηθική στον σύγχρονο κινηματογράφο – Ανάδειξη παραδειγμάτων κατηγορικής προσταγής σε σύγχρονες κινηματογραφικές αναπαραστάσεις» (εκδ. Βακχικόν).

Γράφει ο Θόδωρος Σούμας

Το βιβλίο της Δήμητρας Δήμου επικε...

«Ένα κουκλόσπιτο (Νόρα)» του Ερρίκου Ίψεν – Σκέψεις για το κλασικό θεατρικό έργο με αφορμή την έκδοσή του

«Ένα κουκλόσπιτο (Νόρα)» του Ερρίκου Ίψεν – Σκέψεις για το κλασικό θεατρικό έργο με αφορμή την έκδοσή του

Για το κλασικό θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν (Henrik Ibsen) «Ένα Κουκλόσπιτο (Νόρα)» (εισαγωγή - μτφρ. - ερμηνευτικά σχόλια: Ήρκος Αποστολίδης, εκδ. Gutenberg). Κεντρική εικόνα: Η Αμαλία Μουτούση, πριν από μερικά χρόνια, σε μια υποδειγματική ερμηνεία της Νόρα. (Σκην. Γιώργος Σκεύας).

Γράφει ο Φ...

«Το Θέατρο στη Ζάκυνθο τον 20ό αιώνα, 1901–1953» του Διονύση Μουσμούτη (κριτική) – Μια σπουδαία έρευνα

«Το Θέατρο στη Ζάκυνθο τον 20ό αιώνα, 1901–1953» του Διονύση Μουσμούτη (κριτική) – Μια σπουδαία έρευνα

Για το βιβλίο του Διονύση Μουσμούτη «Το θέατρο στη Ζάκυνθο τον 20ο αιώνα, 1901–1953» (εκδ. Πλέσσα). Κεντρική εικόνα: Oι αδελφές Μαρίκα και Κατίνα Νέζερ.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Από τις εκδόσεις «Πλέσσα» κυκλοφόρησε η δίτομη μ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Εξ όνυχος τον λέοντα» – μια ιστορία με τον Μήτσο

«Εξ όνυχος τον λέοντα» – μια ιστορία με τον Μήτσο

Όταν κάποιος φεύγει από κοντά μας και μάλιστα τόσο ξαφνικά όσο ο Δημήτρης Φύσσας, συχνά προσπαθούμε να ανακαλέσουμε ένα περιστατικό που, με κάποιον μαγικό τρόπο, θα αποκάλυπτε τον άνθρωπο. Όμως αυτά που μας χαρακτηρίζουν, που φανερώνουν το ήθος μας ή την απουσία του, δεν είναι μονάχα τα όσα έχουμε κάνει αλλά και κάπ...

«Βίος και Πολιτεία»: Ο καθηγητής αρχιτεκτονικής και συγγραφέας Βασίλης Κολώνας, ζωντανά από το «υπόγειο»

«Βίος και Πολιτεία»: Ο καθηγητής αρχιτεκτονικής και συγγραφέας Βασίλης Κολώνας, ζωντανά από το «υπόγειο»

Στο 29ο επεισόδιο της σειράς ζωντανών συζητήσεων με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας, o Κώστας Κατσουλάρης θα συνομιλήσει με τον καθηγηγή αρχιτεκτονικής και συγγραφέα Βασίλη Κολώνα με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο-μελέτη «Σμύρνη, 1870-1922 - Πόλη και αρχιτεκτονική, η συμβολή των Ελλή...

«Ρόδου μοσκοβόλημα» – ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά (1859-1943)

«Ρόδου μοσκοβόλημα» – ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά (1859-1943)

Το βράδυ, λίγο μετά τη δύση, ένα ποίημα. Απόψε, «Ρόδου μοσκοβόλημα» του Κωστή Παλαμά (1859-1943), γραμμένο το 1905, από την ενότητα «Η πολιτεία και η μοναξιά» (5ος τόμος, Άπαντα, Ίδρυμα Κωστή Παλαμά)

Επιμέλεια: Οράτιος

Κωστής Παλαμάς (1859-1943)

Ρόδου μοσκοβόλημα ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μέσα στο δίχτυ» της Άιρις Μέρντοχ (προδημοσίευση)

«Μέσα στο δίχτυ» της Άιρις Μέρντοχ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Άιρις Μέρντοχ [Iris Murdoch] «Μέσα στο δίχτυ» (μτφρ. Έφη Τσιρώνη), το οποίο κυκλοφορεί στις 6 Μαρτίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν είδα τον Φιν να με περιμένει στη γωνία το...

«Η τέχνη της μέθης» του Λοράν ντε Σουτέρ (προδημοσίευση)

«Η τέχνη της μέθης» του Λοράν ντε Σουτέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από βιβλίο του βραβευμένου Βέλγου δοκιμιογράφου και καθηγητή Νομικής Λοράν ντε Σουτέρ [Laurent de Sutter] «Η τέχνη της μέθης» (μτφρ. Ζωή Καραμπέκιου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 6 Μαρτίου από τις εκδόσεις Το Μέλλον.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Μικρές εισαγωγές» σε μεγάλες θεματικές από τις εκδόσεις Οξύ – 5 βιβλία που μας κάνουν σοφότερους

«Μικρές εισαγωγές» σε μεγάλες θεματικές από τις εκδόσεις Οξύ – 5 βιβλία που μας κάνουν σοφότερους

«Τρέλα», «Αντίληψη», «Αισθητική», «Πληροφορία», «Χιούμορ»: Πέντε βιβλία της άκρως επιτυχημένης σειράς του Oxford University Press κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ και μας βοηθούν να κατανοήσουμε βασικές πτυχές της ανθρώπινης νόησης και συμπεριφοράς. Η επιμέλεια της σειράς είναι του Θάνου Καραγιαννό...

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ