alt

Για την ποιητική συλλογή της Inger Christensen «αυτό» (μτφρ. Σωτήρης Σουλιώτης, εκδ. Σαιξπηρικόν).

Της Διώνης Δημητριάδου

Είναι μεγάλη η συζήτηση γύρω από τον καθορισμό του ρόλου της ποίησης, κυρίως ως προς τη σκοπιμότητα που ενδεχομένως εμπεριέχει, την αποτελεσματικότητά της μέσα στο κοινωνικό σώμα/αποδέκτη, την έμμεσα εισηγητική της παρέμβαση στις εξελίξεις (πολιτικές κυρίως), την ικανότητά της να αποτελέσει ένα τρόπον τινά μανιφέστο, πολύτιμο «εγχειρίδιο», που με την πύκνωση του λόγου να μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός εξελίξεων και δυναμικών αλλαγών. Αλλά –από την άλλη πλευρά– εγείρεται η αποστομωτική ίσως θεωρία, που αρκείται ευφυώς στον αισθητικό χαρακτήρα της ποίησης αλλά και της τέχνης γενικότερα, που έχει από μόνη της, πέρα από την οποιαδήποτε σκοπιμότητα, τη δυναμική να διεγείρει συνειδήσεις ωθώντας σε νέες μορφές δημιουργίας μέσω της ενσυναίσθησης. Όταν γράφει η Κρίστενσεν τις παρακάτω επαναλαμβανόμενες προτάσεις που καταλήγουν στην αποκαλυπτική τελευταία, αρχίζεις να σκέπτεσαι την εγγενή δυνατότητα ενός ποιήματος να μεταλλάξει τη ματαιότητα της δράσης σε αποτελεσματικότητα του ονείρου.

Και τότε αρχίζουν όλα:

Μια πέτρα κυλά απ’ τα βουνά
Ο Σίσυφος τη σπρώχνει προς τα πάνω
Μια πέτρα κυλά απ’ τα βουνά
Ο Σίσυφος τη σπρώχνει προς τα πάνω
Μια πέτρα κυλά απ’ τα βουνά
Ο Σίσυφος τη σπρώχνει προς τα πάνω
Ο Σίσυφος τραγουδά:
Μια πέτρα πετάει πάνω απ’ τα βουνά
 

Η δομή

Οι έννοιες προχωρούν από την αρχική συμμετρία και ως να φθάσουν στην ποθητή καθολικότητα θα διέλθουν από τις ανακατατάξεις μιας συνοχής και μιας μεταβλητότητας. Θα σπάσουν στα κομμάτια τους, θα διαφοροποιηθούν, θα δεχθούν προσμείξεις, θα ανασυνταχθούν, θα συμπεριλάβουν τα αντίθετά τους. Και όλα αυτά και στα τρία μέρη, σκηνή, κείμενο, δράση.

Το ποιητικό βιβλίο-ποταμός αυτό της Ίνγκερ Κρίστενσεν είναι ένα ποίημα 250 σελίδων, που όμως μπορεί να διαβαστεί σαν ένα ποίημα της μιας ανάσας. Κι αν κάποιος μπορεί να σκεφθεί άλλα ανάλογα σχοινοτενή, όμως χαώδη έργα, τον προλαβαίνω για να πω ότι το συγκεκριμένο ακολουθεί μια άψογη δομή, η οποία όχι μόνο το συγκρατεί για να μην αποβεί χαοτικά ατελέσφορο αλλά ίσα ίσα διευκολύνει την αναγνωστική του προσπέλαση, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον οξύμωρο, μια αυστηρή δομή για ένα έργο από τα πλέον υπερβατικά των καθιερωμένων σχημάτων. Χωρισμένο σε τρία μέρη: Πρόλογο, Λόγο και Επίλογο, με το ουσιαστικό μέρος, τον Λόγο, να έχει τη μεγαλύτερη έκταση και να χωρίζεται σε τρία επίσης μέρη: Σκηνή, Κείμενο, Δράση. Με το κάθε ένα απ' αυτά να υποδιαιρείται σε οκτώ μέρη: Συμμετρίες, Μεταβατικότητες, Συνέχειες, Συνεκτικότητες, Μεταβλητότητες, Επεκτάσεις, Ακεραιότητες. Καθολικότητες.

Οι σοφά επιλεγμένες αυτές ονομασίες (με το σχήμα 3, 3, 8 να στερεώνει μια αυστηρά τηρούμενη δομή) καθοδηγούν την ανάγνωση επιστρατεύοντας τη λογική σύνδεση των εννοιών. Το σκηνικό πρώτα, απαραίτητο για να βρει τον χώρο να δράσει το υποκείμενο στη βάση ενός κειμένου. Οι έννοιες προχωρούν από την αρχική συμμετρία και ως να φθάσουν στην ποθητή καθολικότητα θα διέλθουν από τις ανακατατάξεις μιας συνοχής και μιας μεταβλητότητας. Θα σπάσουν στα κομμάτια τους, θα διαφοροποιηθούν, θα δεχθούν προσμείξεις, θα ανασυνταχθούν, θα συμπεριλάβουν τα αντίθετά τους. Και όλα αυτά και στα τρία μέρη, σκηνή, κείμενο, δράση. Η πορεία του κόσμου. Η πλήρης εικόνα.

Το θέμα

Μέσα σε μια τόσο μικρή λέξη, «αυτό», μπορεί να χωρέσει ο κόσμος; Ναι, αν τον δούμε ως αρχικό στοιχείο, απειροελάχιστο μόριο που εμπεριέχει τον σκοπό του – κατά την αριστοτελική θεωρία της εντελέχειας, τη μετάβαση/εξέλιξη από το δυνάμει ον στο ἐνεργείᾳ ον και την εκπλήρωση του σκοπού που αυτό από την αρχή εμπεριείχε. Ο ποιητικός Πρόλογος της Κρίστενσεν ξεκινά πάνω σ’ αυτή την αρχή, με τις λέξεις σταδιακά να πολλαπλασιάζονται δίνοντας έτσι και την εικόνα της δημιουργίας από το ελάχιστο στο διαρκώς διαμορφούμενο και επεκτεινόμενο:

Αυτό. Αυτό ήταν. Έτσι άρχισε. Αυτό είναι. Συνεχίζει. Κινείται. Πιο πέρα. Γίνεται. Γίνεται αυτό, αυτό κι αυτό. Πάει πιο πέρα απ’ αυτό. Γίνεται άλλο. Γίνεται πιο πολύ. Συνδυάζει το άλλο με το παραπάνω και συνεχίζει να γίνεται άλλο και παραπάνω. Πάει πιο πέρα απ’ αυτό. Γίνεται κάτι άλλο από το άλλο και παραπάνω. Γίνεται κάτι. Κάτι καινούργιο. Κάτι όλο και πιο καινούργιο.

Σ’ αυτόν τον έξοχο Πρόλογο θα δώσει όχι μόνον την αρχή της δημιουργίας αλλά και τα στοιχεία εκείνα που θα καθορίσουν στη συνέχεια την πορεία προς την πιθανή καταστροφή – εγγενή και αυτά τα στοιχεία σ’ έναν κόσμο που δρομολογήθηκε από την αρχή για μια αναπόφευκτη αυτοματαίωση. Για παράδειγμα, από εκεί ξεκινά η ψευδαίσθηση της ελευθερίας μέσα σ’ έναν κόσμο που για να στερεωθεί χρειάστηκε να ορίσει συμφωνίες και συμβάσεις δεσμευτικές:

Σκηνοθετούν, γιατί σκηνοθετούν μια ελευθερία, γιατί εξαναγκάζονται να επιθυμούν να πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι και γιατί αυτοί, όταν πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι, ξεχνούν τι είναι ελευθερία και ξεχνούν το δικό τους, τυχαίο θάνατο. Σκηνοθετούν γιατί σκηνοθετούν μια τάξη. Γιατί κρατούν τη ζωή σε τάξη, πιστεύουν ότι κρατούν τη ζωή σε τάξη.
 
alt

Η Ίνγκερ Κρίστενσεν

Καθώς το έργο προχωρεί στον Λόγο φαίνεται περισσότερο η πρόθεση της Κρίστενσεν να συμπληρώσει την αρχική εικόνα εισχωρώντας στις επιμέρους πραγματικότητες του ενός κόσμου, όπως αυτός εξελίσσεται και δημιουργεί νέους ορίζοντες, νέα αποκτήματα, νέα προβλήματα, νέες ασυμβατότητες. Η αρχική μηδαμινή στις ανάγκες της κοινωνία μεγεθύνεται, οι άνθρωποι απομονώνονται, οι ψευδαισθήσεις κυριαρχούν. Μια ανατομία έχουμε εδώ της κοινωνικής συμβίωσης, της επιβαλλόμενης εξουσίας με τους μηχανισμούς της να φορούν το προσωπείο της λαϊκής συναίνεσης, τις εξεγέρσεις να καταπνίγονται, τις αφυπνισμένες συνειδήσεις να περιθωριοποιούνται, να στιγματίζονται. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι στίχοι από το έργο της ποιήτριας γίναν σύνθημα αγώνων της επαναστατημένης νεολαίας, δείχνοντας ότι η ποίηση έχει τη δύναμη να μιλήσει με τον πιο προωθητικό λόγο, να εκφράσει τις πιο ριζοσπαστικές διεκδικήσεις. Ιδίως στα χέρια μιας ποιήτριας, οπαδού του μοντερνισμού, που αρνείται την αντικειμενικότητα της μιας και μοναδικής αταλάντευτης ερμηνείας του κόσμου και ανοίγει τη σκέψη στη δημιουργική φαντασία. Τα σημεία που η ποιήτρια μιλά για το πώς χτίζεται η πολιτική εξουσία (σε όλα τα επίπεδα) παρακινούν σε συνειρμούς και σήμερα:

[…] όταν χτίσανε την πόλη ήταν άνοιξη και κανείς δεν
πρόσεξε τις σκιές
όταν χτίσανε τις σκιές ένοιωσαν σαν στο σπίτι τους
[…] η λειτουργία μας είναι να είμαστε ακατανόητοι
η λειτουργία μας είναι να είμαστε
η λειτουργία μας

Γραμμένο το αυτό στη δεκαετία του ’60 (εκδόθηκε το 1969) φέρει μέσα του το όραμα μιας κοινωνίας που θα ανατρέψει το κακοφορμισμένο σώμα της υπάρχουσας, εγκυμονεί το όνειρο, την ουτοπία (όπως τελικά αποδείχθηκε)· το ενδιαφέρον είναι πως τη δυνατότητα στο όνειρο τη θεωρεί η ποιήτρια ως άφευκτη πορεία του κόσμου προς το μέλλον:

Προσπάθησα να μιλήσω για έναν κόσμο που δεν υπάρχει
Για να υπάρξει.

Αυτό θα μπορούσε να είναι το σύνθημα για κάθε επανάσταση, κυρίως γιατί η Κρίστενσεν δέχεται ως αναπόσπαστο κομμάτι της πορείας προς την αλλαγή του κόσμου αυτή την ίδια την αλλαγή, καταργώντας κάθε πιθανό βόλεμα των πρωτοπόρων σαν βρεθούν στην εξουσία:

[…] πρέπει να φροντίζουμε να κατευθυνόμαστε συνειδητά και κατευθείαν προς το αδύνατο. Καθοδόν πρέπει φυσικά να κρατάμε την ισορροπία. Αλλά μόνο υπό τον όρο η ισορροπία να γίνεται ανασφαλής. Όλο και περισσότερο ανασφαλής.

Η διαρκής κινητικότητα του ποιητικού υποκειμένου να παρατηρεί, να καταγράφει, να διακηρύσσει, να αποκαλύπτει, να παρακινεί σε αφύπνιση, να καταργεί την πιθανότητα δημιουργίας ενός νέου χειρότερου κόσμου στη θέση του υπάρχοντος, αναδεικνύει το μακροσκελές αυτό ποίημα σε ένα εγχειρίδιο αυτογνωσίας, γνώσης του κόσμου και γνώσης των δυνατοτήτων μας και της θέσης μας σ’ αυτόν.

Μ’ αυτόν τον τρόπο ο Λόγος, το μεγαλύτερο κομμάτι της ποιητικής σύνθεσης, με τα τρία μέρη του και τις οκτώ υποδιαιρέσεις του καθενός απ’ αυτά, συνιστά μια πλήρη εικόνα του κόσμου όπως είναι και όπως θα μπορούσε να είναι. Η διαρκής κινητικότητα του ποιητικού υποκειμένου να παρατηρεί, να καταγράφει, να διακηρύσσει, να αποκαλύπτει, να παρακινεί σε αφύπνιση, να καταργεί την πιθανότητα δημιουργίας ενός νέου χειρότερου κόσμου στη θέση του υπάρχοντος, αναδεικνύει το μακροσκελές αυτό ποίημα σε ένα εγχειρίδιο αυτογνωσίας, γνώσης του κόσμου και γνώσης των δυνατοτήτων μας και της θέσης μας σ’ αυτόν. Γι’ αυτό και όταν έρχεται η σειρά του Επιλόγου, είσαι έτοιμος να δεχθείς την απλοποίηση πάλι των λέξεων· οι στίχοι μικραίνουν, οι λέξεις λιγοστεύουν. Έχει δοθεί το άπαν. Απομένει η δική σου εκτίμηση. Είσαι μπροστά σε ένα μορφοποιημένο σύμπαν (η αυστηρή οργάνωση του λόγου ήταν απαραίτητη για να δειχθεί σε όλο του το μέγεθος), το οποίο καταρρέει. Κυριαρχεί ο φόβος, παντοδύναμη συνθήκη που αποτρέπει από την όποια ενέργεια. Εξαρχής εμπεριείχε ως σκοπό του το ατελές, το ανολοκλήρωτο;

Ο φόβος […] για έναν κόσμο που ποτέ δεν δημιουργείται
για έναν κόσμο που ποτέ δεν τελειοποιείται
 

Η ποίηση

Είναι, λοιπόν, ο ποιητικός λόγος μια δύναμη προωθητική των εξελίξεων, ως ανάλυση των συνθηκών, ως επισήμανση των εγγενών προβλημάτων, ως πρόταση τελικά μιας ανατροπής; Μια απόλυτη απάντηση δεν μπορεί να δοθεί, όχι μόνο γιατί τα ποιητικά μέσα είναι συχνά δύσκολα για μια απρόσκοπτη επικοινωνία, όσο γιατί από την ίδια την ποίηση (ακόμη και στα πλέον ριζοσπαστικά σε μορφή και θεματολογία ποιήματα όπως το συγκεκριμένο εδώ) εκφράζεται μια αμφισβήτηση ως προς τη δυνατότητα μετατροπής του κόσμου των σκοπιμοτήτων και των συμβάσεων σε κόσμο των φυσικών αξιών. Έρχεται πάλι στη σκέψη η εικόνα του Σίσυφου με την επαναλαμβανόμενη κίνηση προς τα πάνω, τη ματαιότητα επίτευξης του στόχου:

Μια πέτρα κυλά απ’ τα βουνά
Ο Σίσυφος τη σπρώχνει προς τα πάνω

Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να του απαγορεύσει να έχει την προσωπική του νίκη πάνω στη μάταιη αυτή κίνηση. Το Υποκείμενο αναλαμβάνει τη συνέχεια:

Ο Σίσυφος τραγουδά:
Μια πέτρα πετάει πάνω απ’ τα βουνά

Η Κρίστενσεν έδωσε με το έργο της την εικόνα του συστήματος (καθόλου κοινότοπη η λέξη, καθώς δηλώνει τη συνέργεια των επιμέρους στοιχείων προκειμένου να σταθεί ακλόνητος ο δεδομένος κόσμος), έδειξε τους μηχανισμούς του, αποκάλυψε τη σαθρότητά του, έδωσε και το έναυσμα στη σκέψη να κινηθεί. Με τη γλώσσα που χρησιμοποίησε αναβάθμισε τη χρήση του κώδικα επικοινωνίας, δείχνοντας τη δυναμική που κρύβει μέσα της ακόμα και η ελάχιστη των λέξεων, όταν με αρχή μόνο τις δύο συλλαβές (μία στη Δανική γλώσσα) μπορείς ως έμπνευση αλλά και ως γραφή να πολλαπλασιάσεις τα λόγια, τις εικόνες, τις προοπτικές και τα όνειρα. Αυτή η γλώσσα υπαινικτικά πλούσια μέσα στον πυκνό ποιητικό λόγο πολλαπλασιάζει και τη δυναμική του έργου.

Αξίζει να σημειωθεί στα θετικά της έκδοσης και η απόδοση του έργου από τον μεταφραστή Σωτήρη Σουλιώτη σε ρέοντα λόγο, με ρυθμό και ένταση, καθώς και οι χρήσιμες πληροφορίες που δίνει ο ίδιος στο Επίμετρο. Φυσικά τα εύσημα να δοθούν και στις εκδόσεις Σαιξπηρικόν για την επιλογή ενός έργου μοναδικού στη δυναμική του, την ανάγνωση του οποίου είχαμε στερηθεί επί μακρόν.

* Η ΔΙΩΝΗ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ είναι συγγραφέας.

altαυτό
Inger Christensen
Μτφρ. - Επίμ. Σωτήρης Σουλιώτης
Σαιξπηρικόν 2017
Σελ. 266, τιμή εκδότη €15,94

alt

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Όλα δεν τα 'χω πει» του Χρήστου Δανιήλ (κριτική) – Μια τεκμηριωμένη μελέτη για την Μάτση Χατζηλαζάρου

«Όλα δεν τα 'χω πει» του Χρήστου Δανιήλ (κριτική) – Μια τεκμηριωμένη μελέτη για την Μάτση Χατζηλαζάρου

Για το βιβλίο του Χρήστου Δανιήλ «Όλα δεν τα' χω πει / Η «αντίστροφη αφιέρωση» της Μάτσης Χατζηλαζάρου (εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα: η Μάτση Χατζηλαζάρου. 

Γράφει ο Δημήτρης Τσεκούρας 

«Η μεγάλη λογοτεχνία  ...

«Κόκκινη γραμμή» της Ειρήνης Ρηνιώτη (κριτική) – Γραμμή διαχωρισμού αλλά και ποιητικής ένωσης

«Κόκκινη γραμμή» της Ειρήνης Ρηνιώτη (κριτική) – Γραμμή διαχωρισμού αλλά και ποιητικής ένωσης

Για την ποιητική συλλογή της Ειρήνης Ρηνιώτη «Κόκκινη γραμμή» (εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα: πίνακας της Hanna Sidorowicz.

Γράφει η Αντιγόνη Βλαβιανού

Στην παρούσα ποιητική συλλογή, έχουμε μια κόκκινη γραμμή που σηματοδ...

«Αναγέννηση» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική) – 39 ποιητικά πορτρέτα

«Αναγέννηση» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική) – 39 ποιητικά πορτρέτα

Για την ποιητική συλλογή του Χάρη Βλαβιανού «Η Αναγέννηση - 39 ποιητικά πορτρέτα» (εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Πορτρέτο του Νικολό Μακιαβέλι, στον οποίο είναι αφιερωμένο ένα ποίημα της συλλογής © Wikipedia. 

Γράφει η Άννα Βασιάδη

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Όταν ο Στέφαν Τσβάιχ αποστρεφόταν τον χορό, το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο

Σκέψεις με αφορμή το κείμενο του Στέφαν Τσβάιχ [Stefan Zweig] «Η ομογενοποίηση του κόσμου» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης), το οποίο κυκλοφορεί στη σειρά «Βιβλίδια» των εκδόσεων Άγρα.

Γράφει ο Κ.Β. Κατσουλάρης

Θα σου μιλήσω για ένα...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ