Εικοσιένα βιβλία ποίησης που κυκλοφόρησαν πρόσφατα, ή και λίγο παλιότερα, από καταξιωμένους ποιητές, αλλά και από νεότερους. 

Επιλογή-παρουσίαση: Κ.Β. Κατσουλάρης

Για το μυθιστόρημα του Πολ Γουάσκ (Pol Guasch) «Ναπάλμ στην καρδιά» (μτφρ. Ευρυβιάδης Σοφός, εκδ. Κείμενα). Εικόνα: Ο πίνακας της Φρίντα Κάλο «Αυτοπροσωπογραφία με κομμένα μαλλιά».

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για το μυθιστόρημα του Ζαν Κοκτώ (Jean Cocteau) «Τα τρομερά παιδιά» (μτφρ. Λίζυ Τσιριμώκου, εκδ. Άγρα). © εικόνας: Ίδρυμα Τζέιν Μπράουν / Εθνική Πινακοθήκη Πορτρέτων του Λονδίνου

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Μεγάλο αφιέρωμα στο Πάσχα και τη σύγχρονη ελληνική ποίηση. 66+1 ποιήματα εν ζωή Ελλήνων ποιητών και Ελληνίδων ποιητριών, ανθολογούνται και παρουσιάζονται σε δύο μέρη. Εδώ, το α' μέρος με 33 ποιήματα. 

Επιμέλεια – συντονισμός αφιερώματος: Αλέξιος Μάινας

Για το μυθιστόρημα του Πολ Λιντς (Paul Lynch) «Πιο πέρα από τη θάλασσα» (μτφρ. Άγγελος Αγγελίδης, Μαρία Αγγελίδου) που κυκλοφορεί στη σειρά Aldina των εκδόσεων Gutenberg. Από τις 27 έως τις 29 Μαρτίου, συμμετέχει στο 1ο Διεθνές Φεστιβάλ Λογοτεχνίας της Αθήνας. 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για την ποιητική συλλογή της Διώνης Δημητριάδου «Αδώνιδος κήποι» (εκδ. ΑΩ). Εικόνα: Μέρος του έργου της Φωτεινής Χαμιδιελή «Βυθός», που κοσμεί το εξώφυλλο. 

Γράφει η Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη

Για τη νουβέλα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (Fyodor Dostoevsky) «Σημειώσεις από το υπόγειο» (μτφρ. Ελένη Μπακοπούλου, εκδ. Άγρα). 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για το δοκίμιο του Αλέξανδρου Παπαγεωργίου-Βενετά «Βηματισμοί – Πεζοπορίες στο άστυ» (εκδ. Άγρα). Εικόνα: Ο πίνακας του Γκυστάβ Καγιεμπότ «Δρόμος του Παρισιού, βροχερή μέρα». 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου 

Για το δοκίμιο της Ελένης Μπεζέ «Νέα ζωή: Έλληνες Εβραίοι μετά τη Σοά – Ιστορία, μνήμη, ταυτότητα (1944-1955)» (εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα: Η οικογένεια Αμαρίλιο της Θεσσαλονίκης (Πηγή: Εγκυκλοπαίδεια Ολοκαυτώματος). 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου 

Για τη συλλογή διηγημάτων του Μιχάλη Μοδινού «Η υπόθεση της ερυθράς βασίλισσας» (εκδ. Καστανιώτη). 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για τη μελέτη της Ηρακλείας-Ελευθερίας Γ. Πέππα «Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι: Καλχαίνοντας τις μέρες» (εκδ. Κείμενα).

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «...Άμμος» (εκδ. Κίχλη). 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για το μυθιστόρημα του Κώστα Ακρίβου «Όνομα πατρός: Δούναβης» (εκδ. Μεταίχμιο). Στην κεντρική εικόνα, ο Παναΐτ Ιστράτι, συγγραφέας και πρωταγωνιστής του μυθιστορήματος του Κώστα Ακρίβου. 

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για την ιδιότυπη συλλογή κειμένων του Κώστα Βούλγαρη «Η Προμηθέα» (εκδ. Κουκκίδα). Στην κεντρική εικόνα, ο πίνακας «Πορτραίτο» του Καζιμίρ Μαλέβιτς που κοσμεί το εξώφυλλο της έκδοσης.

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου 

Για το εμβληματικό έργο της Βιρτζίνια Γουλφ «Η κυρία Νταλογουέι» (μτφρ. Κωνσταντίνα Τριανταφυλλοπούλου), που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την πρώτη έκδοσή του. Κεντρική εικόνα, η Βανέσα Ρεντγκρέιβ στην κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου (1997) σε σκηνοθεσία της Marleen Gorris.

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για το βιβλίο του Δημήτρη Αγγελάτου «Κοραής – Κουμανούδης: Η θεωρία του νεοελληνικού διαφωτισμού για τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Gutenberg. Στην κεντρική εικόνα, ο Αδαμάντιος Κοραής.

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα του Δημοσθένη Κούρτοβικ «Ο ήχος της σιωπής της» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εστία. Στην κεντρική εικόνα, ο κινηματογράφος «Αντινέα», στα σύνορα των Σεπολίων, που κάποια στιγμή λειτούργησε και ως χώρος κράτησης αιχμαλώτων του ΕΛΑΣ.

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για την αυτοβιογραφία του Γιώργου Χρονά «Το όνομά μου είναι Γιώργος Χρονάς» (εκδ. Οδός Πανός). Στην κεντρική εικόνα, ο Γιώργος Χρονάς.

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για τη συλλογή διηγημάτων της Δήμητρας Λουκά «Η Περσεφόνη στο στόμα του λύκου» (εκδ. Κίχλη). Κεντρική εικόνα: Daniel Egnéus

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου

Για τη νουβέλα της Λίλας Τρουλινού «Μύρων η Aράχνη», Μεταμορφώσεις ΙΙ, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Περισπωμένη, για τη «διαρκή μεταμόρφωση ως μια δυνατότητα της ζωής να μεταλλάσσει τις μορφές της, χάριν προσαρμογής στις κοινωνικές απαιτητικές συμβατικότητες». Κεντρική εικόνα: Έργο της Παγώνας Ξενάκη.

Γράφει η Διώνη Δημητριάδου