Francis Ponge 1899 1988 ecrivain poete francais

Για το βιβλίο του Φρανσίς Πονζ «Το σαπούνι» (μτφρ. Δημήτρης Δημητριάδης, εκδ. Αντίποδες).

Του Θωμά Συμεωνίδη

Υπάρχουν πολλά να ειπωθούν σχετικά με το σαπούνι, θα πει ο Φρανσίς Πονζ και δεν θα μας διαψεύσει ο Φρανσίς Πονζ. Κυρίες και Κύριοι, θα προχωρήσουμε μαζί, εσείς ακούγοντας, εγώ μιλώντας, και κάπως έτσι θα ξεκινήσει να μιλάει για το σαπούνι ο Φρανσίς Πονζ. Οι πρώτες του αναφορές στο σαπούνι είναι σημειώσεις που κράτησε τον Απρίλιο του 1942, στην καρδιά του πολέμου, δηλαδή στην καρδιά των παντός είδους περιορισμών, και το σαπούνι, το αληθινό σαπούνι, ιδίως, μας έλειπε. Αυτή η έλλειψη να είναι ήταν άραγε η πηγή της έμπνευσης για να αρχίσει να κρατάει σημειώσεις για το σαπούνι ο Φρανσίς Πονζ; Δεν είχαμε παρά φθηνά Ersätze – που δεν άφριζαν καθόλου.

Ένα από τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του Φρανσίς Πονζ, να προσαρμόζει τη γραφή του στις ιδιότητες των αντικειμένων για τα οποία μιλάει: το σαπούνι υπάρχει, γλιστράει, φθείρεται, τελικά, ξοδεύεται, εξαφανίζεται τελείως. «Το σαπούνι έχει πολλά να πει. Όταν θα έχει τελειώσει, δεν θα υπάρχει πια».

Υπάρχουν ακόμα περισσότερα που θα μπορούσε να πει το σαπούνι για τον εαυτό του. Αυτή είναι η ουσιαστική αφετηρία του Φρανσίς Πονζ. Και θα μιλήσει για τον εαυτό του το σαπούνι με έναν τρόπο που θα αντιστοιχεί πλήρως στις ιδιότητες που έχει το σαπούνι, μέχρι πλήρους εξαφανίσεως, εξαντλήσεως του θέματος, αυτό είναι άλλωστε ένα από τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του Φρανσίς Πονζ, να προσαρμόζει τη γραφή του στις ιδιότητες των αντικειμένων για τα οποία μιλάει: το σαπούνι υπάρχει, γλιστράει, φθείρεται, τελικά, ξοδεύεται, εξαφανίζεται τελείως. Το σαπούνι έχει πολλά να πει. Όταν θα έχει τελειώσει, δεν θα υπάρχει πια.

Ο Φρανσίς Πονζ καταθέτει ένα έργο το οποίο ανήκει στην ποιητική του αντικειμένου, στην αισθητική της νεκρής φύσης, στην απουσία του ανθρώπου, στον υπερρεαλισμό των πραγμάτων. Μπορούμε να συναντήσουμε τον Φρανσίς Πονζ στην ίδια ομάδα με ονόματα όπως: Μαλαρμέ, Ρεβερντί, Ρεμπώ, Ρίλκε, Κάρλος, Στίβενς. Ο Φρανσίς Πονζ μιλάει για τα αντικείμενα σε μία εποχή όπου η πίστη στον άνθρωπο μετεωρίζεται ανάμεσα στο κακό που προκαλεί ο άνθρωπος και την αντοχή και την κατάφαση της ζωής από τον άνθρωπο πάλι. Ο Φρανσίς Πονζ προσεγγίζει τα αντικείμενα ως πράγματα και ως έννοιες και ως εμπειρία. Όπως οι πρωτοπορίες με τις οποίες μεγάλωσε ο Φρανσίς Πονζ θα επιχειρήσει και ο ίδιος να προσεγγίσει το αντικείμενο από όλες τις δυνατές πλευρές. Αν ο κυβισμός αναδεικνύει για παράδειγμα αυτό που μία συγκεκριμένη προοπτική αποκρύπτει, ο Φρανσίς Πονζ πηγαίνει πιο πέρα: ξεγυμνώνει χρήσεις, διαστάσεις, αναφορές του βλέμματος και των αντικειμένων για να μιλήσει για τα ίδια τα αντικείμενα. Τι είναι το σαπούνι; Ένα είδος πέτρας, όχι όμως φυσικής: ευαίσθητης, εύθικτης, περίπλοκης. Ένα αδρανές βότσαλο σχεδόν εξίσου δυσχερές να το κρατήσεις όσο κι ένα ψάρι. Έχει αρετές το σαπούνι: ο ενθουσιασμός, η ευστροφία, η γλωσσική ευχέρεια. Έχει προσωπικότητα το σαπούνι. Είναι αξιοπρεπές, συμπαθητικό.

Μέσα στο Σαπούνι θα διαβάσουμε την άποψη του Αλμπερτ Καμύ, θα δοκιμάσουμε τη σιωπή του Ζαν Πωλάν. Και οι δύο φίλοι του Φρανσίς Πονζ στους οποίους έστειλε ένα μέρος του χειρογράφου ο Φρανσίς Πονζ. Η άποψη του Καμύ, η σιωπή του Πωλάν: δύο ακόμα διαστάσεις για να προσεγγίσουμε το Σαπούνι. Για το Σαπούνι και τον Φρανσίς Πονζ μίλησε και ο (αναφέρομαι σε αυτόν με μεγάλη αμφιθυμία ομολογώ) Ζαν Πωλ Σαρτρ: Ο Πονζ δεν βάζει τον άνθρωπο να παρεμβαίνει στα πράγματα παρά με την ιδιότητα του καθαρού βλέμματος. Αλλά τι σημαίνει καθαρό βλέμμα εδώ; Στα ίδια τα πράγματα, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς δηλαδή επιβεβλημένες, κυρίαρχες, περιοριστικές οπτικές, χωρίς τον απόλυτο προσδιορισμό από τη χρήση ή της χρήσεις.

alt
Ο Φρανσίς Πονζ

Αυτό που θέτει ως στόχο και επιτυγχάνει τελικά ο Φρανσίς Πονζ δεν είναι καθόλου απλό και προφανές. Αποφεύγει την πόλωση της παρωδίας ή της ειρωνείας και επιτυγχάνει να προσανατολίσει το βλέμμα μας στην ηθική πλευρά του πράγματος. Ποια είναι η ουσία της καθαριότητας; Πόσα διαφορετική είδη καθαριότητας υπάρχουν;

Στην κατανόηση όλων αυτών βοηθάει σημαντικά η μετάφραση του Δημήτρη Δημητριάδη και το εργοβιογραφικό σημείωμα που συνέταξε ο ίδιος και παρατίθεται στο τέλος του βιβλίου. Αλλά ας πούμε εδώ επίσης ότι αυτό που θέτει ως στόχο και επιτυγχάνει τελικά ο Φρανσίς Πονζ δεν είναι καθόλου απλό και προφανές. Αποφεύγει την πόλωση της παρωδίας ή της ειρωνείας και επιτυγχάνει να προσανατολίσει το βλέμμα μας στην ηθική πλευρά του πράγματος. Ποια είναι η ουσία της καθαριότητας; Πόσα διαφορετική είδη καθαριότητας υπάρχουν; Θα μιλήσει ο Φρανσίς Πονζ για διανοητική τουαλέτα, αλλά και παίζοντας με τις έννοιες θα υποστηρίξει τη σύνδεση ανάμεσα στο σαπούνι (savon) και τη γνώση (savoir). Τα καθημερινά μας αντικείμενα συνδέονται με τη γνώση, είναι τα ίδια γνώση, είναι υποστάσεις της γνώσης. Το σαπούνι απολυμαίνει το σώμα, αλλά το σαπούνι μπορεί να είναι την ίδια στιγμή μια υπενθύμιση για την απολύμανση της σκέψης. Το βλέμμα λοιπόν που μοιάζει να υποδεικνύει ο Φρανσίς Πονζ δεν είναι ακριβώς ένα καθαρό βλέμμα αλλά η υπόμνηση μιας καθαρής σκέψης πάνω στα πράγματα.

Η καθαριότητα δεν σημαίνει απαραίτητα και απλότητα. Το καθαρό βλέμμα δεν είναι μια ευθεία γραμμή, η καθαρή σκέψη δεν είναι απαραίτητα ένας εύκολα αναγνώσιμος χώρος. Το αποδεικνύει αυτό ο Φρανσίς Πονζ μέσα από την αρχιτεκτονική την οποία τελικά καταλήγει να έχει Το Σαπούνι. Σε μία ραδιοφωνική συνομιλία του με τον Φιλίπ Σολλέρς στις 12 Μαΐου 1967 θα μιλήσει ο Φρανσίς Πονζ για τις κριτικές που έχουν γραφτεί για Το Σαπούνι: Τέλος πάντων, μιλούν γι’ αυτό κάνοντας λόγο για περίπλοκη και εκλεπτυσμένη αρχιτεκτονική όμως δεν έχουν διαβάσει, τελικά, δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι τα προβλήματα που τότε έζησα, είχαν περιληφθεί εκεί μέσα, είχαν περιληφθεί στην εν λόγω αρχιτεκτονική. Ποια είναι τα προβλήματα στα οποία αναφέρεται ο Φρανσίς Πονζ; Αξίζει κάποιος να τα εντοπίσει μέσα στο βιβλίο. Γιατί και η αποκρυπτογράφηση είναι μία άσκηση καθαρότητας τελικά. Στα ίδια τα πράγματα, στο περιεχόμενο των πραγμάτων, η αποκατάσταση αυτού του πράγματος πού έχει λερωθεί. Ο Φρανσίς Πονζ δεν κρίνει αυτό ή αυτόν που στερεί την καθαρότητα. Περισσότερο, με τρόπο που δεν ηθικολογεί προτρέπει τον αναγνώστη να σκεφτεί το νόημα και την πράξη της καθαριότητας στη σκέψη και στις σχέσεις μας με τα πράγματα.

* Ο ΘΩΜΑΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ είναι συγγραφέας. 
Τελευταίο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Μυθιστόρημα» (εκδ. Γαβριηλίδης).


altΤο σαπούνι
Φρανσίς Πονζ
Μτφρ. Δημήτρης Δημητριάδης
Αντίποδες 2019
Σελ. 176, τιμή εκδότη €12,70

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΦΡΑΝΣΙΣ ΠΟΝΖ

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η Κλειώ στον Παρνασσό» του Χάρη Ψαρρά (ποίηση) – Προσωπικό εργαστήρι δημιουργικής ποιητικής γραφής

«Η Κλειώ στον Παρνασσό» του Χάρη Ψαρρά (ποίηση) – Προσωπικό εργαστήρι δημιουργικής ποιητικής γραφής

Για την ποιητική συλλογή του Χάρη Ψαρρά «Η Κλειώ στον Παρνασσό» (εκδ. Πατάκη). Εικόνα: «Μνημοσύνη», (1875-1881), Ντάντε Γκάμπριελ Ροσέτι.

Γράφει η Άλκηστις Σουλογιάννη

Τον Χάρη Ψαρρά είχαμε...

«Μηλιώνας: Παρόντες και φαντάσματα» του Γιώργου Δελιόπουλου (ποίηση) – Ποιητική αναπαράσταση του Ελληνικού Εμφυλίου

«Μηλιώνας: Παρόντες και φαντάσματα» του Γιώργου Δελιόπουλου (ποίηση) – Ποιητική αναπαράσταση του Ελληνικού Εμφυλίου

Για την ποιητική συλλογή του Γιώργου Δελιόπουλου «Μηλιώνας: Παρόντες και φαντάσματα» (Κάπα Εκδοτική). Εικόνα: Από την ταινία «Ο θίασος» (1975) του Θόδωρου Αγγελόπουλου. 

Γράφει ο Μάκης Καραγιάννης

Ενώ η πεζογραφία, μετά την...

«Θα σε δω ξανά στο άδοξο τέλος» του Σταύρου Σταυρόπουλου (κριτική)  – Πού τελειώνει ο άνθρωπος, πού αρχίζει το έργο

«Θα σε δω ξανά στο άδοξο τέλος» του Σταύρου Σταυρόπουλου (κριτική) – Πού τελειώνει ο άνθρωπος, πού αρχίζει το έργο

Για την ποιητική συλλογή του Σταύρου Σταυρόπουλου «Θα σε δω ξανά στο άδοξο τέλος» (εκδ. Σμίλη). Εικόνα: Ο πίνακας του Ρενέ Μαγκρίτ «Η αναπαραγωγή απαγορεύεται». 

Γράφει η Βαρβάρα Ρούσσου 

Ο Σταύρος Σταυρόπουλος, όταν το 202...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Οι ζωές των ζώων» του Τζ. Μ. Κουτσί (νουβέλα) – Φιλόσοφοι, ποιητές και επιστήμονες απέναντι στις γενοκτονίες ζώων

«Οι ζωές των ζώων» του Τζ. Μ. Κουτσί (νουβέλα) – Φιλόσοφοι, ποιητές και επιστήμονες απέναντι στις γενοκτονίες ζώων

Για τη νουβέλα του Τζ. Μ. Κουτσί (J. M. Coetzee) «Οι ζωές των ζώων» (εισ. Ευγενία Μυλωνάκη, μτφρ. Γιάννης Μολυνδρής, εκδ. Κύκλος). Εικόνα: Από την έκδοση του Princeton University Press.

Γράφει ο Παναγιώτης Τσιαμούρας

...
Λογοτεχνικά Βραβεία Jean Moreas: Οι βραχείες λίστες στις πέντε κατηγορίες

Λογοτεχνικά Βραβεία Jean Moreas: Οι βραχείες λίστες στις πέντε κατηγορίες

Οι Επιτροπές Ποίησης και Πεζογραφίας των Διεθνών Λογοτεχνικών Βραβείων Jean Moreas ανακοίνωσαν τις βραχείες λίστες για βιβλία που εκδόθηκαν το 2025.

Επιμέλεια: Book Press

Οι Επιτροπές Ποίησης και Πεζογραφίας των ...

Το Ίδρυμα Ωνάση στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Τρεις ταινίες και απονομή του Onassis Film Award

Το Ίδρυμα Ωνάση στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης – Τρεις ταινίες και απονομή του Onassis Film Award

Το Ίδρυμα Ωνάση συμμετείχε στο 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης με τρεις ταινίες. Παράλληλα, απένειμε για έκτη χρονιά το Onassis Film Award, το οποίο φέτος απέσπασε η ταινία «Mignon» της Σοφίας Γεωργοβασίλη.

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Παιχνίδι σκιών» του Τιμ Μάρσαλ (προδημοσίευση)

«Παιχνίδι σκιών» του Τιμ Μάρσαλ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τιμ Μάρσαλ [Tim Marshall] «Παιχνίδι σκιών – Η πρώτη πράξη του νέου ψυχρού πολέμου μεταξύ Ανατολής και Δύσης» (μτφρ. Σπύρος Κατσούλας, πρόλογος Ηλίας Μαγκλίνης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 18 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστό...

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

«Από το ένα στο άλλο» της Μαρίτσας Περ. Ράλλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός διηγήματος από τη συλλογή διηγημάτων της Μαρίτσας Περ. Ράλλη «Από το ένα στο άλλο 10+1 διηγήματα», η οποία θα κυκλοφορήσει, στη σειρά «Τα αειθαλή», αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Τόπος. Κεντρική εικόνα: Η Μ. Ράλλη σε νεανική φωτογραφία (studio Nelly’s), από το Αρχείο της Μαρίας Ράλλη – ΜΙΕΤ, Λογ...

«Η γυναίκα συγγραφέας» της Φελισιτέ ντε Ζανλίς (προδημοσίευση)

«Η γυναίκα συγγραφέας» της Φελισιτέ ντε Ζανλίς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Φελισιτέ ντε Ζανλίς [Félicité de Genlis] «Η γυναίκα συγγραφέας» (μτφρ. Διονύσης Γιαννάτος, εισαγωγή – επιμέλεια – επίμετρο: Μαρία Σπυριδοπούλου), το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Ροές.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τι διαβάζουμε τώρα; 15 βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας – Βραβευμένα, παραγνωρισμένα, ντεμπούτα

Τι διαβάζουμε τώρα; 15 βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας – Βραβευμένα, παραγνωρισμένα, ντεμπούτα

15 βιβλία μεταφρασμένης πεζογραφίας που ξεχωρίσαμε από την πρόσφατη βιβλιοπαραγωγή. Ανάμεσά τους, κάποια βραβευμένα, κάποια παλαιότερα, που μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά, κάποια λογοτεχνικά ντεμπούτα. 

...

Τι διαβάζουμε τώρα; Έξι μουσικές (αυτο)βιογραφίες

Τι διαβάζουμε τώρα; Έξι μουσικές (αυτο)βιογραφίες

Έξι σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της μουσικής (αυτο)βιογραφούνται και αποκαλύπτουν τις προσωπικές τους διαδρομές, μέσα από τις εκάστοτε κοινωνικές συνθήκες, προς τη δημιουργία του έργου τους.

Επιλογή-παρουσίαση: Κώστας Αγοραστός

Πολλοί είναι ...

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, νέα και κλασικά μυστήρια

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, νέα και κλασικά μυστήρια

Τρία καλά αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν πρόσφατα: Φώτης Δούσος, Γιάννης Μαρής, Αντόνιο Μαντσίνι. Αντισυμβατικοί αστυνομικοί, αδικία και δωσιλογισμός σε λιτή αφήγηση και μεσογειακό νουάρ για το δικαίωμα στην αυτοδικία. ©istock

Επιλογή-παρουσίαση: Χ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΦΑΚΕΛΟΙ