alt

Για τον τόμο του Charles Baudelaire «Τα άνθη του κακού» (μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής, εκδ. Gutenberg).

Του Βαγγέλη Γραμματικόπουλου

Κάθε ξενόγλωσσο έργο που μπορεί να βρει τη θέση του στη σύγχρονη εποχή και κυρίως να επανερμηνευτεί μέσα της δικαιούται μία νέα μετάφραση και έκδοση. Πόσο μάλλον αν το έργο αυτό είναι η προφητική ποιητική συλλογή που εγκαινίασε τη νεωτερική ποιητική περίοδο, τα θρυλικά Άνθη του Κακού. Η συλλογή των περίφημων ποιητικών ανθών του Σαρλ Μπωντλαίρ, άλλωστε, παράλληλα με την ολοκληρωτική επίδρασή της στην πορεία της παγκόσμιας ποίησης, προκάλεσε αντίστοιχο αντίκτυπο και στη νεοελληνική ποιητική δημιουργία, ιδίως από τις αρχές του 20ου αιώνα και έπειτα (ο Ροϊδης τον εντοπίζει, ο Παλαμάς, ο Δροσίνης και ο Καβάφης τον μελετούν, όμως o Καρυωτάκης και ο Καββαδίας χαρακτηρίζονται μποντλερικοί και τον ενστερνίζονται  χωρίς να ξεχνάμε και την επίδρασή του στους υπερρεαλιστές). Το 2018, λοιπόν, τα Άνθη του Κακού μεταφράστηκαν εκ νέου στη γλώσσα μας από τον Γιώργο Κεντρωτή και εκδόθηκαν από τον οίκο Gutenberg. Πρόκειται για μία έκδοση που, πλέον για πρώτη φορά, περιλαμβάνει όλα τα ποιήματα της γαλλικής πρώτης έκδοσης του 1857 συνοδευόμενα από πρόλογο και εκτενή επιλεγόμενα (περίπου 350 σε σύνολο 850 σελίδων) του ίδιου του μεταφραστή. Η δυσκολία τόσο του μεταφραστικού όσο και του εκδοτικού εγχειρήματος είναι προφανής, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, και για τον λόγο αυτό η έκδοση του βιβλίου μπορεί να παρομοιαστεί με σύγχρονο άθλο.

Πατέρας της νεωτερικότητας μεν, αλλά τι έχει να μας πει ο Μπωντλαίρ μετά από τόσα χρόνια και μετά από τόσες μεταβολές στην ανθρώπινη κατάσταση; Και προς τι κρίνεται αναγκαία άραγε μια ακόμα νεοελληνική μετάφρασή του μετά τις ομολογουμένως καλές μεταφράσεις που μας έχουν δώσει ο Αχχιλέας Παράσχος, ο Αλέξανδρος Μπάρας, ο Νίκος Φωκάς ο Κώστας Καρυωτάκης και ο προπάντων ο Γιώργος Σημηριώτης;

Στον Μπωντλαίρ και τα Άνθη του Κακού έχουν αφιερωθεί αμέτρητες σελίδες μέσα σε χιλιάδες τόμους και έχουν αποτελέσει αντικείμενο βαθιάς ανάλυσης όλες οι πτυχές της ποίησης και του προσώπου του. Τα ιστορικά στοιχεία μας τα παραδίδει και ο Κεντρωτής στα επιλεγόμενά του  τα υπόλοιπα δύο μέρη του επιλόγου αφορούν τις θεματικές και τα μεταφραστικά ζητήματα των Ανθέων του Κακού. Η αγάπη του Μπωντλαίρ για τη μητέρα του, η αντιπάθεια για τον πατριό του στρατηγό Οπίκ, το μοναδικό ταξίδι της ζωής του, η ζωή του ως δανδής και πλάνης στο Παρίσι, ο επαναστατικός και αριστοκρατικός βίος του, οι ερωμένες του, η επίδραση του Έντγκαρ Άλλαν Πόε και οι σχέσεις του με το πολιτικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό πλαίσιο στη Γαλλία των μέσων του 19ου αιώνα φωτίζονται ξανά. Ομοίως υπενθυμίζονται οι αντιξοότητες που συνάντησαν τα Άνθη του Κακού με τη λογοκρισία που υπέστησαν από το γαλλικό δικαστήριο το 1857 και οι τρεις εκδόσεις έως την οριστική αποκατάστασή τους από το γαλλικό κράτος το 1949.       

Πατέρας της νεωτερικότητας μεν, αλλά τι έχει να μας πει ο Μπωντλαίρ μετά από τόσα χρόνια και μετά από τόσες μεταβολές στην ανθρώπινη κατάσταση; Και προς τι κρίνεται αναγκαία άραγε μια ακόμα νεοελληνική μετάφρασή του μετά τις ομολογουμένως καλές μεταφράσεις που μας έχουν δώσει ο Αχχιλέας Παράσχος, ο Αλέξανδρος Μπάρας, ο Νίκος Φωκάς ο Κώστας Καρυωτάκης και ο προπάντων ο Γιώργος Σημηριώτης; Το προφανές είναι πως για πρώτη φορά βρίσκουμε όλα τα Άνθη του Κακού –και τα 163 ποιήματα, μαζί με τους προλόγους και τους επιλόγους που κατά καιρούς έγραψε ο Μπωντλαίρ με μέτρο και ρίμα σε μια δίγλωσση μετάφραση, όπου η ελληνική απόδοση παρατίθεται δίπλα στο γαλλικό πρωτότυπο. Αυτό είναι σημαντικό, διότι αφενός μεν κάθε ποίημα είναι αυτοτελές, αφετέρου δε τα ποιητικά άνθη της συλλογής αποτελούν συστατικά στοιχεία των ευρύτερων ομάδων στις οποίες εντάσσονται με αρίθμηση, ευλαβικά και συντεταγμένα. Εν τέλει, όλα μαζί συναπαρτίζουν ένα σύνολο οργανικής ολότητας· ουσιαστικά από κοινού και τα 6 απαγορευμένα συνθέτουν ένα ποίημα, μια λυρική μονάδα ποιητικής σύλληψης, εντός της οποίας αποκτούν το πλήρες νόημά τους. Η αρχιτεκτονική της συλλογής, επίδραση του Πόε στη δύση του ρομαντισμού, είναι κάτι στο οποίο επέμενε πολύ ο Μπωντλαίρ αναφορικά με την πρόσληψη του συνολικού νοήματος του έργου του. 

Με τον Μπωντλαίρ εγκαινιάζεται η νεωτερική εποχή, είναι ο ίδιος η νεωτερικότητα που κατεβάζει την ποίηση από τον καθαγιασμένο της θρόνο, τη σέρνει έξω από τα σαλόνια και κάνει φανερό ότι η Μούσα είναι πλέον άρρωστη.

Με το ενιαίο πλαίσιο αναφοράς, λοιπόν, στα χέρια μας μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι ο Μπωντλαίρ, όπως κάθε κλασικός λογοτέχνης, έχει ενδεχομένως να πει πράγματα που δεν έχουν αποκαλυφθεί ακόμα. Το περιεχόμενο της ποίησης των Ανθέων του Κακού μπορεί να αντληθεί από τις θεματικές τις οποίες θίγει ο Κεντρωτής στα επιλεγόμενά του, έχοντας στο πλευρό του τις σκέψεις του Βάλτερ Μπένγιαμιν, του Αντόρνο, του Βαλερύ, του Σαρτρ, του Ούγκο Φρίντριχ, του Ζωρζ Μπατάιγ και λοιπών άλλων. Με τον Μπωντλαίρ εγκαινιάζεται η νεωτερική εποχή, είναι ο ίδιος η νεωτερικότητα που κατεβάζει την ποίηση από τον καθαγιασμένο της θρόνο, τη σέρνει έξω από τα σαλόνια και κάνει φανερό ότι η Μούσα είναι πλέον άρρωστη. Το ποιητικό έργο νοείται πλέον ως ένα εγχείρημα «που έχει πάσης φύσεως αλληγορικές ψηφίδες αναμνήσεων ανίας, πόνου, μελαγχολίας, απελπισίας και αβυσσαλέων στοχασμών, ενός χάους, με άλλα λόγια, που ανοίγεται στον χρόνο και χάσκει έτοιμο να καταβροχθίσει τον ποιητή, του οποίου όλος ο ανθρώπινος αγώνας τείνει ακαταπαύστως προς το ιδεώδες, προς την εκπνευμάτιση».  

Η ποίησή του διαμορφώνεται από τις συνθήκες που μεταβάλλονται στο τέλος του Ρομαντισμού στην Ευρώπη. Το νέο αστικό περιβάλλον και η αλλοτρίωση των ανθρώπων της μάζας μέσα στην αφόρητη επανάληψη προκαλεί στον ποιητή ένα αίσθημα αφόρητης ανίας, μία ennui, που με τη σειρά της γεννά από το αδιέξοδο της ομοιομορφίας τη γνώριμη σε όλη τη νεωτερική ποίηση μελαγχολία και την αφηρημένη στην αναφορά της, αλλά τόσο αισθαντική νοσταλγία. Παρά την αδιάκοπη τριβή του με το πλήθος στους δρόμους και τις κοινωνικές συναναστροφές του στα παρισινά σαλόνια, που του δίνει την ευκαιρία να παρατηρεί απαρατήρητος, ο Μπωντλαίρ καταγράφει τη μοναξιά από την οποία σπαράσσεται ο νεωτερικός άνθρωπος μέσα στην πολυκοσμία και ανταπεξέρχεται απέναντι σε αυτήν με το να αλλάζει συνεχώς προσωπεία, παριστάνοντας από τη μια τον εκκεντρικό δανδή, τον μποέμ, τον χασομέρη και παράλληλα τον απόκληρο, τον ρακοσυλλέκτη, τον άπαχη· τον προλετάριο και συνάμα τον αριστοκράτη· τον θεοσεβούμενο καθολικό και συνάμα τον εχθρό του θεού. Ο ποιητής έχει πια το «ασύγκριτο προνόμιο να μπορεί με τον τρόπο του να είναι ο ίδιος ο εαυτός του και κάποιος άλλος» να διάγει βίο που θυμίζει τον ηθοποιό-υποκριτή (< ὑπόκρισις < ὑπό+ κρίσις) στον Μύθο του Σισύφου του Καμύ. Η διχοτόμηση του εαυτού είναι φανερή. 

alt

Ωστόσο, ο Μπωντλαίρ στην ποίησή του βρίσκει τον τρόπο να παραμένει ακέραιος. Μέσα από αυτή τη μοναξιά του κατακερματισμένου ανθρώπου εκδηλώνεται η απελπισία που διαμορφώνεται μέσα από τη συνεχή παρουσία της μνήμης και του τρόπου των αναμνήσεων με τον οποίο κινείται ο νους, μα και μέσα από την αέναη και κενή περιεχομένου αίσθηση κίνησης του χρόνου. Τα Άνθη του Κακού «φυτρώνουν σε έναν κήπο, όπου επιστατεί ο θάνατος: ο θάνατος του Ανθρώπου, ο θάνατος του Πολιτισμού, ο θάνατος του Καλού». Αυτό το αίσθημα επιτείνεται από την πραγμοποίηση (Verdinglichung) των ανθρώπων ως άμεσο παράγωγο του αναδυόμενου βιομηχανικού καπιταλισμού. Από αυτό το διαρκές αίσθημα της καταστροφής και όλα τα συμπαρομαρτούντα που αναφέρονται παραπάνω παράγεται κάτι που ομοιάζει με διαφωνικό μουσικό ήχο, ένα ποιητικό πεδίο όπου η «ανεστραμμένη» λογική και το «ανάποδο» κάλλος διεκδικούν μία αναγνώριση σταθερότητας στο σπλην (spleen), την τυφλή μελαγχολία (ή λόξα όπως το αποδίδει ο Κεντρωτής). Αλλά η κατάπτωση δεν υπάρχει δίχως την εξύψωση. Έτσι, η ποίηση του Μπωντλαίρ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με το Ιδεώδες (idéal)την εκπνευμάτιση του έργου τέχνης που το φέρνει σε πλήρη αντίθεση με ό,τι είναι ευχάριστο στις αισθήσεις, αισθητικά ωραίο. Κι έτσι, προκύπτουν όλες οι σοκαριστικές και αποτρόπαιες εικόνες που συναντούμε στα Άνθη του Κακού με σκουληκοφαγωμένα κουφάρια, δολοφόνους, λωποδύτες, πόρνες, οπιομανείς, ρακοσυλλέκτες, σατανιστικές επικλήσεις, βλασφημίες, φθορά και απώλεια. 

H ποίηση του Μπωντλαίρ είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με το Ιδεώδες (idéal), την εκπνευμάτιση του έργου τέχνης που το φέρνει σε πλήρη αντίθεση με ό,τι είναι ευχάριστο στις αισθήσεις, αισθητικά ωραίο.

Στο ποιητικό σύμπαν του Μπωντλαίρ εκφράζεται εμφανώς ένα «ανάποδο κάλλος», η «ευσχημία της ασχήμιας». Και σε συσχέτιση με αυτό ο ποιητής θέτει ως κεντρικό πυρήνα της ποίησής του το Κακό, που οφείλουμε να παρατηρήσουμε πως δεν έχει θεολογικό ή ηθικό περιεχόμενο, παρά είναι το ποιητικό Κακό που εκφράζεται αλληγορικά, και δεν παύει να προσδιορίζεται από την αναφορική σχέση του με το Καλό. Δύναται άραγε μόνο το Καλόν να μετέχει του Κάλλους ή μπορεί και το Κακό να φέρει άνθη, δεδομένης της καντιανής ρήσης ότι η ομορφιά είναι καθολικότητα δίχως έννοια; Η απήχηση του Κακού στο Κάλλος πρεσβεύει όλη τη νεωτεριστική άρνηση του Μπωντλαίρ επί παντός είδους αρετολογία, την εμπέδωση της αλλοτρίωσης στους σύγχρονους ρυθμούς των πόλεων, την απαλλαγή από κάθε θεϊκή ή πολιτική καταπίεση. Το ιδεατό Κάλλος υπάρχει στον Μπωντλαίρ, όχι με τη νεοπλατωνική έννοιά του, διότι το Κακό είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξή του και τα Άνθη του Κακού, όπως φαίνεται από τον φαινομενικά οξύμωρο τίτλο τους, είναι το σύμβολο του δηλητηριώδους, οδυνηρού αλλά ουσιώδους Κάλλους που μόνο με το επαίσχυντο, αλλόκοτο και επιβλαβές του Κακού μπορεί να εκτιμηθεί. Οι δρόμοι του Ουρανού και της Κόλασης διαλέγονται παράξενα και αλλάζουν ρότα στο έργο του, όπως βλέπουμε και στο Επίγραμμα για ένα Βιβλίο της Συμφοράς:

Ατάραχε αναγνώστη, ω εσύ μυαλό βουκολικό,
νηφάλιέ μου άνθρωπε, αφελή και του Καλού υπηρέτη,
αγνόησε τι λέει το βιβλίο αυτό· προσέτι
δε πέτα το ως ανέγνωμο και μελαγχολικό!
Τον λόγο αν δεν εσπούδασες που λεν ρητορικό
κοντά στον Σατανά (:διδάχο ατσίδα, αν και προπέτη),
ε, πέτα το!: χαμπάρι δεν θα πάρεις πως είν' σκέτη
απάτη, αν ήδη δεν με πέρασες για υστερικό!
.......................................................................
Ψυχή περίεργη αν είσαι και που ξέρει να 'χτιμάει
και τον παράδεισο γυρεύει, σου παρακαλιέμαι
συμπόνα με, σπλαχνίσου με! — ειδαλλιώς σε καταριέμαι! 

Δεδομένου ότι η μετάφραση είναι τέχνη ερμηνευτική, δεν μπορεί να υπάρχει αντικειμενική ή πολιτικά ορθή μετάφραση, αλλά κάθε νέα μετάφραση αποτελεί μια κατάθεση της προσωπικής κατανόησης του έργου, η οποία προστίθεται σε έναν διάλογο που εκτυλίσσεται μέσα στον χρόνο και στις εποχές.

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, διαπιστώνουμε ότι οι λογαριασμοί που άνοιξε ο Μπωντλαίρ με τα Άνθη του Κακού δεν έχουν κλείσει ακόμα και πιθανότατα δε θα κλείσουν ποτέ οριστικά. Και ασφαλώς, όπως κάθε εποχή, έτσι και η δική μας έχει ανάγκη τον δικό της Μπωντλαίρ, όπως έχει και τον δικό της Σαίξπηρ, Σολωμό ή Μότσαρτ. Εδώ ακριβώς παρεμβάλλεται η συζήτηση που αφορά τον τρόπο μεταφοράς ενός έργου σε άλλο χρόνο και χώρο. Δεδομένου ότι η μετάφραση είναι τέχνη ερμηνευτική, δεν μπορεί να υπάρχει αντικειμενική ή πολιτικά ορθή μετάφραση, αλλά κάθε νέα μετάφραση αποτελεί μια κατάθεση της προσωπικής κατανόησης του έργου, η οποία προστίθεται σε έναν διάλογο που εκτυλίσσεται μέσα στον χρόνο και στις εποχές. Και μολονότι η πλατωνική κατάταξη εντάσσει τη μετάφραση στις φαύλες τέχνες, αυτή η μεταφορά/μετατόπιση (transposition) νοήματος που επιχειρεί ο μεταφραστής, με μόνη σταθερά το πρωτότυπο έργο και χιλιάδες μεταβλητούς όρους, απαιτεί σπουδαίες δεξιότητες, όπως την αντίληψη της απόστασης που πρέπει να διανυθεί ανάμεσα στις γλώσσες, την αντίληψη των αλλαγών που επισυμβαίνουν εντός της ίδιας της γλώσσας και το πλάσιμο ενός ολόκληρου ποιητικού κόσμου. Και έτσι προκύπτει λόγος, λόγος ποιητικός, που τον υποδεικνύει περισσότερο το αυτί παρά το μάτι, κατά το δίδαγμα του Εουτζένιο Μοντάλε. 

Με αυτόν τον τρόπο, ο Κεντρωτής ξαναπλάθει τα ποιήματα του Μπωντλαίρ χρησιμοποιώντας την μακρά πείρα και το ποιητικό του ένστικτο, με σκοπό να μας παραδώσει εκ νέου σήμερα τα Άνθη του Κακού. Και το υλικό που χρησιμοποιεί δεν αποτελείται από «ακριβές» λέξεις για να επιδείξει τη γλωσσομάθειά του, ή από «φθηνές» για να εντυπωσιάσει με ανώφελο γλωσσικό πειραματισμό όπως του έχουν καταλογίσει πολλοί αλλά εκμεταλλεύεται όλες τις στρωματώσεις της Ελληνικής (λόγια, δημώδη, αργκό, κ.ά), όπως άλλωστε έκανε στη δική του εποχή και ο ίδιος ο Μπωντλαίρ. Με τα εργαλεία της γλώσσας και με την καλλιτεχνική αίσθηση δίνει σχήμα και μορφή για να στήσει ξανά σήμερα αυτόν τον απαράμιλλο κόσμο που βρίσκεται μέσα στα Άνθη του Κακού. Και έτσι να εκπληρωθεί η θέση του Μπένγιαμιν ότι «τίποτα στην ποίηση αυτή δεν έχει γεράσει ακόμα».  

* Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΠΟΥΛΟΣ είναι φιλόλογος.


altΤα άνθη του κακού
Charles Baudelaire
Μτφρ. Γιώργος Κεντρωτής
Gutenberg 2018
Σελ. 864, τιμή εκδότη €46,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ CHARLES BAUDELAIRE

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Όλα δεν τα 'χω πει» του Χρήστου Δανιήλ (κριτική) – Μια τεκμηριωμένη μελέτη για την Μάτση Χατζηλαζάρου

«Όλα δεν τα 'χω πει» του Χρήστου Δανιήλ (κριτική) – Μια τεκμηριωμένη μελέτη για την Μάτση Χατζηλαζάρου

Για το βιβλίο του Χρήστου Δανιήλ «Όλα δεν τα' χω πει / Η «αντίστροφη αφιέρωση» της Μάτσης Χατζηλαζάρου (εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα: η Μάτση Χατζηλαζάρου. 

Γράφει ο Δημήτρης Τσεκούρας 

«Η μεγάλη λογοτεχνία  ...

«Κόκκινη γραμμή» της Ειρήνης Ρηνιώτη (κριτική) – Γραμμή διαχωρισμού αλλά και ποιητικής ένωσης

«Κόκκινη γραμμή» της Ειρήνης Ρηνιώτη (κριτική) – Γραμμή διαχωρισμού αλλά και ποιητικής ένωσης

Για την ποιητική συλλογή της Ειρήνης Ρηνιώτη «Κόκκινη γραμμή» (εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα: πίνακας της Hanna Sidorowicz.

Γράφει η Αντιγόνη Βλαβιανού

Στην παρούσα ποιητική συλλογή, έχουμε μια κόκκινη γραμμή που σηματοδ...

«Αναγέννηση» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική) – 39 ποιητικά πορτρέτα

«Αναγέννηση» του Χάρη Βλαβιανού (κριτική) – 39 ποιητικά πορτρέτα

Για την ποιητική συλλογή του Χάρη Βλαβιανού «Η Αναγέννηση - 39 ποιητικά πορτρέτα» (εκδ. Πατάκη). Κεντρική εικόνα: Πορτρέτο του Νικολό Μακιαβέλι, στον οποίο είναι αφιερωμένο ένα ποίημα της συλλογής © Wikipedia. 

Γράφει η Άννα Βασιάδη

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Βίος και Πολιτεία»: Ο μετρ του noir Ανδρέας Αποστολίδης έρχεται στο «υπόγειο»

«Βίος και Πολιτεία»: Ο μετρ του noir Ανδρέας Αποστολίδης έρχεται στο «υπόγειο»

Στο 40ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης θα συνομιλήσει με τον μετρ του noir, σκηνοθέτη, συγγραφέα και μεταφραστή Ανδρέα Αποστολίδη, με αφορμή την έκδοση του τελευταίου του βιβλίου «Roman-tica» (εκδ. Άγρα). Η συζή...

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ