alt

Για τους δύο τόμους με τα Δοκίμια (μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης, εκδ. Πατάκη) του Jorge-Luis Borges.

Του Γιώργου Λαμπράκου

Είναι γνωστό πως πολλοί λογοτέχνες του 20ού αιώνα δεν φημίζονταν, καλώς ή κακώς, για το δοκιμιακό τους έργο. Εντελώς ενδεικτικά, συγγραφείς όπως οι Τζόις, Μπέκετ, Ιονέσκο, Σελίν, Φόκνερ, Ζενέ, Κάφκα, Φιτζέραλντ, Πίντσον, Μπέρνχαρντ, Μπάλαρντ, Γκομπρόβιτς κ.ά. ανανέωσαν τη λογοτεχνία με εκπληκτικούς τρόπους, εμμένοντας στο λογοτεχνικό τους έργο και αφήνοντας την όποια δοκιμιακή τους τάση σε δευτερεύοντα ρόλο. Κάποιοι, από την άλλη, ενέταξαν εμφατικά τον δοκιμιακό λόγο στο πεζογραφικό τους έργο, όπως ο Προυστ, ο Μούζιλ, ο Τ. Μαν, ο Μπροχ, ο Μαλαπάρτε, ο Σάμπατο. Υπήρχαν βέβαια και περιπτώσεις σπουδαίων συγγραφέων που παράλληλα ήταν σημαντικοί δοκιμιογράφοι ή/και στοχαστές: Ουέλς, Γουλφ, Καμύ, Μπατάιγ, Μπλανσό, Κουτσί, Σαρτρ, Χειμωνάς.  

Στην περίπτωση των ποιητών (αν και εφόσον μπορούμε να κάνουμε την τόσο επισφαλή διάκριση μεταξύ ποίησης και πεζού λόγου, ειδικά στη μοντέρνα λογοτεχνία), τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, αφού η ποίηση έχει ούτως ή άλλως μια ακόμα πιο ιδιαίτερη συνάφεια με τον στοχασμό: Πεσσόα, Έλιοτ, Πάουντ, Βαλερί, Τσέλαν, Πας, όπως ασφαλώς ο Ελύτης, ο Καρούζος και ο Σεφέρης, στοχάστηκαν μέσα από την ποίησή τους και ποίησαν μέσα από τον στοχασμό τους – αρκετοί εξ αυτών έγραψαν όμως και σημαντικά αυτόνομα δοκίμια.

Ο Αργεντινός συγγραφέας έγραψε σπουδαία πεζά και ποιήματα, και εξίσου σπουδαία δοκίμια, ενώ παράλληλα όλα τα κείμενά του μοιάζουν σαν να συνομιλούν, δυνάμει και να συγχωνεύονται, με τρόπους πολυδιάστατους, ίσως αμέτρητους.

Τι συμβαίνει άραγε με εκείνη την εκπληκτική περίπτωση των παγκόσμιων γραμμάτων, τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες; Ο Αργεντινός συγγραφέας έγραψε σπουδαία πεζά και ποιήματα, και εξίσου σπουδαία δοκίμια, ενώ παράλληλα όλα τα κείμενά του μοιάζουν σαν να συνομιλούν, δυνάμει και να συγχωνεύονται, με τρόπους πολυδιάστατους, ίσως αμέτρητους. Η συνολική επανέκδοση του μεταφρασμένου έργου του από τις εκδόσεις Πατάκη, σε μετάφραση Αχιλλέα Κυριακίδη (Άπανταταπεζά και Δοκίμια) και Δημήτρη Καλοκύρη (Ποιήματα), αποτελεί ένα καθ’ όλα ευπρόσδεκτο γεγονός.  

Εδώ είμαστε αναγκασμένοι να περιοριστούμε στα Δοκίμια και, μάλιστα, είμαστε ακόμα πιο αναγκασμένοι να περιοριστούμε σε μια απαρίθμηση των βασικών θεματικών τους. Ο Μπόρχες έχει εμμονές, συναρπαστικές και αδιανόητες εμμονές, τις οποίες ανακυκλώνει με το πάθος ενός μύστη, πιθανόν και ενός παιδιού. Ο χρόνος και οι μεταφυσικές θεωρήσεις για αυτόν, η κυκλικότητα και η αιώνια επιστροφή, οι αριθμοί και τα παράδοξά τους, η λογοτεχνία και τα ύφη της, το άπειρο και η αιωνιότητα, η Κόλαση, τα όνειρα, τα παραμύθια, τα σύμβολα, οι καθρέφτες, η απόλαυση της ανάγνωσης, η μεταβαλλόμενη ταυτότητα κ.ά. Οι εμμονές του τον οδηγούν συχνά στην επανάληψη ακόμα και ίδιων προτάσεων ή παραγράφων – αυτός είναι ο δικός του τρόπος να εφαρμόζει την κυκλικότητα στον εαυτό του, να ξαναμπαίνει με μια βαθύτατα συνειδητοποιημένη χαρά στο ίδιο ποτάμι, γνωρίζοντας βέβαια πως ούτε το ποτάμι είναι πια το ίδιο, ούτε ο ίδιος είναι πια ο ίδιος.

Ο Μπόρχες έχει εμμονές: Ο χρόνος και οι μεταφυσικές θεωρήσεις για αυτόν, η κυκλικότητα και η αιώνια επιστροφή, οι αριθμοί και τα παράδοξά τους, η λογοτεχνία και τα ύφη της, το άπειρο και η αιωνιότητα, η Κόλαση, τα όνειρα, τα παραμύθια, τα σύμβολα, οι καθρέφτες, η απόλαυση της ανάγνωσης, η μεταβαλλόμενη ταυτότητα κ.α.

Οι εμμονές του αφορούν πρωτίστως και προφανώς τους αγαπημένους του συγγραφείς. Πρώτος των πρώτων έρχεται ο Δάντης και η Θείακωμωδία του, στην οποία αφιερώνει αρκετά δοκίμια. Αλλά και ο Όμηρος δεσπόζει, ο Θερβάντες με τον ΔονΚιχώτητου δεν φεύγει ποτέ από το προσκήνιο, οι αγγλόφωνοι συγγραφείς έχουν την πρωτοκαθεδρία σε σχέση με συγγραφείς άλλων γλωσσών (Τζόυς, Ουέλλς, Κουίνσυ, Πόου, Τσέστερτον, Ουίτμαν, Ουάιλντ, Έμερσον, κ.ά.), οι φιλόσοφοι κάνουν πολύ συχνά την εμφάνισή τους στο ερμηνευτικό παιχνίδι (ο Σοπενχάουερ επανέρχεται επί μονίμου βάσεως, όπως επίσης ο Πλάτων, ο Νίτσε, ο Ράσελ, ο Χιουμ, ο Μπέρκλυ, ο Πασκάλ), ενώ συνάμα θεολόγοι και μυστικοί διαφόρων κατευθύνσεων αναβιώνουν με τις ευφάνταστες και αλλοπρόσαλλες θεωρίες τους. Η συνδυαστική ικανότητα της γνώσης, της αντίληψης και της φαντασίας του Μπόρχες ενέχει ένα θαυμαστό εύρος, βάθος και ύψος.

Ο Αργεντινός συγγραφέας αγαπά την επιγραμματική διατύπωση, ακόμα και εν μέσω μακροσκελών αναλύσεων. Του αρέσει ο αφορισμός, αυτό το «χαϊκού της σκέψης», όπως έχει γράψει ο Στάινερ, και τα καταφέρνει περίφημα. «Η ζωή μας είναι μια σειρά προσαρμογές· δηλαδή, μια μαθητεία στη λήθη», «Η έννοια του οριστικού κειμένου έχει να κάνει αποκλειστικά με τη θρησκεία ή την κόπωση», «το στιλ του πόθου είναι η αιωνιότητα», «Ίσως η Παγκόσμια Ιστορία δεν είναι παρά η ιστορία μερικών μεταφορών», «Η πραγματικότητα εξελίσσεται με γεγονότα, όχι με επιχειρήματα», «είναι πολύ δύσκολο, όταν ασχολείσαι με κορυφές, να καταλάβεις ποια είναι η ψηλότερη», «Η ευτυχία δε χρειάζεται μετάπλαση· η ευτυχία είναι αυτοσκοπός». Γενικότερα, η μπορχεσιανή εμμονή στις μεταφορές είναι απαραίτητη για να συλλάβουμε καλύτερα ένα σωρό φαινόμενα της εποχής μας: π.χ. την εφεύρεση του κυβερνοχώρου ως του κατεξοχήν Λαβυρίνθου.

Ο Μπόρχες κάνει συνέχεια παρεκβάσεις και ελιγμούς στους μαιάνδρους της σκέψης του. Όταν αναφέρεται, συνήθως παρεμπιπτόντως, η πολιτική, αφορά είτε την κριτική ενός απεχθούς φαινομένου (π.χ. ναζισμός), είτε ένα σχόλιο πάνω σε ένα εθνικό γνώρισμα. Για τον Αργεντινό, π.χ., ο Μπόρχες γράφει: «ο Αργεντινός, σε αντίθεση με τον Βορειοαμερικανό και όλους σχεδόν τους Ευρωπαίους, δεν ταυτίζεται με το Κράτος, κάτι που μπορεί να οφείλεται στο ότι, γι’ αυτόν, το Κράτος είναι μια αδιανόητη αφαίρεση· το βέβαιο είναι πως ο Αργεντινός είναι άτομο, όχι πολίτης». Εδώ, αρκεί να αλλάξουμε τη λέξη «Αργεντινός» με τη λέξη «Έλληνας», και έχουμε κάτι να σκεφτούμε για τη δική μας κατάσταση.

Ο Αργεντινός συγγραφέας είναι ένας κατεξοχήν λογοτέχνης των λογοτεχνών, ένας άνθρωπος των γραμμάτων που δηλώνει πως ανέκαθεν φανταζόταν «τον Παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης».

Ο Αργεντινός συγγραφέας είναι ένας κατεξοχήν λογοτέχνης των λογοτεχνών, ένας άνθρωπος των γραμμάτων που δηλώνει πως ανέκαθεν φανταζόταν «τον Παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης», συνεπώς εδώ η ζωή του πνεύματος υπερέχει της ζωής του σώματος (με ό,τι αυτό βέβαια συνεπάγεται σε ελλείψεις και απώλειες). Αυτό δεν σημαίνει πως είναι απλησίαστος στον μη έμπειρο αναγνώστη· σημαίνει όμως ότι αυτός θα αντιμετωπίσει δυσκολίες μέχρι να μπει στο σύμπαν αυτού του συγγραφέα και να αρχίσει να το περιδιαβαίνει με «απόλαυση» (ένα γνώρισμα που τονίζει ιδιαίτερα ο Μπόρχες αναφορικά με την ανάγνωση). Ωστόσο, ποιος είπε ότι η ανάγνωση της λογοτεχνίας (πρέπει να) είναι μια εύκολη υπόθεση; Αν η λογοτεχνία αφορά τη ζωή (και τι άλλο να αφορά άλλωστε;), τότε σε καμία περίπτωση δεν γίνεται να είναι μια εύκολη υπόθεση – η υπεραπλούστευση δεν τιμά ούτε τον ευσυνείδητο συγγραφέα, ούτε τον ευσυνείδητο αναγνώστη.

Ο Μπόρχες είναι ένας μαγεμένος σκεπτικιστής, ένας κοσμογυρισμένος σολιψιστής, ή, σαν τον αγαπημένο του Σπινόζα, ένας πανθεϊστής, αλλά της αισθητικής: η μείζων θεά του είναι η ομορφιά με τις άπειρες όψεις της, και όπου τη βρίσκει, την αναδεικνύει. Δεν τον ενδιαφέρει η μία και μοναδική αλήθεια (σπάνια παραπέμπει σε επιστήμονες), αλλά οι πολλαπλές δυνατότητες, οι ευφάνταστες πραγματικότητες. Δεν τον νοιάζει να υποστηρίξει μια συγκεκριμένη θεωρία, αλλά να αναδείξει όσες του αρέσουν. Οι μεταφυσικές και θεολογικές θεωρίες τις οποίες ξεδιπλώνει υπάρχουν για να γεμίζουν το πνευματικό σύμπαν του, όχι τόσο παρά τις αντινομίες τους, όσο, θα λέγαμε, ακριβώς εξαιτίας αυτών. Το γεγονός ότι αποδομεί τη διακηρυγμένη αλήθεια τους (κάνει φλογερές διαλέξεις με θέματα όπως π.χ. ο βουδισμός, για τα οποία δηλώνει ρητά πως δεν τα πιστεύει) δεν αρκεί για να πετάξει κάτι μια και καλή στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Η ρευστότητα, ίδιον της σύγχρονης εποχής, είναι ίδιον και της κοσμοαντίληψης του Μπόρχες. Σε πόσα πιστεύει από όσα γράφει; Σε όλα και σε τίποτα. Και ξανά σε όλα. Και ξανά σε τίποτα… 

Τα δοκίμια καταλαμβάνουν περίπου 850 σελίδες, ενώ οι σημειώσεις, τα λεξικά, τα γλωσσάρια, τα ευρετήρια και τα εργοβιογραφικά στοιχεία που έχει συντάξει ο Αχιλλέας Κυριακίδης καταλαμβάνουν σχεδόν 300 σελίδες, μαρτυρώντας την κοπιώδη εργασία και την ανεκτίμητη προσφορά του προς τον αναγνώστη.

Τα δοκίμια του Μπόρχες διαβάζονται με διάφορους τρόπους: αυτόνομα και επιλεκτικά με βάση ένα γνωστό θέμα που μπορεί να μας ενδιαφέρει ή ένα πιθανόν άγνωστο θέμα που μας τραβά την προσοχή (τι είναι π.χ. τα «κένινγκ»;), ως ξεχωριστές συλλογές με κάποιο επίκεντρο (π.χ. Δάντης), όλα στη σειρά (για τον μάχιμο αναγνώστη), όλα σε συνδυασμό με τα πεζά και τα ποιήματά του στα οποία και παραπέμπουν, άλλοτε ρητά και άλλοτε υπόρρητα. Οι δυνατότητες είναι συνεπώς πολλές και πολλαπλασιάζονται κατά βούληση. Τα δοκίμια καταλαμβάνουν περίπου 850 σελίδες, ενώ οι σημειώσεις, τα λεξικά, τα γλωσσάρια, τα ευρετήρια και τα εργοβιογραφικά στοιχεία που έχει συντάξει ο Αχιλλέας Κυριακίδης καταλαμβάνουν σχεδόν 300 σελίδες, μαρτυρώντας την κοπιώδη εργασία και την ανεκτίμητη προσφορά του προς τον αναγνώστη (κάποια στιγμή συλλάβαμε τον εαυτό μας να διαβάζει κατεβατά το εγκυκλοπαιδικό λεξικό, σαν να ήταν κάποιο παράξενο μπορχεσιανό κείμενο).  

Τα μάτια του Μπόρχες, που σε πολλές περίφημες φωτογραφίες του αλλού κοιτούν και αλλού (δεν) βλέπουν, έχουν μολαταύτα παρακολουθήσει, έχουν εστιάσει κυριολεκτικά στις πνευματικές εξελίξεις στη Δύση μα και στην Ανατολή, στη λογοτεχνία του Βόρειου Ημισφαιρίου (κυρίως στην αγαπημένη του, την αγγλόφωνη) μα και του Νότιου, στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του κόσμου, ή, καλύτερα, των κόσμων μας. Η σταδιακή τύφλωση, αυτό το «αργό λυκόφως που διαρκεί πάνω από μισόν αιώνα», όχι μόνο δεν εμπόδισε τον Μπόρχες να «δει» (και με τις δύο σημασίες της λέξης), μα ούτε και να μας μεταφέρει, όσα είδε, με την ακρίβεια και τη χάρη ενός καλού αγγελιαφόρου. Κι επειδή συμφωνούμε πως «το πιο σημαντικό σ’ έναν συγγραφέα είναι η φωνή του, το πιο σημαντικό σ’ ένα βιβλίο είναι η φωνή του συγγραφέα, αυτή η φωνή που φτάνει ώς εμάς», αξίζει να ακούμε και να ξανακούμε αυτή την τόσο ξεχωριστή φωνή της λογοτεχνίας του περασμένου αιώνα.

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΟΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.


altΔοκίμια [Ι]
Jorge-Luis Borges
Μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδ. Πατάκη 2015
Σελ. 664, τιμή εκδότη € 19,70

alt

 

 

altΔοκίμια [IΙ]
Jorge-Luis Borges
Μτφρ. Αχιλλέας Κυριακίδης
Εκδ. Πατάκη 2015
Σελ. 488, τιμή εκδότη € 17,70

alt

 

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη «Έντεκα συναντήσεις – Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο» (εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ένα υβριδικό βιβλίο, που δεν είναι δοκίμιο, δεν είναι αυτοβιογραφία, δεν είναι συλλογή συνεντεύξεων, δεν ...

Το άτομο απέναντι στο κράτος: δύο θεμελιώδη έργα φιλελευθερισμού

Το άτομο απέναντι στο κράτος: δύο θεμελιώδη έργα φιλελευθερισμού

Για τα δοκίμια των Henry David Thoreau «Πολιτική ανυπακοή» (μτφρ. Γιώργος Λαμπράκος, εκδ. Πατάκη) και Frédéric Bastiat «Ο Νόμος» (μτφρ. Σωτήριος Παπασωτηρίου, εκδ. Παπαδόπουλος).

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Ισχύει άραγε πως οτιδή...

Ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας, του Φρέντερικ Κάπλστον

Ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας, του Φρέντερικ Κάπλστον

Για τη μελέτη του Fredericκ C. Copleston «Ιστορία της Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας» (μτφρ. Γιάννης Δημητρακόπουλος, εκδ. Gutenberg).

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Η Ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας του Frederick Copleston, ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Μεταφράζοντας Όργουελ: Κατερίνα Σχινά, Αύγουστος Κορτώ, Αλέξης Καλοφωλιάς

Μεταφράζοντας Όργουελ: Κατερίνα Σχινά, Αύγουστος Κορτώ, Αλέξης Καλοφωλιάς

Με αφορμή τη –σχεδόν ταυτόχρονη– κυκλοφορία τριών νέων μεταφράσεων της«Φάρμας των ζώων» και του «1984» του George Orwell, θέσαμε τρεις ερωτήσεις στους μεταφραστές των βιβλίων – Κατερίνα Σχινά, Αύγουστο Κορτώ και Αλέξη Καλοφωλιά.

Του Κώστα Αγοραστού

Το ...

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις, του Ζοζέ Σαραμάγκου – Στη Λισαβόνα των ονείρων και των ποιητών

Για το μυθιστόρημα του José Saramago «Η χρονιά θανάτου του Ρικάρντο Ρέις» (μτφρ. Αθηνά Ψυλλιά, εκδ. Καστανιώτη). Στην κεντρική εικόνα, ο Chico Díaz από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου, σε σκηνοθεσία του João Botelho, η οποία παρουσιάστηκε στο 43ο φεστιβάλ ταινιών του Σαν Πάολο, τον Οκτώβριο του 2020.

...
Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Πέθανε, σαν σήμερα, στις 21 Ιανουαρίου 1950 ο Τζορτζ Όργουελ. Ο Βρετανός συγγραφέας, κριτικός και δημοσιογράφος Έρικ Άρθουρ Μπλερ γεννήθηκε το 1903. Έμεινε στην ιστορία για την αιχμηρή κριτική που άσκησε σε κάθε είδους ολοκληρωτισμό με τα έργα του «Η φάρμα των ζώων» και «1984».

Επιμέλεια: Book P...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Αλέξη Χατζηδάκη «Όψεις τουρισμού – Δεκαοχτώ δοκίμια για την τουριστική ανάπτυξη, τον σχεδιασμό του χώρου και την αρχιτεκτονική», που κυκλοφορεί από τις Cube Art Editions.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Nina George «Τα φώτα του νότου» (μτφρ. Όλγα Γκαρτζονίκα), που κυκλοφορεί στις 7 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος ενός διηγήματος, από τη συλλογή διηγημάτων του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Ανήσυχα άκρα», που κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΝΗΣΥΧΩΝ ΑΚΡΩΝ

Έν...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Η πιο απροσδόκητη χρονιά φτάνει στο τέλος της. Για τους περισσότερους από εμάς δύσκολα φαντάζεται κανείς άλλη χρονιά που να έκρυβε μια τόσο μεγάλη έκπληξη για όλη την ανθρωπότητα. Δοκιμαστήκαμε και δοκιμαζόμαστε ψυχολογικά, συναισθηματικά, ηθικά, μετράμε απώλειες ανθρώπων δικών μας και αγνώστων που τους νιώθουμε όμω...

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

Μια επιλογή δέκα χριστουγεννιάτικων βιβλίων για πολύ μικρά και λίγο μεγαλύτερα παιδιά από τη βιβλιοπαραγωγή του 2020. Πρόκειται για όμορφα βιβλία που μεταφέρουν το πνεύμα των Γιορτών στους μικρούς αναγνώστες με τρυφερές καλογραμμένες ιστορίες. Στις παρακάτω επιλογές, η εικονογράφηση παρουσιάζει ποικιλία και μεγάλο ε...

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Επιλογή 21 τίτλων από τα καλύτερα ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2020.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

11 Ιανουαρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέθανε ο αγαπητός σε Ελλάδα και Γαλλία συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης

Σε ηλικία 77 ετών και έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια, πέθανε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, όπως έγινε γνωστό από τον εκδοτικό του οίκο, τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ