alt

Σκέψεις για τη μελέτη του Ronald Dworkin «Θρησκεία χωρίς Θεό» (μτφρ. Στέλιος Βιρβιδάκης, εκδ. Πατάκη).

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Έχουμε ακούσει αρκετές φορές τη μομφή που αποδίδουν στις ολοκληρωτικές ιδεολογίες (π.χ. στον φασισμό, τον ναζισμό και τον κομμουνισμό) ότι αποτελούν «θρησκείες χωρίς Θεό», ακριβώς επειδή τείνουν να διοχετεύουν στην πολιτική διάφορα αισθήματα που παραδοσιακά εξέφραζαν οι θρησκείες, όπως η λατρεία συμβόλων, η προσωπολατρία, ο μεσσιανισμός, η ατομική αυτοθυσία κλπ. Δεν δυσκολεύεται κανείς να καταλάβει τον λόγο που κάτι τέτοιο αποτελεί μομφή: η ιδέα μιας θρησκείας δίχως Θεό είναι κάτι που φαίνεται παραλογισμός, μια contradictio in terminis, καθώς μέσα στο μυαλό μας κάτι τέτοιο δεν αποτελεί ούτε ιδεολογία αλλά ούτε και γνήσιο θρησκευτικό σύστημα.

Η ιδέα μιας θρησκείας δίχως Θεό είναι κάτι που φαίνεται παραλογισμός, μια contradictio in terminis, καθώς μέσα στο μυαλό μας κάτι τέτοιο δεν αποτελεί ούτε ιδεολογία αλλά ούτε και γνήσιο θρησκευτικό σύστημα.

Εδώ βέβαια θα μπορούσε κανείς να αντιτείνει ότι διάφορα πανάρχαια ανιμιστικά θρησκεύματα, αλλά και ο ίδιος ο Βουδισμός, αποτελούν θρησκεύματα χωρίς να περιλαμβάνουν αναγκαστικά την πίστη σε κάποιο ανώτερο ον. Τα πράγματα όμως αλλάζουν όταν μαθαίνει κανείς για την επιδίωξη ορισμένων σύγχρονων διανοουμένων να δημιουργηθεί ένα θρησκευτικό σύστημα το οποίο δεν θα περιλαμβάνει (αναγκαστικά) την πίστη στην ύπαρξη ενός Θεού, αλλά ούτε και κάποιο άλλο από τα χαρακτηριστικά των παραδοσιακών θρησκειών. Πραγματικά, κάτι τέτοιο συνέβη και επικεφαλής μιας τέτοιας προσπάθειας ήταν ο σημαντικός φιλόσοφος και ειδικός στο συνταγματικό Δίκαιο Ρόναλντ Ντουόρκιν, ο οποίος απεβίωσε το 2013. Το βιβλίο του με τον ιδιαίτερα προκλητικό τίτλο Θρησκεία χωρίς Θεό στηρίζεται σε μια σειρά διαλέξεων που έδωσε ο ίδιος γύρω στο 2011 στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης. Πώς όμως προέκυψε αυτή η θρησκεία, η οποία αξιώνει να είναι χωρίς Θεό;

Αρχικά, τα «άρθρα πίστης» αυτού του κατά Ντουόρκιν θρησκευτικού συστήματος είναι μονάχα τα εξής δύο: πρώτον, η ανθρώπινη ζωή διαθέτει νόημα αντικειμενικά, και, δεύτερον, το σύμπαν χαρακτηρίζεται από εγγενή αξία και ομορφιά. Αυτό ονομάζεται από τον ίδιο ηθικός ρεαλισμός. «Ο Ντουόρκιν θεωρεί εσφαλμένη και περιττή την επίκληση οντολογικών ερεισμάτων για τη στήριξη της κατ’ αυτόν αδιαμφισβήτητης αντικειμενικότητας βασικών κανονιστικών πεποιθήσεων» μας πληροφορεί ο Στέλιος Βιρβιδάκης στο επίμετρο του βιβλίου. Η συλλογιστική του Ντουόρκιν αφαιρεί το θεωρητικό μέρος της θρησκευτικής διδασκαλίας, επιδιώκοντας παράλληλα τη διατήρηση των ηθικών συνεπειών της. «Αυτό που έχει βασική σημασία για την παρόρμηση να ζει κανείς καλά είναι η πεποίθηση πως υπάρχει ένας ανεξάρτητα και αντικειμενικά σωστός τρόπος να ζει κανείς» γράφει χαρακτηριστικά. Μάλιστα, δεν διστάζει να παραβάλει την ηθική με τα μαθηματικά. Σύμφωνα με τον Ντουόρκιν, τα μαθηματικά μοιράζονται με την ηθική το κοινό χαρακτηριστικό ότι είναι αδύνατο να θεμελιωθούν από κάτι που βρίσκεται εκτός τους: όπως η πρόταση ότι οι αριθμοί επτά συν πέντε μας δίνουν ως αποτέλεσμα τον αριθμό δώδεκα οφείλει να αποδειχτεί μονάχα με μαθηματικά και όχι με κάτι έξω από αυτά, έτσι και η ηθική δεν μπορεί παρά να στηριχθεί και να αποδειχτεί με κάτι που να μην είναι εκτός αυτής: αυτό για τον Ντουόρκιν είναι ο αξιακός ρεαλισμός χωρίς θεμέλια.

Αυτό σημαίνει πως η θρησκευτική στάση που προτείνει ο ίδιος είναι μεν θέμα πίστης, αλλά και η επιστήμη και τα μαθηματικά είναι στη βάση τους αποτέλεσμα πίστης, αφού δεν μπορούν να θεμελιωθούν από τίποτε έξω από αυτά. Οι αρχές της επιστημονικής μεθόδου δικαιολογούνται μόνο από τη συσσώρευση επιστημονικής γνώσης που έχουν παραγάγει. Όσο για την επιστήμη, αυτή επικυρώνεται μέσω πειραμάτων αλλά τα πειράματα είναι μέρη αυτού που ονομάζουμε επιστήμη. Συνεπώς, δεν υπάρχει κανένας μη κυκλικός τρόπος να επικυρώσουμε την αλήθεια ενός διανοητικού τομέα. Είτε γίνεται λόγος για μια θετική επιστήμη είτε για τα μαθηματικά, δεν υπάρχει κανένα «σύστημα» που να μπορεί να επιβεβαιωθεί από κάτι που βρίσκεται εκτός του.

Ο πυρήνας του επιχειρήματος του Ντουόρκιν είναι ο ακόλουθος: τα συμβάντα δεν μπορούν καταστήσουν αυτόματα αληθείς τις αξιολογικές κρίσεις αλλά απαιτείται πάντοτε μια υποκείμενη απόδοση αξίας εκ μέρους μας.

Έπειτα, ο Ντουόρκιν επικαλείται μια καίριας σημασίας διάκριση όσον αφορά τα θρησκευτικά συστήματα: πρόκειται για τη διάκριση σε «γνωσιακό» και «αξιακό» μέρος. Συγκεκριμένα, κάθε θρησκεία, υποστηρίζει, αποτελείται από αυτά τα δύο τμήματα. Το πρώτο μέρος, το γνωσιακό, ουσιαστικά περιέχει τη θεωρητική διδασκαλία της θρησκείας, με όλη τη δογματική και τα βασικά άρθρα πίστης (π.χ. το τρισυπόστατο της θεότητας, το αειπάρθενο της Θεοτόκου και τη διπλή φύση του Χριστού για τους Χριστιανούς, την αναγνώριση του Μωάμεθ ως προφήτη για τους Μουσουλμάνους κλπ.), ενώ το δεύτερο αποτελείται από τα ηθικά παραγγέλματα (π.χ. αγάπη, ισότητα όλων των ψυχών μπροστά στον Θεό κλπ.). Ο πυρήνας του επιχειρήματος του Ντουόρκιν είναι ο ακόλουθος: τα συμβάντα δεν μπορούν να καταστήσουν αυτόματα αληθείς τις αξιολογικές κρίσεις αλλά απαιτείται πάντοτε μια υποκείμενη απόδοση αξίας εκ μέρους μας. Πιο απλά: η ζωή και ο κόσμος δεν μπορεί να θεωρούνται έμπλεα νοήματος απλώς και μόνο λόγω ενός Θεού. Αυτό που εννοεί ο Ντουόρκιν είναι ότι ανεξάρτητα από το αν πιστεύει κανείς σε θρησκευτικά δόγματα («γνωσιακό μέρος»), προκειμένου να πιστέψει στην αντικειμενικότητα της ηθικής («αξιακό») πάντοτε αναγκάζεται να κάνει ένα λογικό άλμα, καθώς και ότι αυτό το συμμερίζονται τόσο οι θρησκευόμενοι όσο και οι άθεοι. Γι’ αυτό η θεϊστική θρησκεία και ό,τι ο ίδιος αποκαλεί «αθεϊστική θρησκεία», έχουν περισσότερα κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ τους παρά αντιθέσεις, υποστηρίζει. Μάλιστα, σε παραδείγματα «αθεϊστικής θρησκείας», αναφέρει τους Αϊνστάιν και Σπινόζα, οι οποίοι δεν πίστευαν σε έναν προσωπικό θεό, αλλά αρκούνταν να επιδεικνύουν μια «θρησκευτική πίστη στη φύση». Η βασική ιδέα του Ντουόρκιν είναι ότι η θρησκεία, ως φαινόμενο, είναι βαθύτερη από τον Θεό και μπορεί να διατηρηθεί παρά την εγκατάλειψη της πίστης σε Αυτόν. Θεμέλιο κάθε θρησκείας είναι η πίστη. Επομένως, τόσο ο άθεος όσο και ο θεϊστής μπορούν, για τον Ντουόρκιν, να είναι εξίσου θρησκευόμενα όντα. 

alt
O Ρόναλντ Ντουόρκιν (1931-2013) σπούδασε φιλοσοφία
και νομικά στα πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Γέιλ και στο
Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Δίδαξε φιλοσοφία του
Δικαίου στο Γέιλ έως το 1969, και στη συνέχεια στο
Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, όπου διαδέχτηκε τον
μεγάλο φιλόσοφο του δικαίου Χέρμπερτ Χαρτ.
Ως ένας από τους σημαντικότερους δημόσιους
διανοούμενους των ΗΠΑ τα τελευταία χρόνια, δεν
περιορίστηκε μόνο στην έρευνα και τη διδασκαλία
αλλά παρενέβαινε ενεργά στο δημόσιο διάλογο,
αρθρογραφώντας στη "New York Review of Books" για
θέματα ατομικών, πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.
Επίσης, αναλάμβανε σημαντικές υποθέσεις που
αφορούσαν τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα
στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και διετέλεσε
νομικός σύμβουλος του Δημοκρατικού Κόμματος.

Θα μπορούσε ίσως κανείς να ασκήσει κριτική στον ιδιαίτερο «αθεϊσμό» που εκφράζεται εδώ, αναρωτώμενος για το πώς μπορεί κανείς να δέχεται το αξιακό μέρος μιας θρησκείας απορρίπτοντας το γνωστικό. Πραγματικά, δεν είναι σπάνια η φιλοσοφική κριτική στον άθεο ανθρωπισμό ότι αποτελεί μια εκκοσμικευμένη θεολογία (πιο πρόσφατα, η κριτική του John Gray στον Marx και τους Νέους Αθεϊστές).

Έχει υποτεθεί ότι ο Dworkin προσπαθεί εδώ να νομιμοποιήσει μια ηθική που δε θα προβαίνει στην επίκληση ενός Θεού. Ο Θεός όμως δεν διαθέτει αναγκαία ρόλο στην ηθική φιλοσοφία σήμερα και σίγουρα παίζει μικρότερο ρόλο σε σχέση με έννοιες όπως το έλλογο και η αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Η «θρησκεία» που μας παρουσιάζει φαίνεται περισσότερο μια εναλλακτική μορφή αθεϊσμού, αποτέλεσμα της απογοήτευσης από τα νατουραλιστικά συστήματα του Dawkins και των Νέων Αθεϊστών. Από αυτήν την άποψη, ο Dworkin δεν προσπαθεί να βγάλει τον Θεό από την ηθική συζήτηση αλλά μάλλον να βάλει ξανά μέσα την έννοια του θρησκευτικού βιώματος. Έστω και αν αυτό είναι ένα βίωμα «δίχως Θεό».

* Ο ΜΥΡΩΝ ΖΑΧΑΡΑΚΗΣ είναι μεταπτυχιακός φοιτητής Φιλοσοφίας.

 

 

 


altΘρησκεία χωρίς Θεό
Ronald Dworkin
Μτφρ. Στέλιος Βιρβιδάκης
Πατάκης 2019
Σελ. 192, τιμή εκδότη €10,90

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ RONALD DWORKIN

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Μακιαβέλλι: Η τέχνη τού να διδάσκεις στους ανθρώπους τι πρέπει να φοβούνται» του Πατρίκ Μπουσρόν (κριτική)

«Μακιαβέλλι: Η τέχνη τού να διδάσκεις στους ανθρώπους τι πρέπει να φοβούνται» του Πατρίκ Μπουσρόν (κριτική)

Για το βιβλίο του Patrick Boucheron «Μακιαβέλλι: Η τέχνη τού να διδάσκεις στους ανθρώπους τι πρέπει να φοβούνται» (μτφρ. Μήνα Πατεράκη-Γαρέφη, εκδ. Πατάκη).

Του Γιώργου Σιακαντάρη

Γνωρίζουμε πραγματικά ποιος και τι ήταν ο Μακιαβέλλι...

«Ο καρπός της ασθενείας μου» του Νικήτα Σινιόσογλου (κριτική)

«Ο καρπός της ασθενείας μου» του Νικήτα Σινιόσογλου (κριτική)

Για το δοκίμιο του Νικήτα Σινιόσογλου «Ο καρπός της ασθενείας μου – Δοκίμιο με σάρκα και οστά» (εκδ. Κίχλη). Κεντρική εικόνα: Πίνακας, λάδι σε καμβά (2016) © Clive Head.

Της Ιωάννας Κυριακίδου

Ο Νικήτας Σινιόσογλου είναι ένας αλλόκοτος συγγρα...

«Ο δρόμος προς την ανελευθερία: Ρωσία, Ευρώπη, Αμερική» του Τίμοθι Σνάιντερ (κριτική)

«Ο δρόμος προς την ανελευθερία: Ρωσία, Ευρώπη, Αμερική» του Τίμοθι Σνάιντερ (κριτική)

Για το βιβλίο του Timothy Snyder «Ο δρόμος προς την ανελευθερία: Ρωσία, Ευρώπη, Αμερική» (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, εκδ. Παπαδόπουλος. Βιβλίο «που κυκλοφόρησε το 2018 και που διαβάζεται σαν να γράφτηκε σήμερα».

Του Γιώργου Σιακαντάρη

Ο πολύγλωσσος και...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Στην Ινδή Γκιτάντζαλι Σρι το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ

Στην Ινδή Γκιτάντζαλι Σρι το Διεθνές Βραβείο Μπούκερ

Η συγγραφέας Γκιτάντζαλι Σρι (Geetanjali Shree) και η μεταφράστρια Daisy Rockwell θα μοιραστούν το χρηματικό έπαθλο των 50,000 λιρών για το «εξαιρετικά διασκεδαστικό και αστείο» βιβλίο «Tomb of Sand» (Τάφος από άμμο). Θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη.

Επιμέλεια: Book Press ...

«Προσκόμματα και ποιμαντικές λύσεις για την κατάβαση της αγέλης στον κάμπο σε περίπτωση αντάρας» του Αλέξιου Μάινα (κριτική)

«Προσκόμματα και ποιμαντικές λύσεις για την κατάβαση της αγέλης στον κάμπο σε περίπτωση αντάρας» του Αλέξιου Μάινα (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αλέξιου Μάινα «Προσκόμματα και ποιμαντικές λύσεις για την κατάβαση της αγέλης στον κάμπο σε περίπτωση αντάρας» (εκδ. Μικρή Άρκτος). Κεντρική εικόνα: Ο πίνακας του Jean-Michel Basquiat «Εκπεπτωκός άγγελος» (1981).

Της Χλόης Κουτσουμπέλη

...
Εθνική Βιβλιοθήκη: Κορνήλιος Καστοριάδης (1922 - 1997) –Εκατό χρόνια από τη γέννησή του

Εθνική Βιβλιοθήκη: Κορνήλιος Καστοριάδης (1922 - 1997) –Εκατό χρόνια από τη γέννησή του

 Η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος συνεχίζει τον κύκλο εκδηλώσεων «Λόγος 10» που επιµελείται ο Πρόεδρος του Εφορευτικού Συµβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, κ. Σταύρος Ζουµπουλάκης. Η τρίτη εκδήλωση έχει τίτλο «Κορνήλι...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πίσω από τον ήχο του νερού» της Γεωργίας Τάτση (προδημοσίευση)

«Πίσω από τον ήχο του νερού» της Γεωργίας Τάτση (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα της Γεωργίας Τάτση «Πίσω από τον ήχο του νερού», που θα κυκλοφορήσει στις 6 Ιουνίου από τις εκδόσεις Βακχικόν.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μην ανησυχείς. Μην αισθάνεσαι θλίψη. Έλα, χαμογέλα. Για σένα δεν πέθαν...

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

«Σπίτια και τάφοι» του Μπερνάρντο Ατσάγα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μπερνάρντο Ατσάγα (Bernardo Atzaga) «Σπίτια και τάφοι» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 3 Ιουνίου από τις εκδόσεις Εκκρεμές. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός ...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ