alt

Για τη μελέτη της Σώτης Τριανταφύλλου «Μόνοι στον κόσμο – Ευρωπαίοι συγγραφείς, αντιαμερικανισμός και αμερικανική μοναξιά» (εκδόσεις Πατάκη).

Του Θόδωρου Σούμα

Το νέο βιβλίο της Σώτης Τριανταφύλλου είναι μια μελέτη γραμμένη κάθε άλλο παρά ακαδημαϊκά, αντιθέτως, με ζωντανό και γλαφυρό ύφος, με χιούμορ, φρεσκάδα και άνετη, ρέουσα γραφή. Ένα δοκίμιο με επιχειρήματα και στοιχειοθετημένους συλλογισμούς, γραμμένο όμως σε τόνο ανάλαφρο και ενίοτε σκωπτικό. Πρόκειται για μελέτη που εντάσσεται στις πολιτισμικές σπουδές και συνδέεται με φιλολογικές, ιστορικές, ανθρωπολογικές και ιδεολογικοπολιτικές προσεγγίσεις της συγγραφέως.

Ξεχωρίζει για την ευρυμάθεια, την γκάμα ενδιαφερόντων της συγγραφέως, για την εμβρίθεια και ευφυΐα της έρευνάς της, για τις γνώσεις της σε ευρύτερα πεδία του πολιτισμού και της τέχνης –εδώ λογοτεχνίας–, της κοινωνίας και της πολιτικής.

Το Μόνοι στον κόσμο –ο τίτλος αναφέρεται στην απομάκρυνση των ΗΠΑ από τον πολιτισμένο κόσμο– διακρίνεται, καταρχάς, για το εύρος και τον όγκο των πληροφοριών και αναφορών που σχετίζονται με το θέμα του, δηλαδή τον αντιαμερικανισμό στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία και το ευρωπαϊκό βιβλίο γενικότερα. Ξεχωρίζει για την ευρυμάθεια, την γκάμα ενδιαφερόντων της συγγραφέως, για την εμβρίθεια και ευφυΐα της έρευνάς της, για τις γνώσεις της σε ευρύτερα πεδία του πολιτισμού και της τέχνης –εδώ λογοτεχνίας–, της κοινωνίας και της πολιτικής. Η ματιά της είναι διαυγής, διεισδυτική και μερικές φορές σαρκαστική. Η πρόκληση και η (πολιτική) επιθετικότητα αποτελούν μια από τις σταθερές της γραφής των δοκιμίων και άρθρων της Σώτης Τριανταφύλλου, μια μέθοδο για να ταρακουνάει και να ξυπνάει τον αναγνώστη, να τον κεντρίζει με ιδέες με τις οποίες ίσως δεν θα συμφωνήσει...

Η μελέτη εμπεριέχει πολιτιστική, ιστορική, φιλολογική και ανθρωπολογική γνώση, ιδεολογικοπολιτικές αναλύσεις, εκτιμήσεις υπό το πρίσμα των διεθνών σχέσεων και φιλολογικές αναφορές στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία, πεζογραφία και ποίηση, σε ταξιδιωτικά βιβλία και δοκίμια που περικλείουν τον ευρωπαϊκό αντιαμερικανισμό ως νοοτροπία, ιδεολογία, μέθοδο σκέψης ή φαντασίωση. Η συγγραφέας κριτικάρει πειστικά τις εκφάνσεις της αντιαμερικανικής προκατάληψης και ιδεολογίας στα βιβλία και παραθέτει πληροφορίες και κριτικές επισημάνσεις σχετικά με έργα της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας που κρύβουν αντιαμερικανισμό γενικότερα. Σε κάποια σημεία μού γεννήθηκε το ερώτημα πού και σε ποιες εκτιμήσεις τους διαφέρουν οι αντιαμερικανικές απόψεις στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία από τις θεμελιωμένες, δικαιολογημένες κριτικές στην αμερικανική κοινωνία. Θα προτιμούσα να ξεχωρίζει η εύλογη, θεμελιωμένη κριτική από την αντιαμερικανική επιθετικότητα/προκατάληψη στα επικριτικά ευρωπαϊκά βιβλία, και δεν κατανόησα τη διαχωριστική γραμμή αυτών των δύο αντιλήψεων – αν βέβαια χρειάζεται να εντοπισθεί και κατανοηθεί...

Η Σώτη Τριανταφύλλου επιδιώκει να διερευνήσει κυρίως την ευρωπαϊκή ταυτότητα και την κυρίαρχη ιδεολογία με τα στερεότυπα και τις προκατασκευασμένες ιδέες της.

Ο αντίλογος είναι πως το ζήτημα του βιβλίου δεν είναι η κριτική της Αμερικής, το ζήτημα είναι ο ευρωπαϊκός εθνικισμός και ο ιδεολογικός αντιαμερικανισμός εξ αριστερών και δεξιών, δηλαδή μια ιδεολογική, ευρωπαϊκή προκατάληψη. Γιατί η Σώτη Τριανταφύλλου επιδιώκει να διερευνήσει κυρίως την ευρωπαϊκή ταυτότητα και την κυρίαρχη ιδεολογία με τα στερεότυπα και τις προκατασκευασμένες ιδέες της. Γράφει πως υπάρχουν πολλές αιτίες για να επικρίνουμε τις ΗΠΑ: «κάποιες είναι ορθολογικές, άλλες χάνονται στην ομίχλη των μύθων, των φαντασιώσεων και των ιδεολογιών». Μας πληροφορεί πως ο Αlexis de Tocqueville έγραφε το 1840 πως οι Αμερικανοί δείχνουν δυσανεξία έναντι οποιασδήποτε κριτικής· πράγματι, ακόμα και σήμερα πολλοί Αμερικανοί, ιδιαίτερα οι πιο πατριώτες και συντηρητικοί, αποδίδουν τον αντιαμερικανισμό στον φθόνο για την αμερικανική ευημερία και ισχύ. Συναντάμε στους Αμερικανούς πατριώτες έντονο, εθνικιστικό ναρκισσισμό και μηδενική ανοχή μπροστά στον ευρωπαϊκό καθρέφτη, στην αντανάκλασή τους στις ευρωπαϊκές αναπαραστάσεις, στις προσλήψεις της πραγματικότητας και στις εδραιωμένες αντιλήψεις για αυτούς. Ο Τσόρτσιλ έλεγε για τους Αμερικανούς πως περνούν «από αποτυχία σε αποτυχία με αδιάπτωτο ενθουσιασμό» (βλέπε Βιετνάμ, Ιράκ, Αφγανιστάν, κλπ.), ενώ οι Ευρωπαίοι έχουν βαθύτερη αίσθηση αυτοκριτικής.

alt
Η Σώτη Τριανταφύλλου

Ο αστόχαστος αντιαμερικανισμός απορρίπτει τον αμερικανικό πολιτισμό χωρίς να τον γνωρίζει. Και εκφράζει το σύμπλεγμα ανωτερότητας/κατωτερότητας της Ευρώπης με υποτίμηση, δυσφήμηση, ηθικό και ταυτοτικό φόβο, άγνοια, ιδεολογικές αναπαραστάσεις, κοινοτοπίες, κληρονομημένες ιδέες, άρνηση της νεωτερικότητας, της τεχνολογίας και της αμερικανικής δημοκρατίας.

Ο αντιαμερικανισμός, όμως, δεν είναι κριτική, είναι μια συγκροτημένη, συνολική στάση εναντίον των ΗΠΑ, με συμβολισμούς –οι ΗΠΑ ως δύναμη του Κακού– με συνωμοσιολογική στόχευση και σοβινιστικό, φυλετικό φθόνο. Είναι η εχθρότητα προς τις αμερικανικές αξίες, την αμερικανική κουλτούρα και τον πολιτισμό, τους αμερικανικούς νόμους και τις αμερικανικές συνήθειες. Ο αστόχαστος αντιαμερικανισμός απορρίπτει τον αμερικανικό πολιτισμό χωρίς να τον γνωρίζει. Και εκφράζει το σύμπλεγμα ανωτερότητας/κατωτερότητας της Ευρώπης με υποτίμηση, δυσφήμηση, ηθικό και ταυτοτικό φόβο, άγνοια, ιδεολογικές αναπαραστάσεις, κοινοτοπίες, κληρονομημένες ιδέες, άρνηση της νεωτερικότητας, της τεχνολογίας και της αμερικανικής δημοκρατίας. Ο αντιαμερικανισμός αντανακλά το ευρωπαϊκό αίσθημα ηθικής, πολιτιστικής και πολιτικής ανωτερότητας, και συχνά η εθνικιστική καταγγελία των ΗΠΑ είναι, τουλάχιστον για την αριστερά, συστατικό της αντικαπιταλιστικής, σοβινιστικής και συνωμοσιολογικής ιδεολογίας. Αυτός ο εθνικισμός σηκώνει τείχη μεταξύ του εαυτού (το ίδιο, το στερεότυπο) και του Άλλου, περιλαμβάνει τον μανιχαϊστικό λόγο Καλού/Κακού, τον λαϊκισμό και τη συνωμοσιολογία περί των σκοτεινών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που κινούν αοράτως τα νήματα και υπονομεύουν τους υπόλοιπους λαούς. Τη σχηματική ευρωπαϊκή οπτική χαρακτηρίζουν τα δίπολα Παράδεισος/Κόλαση, Ευτοπία/Δυστοπία και Όνειρο/Εφιάλτης. Οι αρχικές εκτιμήσεις αρκετών Ευρωπαίων πως η Αμερική ήταν η χώρα του μέλλοντος και αποτελούσε διαφυγή από τη γερασμένη Ευρώπη, μετεξελίχθηκε βαθμιαία σε μια απαισιόδοξη, δυστοπική εικόνα και φαντασίωση.

Ο αντιαμερικανισμός εντοπίζει τα μειονεκτήματα και τις υστερήσεις της αμερικανικής κοινωνίας, συγκρίνοντας την πιο συντηρητική και καθυστερημένη Αμερική με τα πιο προοδευμένα, προχωρημένα κομμάτια της Ευρώπης, τη χειρότερη Αμερική με την καλύτερη Ευρώπη (μεθοδολογικό λάθος). Παραλλήλως, ορίζει την ευρωπαϊκή ταυτότητα διαμέσου της άρνησης μιας, λίγο πολύ, φαντασιακής αμερικανικής ηπείρου με την οποία υποτίθεται ότι η Ευρώπη διαφέρει ριζικά: οι Ευρωπαίοι χτίζουν την ευρωπαϊκή τους ταυτότητα σε αντιπαράθεση με την αμερικανική. Είτε πιστεύουμε, όπως ο Edmundo O’ Gorman, πως η Αμερική ήταν για τους Ευρωπαίους περισσότερο μια εφεύρεση παρά μια ανακάλυψη, είτε ότι η Αμερική έχει γίνει από τα σκουπίδια της Ευρώπης, ο αντιαμερικανισμός χρησιμεύει στην εμπέδωση της ευρωπαϊκής ταυτότητας.

Ενδιαφέρον έχει το πώς ο αντιαμερικανισμός εκδηλώνεται σε κάθε εθνική λογοτεχνία: στη γαλλική, στη σοβιετική, στη γερμανική, στη βρετανική, στην ελληνοαμερικανική και στην ελληνική επαναλαμβάνοντας τα ίδια μοτίβα, τις ίδιες εικόνες και στερεότυπα.

Η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και η επικράτηση της μονοπολικότητας με επίκεντρο τις ΗΠΑ ενίσχυσαν τον αντιαμερικανισμό και ενοχοποίησαν την Αμερική για όλα τα δεινά της υφηλίου. Κι όσο αυτή αρνείται να αναλάβει τις ευθύνες της, τόσο εντείνεται η αντίδραση εναντίον της: εξάλλου, μια εκδοχή του αντιαμερικανισμού ξεκινά από την ευρωπαϊκή ενοχική αυτοκριτική και καταλήγει στην πολιτική ορθότητα και στη συνέχεια στον πολιτικοποιημένο αντιαμερικανισμό. Αλλά, αν κρίνουμε την (αμερικανική) λογοτεχνία και την τέχνη με μέτρο την πολιτική ορθότητα, θα τις καταργήσουμε: κι εδώ τίθεται το ζήτημα του εσωτερικού αντιαμερικανισμού που χαρακτηρίζει τα κινήματα της πολιτικής ορθότητας και της ριζοσπαστικής αμερικανικής αριστεράς. Ενδιαφέρον έχει το πώς ο αντιαμερικανισμός εκδηλώνεται σε κάθε εθνική λογοτεχνία: στη γαλλική, στη σοβιετική, στη γερμανική, στη βρετανική, στην ελληνοαμερικανική και στην ελληνική επαναλαμβάνοντας τα ίδια μοτίβα, τις ίδιες εικόνες και στερεότυπα. Φυσικά, όσο πιο απομονωμένη είναι μια εθνική λογοτεχνία, τόσο πιο εξωφρενικές είναι οι φαντασιώσεις της γύρω από τις ΗΠΑ: η ρωσική και σοβιετική λογοτεχνία ήταν προπαγανδιστικές και εθνικιστικές, κυρίως όμως έδειχναν τη βαθιά άγνοια για την αμερικανική πραγματικότητα που συνεχίζουν να δείχνουν τα κομμουνιστικά και συναφή κόμματα.

Εξετάζοντας τον αντιαμερικανισμό ως πολιτισμικό πρόβλημα, το Μόνοι στον κόσμο κάνει μια καταγραφή των αντιαμερικανικών τοποθετήσεων στην ευρωπαϊκή λογοτεχνία, με επιμέλεια και συνέπεια, αναλύοντας όχι μόνο τον μαχητικό αντιαμερικανισμό (που συναντάμε με μορφή προπαγάνδας σε πλείστα ευρωπαϊκά κείμενα) αλλά και εκείνον που λανθάνει. Ύστερα από πέντε αιώνες ευρωπαϊκού αντιαμερικανισμού, το ζήτημα που τίθεται σήμερα αφορά την ενότητα ή τη διάσπαση του δυτικού κόσμου: η προεδρία Τραμπ και ό,τι αυτή συνεπάγεται οριοθετεί με ένταση την ευρωπαϊκή ταυτότητα έναντι της αμερικανικής – ο ευρωπαϊκός αντιαμερικανισμός είναι λιγότερο μαχητικός αλλά, καθώς συνοδεύεται από τον αμερικανικό αντιευρωπαϊσμό, δεν αποτελεί καλό σημάδι για τις διεθνείς σχέσεις. Στο βιβλίο της, η Σώτη Τριανταφύλλου εντοπίζει αυτό το πολιτικό πρόβλημα που προκύπτει από τα εθνικά συμπλέγματα: ο εθνικισμός και ο διεθνισμός είναι μια στάση που δεν μπορεί να έχει μια χώρα μοναχή της· χρειάζονται δύο, χρειάζονται περισσότερες.

* Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΣΟΥΜΑΣ είναι συγγραφέας βιβλίων για τον κινηματογράφο και κριτικός κινηματογράφου.
Τελευταίο του βιβλίο, το δοκίμιο «Εθνικές κινηματογραφίες, στιλ και σκηνοθέτες» (εκδ. Αιγόκερως).

 Στην κεντρική εικόνα, ο Bruno Ganz και ο Dennis Hopper, από την ταινία του Wim Wenders, Ένας αμερικανός φίλος (1977).


altΜόνοι στον κόσμο
Ευρωπαίοι συγγραφείς, αντιαμερικανισμός και αμερικανική μοναξιά
Σώτη Τριανταφύλλου
Πατάκης 2018
Σελ. 524, τιμή εκδότη €18,80

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΣΩΤΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη «Έντεκα συναντήσεις – Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο» (εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ένα υβριδικό βιβλίο, που δεν είναι δοκίμιο, δεν είναι αυτοβιογραφία, δεν είναι συλλογή συνεντεύξεων, δεν ...

Το άτομο απέναντι στο κράτος: δύο θεμελιώδη έργα φιλελευθερισμού

Το άτομο απέναντι στο κράτος: δύο θεμελιώδη έργα φιλελευθερισμού

Για τα δοκίμια των Henry David Thoreau «Πολιτική ανυπακοή» (μτφρ. Γιώργος Λαμπράκος, εκδ. Πατάκη) και Frédéric Bastiat «Ο Νόμος» (μτφρ. Σωτήριος Παπασωτηρίου, εκδ. Παπαδόπουλος).

Του Μύρωνα Ζαχαράκη

Ισχύει άραγε πως οτιδή...

Ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας, του Φρέντερικ Κάπλστον

Ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας, του Φρέντερικ Κάπλστον

Για τη μελέτη του Fredericκ C. Copleston «Ιστορία της Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας» (μτφρ. Γιάννης Δημητρακόπουλος, εκδ. Gutenberg).

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Η Ιστορία της μεσαιωνικής φιλοσοφίας του Frederick Copleston, ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Τζορτζ Όργουελ: επτά δεκαετίες από τον θάνατό του – πιο επίκαιρος από ποτέ

Πέθανε, σαν σήμερα, στις 21 Ιανουαρίου 1950 ο Τζορτζ Όργουελ. Ο Βρετανός συγγραφέας, κριτικός και δημοσιογράφος Έρικ Άρθουρ Μπλερ γεννήθηκε το 1903. Έμεινε στην ιστορία για την αιχμηρή κριτική που άσκησε σε κάθε είδους ολοκληρωτισμό με τα έργα του «Η φάρμα των ζώων» και «1984».

Επιμέλεια: Book P...

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο, του Σταύρου Ζουμπουλάκη

Για το βιβλίο του Σταύρου Ζουμπουλάκη «Έντεκα συναντήσεις – Συζητώντας με τον Στρατή Μπουρνάζο» (εκδ. Πόλις).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Ένα υβριδικό βιβλίο, που δεν είναι δοκίμιο, δεν είναι αυτοβιογραφία, δεν είναι συλλογή συνεντεύξεων, δεν ...

Ο εξαίσιος ίλιγγος (διήγημα)

Ο εξαίσιος ίλιγγος (διήγημα)

Έφτασε στο Παρίσι στις δώδεκα το μεσημέρι. Ο καιρός ήταν καλός, ο ήλιος έλαμπε αλλά το κρύο ήταν τσουχτερό. Με το που κατέβηκε στην αποβάθρα του σταθμού έβγαλε τον χάρτη από τον σάκο της για να προσανατολιστεί.

Της Νατάσας Χολιβάτου

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Όψεις τουρισμού, του Αλέξη Χατζηδάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Αλέξη Χατζηδάκη «Όψεις τουρισμού – Δεκαοχτώ δοκίμια για την τουριστική ανάπτυξη, τον σχεδιασμό του χώρου και την αρχιτεκτονική», που κυκλοφορεί από τις Cube Art Editions.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Τα φώτα του νότου, της Νίνα Γκεόργκε (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Nina George «Τα φώτα του νότου» (μτφρ. Όλγα Γκαρτζονίκα), που κυκλοφορεί στις 7 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Ανήσυχα άκρα, του Νίκου Παναγιωτόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος ενός διηγήματος, από τη συλλογή διηγημάτων του Νίκου Παναγιωτόπουλου «Ανήσυχα άκρα», που κυκλοφορεί στις 26 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΝΗΣΥΧΩΝ ΑΚΡΩΝ

Έν...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Βιβλίο, το καλύτερο δώρο κι αυτές τις Γιορτές

Η πιο απροσδόκητη χρονιά φτάνει στο τέλος της. Για τους περισσότερους από εμάς δύσκολα φαντάζεται κανείς άλλη χρονιά που να έκρυβε μια τόσο μεγάλη έκπληξη για όλη την ανθρωπότητα. Δοκιμαστήκαμε και δοκιμαζόμαστε ψυχολογικά, συναισθηματικά, ηθικά, μετράμε απώλειες ανθρώπων δικών μας και αγνώστων που τους νιώθουμε όμω...

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

10+1 βιβλία για μαγικά Χριστούγεννα

Μια επιλογή δέκα χριστουγεννιάτικων βιβλίων για πολύ μικρά και λίγο μεγαλύτερα παιδιά από τη βιβλιοπαραγωγή του 2020. Πρόκειται για όμορφα βιβλία που μεταφέρουν το πνεύμα των Γιορτών στους μικρούς αναγνώστες με τρυφερές καλογραμμένες ιστορίες. Στις παρακάτω επιλογές, η εικονογράφηση παρουσιάζει ποικιλία και μεγάλο ε...

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Τα καλύτερα αστυνομικά του 2020

Επιλογή 21 τίτλων από τα καλύτερα ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά μυθιστορήματα που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2020.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

11 Ιανουαρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Πέθανε ο αγαπητός σε Ελλάδα και Γαλλία συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης

Σε ηλικία 77 ετών και έπειτα από μακροχρόνια ασθένεια, πέθανε ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης, όπως έγινε γνωστό από τον εκδοτικό του οίκο, τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ