alt

Για τη νέα, αναθεωρημένη έκδοση του μυθιστορήματος του Κώστα Αρκουδέα «Τα κατά Αιγαίον Πάθη» (Καστανιώτης).

Της Χαράς Νικολακοπούλου

Ευτυχισμένος που έκανε το ταξίδι του Οδυσσέα
Γιώργος Σεφέρης, «Πάνω σ' έναν ξένο στίχο»

Παραφράζοντας τον τίτλο της ταινίας του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ Η θάλασσα μέσα μου, ο οποίος επίσης θα ταίριαζε άριστα στο βιβλίο του Κώστα Αρκουδέα, θα αναφερθώ στο ταξίδι με μια διπλή έννοια, που λαμβάνει χώρα εδώ. Για τον Γιώργο Ρώμα –ο οποίος αποτελεί προφανώς μια περσόνα του συγγραφέα– το ταξίδι κυλάει στις φλέβες του, το ίδιο και η θάλασσα. Ο ίδιος αυτοπαρουσιάζεται και αυτοπροσδιορίζεται στις πρώτες σελίδες πάντα σε αναφορά με τη φίλη και αγαπητικιά του, τη θάλασσα, και την ισότιμη σχέση μαζί της.

Ξεδιπλώνονται μπροστά μας οι μεταφυσικές ανησυχίες ενός ονειροπόλου νέου, οι φόβοι ενός ανήλικου αγοριού και το άνοιγμα στα θαύματα του κόσμου, το πέρασμα στην ωριμότητα μέσα από τον επαναπροσδιορισμό στόχων και προτεραιοτήτων.

Το όνομά μου είναι Γιώργος Ρώμας. Είμαι ξαπλωμένος στην άμμο και η θάλασσα είναι μαζί μου. Πάνω μου και μέσα μου. Φίλη και αγαπητικιά μου. Ακούω τον φλοίσβο της, την ανάσα της. Μου λέει όλα τα μυστικά της. Δεν έχει τίποτα να μου κρύψει- το ίδιο θα προσπαθήσω να κάνω κι εγώ.

Για αυτόν, το ταξίδι δεν είναι θέμα αναψυχής, είναι υπόθεση ζωής. Έχει ήδη αφήσει πίσω του όλη την προηγούμενη ζωή του, δουλειά, σπίτι, γάμο, τη «σαβούρα της πόλης», προκειμένου να γίνει «νομάς του Αιγαίου» και να ταξιδέψει στα τοπία της καρδιάς του, στα αιγαιοπελαγίτικα νησιά. Θα καταλήξει στην Οία της Σαντορίνης, έναν τόπο που στοιχειώνει τα όνειρα και τις αναμνήσεις του. Ξεδιπλώνονται μπροστά μας οι μεταφυσικές ανησυχίες ενός ονειροπόλου νέου, οι φόβοι ενός ανήλικου αγοριού και το άνοιγμα στα θαύματα του κόσμου, το πέρασμα στην ωριμότητα μέσα από τον επαναπροσδιορισμό στόχων και προτεραιοτήτων. Παρακολουθούμε συζητήσεις εν θερμώ για ποικίλα θέματα: τις σχέσεις των δύο φύλων, τον έρωτα στη σκοτεινή και βίαιη παραφορά του, την αλόγιστη και οδυνηρή εμπορευματοποίηση του κυκλαδίτικου θησαυρού προς χάριν του κέρδους, την αναζήτηση της εξιδανικευμένης γυναίκας, μέσα από ολοζώντανους διαλόγους από τους οποίους δεν λείπουν τα στοιχεία του χιούμορ και του αυτοσαρκασμού:

«Φαίνεται πως ωρίμασα», εκμυστηρεύτηκα στον Μπαλή, που καθόταν δίπλα μου.
«Άντε και του χρόνου σάπιος», μου ευχήθηκε.
«Και γιατί πρέπει, σώνει και καλά, η μούσα μας να είναι γυναίκα; Μπορεί να είναι ένας τόπος. Κάποιο νησί, ας πούμε»

Αυτή είναι η απάντηση του Μπαλή στην εναγώνια εξομολόγηση του αφηγητή Ρώμα ότι δεν συνάντησε ακόμα την ιδανική γυναίκα, μούσα και ερωμένη. Στην Οία λοιπόν ο Ρώμας θα γνωρίσει το μοιραίο πρόσωπο που θα σημαδέψει τη ζωή του: τον εκκεντρικό, δαιμονικό, γεμάτο αντιφάσεις Μπαλή, πρώην Διονύση, ο οποίος υπήρξε ένα εκπληκτικής ομορφιάς αγόρι του οποίου οι αυτοκαταστροφικές τάσεις τον οδήγησαν στον Άδη των ναρκωτικών, από όπου έχει επανακάμψει εντελώς μεταλλαγμένος, θα τολμούσα να πω. «Ο Μπαλής είναι η ακατέργαστη φωνή της επαναστατημένης συνείδησης». Ένας άνθρωπος αταίριαστος μέσα στην ατμόσφαιρα πολιτικής ορθότητας της εποχής, που δεν διστάζει να μιλήσει έξω από τα δόντια για θέματα που καίνε και πονάνε. Η συνάντηση μαζί του είναι ορόσημο για τον αφηγητή, ο οποίος επανακαθορίζει τον εαυτό του μέσα από το alter ego του που αποτελεί ο Μπαλής. «Η παρουσία του Μπαλή με έκανε να αμφισβητώ το παλιατζίδικο του κόσμου στον οποίο ζούσα». Αυτό δεν σημαίνει ότι συχνά δεν διαχωρίζει τη θέση του από τις απόψεις του Μπαλή ή ότι δεν τον κρίνει αυστηρά σε πολλές περιπτώσεις. Άλλο θέμα που διατρέχει το βιβλίο είναι η χαμένη αθωότητα (του τοπίου και των ανθρώπων), την οποία ο αφηγητής βιώνει με οδυνηρό τρόπο.

Κάποτε ο χρόνος ήταν μια πλαστελίνη στα χέρια μου και του έδινα όποιο σχήμα ήθελα. Ζωντανός και απτός χρόνος, καθώς δεν τον είχα ανταλλάξει με τα λύτρα της ενηλικίωσης. Σταμάτησα να είμαι παιδί όταν άρχισα να φτιάχνω ανθρωπάκια από πλαστελίνη και στο τέλος τα έβαζα να κάνουν παρτούζες. Ο κόσμος παραήταν σκληρός για να αφήσει τους αλαφροΐσκιωτους να επιζήσουν. Οι παράξενες ιστορίες, τα μυστήρια και οι παντοδύναμοι ήρωες έπαψαν να μιλούν στα όνειρά μου.

Η ιστορία είναι γεμάτη παράξενα όνειρα, ποίηση, μυστήριο, γοητεία και αισθαντικότητα [....] Το ταξίδι-κατάδυση στα σκοτεινά κατάβαθα της ανθρώπινης ύπαρξης, στις «εσχατιές της ερωτικής κόλασης», μόλις έχει αρχίσει να χαράζει ένα μονοπάτι ανεξίτηλο από αίμα και οδύνη που οδηγεί στο μοιραίο και αναπότρεπτο τέλος. Το γυμνό, ανεμόδαρτο τοπίο της Σαντορίνης, μινιμαλιστικό σκηνικό που θα φιλοξενήσει την τραγωδία και ταυτόχρονα αντικαθρέφτισμα της ψυχικής γύμνιας των ηρώων, αναδύεται μεγαλοπρεπώς.

Ωστόσο, σε αντίθεση την παραπάνω εξομολόγηση, η ιστορία που παραθέτει ο Αρκουδέας είναι γεμάτη παράξενα όνειρα, ποίηση, μυστήριο, γοητεία και αισθαντικότητα. Από τη μέση σχεδόν και μετά του βιβλίου, ανησυχητικοί άνεμοι αρχίζουν να πνέουν, το κλίμα γίνεται δυσοίωνο, κάτι βαρύ και ανεξιχνίαστο πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Ένας σεισμός ταρακουνάει το νησί και τρομοκρατεί τους κατοίκους τους. Το ταξίδι-κατάδυση στα σκοτεινά κατάβαθα της ανθρώπινης ύπαρξης, στις «εσχατιές της ερωτικής κόλασης», μόλις έχει αρχίσει να χαράζει ένα μονοπάτι ανεξίτηλο από αίμα και οδύνη που οδηγεί στο μοιραίο και αναπότρεπτο τέλος. Το γυμνό, ανεμόδαρτο τοπίο της Σαντορίνης, μινιμαλιστικό σκηνικό που θα φιλοξενήσει την τραγωδία και ταυτόχρονα αντικαθρέφτισμα της ψυχικής γύμνιας των ηρώων, αναδύεται μεγαλοπρεπώς. Ο παραλληλισμός προκύπτει αβίαστα: το ηφαιστειογενές νησί κρύβει στα σπλάχνα του επικίνδυνες εστίες λάβας που σιγοβράζουν κάτω από την επιφάνεια. Ηφαίστεια και τα ανθρώπινα όντα, έτοιμα να εκραγούν. Στις καρδιές εκκολάπτονται πάθη που θα ξεσπάσουν και θα φέρουν την καταστροφή. Και γύρω, τριγύρω, παντού, η θάλασσα. Ανεξερεύνητη, ατίθαση, απροσπέλαστη, αγριεμένη. Μήτρα δημιουργίας και έμπνευσης, αλλά και υγρός τάφος.

Στο βιβλίο ξεδιπλώνονται στοιχεία της τεχνικής του συγγραφέα όπως οι συχνές αναδρομικές αφηγήσεις, στις οποίες καταφεύγει όταν πρόκειται να ανασύρει γεγονότα και καταστάσεις που φωτίζουν τα πρόσωπα της ιστορίας, οι γεμάτοι αμεσότητα, ζωντάνια και χιούμορ διάλογοι και η χρήση όμορφων φράσεων που θα μπορούσαν εύκολα να λάβουν θέση αποφθέγματος, λ.χ.: «Ίσως τα θαύματα προτιμούν τις αγνές ψυχές των παιδιών, αποφεύγοντας τους μεγάλους που έχουν την τάση να τα χλευάζουν». «Ο κόσμος παραήταν σκληρός για να αφήσει τους αλαφροΐσκιωτους να επιζήσουν». «Παλιά, γιε μου, οι άνθρωποι φοβόνταν τον οξαποδώ. Τώρα δεν τον φοβάται κανείς. Όλοι οξαποδώ έχουμε γίνει». «Αχθοφόροι είμαστε όλοι μας. Κουβαλάμε το άχθος μας, το βάρος της ύπαρξής μας».

Κάνει χρήση τολμηρών, γεμάτων δύναμη εκφραστικών μέσων όπως: οι καθεδρικοί ναοί και οι γοτθικές πόλεις των υδάτων, ο χρόνος-πλαστελίνη, τα λύτρα της ενηλικίωσης, το ιπτάμενο καλαμαράκι, «τα σκεβρωμένα μέταλλα ήταν οι σκέψεις μου», «οι σκουριασμένοι σωλήνες οι αξίες μου», «γρανάζια τα πιστεύω μου», «ήμασταν Βεδουίνοι στην έρημο των Κυκλάδων». Χρησιμοποιεί τέλος την τεχνική του προϊδεασμού: το σπίτι με τις νεκρές κουκουβάγιες, πουλιά θανάτου και «εκείνο που ξέθαψα συνεχίζει να με στοιχειώνει», αναφέρονται στις πρώτες σελίδες. Ο αναγνώστης θα χρειαστεί να περιμένει μέχρι το τέλος για να ανακαλύψει ποιο είναι το μακάβριο εύρημα που στοιχειώνει τον αφηγητή. 

Οι ήρωές του, ένας βακχικός θίασος, άνθρωποι που έλκονται σαν πεταλούδες και περιστρέφονται γύρω από την εωσφορική φιγούρα του Μπαλή-Διονύση, είναι άνθρωποι που "αποτελούσαν με την πολυτάραχη ζωή τους το ρηξικέλευθο κομμάτι μιας κοινωνίας που αγωνιζόταν να ξεκολλήσει από τον βυθό".

Εντέλει, ο Αρκουδέας αποδεικνύεται μεγάλος παραμυθάς και δεινός αφηγητής. Με πρωτογενή στοιχεία μάλλον ετερόκλητα (την ομορφιά του τοπίου, παρεΐστικες καταστάσεις –που καμιά φορά παίρνουν επικίνδυνους δρόμους–, καλοκαιρινά ξεφαντώματα και οινοποσίες, απίθανους τύπους, προσωπικά βιώματα, ονειροπολήσεις, σκέψεις, νύχτες ψυχεδέλειας, ερωτικό πάθος, αστυνομικό μυστήριο) υφαίνει τον μαγικό ιστό μιας δυνατής αφήγησης από την οποία δεν μπορείς να απεμπλακείς παρά μόνον όταν τελειώσεις το βιβλίο. Ακόμα και τότε παραμένει αρκετή τροφή για τη σκέψη. 

Οι ήρωές του, ο Ασπρογένης, ο Κάκος, ο αλκοολικός Φραγκίσκος, τα τρολ της πλατείας, η Μαρίλια, η Κάτια, η Αντριάνα, οι Σαμάνοι του Αιγαίου: ένας βακχικός θίασος, άνθρωποι που έλκονται σαν πεταλούδες και περιστρέφονται γύρω από την εωσφορική φιγούρα του Μπαλή-Διονύση (Διόνυσος-Βάκχος;). Είναι άνθρωποι που «αποτελούσαν με την πολυτάραχη ζωή τους το ρηξικέλευθο κομμάτι μιας κοινωνίας που αγωνιζόταν να ξεκολλήσει από τον βυθό. Ζώντας ελεύθεροι και κατά κανόνα μακριά από περιορισμούς, έδιναν το στίγμα μιας κοινότητας που λειτουργούσε σαν γέφυρα ανάμεσα στη χιλιετία που έδυε και στη χιλιετία που ερχόταν». 

Οι αληθινοί πρωταγωνιστές ωστόσο είναι τα τέσσερα στοιχεία της φύσης, όπως επισημαίνεται στο οπισθόφυλλο. «Η θάλασσα του Αιγαίου, άγρια και απρόβλεπτη, ο άνεμος που συνομιλεί με τις καρδιές των ανθρώπων, τα ηφαίστεια που κοχλάζουν, έτοιμα ανά πάσα στιγμή να εκραγούν, και τέλος το αλάτι της γης που πέφτει στις πληγές των ηρώων και τις καίει».

* Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ είναι φιλόλογος και συγγραφέας.

Τα κατά Αιγαίον Πάθηalt
Κώστας Αρκουδέας
Καστανιώτης 2017
Σελ. 304, τιμή εκδότη €15,90

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΑΡΚΟΥΔΕΑ

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Τηρούμενες αναλογίες» της Πόπης Φιρτινίδου (κριτική) – Ζωντανές ανταποκρίσεις από την ηλικία της ήττας

«Τηρούμενες αναλογίες» της Πόπης Φιρτινίδου (κριτική) – Ζωντανές ανταποκρίσεις από την ηλικία της ήττας

Για τη συλλογή διηγημάτων της Πόπης Φιρτινίδου «Τηρούμενες αναλογίες» (Εκδόσεις των Συναδέλφων). Κεντρική εικόνα: Πίνακας από τον Αργυρό Ουμβέρτο (1884 - 1963) με τίτλο «Ο παππούς» (1912) / Εθνική Πινακοθήκη.

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Η ψυχολογί...

«De Mysteriis» του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη (κριτική) – black metal μυστήρια στην ελληνική επαρχία

«De Mysteriis» του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη (κριτική) – black metal μυστήρια στην ελληνική επαρχία

Για τη συλλογή διηγημάτων του Χρυσόστομου Τσαπραΐλη «De Mysteriis» (εκδ. Αντίποδες), εμπνευσμένη από τους στίχους της black metal μουσικής των Mayhem.

Γράφει ο Σόλωνας Παπαγεωργίου

Pagan fears / The past is alive /&nbs...

«Ο Θεός φταίει, που έκανε τον κόσμο τόσο ωραίο» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου (κριτική) –  Αλληγορίες από τον Καζαντζάκη

«Ο Θεός φταίει, που έκανε τον κόσμο τόσο ωραίο» του Βαγγέλη Ραπτόπουλου (κριτική) – Αλληγορίες από τον Καζαντζάκη

Για το βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου «Ο Θεός φταίει, που έκανε τον κόσμο τόσο ωραίο. Αλληγορίες από τον Καζαντζάκη» (εκδ. Κέδρος).

Γράφει η Γεωργία Κακούρου–Χρόνη

Αναλογίζομαι πολλές φορές τον διάλογό μου με φίλο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Παρουσίαση βιβλίου-εκδήλωση: «Τι δημοκρατίες θα υπάρχουν το 2050;» του Γιώργου Σιακαντάρη

Παρουσίαση βιβλίου-εκδήλωση: «Τι δημοκρατίες θα υπάρχουν το 2050;» του Γιώργου Σιακαντάρη

Την Τετάρτη 19 Ιουνίου παρουσιάζεται το νεο βιβλίο του Γιώργου Σιακαντάρη «Τι δημοκρατίες θα υπάρχουν το 2050; – Μεταδημοκρατία, μεταπολιτική, μετακόμματα» (εκδ. Αλεξάνδρεια) στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων.

Επιμέλεια: Book Press

Οι εκδόσεις Αλεξάνδρεια σας προσκαλούν στην παρο...

«Lacrima: το υφαντό των δακρύων» της Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν (κριτική) – Ένα νυφικό ως κοινωνικό σχόλιο σε μια έξοχη παράσταση

«Lacrima: το υφαντό των δακρύων» της Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν (κριτική) – Ένα νυφικό ως κοινωνικό σχόλιο σε μια έξοχη παράσταση

Για την παράσταση της Καρολίν Γκιγελά Ενγκιγέν [Caroline Guiela Nguyen] «Lacrima: το υφαντό των δακρύων» που παρουσιάστηκε στο φετινό Φεστιβάλ Αθηνών/Επιδαύρου. Κεντρική εικόνα: © Jean-Louis-Fernandez.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος 

...
Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Σύμμαχοι, ενίοτε κι αντίπαλοι. Αγαπημένοι, μα κάποιες φορές σε άλλο μήκος κύματος. Με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα (16 Ιουνίου) επιλέξαμε πέντε βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία και αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την ουσιαστική δύναμη που φέρει ο πατέρας ως ρόλος και ως υπόσταση. Κεντρική εικόνα: ο Φίλιπ Ροθ με...

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ