alt

Για το βιβλίο του Γιώργου Βέη Ινδικοπλεύστης (εκδ. Κέδρος).

Της Χρύσας Φάντη

Η αλληλουχία των στιγμών είναι το κομποσκοίνι του θεού των ταξιδιών. Είμαστε αντικαταστατοί, εύθραυστοι, αναλώσιμοι και αναλώσιμες. Ινδικοπλεύστης, σελ. 136.

«Τριγυριστή της Ινδικής στα νειάτα του» χαρακτηρίζει τον Κοσμά τον Αλεξανδρινό ο Νίκος Καββαδίας στο «Κοσμά του Ινδικοπλεύστη», ένα από τα 13 ποιήματα που συγκροτούν την περίφημη ποιητική του συλλογή Τραβέρσο. Ινδικοπλεύστης, μαρτυρίες, παρεκβάσεις τιτλοφορείται και το πιο πρόσφατο βιβλίο του Γιώργου Βέη, ποιητή, πεζογράφου και πολυταξιδεμένου πολίτη της Γης. Τίτλος που καταδεικνύει τις εκλεκτικές συγγένειες του συγγραφέα του τόσο με τον Έλληνα ποιητή Ν. Καββαδία όσο και με τον Αλεξανδρινό (ελληνικής καταγωγής) Κοσμά της εποχής του Ιουστινιανού∙ προσωπικότητα που πέρασε στην Ιστορία χάρη στο Χριστιανική Τοπογραφία, βιβλίο που έγραψε όντας μοναχός στο όρος Σινά, αφού πραγματοποίησε πολλές και μακρινές πλεύσεις σε χώρες νότια της Αιγύπτου, την Ερυθρά θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό, ως έμπορος.

Aποτίει φόρο τιμής στον Κωνσταντίνο Βέη, πατέρα του συγγραφέα, που υπηρετώντας ως έφεδρος ασυρματιστής σε πλήρωμα νηοπομπής κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και ως άλλος Ινδικοπλεύστης, «είχε περπατήσει» στην Καλκούτα και στην Βομβάη.

Ινδικοπλεύστης ο τίτλος του βιβλίου και για έναν ακόμη λόγο: Γιατί αποτίει φόρο τιμής στον Κωνσταντίνο Βέη, πατέρα του συγγραφέα, που υπηρετώντας ως έφεδρος ασυρματιστής σε πλήρωμα νηοπομπής κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πόλεμου, αλλά και ως άλλος Ινδικοπλεύστης, «είχε περπατήσει» στην Καλκούτα και στην Βομβάη. Από αυτόν, ο μετέπειτα διπλωμάτης και ποιητής γιος άκουσε για πρώτη φορά να μιλούν για τη χώρα του Βούδα και του Μαχάτμα Γκάντι.

«… προβήσομαι ες το πρόσω του λόγου, ομοίως σμικρά και μεγάλα άστεα ανθρώπων επεξιών (Ηρόδοτος, Ιστοριών πρώτη επιγραφομένη Κλειώ, 1.5.4.). Με μότο το ως άνω απόσπασμα του Ηρόδοτου, ο Ινδικοπλεύστης χωρίζεται σε έξι κεφάλαια: «Προλεγόμενα τοπίων - Από το αρχιπέλαγος της Ινδονησίας», «Άπω μουσική», «Ιαπωνία - Άλλημια φορά», «Ινδίας λεπτομέρειες», «Αποτυπώματα καιρών», «Βιετνάμ». Τα εν λόγω συμπληρώνουν το «Βιβλιογραφία θεμάτων» και «Σημείωση».

«Προλεγόμενα τοπίων - Από το αρχιπέλαγος της Ινδονησίας». Υποκεφάλαιο: Η διάρκεια της λάμψης. Η αυλαία της αφήγησης ανοίγει με την άφιξη στο Μπαλί, ως «μια σειρά από ανατροπές, ένα καθήκον στην έκπληξη με συνεχείς υποτροπές της απόλαυσης […] ένα πολύπτυχο, εξακολουθητικά πολύτιμο, ανανεωμένων ερεθισμών […] ένα επισφαλές, πλην έτοιμο για το θαύμα, αγαπημένο σώμα» (σελ. 15) καθότι: «αναγνωρίζω την ομορφιά του τοπίου σημαίνει ότι δεν έχω χάσει χρόνο στις επιφάνειες της λάμψης του» και κατά συνέπεια μπορώ να διακρίνω «το κίτρινο χρώμα της πρόνοιας […] το πορτοκαλί της συμφιλίωσης […] τα ίδια τα πράγματα που είναι αυτοτελή ποιήματα» (σελ. 16).

Με γλώσσα πυκνή, αλλού εξομολογητική και κλασικά αφηγηματική κι αλλού αναστοχαστική ή καθαρά ποιητική και με έντονο το συνειρμικό στοιχείο, ο συγγραφέας μάς ξεναγεί στη «μπαλινέζικη ιδιοσυγκρασία» του Τζέιν Μπέλο, το «Κράτος του θεάτρου» και το «θάμπος ενός απρόσιτου άλλου» σε συμφωνία με την Αισθητική του Χέγκελ, έτσι που η γραφή του να αγγίζει σταδιακά το χαρτί «ως συμπλήρωμα των φύλλων της μπανανιάς» και «η εσωτερικότητα του αντικειμένου να καθίσταται η εσωτερικότητα του ίδιου του παρατηρητή» με τη γαλήνια ταυτότητα της ενικής παγκόσμιας ψυχής (Αριστοτελης, Περί ερμηνείας) «να επουλώνει τα χάσματα από τον πλουραλισμό των λέξεων και των γραφών» (σελ.16 -20).

Υψηλής ποιητικής και αισθητικής και τα επόμενα υποκεφάλαια «Με τον Ρεμπό στην Ιάβα» και «Τελετές ηφαιστείων»∙ μύηση του αναγνώστη στην Ιάβα των ιθαγενών, την αειθαλή συνύπαρξη των χαμηλών λόφων, τους διάσπαρτους οικισμούς, τα ηφαίστεια, το ιερό βουνό Μπρόμο και την αδιατάρακτη μέσα στον χρόνο συνεύρεση μουσουλμάνων και παγανιστών, μέχρι τα έσχατα οράματα του Ρεμπό και τον μύθο του μικρού, ασήμαντου αλλά και θεϊκού Κεσούμα∙ μύθο που θυμίζει τους αντίστοιχους του Ισαάκ και της Ιφιγένειας, με αναγωγή στη θρησκευτική σφαίρα του Σέρεν Κίρκεγκορ και τα συμπεράσματα του Γιουνγκ (σελ. 23-37).

Καταθέσεις ψυχής κόντρα στη μοναξιά του Εγώ και το ακατανόητο του Άλλου.

Καταθέσεις ψυχής κόντρα στη μοναξιά του Εγώ και το ακατανόητο του Άλλου∙ στο «Η γλώσσα του Θεού», η άσκηση «εξουσίας» από τους προσοντούχους αραβομαθείς πάνω στους μη προνομιούχους «αραβοραντισμένους» έρχεται σε κόντρα με το μυστήριο θρησκευτικό συναίσθημα των μουσουλμάνικων νεκροταφείων και ανακαλεί στίχους του Βαφόπουλου «ο θάνατος μονάχα μας ενώνει» (από τη συλλογή Επιθανάτια και Σάτυρες) αλλά και κάποιες ρήσεις του Μεγάλου Βασιλείου (σελ. 41-48).

«Στα νότια προάστεια της Τζακάρτα», η τέχνη της γηγενούς γλύπτριας Άντζι Γιούλι με τις δεκαοχτώ κούκλες της και την ερωτική βακχεία του πλέξιγκλαξ συνομιλεί με το Ζώνες διαλογισμού και τις αναφορές στον θεατρικό ήρωα- πρίγκιπα του Πάνζι σεπού, τον Νίτσε στο Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, τη Μαρί-Λουίζ φον Φραντς, φίλη του Καρλ Γιουνγκ, τον Γκέργκ Ζίβελ στο Φιλοσοφία του τοπίου και τους στοχασμούς του Λουίτζι Πιραντέλο για τους ήρωες των θεατρικών έργων. «Ονειρεύομαι διαδοχικά εαυτούς. Η ευδοξία των παραλλαγών» γράφει ο Βεής και αναστοχάζεται τη διάσπαση του Ενός στη θέση του κοσμικού πολλαπλού, το Gtuppo di famiglia in un interno του Λουκίνο Βισκόντι και το Κοσμοπολίτης του Νουρς Γκινμπράιν (Μια πρόγευση της Κόλασης είναι τα ταξίδια, σελ. 48-71).

Ενδιαφέρουσες φωτογραφίες με ιδιαίτερης ποιητικής εμβρίθειας λεζάντες «το σινικό τοπίο σε στέρεη εκδοχή κάλλους», «τα χέρια φορείς παραμυθίας» κ.ά. και στη συνέχεια «Άπω μουσική», «Ιαπωνία - Άλλημια φορά», «Ινδίας λεπτομέρειες»∙ κι εδώ η η αλληλουχία των σκέψεων και των συνειρμών∙ ο γενναιόδωρος λεπρός Γκάο και η αμφίσημη μορφή της Γου Ζετιάν, η Πύλη του Δράκου και ο Μεγάλος Βούδας, ο θυμός των Ευνούχων και οι πίθηκοι Χανουμών στο Νέο Δελχί, η Βομβάη, ο Γάγγης... εφόδια του «έσω ειδέναι» και αρματωσιά για την απελευθέρωση των αισθήσεων και την αναίρεση μιας φτωχής και επίπεδης πραγματικότητας (σελ. 77-134).

«Eξακολουθούμε να είμαστε, άραγε, τα ίδια ακριβώς πρόσωπα, οι ίδιοι φορείς αναλυτικής σκέψης μετά τη σύντομη παραμονή μας σ’ ένα σταθμό, σ’ ένα οποιονδήποτε σταθμό, ξεπαγιάζοντας σε μια διαμπερή αίθουσα αναμονής ή λιώνοντας από τη ζέστη, κάτω από ένα τρύπιο υπόστεγο από λαμαρίνες».

Το «Αποτυπώματα καιρών» θέμα πρόσφορο για την εκκόλαψη ενός νέου υπαρξιακού ερωτήματος: «εξακολουθούμε να είμαστε, άραγε, τα ίδια ακριβώς πρόσωπα, οι ίδιοι φορείς αναλυτικής σκέψης μετά τη σύντομη παραμονή μας σ’ ένα σταθμό, σ’ ένα οποιονδήποτε σταθμό, ξεπαγιάζοντας σε μια διαμπερή αίθουσα αναμονής ή λιώνοντας από τη ζέστη, κάτω από ένα τρύπιο υπόστεγο από λαμαρίνες»… Ή το αντίθετο; «Σ’ ένα δεύτερο κόσμο συγκινησιακών κραδασμών, περνάμε στη ζώνη ενός άλλου χρόνου, βιώνοντας μετεωρισμούς και αναδιπλασιάζοντας όγκους και σημασίες;» (σελ. 135-136).

Αφιερωμένα στους Γεράσιμο Δενδρινό και Ντίνο Σιώτη τα υποκεφάλαια «Κομμένοι στα δύο» και «Αφιξαναχωρήσεων έλεγχος»∙ στα χνάρια των Ταξιδιωτικών του Καζαντζάκη, ο οποίος χαρακτηριστικά έλεγε πως όταν έκλεινε τα μάτια για να ξαναπάρει μια χώρα, χιμούσαν και του την έφερναν κι οι πέντε του έστησες, οι πέντε γιομάτοι στόματα πλόκαμοι του κορμιού του, ο Βέης, μάρτυρας του πιο υπερβατικού του είναι, μάς μεταφέρει από την Μόσχα και τη Φιλαδέλφεια της Πενσιλβάνιας στον σταθμό των τρένων της Χαϊδελβέργη και τους υπόγειους συρμούς της Νέας Υόρκης, του Μανχάταν και του Μπρούκλιν, τον κεντρικό σταθμό των τρένων του Χονγκ Κονγκ, το αεροδρόμιο Ναρίτα του Τόκιο. Προσωρινή στάση το μετρό του Παρισιού και η εικόνα μιας ναρκομανούς ως «αμετάπειστου αυτόματου οδύνης» (σελ. 143) αλλά και το «Σ’ αγαπώ όπιο, Ζακ Μπρελ» να ανακαλεί μνήμη Γιάννη Βαρβέρη, αφού: «καυσίγελος από τη μεριά των νεκρών» τα «πρόχειρα σημειωματάρια χαρμολύπης»(σελ. 144).

Ο συγγραφέας του Ινδικοπλεύστη, με όπλο την ποιητική και φιλοσοφική ενόραση (απόκτημα διαδοχικών εαυτών και πλείστων αφιξαναχωρήσεων) εστιάζει στις εκκρίσεις των αστέγων και την εικόνα κάποιου που επιτέλους κατάφερε να κοιμηθεί στον σταθμό της Λαρίσης «αφημένος ολοκληρωτικά στην υγρασία του πεζοδρομίου, ούτε βέβηλος ούτε προκλητικά αναιδής» (σελ. 146).

Ημερολογιακές καταθέσεις, κρίσεις για τη τέχνη και τον πολιτισμό, εξομολογήσεις, πληροφορίες και μαρτυρίες μεταξύ πραγματικού και ονειρικού, υποκειμενικότητας και μυθοπλαστικού στοχασμού, φιλοσοφικές αναζητήσεις και ιδιότυπα λεκτικά κρεσέντα.

«Γραφές εδάφους ─ σχεδόν αέρος». «Δεν έχει μητρότητα ο ίλιγγος / δεν έχει πατρότητα η νύχτα». Δίκην μότο το απόσπασμα από το αλληγορικό ποίημα του Ν. Καρούζου «Τι είπα κάποτε σ’ έναν ιπτάμενο». Το Αεροδρόμιο Ανκορατζ δείχνει έναν ουρανό «προσιτό και βατό» με την Αλάσκα «ακραία εσχατολογική εμπέδωση» (σελ. 149-150). Αεροδρόμιο Μελβούρνης, Αεροδρόμιο Λα Γκουάρντια, Νέα Υόρκη, Αεροδρόμιο Ντουμπάι, Χονγκ Κονγκ, Ντιλι, Ανατολικό Τιμόρ, Αεροδρόμιο Σινγκαπούρης, Αεροδρόμιο Ντίζελντορφ, Βιετνάμ, γιατί: «Το τέλος ενός ταξιδιού μοιάζει πάντοτε με προδοσία» (Κλείτος Κύρου, «Επιστροφή»). Το τέλος του βιβλίου (που όμως συνεχίζεται) σφραγίζει (διόλου τυχαία) το «Έρεβος και Τρόμος» του Αλέξανδρου Μπάρα.

Ημερολογιακές καταθέσεις, κρίσεις για τη τέχνη και τον πολιτισμό, εξομολογήσεις, πληροφορίες και μαρτυρίες μεταξύ πραγματικού και ονειρικού, υποκειμενικότητας και μυθοπλαστικού στοχασμού, φιλοσοφικές αναζητήσεις και ιδιότυπα λεκτικά κρεσέντα ─ στοιχεία που παρατηρούμε όχι μόνο στο Ινδικοπλεύστης, αλλά και στα προηγούμενα βιβλία του ποίησης και ταξιδιωτικής μαρτυρίας, ύφος και ήθος αμιγώς λογοτεχνικό, ένας λεκτικός ποταμός πυκνού λυρισμού και αναστοχασμού (28 βιβλία: 13 ποιητικά, 8 ταξιδιωτικά, 5 μεταφράσεις, 1 δοκιμιακό και 1 επιστολογραφικό και πλήθος βιβλιοκριτικών) κείμενα τεκμηριωμένα και εμπλουτισμένα από ένα πλήθος σχετικών παρακειμένων και μηνυμάτων. Ο Γιώργος Βέης μέσα από το σύνολο του έργου του, πιστός στο αγαπημένο του απόφθεγμα «ποίηση είναι η τέχνη του λογίου» του Στίβεν Ουάλας, οραματίζεται μια ομορφιά πέρα από την καθημερινή εξαθλίωση. Αν οι Καζαντζάκης, Βενέζης, Μυριβήλης, Κόντογλου πρώτοι για τα ελληνικά δεδομένα ανάδειξαν με την πένα τους την «ταξιδιωτική μαρτυρία» σε υψηλό λογοτεχνικό είδος, ο ίδιος, για τον ίδιο σκοπό, με αξιοσύνη και πάθος διανύει καινούργιες οδούς. 

* H ΧΡΥΣΑ ΦΑΝΤΗ είναι συγγραφέας.

altΙνδικοπλεύστης
Μαρτυρίες, παρεκβάσες
Γιώργος Βέης
Κέδρος 2017
Σελ. 227, τιμή εκδότη €13,30

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΕΗ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο μπόγος» της Λίλας Κονομάρα – Ένας άγγελος που τον έλεγαν Μανόλη

«Ο μπόγος» της Λίλας Κονομάρα – Ένας άγγελος που τον έλεγαν Μανόλη

Στο μυθιστόρημα της Λίλας Κονομάρα «Ο μπόγος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, πρωταγωνιστεί η ίδια η Ιστορία, με τα πολλαπλά της πρόσωπα και προσωπεία. 

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Υπάρχει ένας πίνακας του Paul K...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου – Η σιωπή της Ιστορίας

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου – Η σιωπή της Ιστορίας

Για το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» (εκδ. Εστία). Φωτογραφία © Pablò / Unsplash.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Αυτό το πρώτο μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου μιλά για την Ιστορία μέσω των προσωπικών ιστ...

«Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (κριτική) – Μια νουβέλα με πρωταγωνιστή το σύνδρομο Άσπεργκερ

«Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (κριτική) – Μια νουβέλα με πρωταγωνιστή το σύνδρομο Άσπεργκερ

Για τη νουβέλα «Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (εκδ. Ενύπνιο), αλλά και για άλλα βιβλία με θέμα το σύνδρομο Άσπεργκερ.

Του Κώστα Προμπονά

Μια νουβέλα για ένα όχι σπάνιο σύνδρομο: Κοιτάζοντας προς το μέλλον.

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

30 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού – Βραβεύτηκε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

30 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού – Βραβεύτηκε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου, στον κήπο του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, στον αναγεννημένο χώρο της οικίας Μποδοσάκη, πραγματοποιήθηκε η επετειακή εκδήλωση για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων από την ίδρυση του ΕΙΠ (1992-2022). Κεντρική εικόνα: Ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, Νίκος Α. Κούκης, προ...

Ελίζαμπεθ Στράουτ: «Στην πανδημία, ο χρόνος έπαψε να υπάρχει»

Ελίζαμπεθ Στράουτ: «Στην πανδημία, ο χρόνος έπαψε να υπάρχει»

Σε συνέντευξή της στον Guardian, η Αμερικανίδα πεζογράφος Ελίζαμπεθ Στράουτ (Elizabeth Strout) μίλησε για το μυθιστόρημά της «Lucy by the Sea», στο οποίο επανεμφανίζονται οι πρωταγωνίστριες των παλαιότερων μυθιστορημάτων της «Το όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον» και «Όλιβ Κίττριτζ». Αμφότερα κυκλοφορούν από τις εκδόσει...

«Έρχεται ο γίγαντας» του Μάκη Τσίτα (κριτική)

«Έρχεται ο γίγαντας» του Μάκη Τσίτα (κριτική)

Για το βιβλίο του Μάκη Τσίτα «Έρχεται ο γίγαντας» (εικόνες: Νικόλας Χατζησταμούλος, εκδ. Μεταίχμιο), μια ιστορία για τις ψεύτικες ειδήσεις που τρομοκρατούν τον πληθυσμό. 

Του Μάνου Κοντολέων

Ο Μάκης Τσίτας σίγουρα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση στη...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ