alt

Για το αφήγημα της Χριστίνας Φραγκεσκάκη Πιάνεις χώμα (εκδ. Κέδρος)

Της Άλκηστης Σουλογιάννη 

Με ιδιαιτέρως ευρηματικό τρόπο η Χριστίνα Φραγκεσκάκη προτείνει μια ενδιαφέρουσα γραφή για τη δημιουργική αφήγηση του πραγματικού. Στο πλαίσιο αυτό αποτυπώνονται οι απηνείς συνθήκες της αντικειμενικής πραγματικότητας που προκαλούν ή επιβάλλουν τη μετοίκηση.

Εξαιτίας αυτών των συνθηκών η μάνα με τους δύο γιους εγκαταλείπει τη βιοτική-κοινωνική-πολιτισμική κοιτίδα και βρίσκει νέα, εκτός συνόρων, εστία εγκατάστασης, ενώ ο πατέρας και η κόρη μένουν πίσω στην πατρίδα. Η μάνα αγωνίζεται να εξοικειωθεί με τη νέα κατάσταση και καταφέρνει να εξασφαλίσει την επιβίωση μέσα στο νέο κοινωνικό περιβάλλον, όπου πάντως έχουν ήδη ενταχθεί συμπατριώτες, μεταξύ των οποίων και συγγενείς. Ο μεγάλος γιος επιλέγει την πρακτική πλευρά της ζωής, ο μικρός γιος προσβλέπει στη μόρφωση. Σκοπός και των τριών είναι η πλήρης ένταξη στα κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα της χώρας υποδοχής.

Με αυτή την προϋπόθεση, η μάνα προσπαθεί να πείσει τον πατέρα να έρθει να ζήσει μαζί τους στον νέο τόπο. Για την κόρη δεν υπάρχει άμεσο πρόβλημα, είναι ήδη αριστούχος φοιτήτρια στο πανεπιστήμιο της πατρίδας.

Μια εντυπωσιακή συλλογή με προσωπογραφίες χαμηλών δραματικών τόνων ανάμεσα σε τοπιογραφίες που αποδίδουν το εξωτερικό περιβάλλον και κυρίως την υποκειμενική πραγματικότητα, με ένα ευρύτατο φάσμα από χρωματικά ισοδύναμα συν-/αισθημάτων.

Η Φραγκεσκάκη έχει οργανώσει μια εντυπωσιακή συλλογή με προσωπογραφίες χαμηλών δραματικών τόνων ανάμεσα σε τοπιογραφίες που αποδίδουν το εξωτερικό περιβάλλον και κυρίως την υποκειμενική πραγματικότητα, με ένα ευρύτατο φάσμα από χρωματικά ισοδύναμα συν-/αισθημάτων.

Ουδόλως ενδιαφέρουν τα πραγματικά στοιχεία που συμμετέχουν στη θεματική οργάνωση του βιβλίου, καθώς τα στοιχεία αυτά ανήκουν στην περιοχή μιας πρώτης ανάγνωσης στην επιφάνεια του κειμένου.

Οι χαρακτήρες του βιβλίου, με την αγωνιώδη παρουσία τους μέσα στον κειμενικό κόσμο, αποτελούν προσωπεία που λειτουργούν ως παραστατικοί δίαυλοι για τη διέλευση υλικού από τη διαχείριση εννοιών, όπως είναι η εμπλοκή του θανάτου μέσα στις διαδικασίες της ζωής, η άμεση σχέση ζωντανών και νεκρών, η οικονομική και κοινωνική κρίση, η ευημερία, η λήθη ως διαδικασία για την επιβίωση, ο φόβος, ο πόνος, η συμπαράσταση, η σχέση ανάμεσα στην υπερηφάνεια και στη θυσία ή ανάμεσα στην υπερηφάνεια και στον θάνατο, η φύση ως συναισθηματική καταφυγή, η πολιτισμική κληρονομιά, τα ασαφή όρια ανάμεσα στην αλήθεια και στο ψέμα, η ντροπή, ο πόθος, η θλίψη, η νοσταλγία, τα χαμένα όνειρα, κυρίως η μεγάλη περιπέτεια του εσωτερικού και του κοινωνικού ανθρώπου.

Μέσα στο σημασιολογικό αυτό τοπίο, που ορίζει το θεματικό πλαίσιο για την έξοδο από την πατρίδα και για την είσοδο στα νέα δεδομένα, η καθηγήτρια της λογοτεχνίας γίνεται καθαρίστρια, ο καθηγητής των μαθηματικών γίνεται οικοδόμος και συναντά τον θάνατο στον πέμπτο όροφο της σκαλωσιάς με τη θέα προς τη θάλασσα, οι ζωντανοί αξιοποιούν τα μοιρολόγια για να στείλουν χαιρετίσματα και παραγγελίες στους αγαπημένους νεκρούς, ο χρόνος αποτελεί συνεχή ροή παλινδρομήσεων ανάμεσα στο κειμενικό παρόν και στο περιεχόμενο της μνήμης, η αλληλογραφία αποτυπώνει το δέλεαρ αλλά και την υπερηφάνεια (ενίοτε περιέχει νυχτολούλουδα «Έτσι, για τα χαιρετίσματα»), η επικοινωνία με τα πουλιά της αυλής (η δεκαοχτούρα, η καρακάξα) αντιπροσωπεύει παραμυθία για τη μοναξιά.

Κυρίως, μέσα στο σημασιολογικό αυτό τοπίο, η προσδοκώμενη ευημερία στο πλαίσιο των νέων βιοτικών συνθηκών, όπως αυθαιρέτως επαγγέλλεται η γενικής εφαρμογής αφοριστική διατύπωση «Πιάνεις χώμα, χρυσάφι γίνεται», διασταυρώνεται με τον θάνατο, πράγμα που οδηγεί και στην ανάγνωση του παραστατικού (με την έστω αναμενόμενη συνδήλωση) τίτλου του βιβλίου Πιάνεις χώμα.

Με αυτές τις προϋποθέσεις, η Φραγκεσκάκη έχει τακτοποιήσει το θεματικό υλικό του βιβλίου σε δύο ενότητες κειμένων που αποτελούν πολυεστιακή και αντιστικτική σύνθεση δραματικών μονολόγων, όπου εκτίθεται το περιεχόμενο του εσωτερικού ανθρώπου μέσα στην κοίτη της ροής του κειμενικού χρόνου, ενισχυμένο και με στοιχεία από το φορτίο της μνήμης.

Λόγος βιωματικός, πλήρης συναισθήματος με μια βαθειά διαβρωτική τρυφερότητα, παραστατικός, με ιδιαίτερη οικονομία αφήγησης στα όρια της ισορροπίας ανάμεσα στο λεκτό και στο εννοούμενο.

Οι ενότητες ορίζονται με τους ιδιαίτερους τίτλους «Πριν» και «Μετά», και με διαχωριστικό γεγονός τον θάνατο του πατέρα. Την ενότητα «Πριν» (είκοσι οκτώ κείμενα) συνθέτουν εναλλασσόμενοι οι μονόλογοι του μικρότερου γιου που εισάγει τη σειρά των κειμένων, και της μητέρας. Την ενότητα «Μετά» (δεκαοκτώ κείμενα) εισάγει και πάλι ο μονόλογος του μικρού γιου που δηλώνει τον θάνατο του πατέρα. Ακολουθεί σειρά εναλλαγής μονολόγων αφενός του πατέρα ως μια αναδρομή στην κειμενική παρουσία του, και αφετέρου του γιου, η οπτική του οποίου κατέχει τους δύο καταληκτικούς μονολόγους του βιβλίου. Ακριβώς εδώ, την κορύφωση των σημαινομένων αντιπροσωπεύει μια δυνητική και ευκτική διεκπεραίωση της οπτικής του πατέρα από τον γιο με τη μορφή της απροσδόκητης εξόδου από τον κειμενικό κόσμο.

Τα σημαινόμενα του βιβλίου αποτυπώνει λόγος βιωματικός, πλήρης συναισθήματος με μια βαθειά διαβρωτική τρυφερότητα, παραστατικός, με ιδιαίτερη οικονομία αφήγησης στα όρια της ισορροπίας ανάμεσα στο λεκτό και στο εννοούμενο, χωρίς περιφράσεις και αναλύσεις, κυρίως λόγος που δεν διολισθαίνει προς την εύκολη εκμαίευση συγκινήσεων και ιδεολογικών προσλήψεων.

Στο πλαίσιο αυτό εντοπίζεται ενδιαφέρουσα χρήση της μεταφοράς: «Το σπίτι είναι σαν τον άνθρωπο, θέλει κι αυτό τα χάδια του», «Μιλούσαν όλοι μαζί, γρήγορα γρήγορα να μην τα ξεχάσουν. Να μην τους τα πάρουν τα λόγια. Έτσι κάνανε. Λες και φοβούνταν μην τους τα πάρει κανένας», «Ένα πουλί είμαι κι εγώ που ήρθα σε κλίμα πιο ζεστό, να βρω τους αγαπημένους μου που αποδήμησαν πρώτοι», όπως μάλιστα συνδυάζεται και με την αφοριστική διατύπωση: «Το τώρα είναι το μετά. Μετά την εγκατάστασή μας».

alt
Η Χριστίνα Φραγκεσκάκη
 

Ομόλογη υφολογική αισθητική προσδιορίζει την οργάνωση των γραμματικών εικόνων ως παραστατική αποτύπωση σημασιολογικής και συναισθηματικής φόρτισης, όπως αποδίδουν οι λεπτομέρειες στο εσωτερικό του σπιτιού και στην αυλή, στα ενδύματα, στα φυσικά και στα πολιτισμικά τοπία, στους εργασιακούς χώρους και στη σχολική αίθουσα, στο λιμάνι και στη στάση του λεωφορείου, αλλά και οι λεπτομέρειες που αφορούν σε υλικά αγαθά ως διόδους ένταξης στο νέο κοινωνικό περιβάλλον.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η εμπλοκή μεταγλωσσικών στοιχείων στη δομή του κειμενικού κόσμου. Εδώ το πλούσιο λεξιλόγιο του μικρότερου γιου αποτελεί δίοδο για την κοινωνική του καταξίωση, έστω και μέσα στη μικρή κοινότητα του σχολείου και της γειτονιάς, ενώ η συλλογή λέξεων (άπνοια, διαύγεια, απόγνωσις, ψηφιδωτά, οδύνη, ακαριαίος) διευκολύνει την πρόσληψη της αντικειμενικής πραγματικότητας. Από την άλλη πλευρά, μάταιο δίαυλο προς την απέλπιδα προσπάθεια του πατέρα για μια επικοινωνία με αυτή την αντικειμενική πραγματικότητα αντιπροσωπεύει το σημειωματάριό του, όπου έχουν αποθησαυρισθεί σημεία στίξεως, προτάσεις, σχέδια και αστερίσκοι.

Εξάλλου η βιωματική διαφορά ανάμεσα σε συνώνυμες λέξεις λειτουργεί παραμυθητικά, όπως αποτυπώνεται με ιδιαίτερη ευρηματικότητα στα συμφραζόμενα σχετικά με τον θάνατο του πατέρα και την αποδοχή των γεγονότων από τον μικρό γιο.

Είναι σαφές ότι το βιβλίο Πιάνεις χώμα αποτελεί σοβαρό τεκμήριο για μια συνειδητή σχέση που φαίνεται να αρχίζει η Φραγκεσκάκη με τον χώρο της δημιουργικής γραφής ανεξάρτητα από τα προγενέστερα, παιδικά και εφηβικά (σύμφωνα με τη συμβατική γραμματολογική κατάταξη) βιβλία της. Ως ευνόητον, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η συνεπής εξέλιξη αυτής της σχέσης.

* Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός βιβλίου.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Και να με τώρα η καλή σου εδωνά. Με τα καλά μου μπροστά στα μολύβια και στα χαρτιά. Και να λιγοθυμώ από τη μυρωδιά τους. Να θέλω όλα να τα πάρω και να τα ξεψαχνίσω. Να θυμηθώ τα παλιά, που ήμουν με τα βιβλία στο χέρι. Τώρα, τα χέρια μου τα φάγαν οι χλωρίνες. Αντί για μολύβι και χαρτί, κρατώ το σφουγγαρόπανο, κι αντί για γράμματα και λέξεις, έχω μπροστά μου κάθε μέρα τα σκατά».


altΠιάνεις χώμα
Χριστίνα Φραγκεσκάκη
Κέδρος 2016
Σελ. 160, τιμή εκδότη €11,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΦΡΑΓΚΕΣΚΑΚΗ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ουρανός απ’ άλλους τόπους, του Σωτήρη Δημητρίου (κριτική)

Ουρανός απ’ άλλους τόπους, του Σωτήρη Δημητρίου (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Σωτήρη Δημητρίου «Ουρανός απ’ άλλους τόπους» (εκδ. Πατάκη). Οικογενειακή φωτογραφία: Άγνωστος δημιουργός  © Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Έχετε δει χειροποίητους σεμέδες...

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (κριτική)

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (κριτική)

Για το μυθιστόρημα της Έλενας Χουζούρη «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού – Μια παλιά ιστορία» (εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα, αστυνομικοί μεταφέρουν νεκρό τον Μιχάλη Πρέκα, στην Καλογρέζα, την 1η Οκτωβρίου του 1987. 

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

...
Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη, του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου: Η λεπτουργία της αφήγησης

Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη, του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου: Η λεπτουργία της αφήγησης

Για την επανέκδοση της πρώτης συλλογής διηγημάτων του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου «Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη» (εκδ. Κίχλη).

Της Διώνης Δημητριάδου

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που πρωτοεμφανίστηκαν (Τραμ, 1973) τα έντεκα μικρά διηγήματα (γραμμ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων 2020: Οι βραχείες λίστες

Ανακοινώθηκαν οι βραχείες λίστες για τα βραβεία της Εταιρείας Συγγραφέων. Η τελετή απονομής θα γίνει την Τετάρτη 1 Δεκεμβρίου. 

Επιμέλεια: Book Press

Η Εταιρεία Συγγραφέων έχει θεσπίσει τα Βραβεία «Γιάννης Βαρβέρης» και «Μένης Κουμανταρέας...

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Το μαύρο βιβλίο, το αριστούργημα του Ορχάν Παμούκ

Για το μυθιστόρημα του Orhan Pamuk «Το μαύρο βιβλίο» (μτφρ. Στέλλα Βρετού, εκδ. Πατάκη).

Της Νίκης Κώτσιου

Ένα από τα πιο συζητημένα και πολυδιαβασμένα βιβλία της σύγχρονης τουρκικής λογοτεχνίας, το Μαύρο βιβλίο (1990) του νομπελίστα Ορχάν Παμ...

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Οι επόμενοι εμείς, του Αλέκου Λούντζη (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αλέκου Λούντζη «Οι επόμενοι εμείς» (εκδ. Στιγμός).

Του Βασίλη Λαμπρόπουλου

Συζητώντας την ελληνική ποίηση του 21ου αιώνα προσπαθώ πάντα να μην την προσεγγίσω καθ’ εαυτή αλλά να την τοποθετήσω σε ένα διεθνές πλαίσιο κι ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη βιογραφία της Simone de Beauvoir «Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή» (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη), της Kate Kirkpatrick που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για τη...

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χριστίνας Πουλίδου «Χωρίς πυξίδα», που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025

«Βρομοκατάσταση» συνόψισε ο Μορ...

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

20 Οκτωβρίου 2021 ΕΛΛΗΝΕΣ

Το Φανταστικό στην Ελλάδα: Ο λόγος στους εκδότες του

«Η Άγνωστη Καντάθ», «Αίολος», «Οξύ», «Φανταστικός Κόσμος», «Anubis», «Sελίνι»: Έξι εκδοτικοί οίκοι που αγαπούν την Επιστημονική Φαντασία, το Fantasy και τον Τρόμο τοποθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ