alt

Για το μυθιστόρημα του Βαγγέλη Ραπτόπουλου Λεσβία (εκδ. Κέδρος).

Του Γιώργου Χ. Θεοχάρη

Πρόκειται για το 26ο βιβλίο του Βαγγέλη Ραπτόπουλου και διαβάζεται με μιαν ανάσα, μιας και ο συγγραφέας ξέρει πώς να πιάνει απ’ την ανάσα τον αναγνώστη του – το ξέρουμε δα καλά όσοι τον διαβάζουμε από την εποχή που η κεφαλή του καλυπτόταν από νεανική κόμη.

Μια Αλεξανδρινή γιατρός μικροβιολόγος φαίνεται να κρύβεται πίσω από το ψευδώνυμο της συγγραφέως Ντόρας Ρωζέττη, τη γυναίκα που κρύβεται πίσω από το χαμένο βιβλίο του Μεσοπολέμου H ερωμένη της (εκδ. Μεταίχμιο), που έφερε στο φως η πανεπιστημιακός Χριστίνα Ντουνιά. «Το βιβλίο της δ. Ντόρας Ρωζέττη, όπως το δείχνει αμέσως κι ο τίτλος του, εξιστορεί τον έρωτα μεταξύ ομοφύλων –δυο κοριτσιών, στην Αθήνα–, κι έναν έρωτα που δεν ήταν μόνο ψυχικός... Τι πιο αφύσικο, τι πιο παράνομο, τι πιο παράξενο πράγμα; Κι όμως, διαβάζοντας την ιστορία, το βρίσκει κανείς και φυσικό και νόμιμο. Γιατί; Γιατί είναι αληθινό... Τέτοιο βιβλίο ερωτικού πάθους μόνο άλλο ένα διάβασα στη ζωή μου· κι αυτό, κατά σύμπτωση, γραμμένο από γυναίκα. Δεν υπάρχει αμφιβολία. Η δ. Ρωζέττη ξέρει να γράφει. Έχει τη σκέψη λεπτή και βαθιά, η πινελιά της αποδίδει γραμμή, χρώμα κι ατμόσφαιρα. Αιστάνθηκε, φαίνεται, στη ζωή της ένα μεγάλο πόνο κι έγραψε ένα θαυμάσιο βιβλίο». (Γρηγόριος Ξενόπουλος).

Έπρεπε ν΄ αλλάξει ο αιώνας για να έχουμε μυθιστορήματα ενηλικίωσης (cross over) και συγγραφείς που θα τολμήσουν να φωτίσουν ζητήματα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και φυσιολογίας, δίχως αυτολογοκρισία.

Το μυθιστόρημα Η ερωμένη της, που επαινέθηκε από τον Ξενόπουλο, εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από το προσκήνιο μετά την έκδοση του 1929, ώσπου να το ξαναφέρει η Ντουνιά στο προσκήνιο πριν από λίγα χρόνια. Κι έκτοτε έπρεπε ν΄αλλάξει ο αιώνας για να έχουμε μυθιστορήματα ενηλικίωσης (cross over) και συγγραφείς που θα τολμήσουν να φωτίσουν ζητήματα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και φυσιολογίας, δίχως αυτολογοκρισία.

Η Λεσβία του Βαγγέλη Ραπτόπουλου είναι ένα ειλικρινές και αγαπητικό κείμενο για δύο κορίτσια που η επιλογή αυτοδιάθεσης του κορμιού τους τις έφερε αντιμέτωπες με τα λοξά βλέμματα του περίγυρού τους, κι αν θέλετε και το βιβλίο του Ραπτόπουλου κίνησε σίγουρα πολλά ειρωνικά βλέμματα αποδοκιμασίας, ωστόσο οι άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό και καθαρό ορίζοντα, οφείλουμε να επικοινωνούμε με τα κείμενα που πλησιάζουν και φωτίζουν επιλογές συνανθρώπων που γίνονται συνήθως αντικείμενο χλεύης κι αποτροπιασμού από τα «χρηστά» ήθη.

Σε μιαν ερώτηση δημοσιογράφου για το αν ο τίτλος του βιβλίου είναι προκλητικός ηθελημένα ο συγγραφέας απαντά αφοπλιστικά και βάζει τα πράγματα στη θέση τους, αναφερόμενος και στο μυθιστόρημά του Λούλα, της δεκαετίας του 1990, το οποίο πρόσφατα ανέβηκε στο θέατρο. Λέει ο Ραπτόπουλος: «Δεν τον έχω βάλει καθόλου προβοκατόρικα. Και με την Λούλα δεν πίστευα ότι σκανδαλίζω. Δεν ξέρω αν είναι αφέλεια δική μου. Θυμάμαι ήταν μια εποχή που άνοιγε την τηλεόραση στο σπίτι η οικογένεια και έδειχνε διαφήμιση του ΝITRO με τον κώλο της Μαστροκώστα που έλεγε "η πιο διάσημη πίσω πόρτα της Αθήνας". Αυτό το έβλεπε και η γιαγιά και τα παιδιά όταν τρώγανε την Κυριακή το μεσημέρι. Επίσης είμαστε μια χώρα που βρίζουν οι πάντες στο δρόμο, αλλά παραμένει τρομερά σεμνότυφη η λογοτεχνία μας. Το ίδιο και το σινεμά. Στις χολυγουντιανές ταινίες πέφτει τρελό βρισίδι, εν ονόματι του ρεαλισμού. Εδώ, πέραν του Νικολαϊδη, στις ταινίες μια χώρας που βρίζουν ασταμάτητα οι άνθρωποι, οι κινηματογραφικοί ήρωες δεν βρίζουν καθόλου».

Η ηρωίδα δεν είναι μια λεσβία με κατασταλαγμένη επιλογή, αλλά ένα κορίτσι που η ζωή το οδήγησε να δοκιμάσει την τρυφερότητα μιας αγκαλιάς ομόφυλης για ένα διάστημα της ζωής της.

Στο μυθιστόρημα έχουμε ένα κορίτσι που έχει επιλέξει ξεκάθαρα τη σεξουαλική του φύση ως λεσβία και ένα άλλο κορίτσι που έχει σεξουαλική σχέση με άντρες αλλά διάφορα ανάποδα τα οποία συμβαίνουν στη ζωή του, με αποκορύφωμα τον βιασμό του από έναν χούλιγκαν, παίζουν το ρόλο τους ώστε να στραφεί στην λεσβιακή επιλογή για ένα σύντομο διάστημα μιας 4ετίας. Ουσιαστικά η ηρωίδα δεν είναι μια λεσβία με κατασταλαγμένη επιλογή, αλλά ένα κορίτσι που η ζωή το οδήγησε να δοκιμάσει την τρυφερότητα μιας αγκαλιάς ομόφυλης για ένα διάστημα της ζωής της.

Ο Ραπτόπουλος προσεγγίζει ουσιαστικά το μεγάλο, το τεράστιο θέμα της μοναξιάς που βιώνουν τα νέα παιδιά τα τελευταία χρόνια, τη δυσκολία της σύναψης ψυχικών σχέσεων στην εποχή της κυριαρχίας του «φασώματος» στα σκοτεινά και στις τουαλέτες των κέντρων διασκέδασης, την απόλυτη στέγνη των συναισθημάτων και την εξάντληση της σεξουαλικής έκφρασης, πολλάκις, στη θέαση του youporn και του «καυλαντίσματος» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

alt
    Ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος
 

Προσεγγίζει την υποκρισία της ελληνικής κοινωνίας να θέλει να αποσιωπήσει την γυναικεία ομοφυλοφιλία που ωστόσο είναι παρούσα, είναι υπαρκτή και είναι μια τάση που ίσως γιγαντωθεί στο άμεσο μέλλον. Όπως υπαρκτή είναι και η διαρκώς αυξανόμενη έκφραση θηλυκότητας των αγοριών, με την ατολμία τους να φλερτάρουν τα κορίτσια, με την αποτρίχωση του κορμιού τους, με την όλο και περισσότερο εξωτερίκευση της θηλυκής τους πλευράς, στα πρότυπα που τους χορήγησε η ιδιωτική τηλεόραση των εκπομπών life style δύο δεκαετίες τώρα.

Στο μυθιστόρημα το αρσενικό εκπροσωπείται κυρίως από τον βιαστή της ηρωίδας, έναν μισοπαράφρονα χούλιγκαν της θύρας 7. Το προφίλ του άντλησε ο συγγραφέας από το βιβλίο του ψυχιάτρου Ιωάννη Νέστορος Στον κόσμο της ψύχωσης. Παρετυμολογώντας τη λέξη «λεσβία» ο Ραπτόπουλος, τη σπάει στα δύο και βρίσκει εκεί τη λέξη «βία» που παραπέμπει άμεσα στον βιαστή της κοπέλας μα και έμμεσα στην κοινωνική βία που υφίστανται όλες οι περιθωριακές ομάδες ανθρώπινων επιλογών.

Η Λεσβία του Βαγγέλη Ραπτόπουλου είναι ένα μυθιστόρημα αγάπης για μια κατηγορία ανθρώπων με ομοφυλόφιλη επιλογή, και το οποίο απευθύνεται κυρίως σ’ εκείνους που δεν έχουν αυτή την επιλογή.

Η ηρωίδα, η Μελίνα, είναι πρωτοετής στην Αγγλική φιλολογία. Μπαίνοντας στη σχολή γνωρίζει κι ερωτεύεται τη Βιβή, τη συμφοιτήτριά της. Συνάπτουν σχέση έντονη και η ένωσή τους αναστατώνεται από τον βιασμό της Μελίνας και εντέλει διακόπτεται μετά από την έντονη απαίτηση της οικογένειάς της όταν μαθαίνουν οι δικοί της ότι η Μελίνα έχει παρεκλίνει ερωτικά. Η ανδροκρατική συνεπώς δομή της κοινωνίας μας, η σκληροπυρηνική ελληνική οικογένεια, δίνει ντε φάκτο το πρόταγμα των δικαιωμάτων στους αρσενικούς είτε είναι πατέρας, είτε γιος, είτε αδελφός, είτε σύζυγος, είτε γκόμενος είτε προϊστάμενος. Με όλους αυτούς τους ρόλους ο άντρας αντλεί απ’ αιώνων δικαίωμα πάνω στο γυναικείο σώμα και είναι αυτός που αποφασίζει τι και πότε να επιτρέψει και να κάνει αποδεκτό και τι όχι. Και είναι ο ίδιος που ως άντρας θεατής πορνό αρέσκεται και ερεθίζεται στη θέαση λεσβιακών συνευρέσεων, αρκεί να μην πρόκειται για την κόρη του ή την αδελφή του.

Συμπερασματικά η Λεσβία του Βαγγέλη Ραπτόπουλου είναι ένα μυθιστόρημα αγάπης για μια κατηγορία ανθρώπων με ομοφυλόφιλη επιλογή, και το οποίο απευθύνεται κυρίως σ’ εκείνους που δεν έχουν αυτή την επιλογή. Ένα κείμενο πρόσκληση ν’ αναθεωρήσουν και να γίνουν όχι απλά ανεκτικοί αλλά υποστηρικτικοί της διαφορετικότητας – πόσω μάλλον σήμερα που επιτέλους η ελληνική πολιτεία εδέησε να νομοθετήσει το Σύμφωνο Συμβίωσης για τους ομοφυλόφιλους συνανθρώπους μας.

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ Χ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ είναι ποιητής.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Όπως ήταν φυσικό, κατά τα τέλη Μαρτίου άρχισαν να νιώθουν κάτι σαν κορεσμό. Είχαν περάσει γύρω στον ενάμιση μήνα κλεισμένες σχεδόν μονίμως μες στο διαμέρισμα της Βιβής, κι απ' όλες εκείνες τις ώρες, τις πιο πολλές ήταν οριζοντιωμένες στο ημίδιπλο κρεβάτι, σφηνωμένες μες στη σπηλιά με τους αντικριστούς καθρέφτες. Το πράγμα είχε φτάσει στα όριά του κι έπρεπε οπωσδήποτε να κάνουν κάτι άλλο, χρειάζονταν και οι δυο μια αλλαγή, κι έτσι άρχισαν να βγαίνουν έξω.

Απ' όλη εκείνη την περιπλάνησή τους, απ' όλον αυτό τον οργασμό εξωστρέφειας, ένα ήταν το μέρος που της είχε κάνει την πιο βαθιά εντύπωση, όχι θετική, το αντίθετο ακριβώς. Επρόκειτο για ένα μπαρ, κάπου κοντά στο κέντρο της Αθήνας, όπου σύχναζαν αποκλειστικά και μόνο λεσβίες. Φυσικά, μερικές φορές τύχαινε να δεις και τίποτε άντρες ομοφυλόφιλους, συνήθως φίλους κάποιας γυναίκας, ενδεχομένως ακόμα και συνοδευόμενους από ένα τεκνό, αλλά σε γενικές γραμμές το ανδρικό φύλο σπάνιζε απελπιστικά. Ως επί το πλείστον, σ' εκείνο το μπαρ έβλεπες μόνο γυναίκες».


 

altΛέσβια
Βαγγέλης Ραπτόπουλος
Κέδρος 2016
Σελ. 216, τιμή εκδότη €12,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΡΑΠΤΟΠΟΥΛΟΥ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Να θυμηθώ να παραγγείλω» του Στέλιου Μάινα (κριτική)

«Να θυμηθώ να παραγγείλω» του Στέλιου Μάινα (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Στέλιου Μάινα «Να θυμηθώ να παραγγείλω» (εκδ. Μεταίχμιο).

Του Μάνου Κοντολέων

Γνωστός ηθοποιός ο Στέλιος Μάινας, πριν από δώδεκα χρόνια είχε κάνει μια πρώτη εμφάνιση και στο χώρο της πεζογραφίας με μια συλλογή διηγημάτων – ...

«Ο κήπος των ψυχών» του Βασίλη Τσιαμπούση (κριτική)

«Ο κήπος των ψυχών» του Βασίλη Τσιαμπούση (κριτική)

Για τη νουβέλα του Βασίλη Τσιαμπούση «Ο κήπος των ψυχών» (εκδ. Εστία).

Του Ευάγγελου Αυδίκου

Υπάρχουν πολλές επιστημονικές μελέτες για τον εμφύλιο πόλεμο Σ’ αυτή την κατεύθυνση είναι καθοριστική η συνδρομή της Προφορικής Ιστορίας, που γιγαντώθηκε ως πεδίο έρευνας, κινούμενη στη ορ...

«Τα πρωτοβρόχια» του Σπύρου Κιοσσέ (κριτική)

«Τα πρωτοβρόχια» του Σπύρου Κιοσσέ (κριτική)

Για τη νουβέλα του Σπύρου Κιοσσέ «Τα πρωτοβρόχια – Μικρή ιστορία ενηλικίωσης» (εκδ. Μεταίχμιο).

Του Παναγιώτη Χατζημωυσιάδη

Ποια στιγμή σηματοδοτεί την πορεία προς την ενηλικίωση; Μέσα από ποιες διαδικασίες δρομολογείται; Ποιες ενδότερες δυνάμεις ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Colson Whitehead «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ίκαρος).

Του Νίκου Ξένιου

“You move it to the left,
Yeah, and you go for yourself. ...

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

Για την ποιητική σύνθεση της Φοίβης Γιαννίση «Θέτις και Αηδών – Χιμαιρικό ποίημα» (εκδ. Καστανιώτη).

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή ...

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Μια συζήτηση με την Αλεξάνδρα Δεληγιώργη με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου της «Το κόκκινο της φωτιάς – Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας» (εκδ. Αρμός).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας», είναι ο υπότιτλος του βιβλ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ