zaxariadis 700

Για το μυθιστόρημα του Κώστα Κουτσομύτη και του Ευάγγελου Μαυρουδή Το κόκκινο τανγκό. Νίκος Ζαχαριάδης: Η άνοδος και η πτώση ενός ηγέτη (εκδ. Κέδρος).

Του Μιχάλη Πιτένη

Μπορεί, άραγε, ο κινηματογράφος να γεννήσει λογοτεχνία; Μ' αυτό το ερώτημα ξεκινά ο Κώστας Κουτσομύτης τον πρόλογό του στο βιβλίο Το κόκκινο τανγκό, που συνέγραψε με τον Ευάγγελο Μαυρουδή, ελπίζοντας να απαντηθεί, μέσω του κειμένου που ακολουθεί, το οποίο είναι αφιερωμένο σ' ένα μεγάλο διάστημα της ζωής μιας αμφιλεγόμενης ιστορικής προσωπικότητας, του Νίκου Ζαχαριάδη. Του ανθρώπου που από ίνδαλμα και λατρεμένος αρχηγός του ΚΚΕ, κατέληξε με το στίγμα του προδότη και του ενόχου για μια σειρά από λανθασμένες αποφάσεις με ολέθρια αποτελέσματα, εξόριστος στο Σουργκούτ της Σιβηρίας, όμηρος του Κ.Κ. Σοβιετικής Ένωσης.

Το ερώτημα ήταν προφανώς ρητορικό καθώς ο Κουτσομύτης γνώριζε πάρα πολύ καλά πως η σχέση κινηματογράφου λογοτεχνίας ήταν και παραμένει αμφίδρομη. Ο πρώτος πήρε και παίρνει πολλά απ' τη λογοτεχνία, έδωσε όμως και δίνει κι εκείνος πολλές ευκαιρίες έμπνευσης τις οποίες αξιοποίησαν με εξαιρετικό τρόπο διάφοροι συγγραφείς. Εξάλλου, ένα καλό πρωτότυπο κινηματογραφικό σενάριο μπορεί να θεωρηθεί και ως λογοτεχνικό κείμενο.

Στα 17 τηλεοπτικά σήριαλ που πρόλαβε να μας αφήσει ως πολύτιμη παρακαταθήκη ο Κουτσομύτης, φρόντισε να «διαβάσει» πολύ καλά τα λογοτεχνικά έργα στα οποία βασίστηκαν αυτά τα σήριαλ και να αναδείξει σχεδόν όλες τις πτυχές τους.

Ο ίδιος ενόσω ζούσε μας έδειξε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πώς ο λόγος γεννά εικόνα, και μάλιστα υψηλής ποιότητας και έμπλεη νοημάτων, αλλά και ότι η εικόνα ενίοτε πυροδοτεί τη φαντασία που καταφεύγει στις λέξεις για να ενσαρκωθεί. Στα 17 τηλεοπτικά σήριαλ που πρόλαβε να μας αφήσει ως πολύτιμη παρακαταθήκη ο Κουτσομύτης, φρόντισε να «διαβάσει» πολύ καλά τα λογοτεχνικά έργα στα οποία βασίστηκαν αυτά τα σήριαλ και να αναδείξει σχεδόν όλες τις πτυχές τους. Μπορεί από ορισμένους να θεωρήθηκε ότι αυθαιρέτησε, κινηματογραφική αδεία, δίνοντας βαρύτητα σε κάποιες λεπτομέρειες που ίσως ο συγγραφέας να μην είχε τονίσει ιδιαίτερα και διευρύνοντας κάποιους ρόλους που απέκτησαν υπόσταση στην εικόνα και ας ήταν απλή αναφορά στο κείμενο, επί της ουσίας όμως απλώς άσκησε έτσι το δικαίωμα να βάλει και τη δική του υπογραφή σε κάτι που πλέον είχε και τη σφραγίδα του.   

Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του (εφημ. των Συντακτών) ο έτερος συγγραφέας του Κόκκινου τανγκό Ευάγγελος Μαυρουδής είπε πως «ό,τι ήταν ο Μίκης Θεοδωράκης για την ποίηση, ήταν ο Κουτσομύτης για τη λογοτεχνία. Όπως ο Μίκης με τη μουσική του έκανε όλο τον κόσμο να τραγουδάει ποίηση, έτσι και ο Κουτσομύτης κατόρθωσε με την κάμερα και το ταλέντο του να μας μάθει την καλή λογοτεχνία». Δεν πρόκειται για υπερβολή. Κάθε Έλληνας μυθιστοριογράφος θα 'θελε να επιλέξει το βιβλίο του ο Κουτσομύτης και ας διαφωνούσε με το τελικό αποτέλεσμα, γιατί όπως σωστά έλεγε ο πρόσφατα εκλιπών σκηνοθέτης «ακόμα και αν εγώ κάνω ένα κακό σήριαλ, το βιβλίο δεν πρόκειται να πάθει τίποτα». Αντιθέτως, τα βιβλία γίνονταν γνωστά σε μεγαλύτερο κοινό και έμπαιναν στις λίστες των ευπώλητων.

Κακά σήριαλ φυσικά δεν έκανε αφού δίνοντας σημασία ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια, μπορεί να ξέφευγε λίγο ή περισσότερο απ' το βιβλίο, το τελικό αποτέλεσμα, όμως, ήταν μια αρμονική σύνθεση μεταξύ λόγου, εικόνας, μουσικής και υποκριτικής. Με τα σήριαλ που παρήγαγε στην ελληνική τηλεόραση ο Κουτσομύτης, μαζί φυσικά με κάποιους άλλους, εξίσου σημαντικούς σκηνοθέτες, που προηγήθηκαν ή ακολούθησαν, για να μην αδικήσουμε κανένα, έγραψαν ιστορία και συνέθεσαν τις καλύτερες σελίδες της ελληνικής τηλεόρασης, έστω και αν ατυχώς και δυστυχώς δεν ήταν οι περισσότερες. Θα είναι σίγουρα αυτές που θα μείνουν.

Από την κάμερα στο στυλό

Μετά, λοιπόν, από τόσα σήριαλ ο σκηνοθέτης ενδύεται το ρόλο του συγγραφέα και αφήνει πίσω του, ως κύκνειο άσμα, ένα βιβλίο, το οποίο συνέγραψε με τη συνδρομή του γιατρού και καλού του φίλου Ευάγγελου Μαυρουδή, ο οποίος είχε ήδη δοκιμαστεί με επιτυχία στην ιστορική έρευνα και τη συγγραφή (τέσσερα έργα του κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Κέδρος).

Μια πολυσχιδής προσωπικότητα που δεν έχει διερευνηθεί και αποσαφηνιστεί ακόμα όσο θα έπρεπε, καθώς οι αποφάσεις του σε μια κρίσιμη περίοδο της πρόσφατης ιστορίας μας υπήρξαν καθοριστικές πρωτίστως για τη χώρα μας και δευτερευόντως για το κόμμα του.

Πρωταγωνιστής του Κόκκινου τανγκό ο Νίκος Ζαχαριάδης, για άλλους δαίμονας και για άλλους Θεός, όπως σημειώνει ο Κουτσομύτης στον πρόλογο του. Σίγουρα πάντως μια πολυσχιδής προσωπικότητα που δεν έχει διερευνηθεί και αποσαφηνιστεί ακόμα όσο θα έπρεπε, καθώς οι αποφάσεις του σε μια κρίσιμη περίοδο της πρόσφατης ιστορίας μας υπήρξαν καθοριστικές πρωτίστως για τη χώρα μας και δευτερευόντως για το κόμμα του. Βλέποντας το συγκεκριμένο έργο μέσα απ' αυτή τη σκοπιά, αντιλαμβάνεται κανείς τις δυσκολίες και τους κινδύνους που κρύβει το όλο εγχείρημα. Κάτι που προφανώς οι συγγραφείς του είχαν συνειδητοποιήσει και προσπάθησαν να τις αντιπαρέλθουν με την εκτεταμένη έρευνα που πραγματοποίησαν, καταφεύγοντας σε μαρτυρίες και συνεντεύξεις κάποιων εκ των όσων τον γνώρισαν, καθως και σε αρχεία και ιστορικά ντοκουμέντα. Παράλληλα, αξιοποίησαν και την προσωπική τους εμπειρία καθώς κατέγραψαν και οι ίδιοι μια πορεία στον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς.

Η ανάγνωση του κειμένου μαρτυρά τον πλούτο του συγκεντρωμένου υλικού, που η διαχείρισή του μόνο εύκολη δεν ήταν, καθώς απ' τη μια μεριά φαίνεται καθαρά πως ήθελαν να σεβαστούν τους κανόνες μιας μυθιστορηματικής ψυχογραφίας και από την άλλη να φωτίσουν ένα ιστορικό πρόσωπο που αν και δεν χάνεται στα βάθη της ιστορίας είναι απ' τα λιγότερο γνωστά στις νεότερες γενιές και από εκείνα που σχεδόν ξεχάστηκαν και απ' τις παλιότερες, για διάφορους λόγους.

Για να το πετύχουν αυτό, εκτός απ' το ίδιο το πρόσωπο-πρωταγωνιστή έπρεπε να αναπαραστήσουν και το κλίμα της εποχής και ιδιαίτερα του πολιτικού χώρου στον οποίο κινούταν. Ένα χώρο που θύμιζε κινούμενη άμμο τόσο λόγω των πολλών και αιφνίδιων αλλαγών που συνέβαιναν ακόμα και από τη μια μέρα στην άλλη, όσο και επειδή κατάπινε συχνά πυκνά και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές του. Γι' αυτό επέλεξαν κάτι που ίσως σε ορισμένους φανεί κουραστικό, να επιμείνουν στη λεπτομερή εξιστόρηση ορισμένων γεγονότων, ακόμη και καθημερινών, επιλογή που τελικά λειτουργεί υπέρ του συνολικού αποτελέσματος.

alt

Στην όλη προσπάθειά τους οι συγγραφείς εκτός απ' τα ιστορικά πρόσωπα και τα γεγονότα, χρησιμοποίησαν και κάποιους ήρωες-προϊόντα μυθοπλασίας, που δεν αλλοιώνουν ούτε παραχαράζουν τα αληθινά στοιχεία, αλλά βοηθούν στην εξέλιξη της αφήγησής τους. 

Μια αφήγηση που επιλέγει να εστιάσει σε τρεις κρίσιμες περιόδους της ζωής του Ζαχαριάδη. Η πρώτη ξεκινά με την επιστροφή του απ' το Νταχάου, όπου ήταν φυλακισμένος των Ναζί και φτάνει μέχρι το τέλος του Εμφυλίου· η δεύτερη περιγράφει τα πρώτα μετεμφυλιακά χρόνια στη Ρουμανία με τις ανακατατάξεις-ξεκαθάρισμα λογαριασμών στο κόμμα· και η τρίτη αναφέρεται στα χρόνια της πτώσης και του εκτοπισμού του στη Σιβηρία. Μια πορεία 28 χρόνων (1945-1973) που ξεκινά με την αποθέωση και τη λατρεία για να καταλήξει στην πλήρη απαξίωση και την απομόνωση.

Μόνος κι απομονωμένος

Ο «αρχηγός», ο αγαπημένος όλων «Νίκος», μόνος και έρημος στο μακρινό και παγωμένο Σουργκούτ προσπαθεί μέσω άρθρων, επιστολών και εκκλήσεων προς πρώην συντρόφους, αλλά και απεργιών πείνας, να αποκατασταθεί το όνομα του. Μάταια.

Ο «αρχηγός», ο αγαπημένος όλων «Νίκος», μόνος και έρημος στο μακρινό και παγωμένο Σουργκούτ προσπαθεί μέσω άρθρων, επιστολών και εκκλήσεων προς πρώην συντρόφους, αλλά και απεργιών πείνας, να αποκατασταθεί το όνομά του. Μάταια. Από την ημέρα της αποκαθήλωσής του μέχρι το τραγικό του τέλος δεν είχε μαζί του ούτε καν την παρηγοριά ότι τον άκουγαν και πολύ περισσότερο πως τον πίστευαν. Ο Ντοστογιέφκσι στους Δαιμονισμένους γράφει: «Οι μικροί φανατικοί δεν μπορούν να υπηρετήσουν μια ιδέα παρά μόνο αν τη συνταυτίσουν με το πρόσωπο που, κατά την αντίληψη τους, την εκπροσωπεί».

Όπως φαίνεται και απ' το Κόκκινο τανγκό, ο Ζαχαριάδης επεδίωξε και πέτυχε στα μάτια όλων που κάποτε τον στήριζαν και τον ακολουθούσαν πιστά να ταυτιστεί με την ιδέα, για την οποία όλοι αγωνίζονταν. Μόλις έπαψε αυτό να ισχύει, καθώς η μοίρα του ανταπέδωσε όσα και ο ίδιος έκανε σε άλλους, ξεχάστηκε απ' τους πολλούς και έμεινε ως ένα πρόβλημα για τους λίγους, εκείνους που έκαναν πια κουμάντο, το οποίο αργά ή γρήγορα θα 'πρεπε να λυθεί.  

Το βιβλίο κλείνει με ένα κεφάλαιο που έχει ως ημερομηνία 28 Δεκεμβρίου 1991. Την ημέρα που η σωρός του Ζαχαριάδη έρχεται, 18 χρόνια μετά την αυτοκτονία του, για να ταφεί στην Ελλάδα. Αν ο Κώστας Κουτσομύτης ζούσε και κατάφερνε να μετουσιώσει το βιβλίο σε σήριαλ, όπως ήταν και ο αρχικός του στόχος, τολμώ να υποθέσω πως αυτή θα ήταν η εναρκτήρια σκηνή. Και η πιο δυνατή.  

Ο φανατισμός στον οποίο οδηγεί η τυφλή πεποίθηση πως το δίκιο είναι σταθερά με το μέρος μας, έστω και αν η ιστορία μας έχει διαψεύσει, είναι πάντα παρόν και έχει μεταλαμπαδευτεί και στις νέες γενιές.

Δεκαοκτώ χρόνια μετά, με τεράστιες αλλαγές στον κόσμο και τη χώρα μας, που γκρέμισαν τείχη και απομυθοποίησαν ιδεολογίες και συστήματα, η σκηνή αυτή καταδεικνύει πως μπορεί οι παλιές σφοδρές αντιπαλότητες και η μισαλλοδοξία να έχουν καταλαγιάσει, δεν εξέλιπαν όμως. Ο φανατισμός στον οποίο οδηγεί η τυφλή πεποίθηση πως το δίκιο είναι σταθερά με το μέρος μας, έστω και αν η ιστορία μας έχει διαψεύσει, είναι πάντα παρόν και έχει μεταλαμπαδευτεί και στις νέες γενιές. Ίσως επειδή: «ο φανατισμός είναι ένα διαρκές συστατικό της ανθρώπινης φύσης. Είναι κάτι σαν ένα κακό γονίδιο», όπως είπε κάποτε ο ισραηλινός συγγραφέας Άμος Οζ. Ένα γονίδιο που φαίνεται πως δεν καταφέραμε να το εξαλείψουμε ούτε στις μέρες μας.

Η σκηνή όμως με τον ουσιαστικότερο συμβολισμό είναι εκείνη στην οποία περιγράφεται το τανγκό που χορεύει ο Ζαχαριάδης με τη δεύτερη γυναίκα του, τη Ρούλα, τη βραδιά του γάμου τους, εν μέσω του εμφυλίου, στην περιοχή των Πρεσπών. Το ζεύγος λικνίζεται πάνω στην παγωμένη λίμνη υπό τους ήχους του ακορντεόν που παίζει το τραγούδι «κόκκινο τανγκό». Άγνωστο αν πρόκειται για γεγονός ή μυθοπλασία. Μπορούμε πάντως να εικάσουμε πως μ' αυτή οι συγγραφείς θέλησαν να μας υπενθυμίσουν πως σε μια εμφύλια σύρραξη, σαν αυτή που κόστισε τόσες ζωές στην πατρίδα μας, υπάρχουν πάντα δύο μέρη. Όπως και στο τανγκό που χορεύεται υποχρεωτικά από δύο. 

* Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΙΤΕΝΗΣ είναι συγγραφέας. 

altΤο κόκκινο τανγκό
Νίκος Ζαχαριάδης: Η άνοδος και η πτώση ενός ηγέτη
Κώστας Κουτσομύτης, Ευάγγελος Μαυρουδής
Κέδρος 2016
Σελ. 566, τιμή εκδότη €17,50

alt

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ίνκουμπους» του Βαγγέλη Γιαννίση – Θρίλερ για γερά στομάχια

«Ίνκουμπους» του Βαγγέλη Γιαννίση – Θρίλερ για γερά στομάχια

Για το αστυνομικό μυθιστόρημα «Ίνκουμπους», του Βαγγέλη Γιαννίση (εκδ. Διόπτρα).

Της Κατερίνα Σιδέρη

Το Ίνκουμπους του Βαγγέλη Γιαννίση αποτελεί τη συνέχεια μιας σειράς βιβλίων μυστηρίου και θρίλερ του συγγραφέα, με κεντρικό ήρωά τους τον επιθεωρητή Άντερς. Τούτη τη φορά ...

«Νέα Σελήνη – Ημέρα πρώτη» του Θανάση Βαλτινού (κριτική)

«Νέα Σελήνη – Ημέρα πρώτη» του Θανάση Βαλτινού (κριτική)

Παράλληλη ανάγνωση της νέας νουβέλας του Θανάση Βαλτινού «Νέα Σελήνη – Ημέρα πρώτη» (εκδ. Εστία), με τον τόμο που συγκεντρώνει συνεντεύξεις του των τελευταίων πενήντα χρόνων «Όπως ο έρωτας – Επιλογή συνεντεύξεων 1972-2018» (εκδ. Εστία) σε επιμέλεια του Κωστή Δανόπουλου.

Του Ηλία Κ...

«Το τηλεφώνημα που δεν έγινε» του Απόστολου Δοξιάδη (κριτική)

«Το τηλεφώνημα που δεν έγινε» του Απόστολου Δοξιάδη (κριτική)

Για το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Απόστολου Δοξιάδη «Το τηλεφώνημα που δεν έγινε» (εκδ. Ίκαρος). 

Του Θόδωρου Σούμα

Tο τηλεφώνημα που δεν έγινε του Απόστολου Δοξιάδη είναι ένα σύνθετο, περίπλοκο λογοτεχνικό αφήγημα. Μια αυτοαναλυτική...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

«Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Santiago Roncagliolo «Αλλά ρύσαι ημάς από του Πονηρού» (μτφρ. Κώστας Αθανασίου, εκδ. Καστανιώτη).

Του Διονύση Μαρίνου

Το 2021, έπειτα από τρία χρόνια εργώδους προσπάθειας και αναγκαίας κατάδυσης στο σκότος, η περιβ...

Τα Χανιά τίμησαν τη Μάρω Δούκα

Τα Χανιά τίμησαν τη Μάρω Δούκα

Σε μια σεμνή μα συγκινησιακά φορτισμένη εκδήλωση, ο Δήμος Χανίων τίμησε τη Χανιώτισσα συγγραφέα, Μάρω Δούκα, για την προσφορά της στις Τέχνες, τα Γράμματα και την ανάδειξη της Ιστορίας του τόπου. Στη φωτογραφία, ο Δήμαρχος Χανίων Παναγιώτης Σημανδηράκης καθώς αποδίδει το μετάλλιο της πόλης στη συγγραφέα.

...
Ο Ιούνιος εντός και εκτός φεστιβάλ: οι 5 παραστάσεις που ξεχώρισαν

Ο Ιούνιος εντός και εκτός φεστιβάλ: οι 5 παραστάσεις που ξεχώρισαν

Ο Ιούνιος χαρακτηρίστηκε από πληθώρα παραστάσεων εντός και εκτός του Φεστιβάλ Αθηνών, με τις περισσότερες να χαρακτηρίζονται ως απογοητευτικές. Παρόλα αυτά, πέντε παραστάσεις ξεχώρισαν.

Του Νίκου Ξένιου

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...
«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

«Το μόνο της ζωής τους ταξίδι» του Ηλία Μαγκλίνη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό αφήγημα του Ηλία Μαγκλίνη «Το μόνο της ζωής τους ταξίδι – Μικρά Ασία. Οδοιπορικό σε πόλεμο και σε ειρήνη», που θα κυκλοφορήσει στις 23 Ιουνίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Άκουσέ με.

Σε όλη μας τη ...

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

«Το φυλαχτό» των Στίβεν Κινγκ & Πίτερ Στράουµπ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα των Stephen King & Peter Straub «Το φυλαχτό» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Ιουνίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Εννιά αστυνομικά που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι

Εννιά αστυνομικά που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι

Από την πληθώρα των νέων εκδόσεων μεταφρασμένων αστυνομικών βιβλίων ξεχωρίσαμε εννέα. Σας τα παρουσιάζουμε. 

Της Χίλντας Παπαδημητρίου

Μήπως το κατασκοπικό εξελίσσεται στο νέο συναρπαστικό θρίλερ; Εννέα –κλασικά και σύγχρονα– αστυνομικά μυθιστορήμ...

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

31+1 βιβλία πολιτικής, Ιστορίας & ιδεών: Για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Επιλογή 31 βιβλίων non fiction, τα οποία κυκλοφόρησαν τους προηγούμενους μήνες: Ιστορία, φιλοσοφία, πολιτική και διανόηση, έμφυλη βία και δικαιώματα και, βέβαια, Μικρασιατική Καταστροφή. Και στο τέλος, μια ιδιαίτερη πρόταση μεταφρασμένης λογοτεχνίας.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...
Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

Ανακαλύπτοντας τη σπουδαία μαύρη λογοτεχνία: 31 βιβλία που κυκλοφορούν στη χώρα μας

To 2021 ήταν η χρονιά της μαύρης λογοτεχνίας. Το βραβείο Νόμπελ αλλά και το γαλλικό Γκονκούρ απονεμήθηκαν σε συγγραφείς που γεννήθηκαν στην Αφρική αλλά βρήκαν φωνή στις χώρες που μετανάστευσαν. Τα βραβεία επισφράγισαν μια ευρύτερη αύξηση του ενδιαφέροντος για έργα μαύρων συγγραφέων, κυρίως Αμερικανών, που τους ανακα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ