alt

Για τη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Κοψαχείλη «Η δρακοντιά» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μελάνι. 

Του Κώστα Δρουγαλά

Η Δρακοντιά είναι η δεύτερη συλλογή διηγημάτων του Στάθη Κοψαχείλη (Πιερία 1957) μετά τα Παραμιλητά (Θερμαϊκός, 2011). Η συλλογή αποτελείται από δώδεκα διηγήματα ίδιας περίπου έκτασης. Οι ιστορίες που περικλείονται στη συλλογή είναι περισσότερο κομμάτια μιας γενικής ζωής παρά «αισθηματική βιογραφία ορισμένων προσώπων», όπως θα έλεγε ο Παύλος Νιρβάνας. Η προμετωπίδα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη από το «Όνειρο στο κύμα» είναι άκρως δηλωτική του περιεχομένου των διηγημάτων.

Οι ιστορίες που περικλείονται στη συλλογή είναι περισσότερο κομμάτια μιας γενικής ζωής παρά «αισθηματική βιογραφία ορισμένων προσώπων».

Η ιστορία «Άσπονδοι εχθροί», που ανοίγει τη συλλογή, είναι κυριολεκτικά μία ιστορία για αγρίους. Ο αφηγητής είναι ένας νεαρός γιατρός σε ένα ορεινό χωριό του Ολύμπου. Ανάμεσα στα πρόσωπα, γνωρίζουμε από τη μία τον Κολιό, έναν πενηντάρη που κάνει παρέα με την εξημερωμένη κουρούνα του, και από την άλλη τον Βάιο με τον σκύλο του, που είναι άσπονδοι εχθροί. Οι καρτουνίστικες φιγούρες τους μοιάζουν βγαλμένες από διήγημα του Βουτυρά: η θλίψη και ο θάνατος, που θα είναι οι μοναδικοί νικητές αυτής της σύγκρουσης, θα φέρουν εκ νέου στο μυαλό τον μεγάλο διηγηματογράφο.

Στην ιστορία «Κόρακας κοράκου...» ο αφηγητής επιστρέφει στα παιδικά του χρόνια και στην αναζήτηση του Κόρακα, ενός βοσκού που ήταν μόνιμα ντυμένος με μαύρα ρούχα. Ο βίος του Κόρακα σε συμβολικό επίπεδο αντικατοπτρίζει το χρώμα των ρούχων του: νέος είχε ενταχθεί σε εθνικιστικές οργανώσεις κατά τη διάρκεια της Κατοχής· η διαχείριση της εξουσίας που είχε στα χέρια του δεν διέφερε από την εξουσία που ασκούσε στα αδέρφια του. Στον επίλογο, η φυσική του μοίρα θα τον οδηγήσει στον χαμό του ανάμεσα στα κοράκια.

Στο «Πριν σαραντίσει» ο αφηγητής μας βρίσκεται μαζί με μια χούφτα ανθρώπους έξω από το σπίτι μιας γριάς γειτόνισσας. Αποσβολωμένοι κοιτούν το αναμμένο φως σε ένα από τα δωμάτια του σπιτιού, παρότι η γριά γυναίκα ζει ολομόναχη. Το διήγημα διατηρεί τη μεταφυσική παρουσία, παρότι στον αναγνώστη δίνει την εντύπωση της ανατροπής της κατάστασης.

Στο διήγημα «Τα χελωνάκια ανάποδα» το παιδί-αφηγητής επιθυμεί την ένταξή του στους Προσκόπους, μόνο και μόνο για να μπορέσει να φορέσει το μαντίλι που συγκρατείται στον λαιμό με το καύκαλο από ένα χελωνάκι.

Στο διήγημα «Τα χελωνάκια ανάποδα» το παιδί-αφηγητής επιθυμεί την ένταξή του στους Προσκόπους, μόνο και μόνο για να μπορέσει να φορέσει το μαντίλι που συγκρατείται στον λαιμό με το καύκαλο από ένα χελωνάκι. Όταν ο πατέρας του αφηγητή αντιδράσει στην επιθυμία του γιου του, θα διαφανεί το τραύμα του πολέμου, της Κατοχής και της μάστιγας των δωσιλόγων.

Στο «Καφέ-μπαρ "Τα κουκλάκια» συναντούμε έναν άντρα, τον Κώστα, που μπαίνει σε ένα μπαρ με μια διπλωμένη σακούλα παραμάσχαλα. Ο Κώστας είναι άνθρωπος ασυμβίβαστος και μανιώδης αναγνώστης, που παράτησε τις σπουδές και την άνετη ζωή για να αφοσιωθεί στη μόρφωση. Στο σκοτεινό επαρχιακό μπαρ που συχνάζει εργάζονται δύο μετανάστριες από τη Βουλγαρία, η Ιβάνκα και η Κάτια. Ο ήρωας του διηγήματος αρέσκεται να διαβάζει τη θλίψη πίσω από τα στημένα χαμόγελα των κοριτσιών και προσπαθεί να μαντέψει το παρελθόν και τα όνειρά τους. Το άνοιγμα της σακούλας στο τέλος της ιστορίας θα φανερώσει την ανθρώπινη συμπόνια επανανοηματοδοτώντας παράλληλα την ίδια την ύπαρξη του αναγνώστη.

Στη «Δρακοντιά» ο αφηγητής συναντά στο διάβα του ένα παράξενο θέαμα: έναν κάβουρα να τρώει μια νεκρή οχιά και μετά να πηγαίνει μέχρι μια δρακοντιά και να μασάει τα φύλλα της. Αυτή η εικόνα κινητοποιεί τη μνήμη του αφηγητή: θυμάται τον πρακτικό γιατρό της γειτονιάς του, που για όλες τις παθήσεις χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο βότανο, τη δρακοντιά.

Στο διήγημα «Χάθηκε η κλήρα του» συναντούμε μια παρέα παιδιών που παρακολουθεί την πράξη του ευνουχισμού ενός γαϊδάρου από τον χασάπη του χωριού. Η ιστορία με τον λύκο, που διηγείται ο παππούς του αφηγητή, αφήνει μια γλυκόπικρη αίσθηση στον αναγνώστη.

Στο «Αυγό» ο συγγραφέας κάνει έμμεση αναφορά στο «αυγό του φιδιού» - όχι σε αυτό του Σαίξπηρ και στα λόγια του Βρούτου από τον Ιούλιο Καίσαρα, αλλά στον φασισμό του τότε και του τώρα. Βρισκόμαστε στη διάρκεια της Κατοχής και ο πεινασμένος πρωταγωνιστής της ιστορίας βρίσκει στο κοτέτσι του ένα φίδι, που σφίγγει ανάμεσα στα δόντια του το μοναδικό αυγό της κότας του. Όταν το κρατήσει στα χέρια του και εντοπίσει μια μικρή ραγισματιά, θα παλέψει μέσα του μέχρι να αποφασίσει αν θα πρέπει να το φάει ή να το πετάξει. 

Στην ιστορία «Μόνο ένα παγούρι» ο αφηγητής βγάζει από μέσα του ένα περιστατικό που κρατούσε κρυμμένο για περισσότερα από σαράντα χρόνια. Έτσι μεταφερόμαστε σε μία άλλη εποχή, όπου στο φόντο βρίσκεται ένα παραδοσιακό κουρείο της εποχής κάποιο χειμωνιάτικο απόγευμα. Ένας πελάτης του κουρείου διηγείται την ιστορία ενός τραυλού λαθρέμπορου καπνού, το κυνηγητό του από τους χωροφύλακες και τον τρόπο του θανάτου του.

Tο ψήσιμο των μανιταριών ένα μεσημέρι από μια χούφτα παλιούς συμμαθητές γίνεται η αιτία για την εξιστόρηση ενός περιστατικού από τον γιο ενός πρώην αντάρτη του Εμφυλίου Πολέμου.

Στη «Φοβία για τα μανιτάρια» το ψήσιμο των μανιταριών ένα μεσημέρι από μια χούφτα παλιούς συμμαθητές γίνεται η αιτία για την εξιστόρηση ενός περιστατικού από τον γιο ενός πρώην αντάρτη του Εμφυλίου Πολέμου: έτσι ξυπνάει μια άλλη εποχή, για έναν άλλον Οδυσσέα, ντυμένο αντάρτη αυτή τη φορά, με τον φόβο των σειρήνων να πλανάται γύρω από τον Όλυμπο.

Στο «Σφαχτό» ένας ασθενής του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης ζητάει από τους ανθρώπους να τον σφάξουν, κάθε φορά που τον πιάνει κρίση. Καθώς ξετυλίγεται η ιστορία του, μαθαίνουμε για ένα δυσεπίλυτα άβολο ψυχικό τραύμα που δεν επουλώθηκε ποτέ. Το σφιχταγκάλιασμα του σφαγμένου κόκκορα στην τέλεση ενός αγιασμού είναι μία από τις πιο καλύτερες στιγμές του βιβλίου.

alt
    Ο Στάθης Κοψαχείλης
 

Ο «Τσουτσουλιάνος», το διήγημα που κλείνει τη συλλογή, δεν είναι μόνο το δυνατότερο διήγημα αλλά και το αντιπροσωπευτικότερο του βιβλίου. Το θέαμα δύο κορυδαλλών που τσιμπούν σπόρους από το χώμα οδηγεί τον αφηγητή στην παιδική του ηλικία και να θυμηθεί την παγίδα που έστησε με τον πατέρα του για να πιάσουν έναν κορυδαλλό· πώς, παρά τον ενθουσιασμό του μικρού αγοριού, ο πατέρας του δεν μπορούσε να τον αιχμαλωτίσει, για έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο: το λοφίο των κορυδαλλών τού θύμιζε το δίκοχο των μαχητών του ΕΛΑΣ. Ο πατέρας του αφηγητή, ως φορέας δράματος, αποδεικνύεται εκ νέου η πιο γοητευτική φιγούρα του βιβλίου: είναι ο άνθρωπος που δεν μπορεί να βυθίσει τον νου του στην επόμενη μέρα χωρίς να αναπνεύσει τον αέρα του παρελθόντος. Στο πρόσωπό του συναντούμε εκείνο το σημείο όπου η μεγάλη ιστορία συναντάει την προσωπική τραγωδία.

Η αφήγηση του Στάθη Κοψαχείλη είναι απλή και ανεπιτήδευτη, για να μπορέσει να τονιστεί το βίωμα, που μέσα του εγκιβωτίζεται το πονεμένο της ανθρώπινης ύπαρξης. Σωματικές και ψυχικές καταστάσεις μπλέκονται αξεδιάλυτα, κυριολεκτικά και μεταφορικά τραύματα βαραίνουν τους πρωταγωνιστές των ιστοριών, που σαλεύουν σε έναν κόσμο που γίνεται όλο και πιο ξένος, καμιά φορά και απόλυτα εχθρικός.

Η τυπική συμμετρία της διηγηματογραφίας δεν υπάρχει στη συλλογή του Κοψαχείλη· η αρχιτεκτονική των λέξεων καταρρέει μπροστά στο μοιρασμένο βάρος που έχουν η λαχτάρα και η δυστυχία καθημερινών ανθρώπων και λησμονημένων προσώπων. Αυτή η αμορφία της συλλογής είναι ωστόσο και το ζητούμενο από την πρώτη σελίδα: ο συγγραφέας έχει τα μάτια ανοιχτά, το μυαλό ακονισμένο και την ψυχή απλή.

* Ο ΚΩΣΤΑΣ ΔΡΟΥΓΑΛΑΣ είναι εκπαιδευτικός και βιβλιοκριτικός.

altΗ δρακοντιά
Στάθης Κοψαχείλης
Μελάνι 2015
Σελ. 112, τιμή εκδότη €13,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΚΟΨΑΧΕΙΛΗ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο μπόγος» της Λίλας Κονομάρα – Ένας άγγελος που τον έλεγαν Μανόλη

«Ο μπόγος» της Λίλας Κονομάρα – Ένας άγγελος που τον έλεγαν Μανόλη

Στο μυθιστόρημα της Λίλας Κονομάρα «Ο μπόγος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη, πρωταγωνιστεί η ίδια η Ιστορία, με τα πολλαπλά της πρόσωπα και προσωπεία. 

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Υπάρχει ένας πίνακας του Paul K...

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου – Η σιωπή της Ιστορίας

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου – Η σιωπή της Ιστορίας

Για το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι’ αυτά» (εκδ. Εστία). Φωτογραφία © Pablò / Unsplash.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Αυτό το πρώτο μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου μιλά για την Ιστορία μέσω των προσωπικών ιστ...

«Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (κριτική) – Μια νουβέλα με πρωταγωνιστή το σύνδρομο Άσπεργκερ

«Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (κριτική) – Μια νουβέλα με πρωταγωνιστή το σύνδρομο Άσπεργκερ

Για τη νουβέλα «Αυτοκίνητο σισπασιόν» του Στυλιανού Σκαρλάτου (εκδ. Ενύπνιο), αλλά και για άλλα βιβλία με θέμα το σύνδρομο Άσπεργκερ.

Του Κώστα Προμπονά

Μια νουβέλα για ένα όχι σπάνιο σύνδρομο: Κοιτάζοντας προς το μέλλον.

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

30 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού – Βραβεύτηκε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

30 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού – Βραβεύτηκε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ

Την Πέμπτη 22 Σεπτεμβρίου, στον κήπο του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, στον αναγεννημένο χώρο της οικίας Μποδοσάκη, πραγματοποιήθηκε η επετειακή εκδήλωση για τον εορτασμό των τριάντα χρόνων από την ίδρυση του ΕΙΠ (1992-2022). Κεντρική εικόνα: Ο Πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, Νίκος Α. Κούκης, προ...

Ελίζαμπεθ Στράουτ: «Στην πανδημία, ο χρόνος έπαψε να υπάρχει»

Ελίζαμπεθ Στράουτ: «Στην πανδημία, ο χρόνος έπαψε να υπάρχει»

Σε συνέντευξή της στον Guardian, η Αμερικανίδα πεζογράφος Ελίζαμπεθ Στράουτ (Elizabeth Strout) μίλησε για το μυθιστόρημά της «Lucy by the Sea», στο οποίο επανεμφανίζονται οι πρωταγωνίστριες των παλαιότερων μυθιστορημάτων της «Το όνομά μου είναι Λούσυ Μπάρτον» και «Όλιβ Κίττριτζ». Αμφότερα κυκλοφορούν από τις εκδόσει...

«Έρχεται ο γίγαντας» του Μάκη Τσίτα (κριτική)

«Έρχεται ο γίγαντας» του Μάκη Τσίτα (κριτική)

Για το βιβλίο του Μάκη Τσίτα «Έρχεται ο γίγαντας» (εικόνες: Νικόλας Χατζησταμούλος, εκδ. Μεταίχμιο), μια ιστορία για τις ψεύτικες ειδήσεις που τρομοκρατούν τον πληθυσμό. 

Του Μάνου Κοντολέων

Ο Μάκης Τσίτας σίγουρα είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση στη...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ